Πνευματικές και υλικές χαρές

 

Πνευματικές και υλικές χαρές  

Δεν πιστεύω πως ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο να αγαπάει  τις υλικές χαρές  πιο πολύ από τις πνευματικές. Έπλασε άραγε  τον άνθρωπο να αγαπάει πιο πολύ την αισθησιακή χαρά ενός γλυκίσματος ,από την αισθητική χαρά της ακροάσεως μιας μουσικής ή της θέας ενός ωραίου τοπίου; Αισθησιακή χαρά είναι αυτή που νιώθουμε με τις αισθήσεις του σώματος και αισθητική χαρά είναι αυτή που απολαμβάνουμε με την αίσθηση του νου.

Αισθησιακή χαρά είναι ο έρωτας π.χ. και αισθητική χαρά είναι η χαρά από τη θέα του παιδιού μας ή ενός φίλου μας ή οποιουδήποτε αγαπημένου προσώπου. Στην ιαπωνική παράδοση ζεν, το να δεις ξαφνικά τον πατέρα σου στο δρόμο, ονομάζεται «σατόρι» και είναι η μεγαλύτερη πνευματική χαρά της φώτισης.  

 Ανάμεσα στις δύο αυτές χαρές, νομίζω ότι  πιο δυνατή είναι η πνευματική, αν και εκ πρώτης όψεως ,φαίνεται ότι είναι η υλική χαρά η πιο δυνατή.

ΚΙ αυτό συμβαίνει επειδή δεν τις  ζυγίζουμε δίκαια, αλλά κλέβουμε πάντοτε στο ζύγι την πνευματική χαρά. Δεν είναι ποτέ η πλάστιγγά μας ισοσταθμισμένη. Πάντοτε γέρνει προς το μέρος της υλικής χαράς.   

Αυτό γίνεται χωρίς να το αντιληφθούμε, επειδή δεν σκεφτόμαστε ότι η πνευματική κατάσταση είναι προϋπόθεση της υλικής χαράς. Χωρίς την πνευματική κατάσταση είναι αδύνατη η απόλαυση της υλικής χαράς . Κανένας δεν μπορεί να απολαύσει τίποτε, όταν δεν είναι νηφάλιος. Η αλλοτρίωση, το άγχος, η ανησυχία κ.ά. είναι ψυχικές και πνευματικές καταστάσεις, που  μας εμποδίζουν  να χαρούμε τις υλικές χαρές της ζωής, όταν μας αποξενώνουν από τον ίδιο τον εαυτό μας.

Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ

 Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ

Η θανατική ποινή έχει καταργηθεί. Προφανώς επειδή προσκρούει στην ευαισθησία αυτών που ψηφίζουν τους νόμους του κράτους.; Είναι ειλικρινείς αυτοί που επικαλούνται την ανθρώπινη ευαισθησια τους για τους κακούργους, ενώ δεν την επικαλούνται την ανθρώπινη ευαισθησία τους σε άλλες περιπτώσεις;

Ο κακούργος με τη θέλησή του τοποθετεί τον εαυτό του έξω από τα όρια της ανθρώπινης φύσης και γίνεται κτήνος. Στην πραγματικότητα αυτός που δεν επιδεικνύει σεβασμό στη ζωή του άλλου και τον σκοτώνει, αυτός ο άνθρωπος αυτοκτονεί

Οι υποστηρικτές της κατάργησης της θανατικής ποινής επικαλούνται την ευαισθησία για την ανθρώπινη ζωή των κακούργων. Δεν επικαλούνται όμως την ίδια ευαισθησία για κάθε ανθρώπινη ζωή. Δεν είναι αυτό υποκριτικό;

Αν υπερασπίζονται τη ζωή κάθε ανθρώπου και όχι μόνο τη ζωή ορισμένων κατηγοριών ανθρώπων, γιατί δεν νιώθουν την ίδια ευαισθησία π.χ. για το στρατό;; Μπορεί το κράτος να εγγυηθεί ότι ο στρατιώτης δεν ενδέχεται να χάσει τη ζωή του στον πόλεμο, όπως εγγυάται στον κακούργο ότι δεν θα χάσει τη ζωή του με την θανατική ποινή, διότι το κράτος την κατήργησε;

Αν δεν θέλουν τη θανατική ποινή, ας καταργήσουν και το στρατό. Πρέπει να λάβουμε θέση όλοι μας απέναντι σ' αυτό το έρώτημα.

Το Κόμμα των Πρασίνων στην Ολλανδία, δεν ήθελε στρατό . Η άμυνα της Ολλανδίας, αν ερχόταν το κόμμα αυτό στην κυβέρνηση θα ήταν ένα ηχογραφημένο μήνυμα, που θα έλεγε, πως όποιος θέλει να καταλάβει την Ολλανδία, ας έρθει να την καταλάβει. Δε θα συναντήσει κανένα εμπόδιο.

Η ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΔΕΗΣΗ

 Η Νοερά Προσευχή είναι δέηση

Κατά την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία, η νοερά προσευχή δεν είναι σκοπός, αλλά μέσον. Οι νηπτικοί Πατερες προσθέτουν στα λόγια της νοεράς προσευχής τη λέξη "αμαρτωλός", ακριβώς γι' αυτό. Για να μην νομίζει κανείς ότι πρέπει να θεραπευθεί από τα πάθη, για να προσεύχεται νοερά. Το αντίθετο συμβαίνει: προσευχόμαστε νοερά για να θεραπευτούμε από τα πάθη.

Ο Άγιος Νείλος, ο πνευματικός, γράφει στον "Νόμο Πνευματικό" του, πως στην Θεία Κοινωνία, προσερχόμαστε "ουχί ως άξιοι", αλλά "ως τετραυματισμένοι και δεόμενοι ελέους". Δεν ζητάμε τη δικαίωση, αλλά το έλεος.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει στην επιστολή του προς τους Γαλάτας (Δ", 9-21) "Γίνεσθε δεόμενοι, όπως εγώ δέομαι υπέρ υμών",

Στη ορθόδοξη χριστιανική εικονογραφία δεν έχουμε εικόνες προσευχής, όπως συμβαίνει στους αιρετικούς. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει διότι η νοερά προσευχή γίνεται παντού. Ακόμα και την ώρα που ο γιατρός χειρουργεί, μπορεί να προσεύχεται νοερά.

Η Νοερά Προσευχή δεν διασπά την προσοχή. Η νοερά προσευχή συγκεντρώνει την προσοχή στο νου. Μπορούμε να προσευχόμαστε νοερά παντού και πάντα. Δε χρειάζεται να πάρουμε κάποια ειδική στάση του σώματος, π.χ. ενώνοντας τα χέρια όπως κάνουμε όταν προσευχόμαστε εξωτερικά. Στους ναούς δεν είναι ωραίο, να παίρνουμε ειδικές στάσέις προσευχής. |Δείτε την εικόνα του Τελώνη και του Φαρισαίου. Ο Φαρισαίος προσεύχεται θεατρικά, επειδή η προσευχή του είναι εξωτερική (τυπικη).

Όσον αφορά εμένα η καλύτερη νοερά προσευχή είναι περπατώντας στο δρόμο.

Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΟΣ

Γιατί θλίβομαι για τον αθεϊσμό; Στην πραγματικότητα βρίσκεται στο λυκόφως του. Θλίβομαι όμως ακόμα και για έναν άθεο. Γιατί; Αφού και όλος ο κόσμος να γίνει άθεος, πώς μπορεί να συγκριθεί με τον Παντοδύναμο Θεό; Όταν ο Θεός είναι μεθ ' ημών, ουδείς καθ ημών. Όσοι και να είναι οι άθεοι, στην πραγματικότητα δεν είναι κανένας.

Αυτοί που πιστεύουν στην αιωνιότητα είναι δειλοί, λέει ο άθεος. Άραγε είναι αυτό αλήθεια; Μήπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων το αντίθετο , ότι οι άθεοι φοβούνται και όχι οι χριστιανοί, οι οποίοι στηρίζουν την ελπίδα τους στο Θεό.

Οι άθεοι θεωρού το σύμπαν ότι είναι χάος αντίθετα με τους χριστιανούς , οι οποίοι πιστεύουμε ότι παντού στο Σύμπαν είναι η ενέργεια του Θεού και η αρμονία. Τα σύμπαντα πλησθήσσονται χρηστότητος, λέει ο Δαβίδ, χιλιάδες χρόνια πριν από σήμερα. Ποιοί λοιπόν φοβούνται; Αυτοί που προσβλέπουν στο Θεό ή αυτοί που τρέμουν μπροστά στο χάος; Ότι ο αθεϊσμός βρίσκεται στο λυκόφως, για να μην πω στο σκοτάδι φαίνεται ακόμα και από την Επιστήμη η οποία βεβαιώνει ότι υπάρχει αρμονία στο σύμπαν. (Χάϊζενμπεργκ).

Ποιός χαίρεται, λοιπόν, ο άθεος με το χάος ή οι πιστοί; "Πάντες οι πιστοί την αίγλη του νοερού φωτός απολαύουσι", λέει η Γραφή. Ο άνθρωπος του Θεού είναι άρτιος. Δεν χαίρεται στις ελλείψεις του, αλλά στην ολοκλήρωσή του.

Απλή λογική

  

Δεν έχω ιατρικές γνώσεις Σκέφτομαι με την απλή λογική. Λέω στον εαυτό μου, η μάσκα δεν είναι αποστειρωμένο περιβάλλον; Είναι αφού σε εμποδίζει να έρθεις σε επαφή με τους ιούς και να δημιουργήσεις αντισώματα. Πότε οι ιοί αποδυναμώνονται; Όταν βρίσκονται σε περιβάλλον με αντισώματα.

Αν όλος ο πληθυσμός είναι αποστειρωμένος και χωρίς αντισώματα, ποιος θα πολεμήσει τους ιους; Κανένας.

Άς πάμε στα παραδείγματα από αληθινά περιστατικά. Ένα ζευγάρι γιατρών μεγάλωνε το παιδί τους σε αποστειρωμένο περιβάλλον κι όταν το παιδί πέθανε, επειδή δεν είχε αντισώματα.

Ο μαχαραγιάς πατέρας του Βούδα, μεγάλωνε το παιδί του σε ηθικά αποστειρωμένο περιβάλλον. Απαγόρευε στο Βούδα να δει φτωχό, γέρο, άρρωστο, νεκρό, άσχημο και όταν ο νεαρός Βούδας βγήκε έξω από αυτό το ηθικά αποστειρωμένο περιβάλλον, δεν μπόρεσε να ζήσει μαζί με τους ανθρώπους και κατέφυγε στα βουνά, όπου ίδρυσε την θρησκεία της απελπισίας, τη μοναδική θρησκεία χωρίς θεό, στην οποία  δεν πιστεύουν ούτε επιδιώκουν την ζωή και την ύπαρξη, αλλά λατρεύουν το μηδέν και  την ανυπαρξία.

Με την απλή λογική ρωτάω, πώς διώκονται οι μη φέροντες μάσκα, όταν αυτοί μόνον έρχονται σε επαφή με τον ιό και δημιουργούν αντισώματα, ενώ οι άλλοι που ζούν αποστειρωμένοι δεν δημιουργούν αντισώματα; Ελπίζουν ότι θα αποστειρώσουν ολόκληρο τον πλανήτη; Κι αν ο ιός αλλάξει, θα αρχίσουν φτου κι απ’  την αρχή. Και πόσο θα αντέξει ο δύστυχος άνθρωπος της σημερινής εποχής τη θλίψη της ζωής ως αποστείρωση; Πού θα στηρίξουμε τις αξίες μας, αφού το Άγιο Πνεύμα είναι «ζωοποιόν» και όχι «αποστειρωτικόν»;

Η ανθρωπότητα με τους αδαείς βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο, κινδυνεύει να αυτοκτονήσει ομαδικά για να αποφύγει τη σκλάβιά. Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους σκλαβιά και αποστείρωση.

 

Νέα πόλη

 ΝΕΑ ΠΟΛΗ

Στον ποιητικό μύθο του Ρόμπερτ Λαξ "Νέα πόλη", το θέμα είναι η ίδρυση μιας νέας πόλης εκ θεμελίων. Οι ιδρυτές, υποβάλλουν στην αρμόδια επιτροπή τα πιο τρελά σχέδια πόλης, που κι ο πιο ευφάνταστος νους δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Η επιτροπή, που είναι κουρασμένη , εγκρίνει τα σχέδια της νέας πόλης και έτσι γίνεται μια νέα πόλη, στην οποία δεν μπορεί να ζήσει κανείς. Ο ποιητής δε γράφει γιατί άραγε φτιάχνουν την νέα πόλη, στην οποία δεν μπορεί να ζήσει κανείς;

Αναφέρομαι στο ποίημα αυτό του Λαξ, μόνο για την κουρασμένη επιτροπή. Αν υποθέσουμε ότι η ανθρωπότητα είναι οι μελλοντικοί κάτοικοι της καινούριας πόλης, τί συμπέρασμα βγαίνει απ΄την υπόθεσή μας. Δίδονται εντολές από κάπου, για τα πιο τρελά πράγματα. Σαν να λένε"κουράστε, εξουθενώστε με κάθε είδους ανοησία , ηλιθιότητα, τρέλα, φόβο, τρόμο, παραλογισμό, τον κόσμο, έτσι που να γίνει ο βίος του αβίωτος. Θα μου πείτε, γιατί να το κάνουν αυτό; Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Να ξυπνήσουμε τη συνείδηση της ανθρωπότητας! Ο βραβευμένος με Νόμπελ Αμερικανός ποιητής Τόμας Έλιοτ, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: Να εμποδίσουμε την αυτοκτονία της ανθρωπότητας.

NA MH ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

 ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ !

Οι ορθόδοξοι χριστιανοί έχουμε τις εορτές της Εκκλησίας και αυτές εορτάζουμε. Δεν αναγνωρίζουμε σε άλλα φυσικά ή νομικά ή οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα, τη δυνατότητα να θεσπίζουν εορτές π.χ. σε πολυεθνικές εταιρείες ή σε υπερ-πλούσιους εμπόρους, που με τα χρήματά τους ορίζουν διάφορες άλλες γιορτές.

Και δεν αναγνωρίζουμε αυτή την δυνατότητα, διότι δεν υπάρχει εορτή, η οποία έχει οποιαδήποτε άλλη σημασία, πλην της θρησκευτικής.

Οι κοσμικές ημέρες, κακώς ονομάζονται "εορτές', από άγνοια της έννοιας του όρου. Από τα χρόνια του Ομήρου ακόμα, η εορτή είναι θρησκευτική έννοια.

Η παγκοσμιοποίηση κερδίζει έδαφος, όσο διαρκεί η γενική πνευματική νωθρότητα , η μητέρα της άγνοιας και της ημιμάθειας. Ας φωτίσει ο Θεός τον κόσμο να μη γίνουν τα πάντα εμπόρευμα!

Μόσχος Λαγκουβάρδος