2.4.20

"Δύναμις"

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
(Απόσπασμα)
Το πνεύμα υφίσταται στις μέρες μας. φοβερό διωγμό Το αίσθημα ανασφάλειας που νιώθει όλος ο κόσμος, είναι ζωντανή απόδειξη ότι το πνεύμα που μας εμψυχώνει και μας δίνει τη δύναμη να αγωνιζόμαστε για τον εαυτό μας και για τους άλλους , διώκεται. Το πνεύμα δεν είναι ορατό. Δεν καταφεύγει στα βουνά ή στην έρημο. Το πνεύμα είναι μέσα στον άνθρωπο. Νιώθουμε ότι ο εχθρός επιβουλεύεται την ίδια την ύπαρξή μας. Είναι εχθρός που απειλεί να μας εξοντώσει. Η καλύτερη ευχή για τον εαυτό μας και για τους άλλους είναι τώρα, η ευχή για τη δύναμη. Χρειαζόμαστε τη δύναμη όχι μόνο για την φυσική μας αντοχή στις αρρώστιες, αλλά και για την πνευματική μας υπόσταση. Δύναμη στην αγάπη, στην πίστη, στην ελπίδα, στο ωραίο και στο αληθινό. Η κατάσταση μοιάζει με τη ζωή σε καταφύγιο την εποχή του πολέμου.
Ο πανικός πλήττει τα πνευματικά μας θεμέλια και μας οδηγεί στην παραίτηση. Ξαναζούμε το φόβο που ένιωσαν οι πρωτόπλαστοι στην πτώση τους, που κρύφτηκαν απ΄ το Θεό. Το φόβο αυτόν της πτώσης του ανθρώπου νιώθουμε, όταν χάνουμε το ηθικό μας.
Στην πτώση του ο άνθρωπος κρύβεται. Κανείς δεν βγαίνει να καυχηθεί για τις πράξεις του που τον ντροπιάζουν και τον εξευτελίζουν. Κι ο πιο πωρωμένος ψυχικά κρύβεται. Γνωρίζει ότι η ύπαρξή του είναι οντότητα πνευματική. Να περισώσει το πνεύμα του είναι αυτό που μένει όταν όλα χάνονται. Η συναίσθηση του πνεύματος δίνει τη δύναμη να σταθεί ο άνθρωπος ακόμα και μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα χωρίς να λυγίσει. Δύναμη στο πνεύμα μας χρειαζόμαστε τις στιγμές του φόβου.
moschoblog.blogspot.com

30.3.20

Τέσσερα Πρόσωπα Δυτικά

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Η κεντρική ιδέα της ταινίας "Four Faces West" με τον Joel Mc Crea και την Frances Dee, είναι η αγάπη που μπορεί να μετατρέψει έναν ληστή σε φιλάνθρωπο. Ο ήρωας της ταινίας ληστεύει μια τράπεζα "για μια καλύτερη ζωή". Κρύβοντας όμως τα κλοπιμαία στην έρημο, τον δαγκώνει ένας κροταλίας και η ηρωίδα, που είναι μια νεαρή και όμορφη γιατρός, περιποιείται την πληγή. Η ομορφιά της , η καλοσύνη και η  ευγένεια με την οποία το κάνει , μαζί με τη θεραπεία της πληγής, θεραπεύει και την ψυχή του.
Οι δυο νέοι είναι τόσο πειστικοί στην αγάπη τους, που νομίζεις ότι αγαπιούνται και στη ζωή. Όντως αγαπιούνται και στη ζωή και γίνονται ένα αγαπημένο ζευγάρι, μεχρι το θάνατό τους.
Από τίς τέσσερις μορφές της ταινίας, δύο είναι ο Joel και η Frances..Τρίτη είναι η μορφή του φίλου του Joel. Ας σημειωθεί ότι μαζί με την αλλαγή του ήρωα της ταινίας, χάρις στην αγάπη, αλλάζουν και οι γύρω του, ακόμα και οι διώκτες του γίνονται φίλοι του.
Αν και είδα την ταινία δύο φορές, και θα τη δώ και σήμερα τρίτη φορά , δεν μπόρεσα να δω ποιά είναι η τέταρτη μορφή. Νά 'ναι άραγε η προσωποποίηση της αγάπης; Μάλλον είναι ο σερίφης, το τέταρτο πρόσωπο.  Τα Τέσσερα πρόσωπα στη Δύση, είναι ένα ενδιαφέρον, καλογυρισμένο γουέστερν. Αξίζει να το δείτε, έστω και χωρίς ελληνικούς υποτίτλους!

moschoblog.blogspot.com


28.3.20

Ορθοδοξία και σατανισμός

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Δυο δυνάμεις συγκρούονται, σε δύο μέτωπα, στο πνευματικό και στο υλιστικό. Στο πνευματικό νικάει η ορθοδοξία και στο υλιστικό ο σατανισμός. Πάρε παράδειγμα για τη δύναμη της Ορθοδοξίας την αγάπη, που δε ζητεί τα εαυτής. Η δύναμή της δεν έχει όρια. Ο σατανισμός μοιάζει με χαλασμένο θερμοστάτη. Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία του τόσο πλησιάζει να αυτοεκραγεί. Η απεραντοσύνη και η αιωνιότητα είναι εχθροί του.
moschoblog.blogspot.com

25.3.20

Νυκτομαχία

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Δε σου φαίνεται πως όλη αυτή η περιπέτεια μοιάζει με νυχτομαχία; Σαν μια μάχη με αόρατο εχθρο; Σαν να δίνουμε γροθιες στον αέρα. Δεν ξέρεις ποιός είναι ο εχθρός και πού βρίσκεται. Νομίζεις ότι είναι έξω, αλλά δεν είναι. Θα προστατεύαμε τον εαυτό μας. Αλλά ο εχθρός είναι μέσα μας. Ο εξωτερικός εχθρός δεν θά 'ξερε πού ακριβώς πονάμε, πού είμαστε ευάλωτοι. Θα φυλαγόμαστε από τις επιθέσεις του.

Πρέπει να φυλάξουμε δυνατό το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Το ανοσοποιητικό δεν είναι κάποιο όργανο του σώματός μας. Είναι η χάρη του Αγίου Πνεύματος που είναι δώρο του Θεού στον κάθε άνθρωπο. Όταν φύγει η χάρη, φεύγει κι η ζωή.

Διαβάζω στο Ευαγγέλιο του Λουκά μια περικοπή που μοιάζει με παραβολή, η οποία μιλάει για τη χάρη του Θεού στον άνθρωπο. ΈΤσι τουλάχιστον τη βλέπω εγώ. Παραθέτω την περικοπή αυτή: "Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού Μαθηταίς. Προσέχετε από των ανθρώπων. επιβαλούσι γαρ εφ' υμάς τας χείρας αυτών και διώξουσι, πααδιδόντες ες συναγωγάς και φυλακάς, αγομένους επί βασιλείς και ηγεμόνας, ένεκεν του ονόματός μου. Αποβήσεται δε υμίν εις μαρτύριον. Θέσθε ουν τας καρδίας υμών, μη προμελετάν απολογηθήναι. εγώ γαρ δώσω υμiν στόμα και σοφίαν, η ου δυνήσονται ανειπειν, ουδέ αντιστήναι πάντες οι αντικείμενοι υμίν (...) και θριξ εκ της κεφαλής υμών ου μη απόληται. Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών."

Θεωρω ότι η περικοπή αυτή από το Ευαγγέλιο του Λουκά, σημαίνει να έχουμε την ελπίδα μας στο Χριστό. Αυτός θα μας δώσει "στόμα και σοφίαν", δηλαδή "λόγον ζωής" που δεν θα δυνηθούν οι "αντικείμενοι" να μας βλάψουν. Ούτε μια τρίχα της κεφαλής μας δεν θα χαθεί."

moschoblog.blogspot.com


23.3.20

Νοερά προσευχή

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Στην Εκκλησία πηγαίνω όχι για να σκεφτώ το πρόβλημά μου, αλλά για να ηρεμήσω από αυτό. Ο εγκέφαλος λειτουργεί, όπως η μνήμη. Πρέπει να μην πιέζεις. τον εγκέφαλο. Το ίδιο όπως γίνεται με τη μνήμη. Όσο την πιέζουμε τόσο αδυνατεί να θυμηθεί. Όταν λέμε θα προσευχηθούμε για κάτι, δε σημαίνει θα σκεφτούμε επάνω σ' αυτό που μας απασχολεί. Οι λογισμοί είναι εμπόδιο, το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προσευχή. Το μεγαλύτερο εμπόδιο. Οι λογισμοί είναι για τον εγκέφαλο και η χάρη είναι της καρδιάς. Αν βάλουμε τους λογισμούς στην καρδιά, θα μας εγκαταλείψει η χάρη. Θα μεταβάλουμε την καρδιά σε σπήλαιο ληστών. Η καρδιά είναι οίκος προσευχής. Δεν είναι οίκος εμπορίου. Π.χ. στην νοερά προσευχή για την Ελλάδα, ή για κάποιον δικό μας δεν κολλάμε στα λόγια της νοεράς προσευχής και το όνομα του δικού μας ή το όνομα της Ελλάδας. Όταν προσευχόμαστε για τον εαυτό μας, προσευχόμαστε και για τους δικούς μας και για την Ελλάδα και για όποιον έχουμε ή για ό,τι έχουμε στο νου μας.
moschoblog.blogspot.com

22.3.20

Γράφοντας

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Το γράφειν για μένα είναι καθημερινή τροφή. Γράφω σαν προσευχή. Σήμερα θέλησα να γράψω για την προσευχή. Στην αρχή σκέφτηκα να γράψω για την προσευχή του ονόματος του Ιησού, για το Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με, τον αμαρτωλό, ότι είναι χάρισμα όπως και η θέληση για τη ζωή είναι έμφυτο χάρισμα, δεν την δημιουργήσαμε εμείς. Έπειτα όμως έκανα άλλες σκέψεις. Δεύτερες σκέψεις κρείσσονες. Δεν είναι καλύτερα, αντί να γράφω για την ΄προσευχή, να προσεύχομαι; Βέβαια το γράψιμό μου δεν είναι γιατί γνωρίζω αυτά τα πράγματα που γράφω. Το γράψιμό μου είναι μια διαρκής αναζήτηση. Γι' αυτό τολμώ να γράφω και το ενδιαφέρον μου αυτό για το γράψιμο διαρκεί σε όλη μου τη ζωή.
Με την αναζήτηση αυτή ξεκίνησα από την νεαρή μου ηλικία να διαβάζω και να γράφω αναζητώντας την αληθινή ερμηνεία των Γραφών. Βέβαια τα γραφόμενα αυτά πόρρω απέχουν από την γνώση της θεολογίας και από τον φιλοσοφικό στοχασμό
Ο Κύριος αποστόμωσε τους Σαδδουκαίους που δεν πίστευαν στην ανάσταση εκ νεκρών, ότι πλανώνται μη γνωρίζοντες τις Γραφές ούτε τη δύναμη του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι είναι καθήκον του πιστού να ερευνά τις Γραφές υπό την καθοδήγηση της Εκκλησίας, η οποία κατέχει την αληθινή ερμηνεία τους.
moschoblog.blogspot.com

21.3.20

Ζωή ως άσκηση

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Άσκηση δεν είναι απλώς η κατεργασία κάποιου πράγματος. Το ρήμα ασκώ, από τα αρχαία χρόνια σημαινει ότι κατεργάζομαι κάτι με τέχνη. Ζωή ως άσκηση είναι ζωή ως τέχνη, δηλαδή ζωή με ωραιότητα. Αποφεύγοντας τα άκρα, την υπερβολή. Η υπερβολή στην Ορθόδοξη Παράδοση είναι αμαρτία. Ζωή με ωραιότητα είναι ζωή με μέτρο, με σεβασμό στις αρετές της ζωής. Όχι άμμετρα και άρρυθμα. Όχι όπως βλέπουμε την «άσκηση» στους «ασκητές των Ινδιών» που εξαντλούν το σώμα τους . Όχι ξεχαρβάλωμα του σώματος με την υπερβολή. Αυτό δεν είναι άσκηση του σώματος είναι μίσος του σώματος, σαν να είναι εχθρός. Στην Ορθόδοξη Παράδοση, δεν είναι εχθρός το σώμα μας, αλλά το διεφθαρμένο φρόνημα. Δεν πολεμάμε με το σώμα, αλλά με τα πάθη.
Ο Αντρέϊ Ταρκόφσκι τιτλοφορεί το βιβλίο της αυτοβιογραφίας του «Σμιλεύοντας το χρόνο». Ο Ταρκόφσκι μιλώντας για τη ζωή του λέει, πως «σμιλεύει τη ζωή του , όπς ο γλύπτης σμιλεύει το μάρμαρο. Είναι δηλαδή ο πνευματικός δημιουργός της ζωής του, όπως ένας γλύπτης είναι ο πνευματικός δημιουργός του γλυπτού του, με σεβασμό στις αρετές της ζωής και της τέχνης και με αγάπη για την ωραιότητα. Στην Ορθοδοξία θεωρούμε απαράδεκτο , όταν κάτι δεν είναι ωραίο. Ωραίοι είναι οι ναοί, ωραία είναι η αγιογράφηση, ωραία είναι η ψαλμωδία, ώραίο είναι οι ύμνοι. Με ωραιότητα και με ρυθμό είναι γραμμένα ακόμα και τα πεζά κείμενα των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας.
Ασκώ λοιπόν σημαίνει κάνω κάτι με προσοχή να είναι ωραίο, αποφεύγοντας την κατάχρηση, να είναι εύρρυθμο, αρμονικό. Δεν είναι κάθε τι άσκηση και καθένας ασκητής. Ασκητής είναι αυτός που είναι στολισμένος με αρετές . Το αντίθετο της ζωής ως άσκηση είναι η ζωή χωρίς συγκατάθεση της ψυχής, δηλαδή χωρίς πίστη, αλλά καταναγκαστικά, σαν να είναι ζωή σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως των ολοκληρωτικών συστημάτων (κομμουνισμός, ναζισμός κ.ά.)
Ζωή ως άσκηση είναι το ζωηφόρο μήνυμα της δύσκολης εποχής που ζούμε. Ζούμε όπως οι στα χρόνια του Χριστού οι Μαθητές του που έκραζαν , «Κύριε, σώσον ημάς απολλύμεθα», Κύριε σώσε μας, χανόμαστε. Το Ευαγγέλιο που διαβάζεται στην Εκκλησία την Πέμπτη της β΄εβδομάδος αναφέρεται στο φόβο, για την επιβίωση. «Κύριε , σώσον ημάς, απολλύμεθα. Και λέγει αυτοίς. Τι δειλοί εστε, ολιγόπιστοι;»
Η ζωή ως άσκηση σημαίνει ζωή με θεμέλιο τον Ιησού Χριστό. «Ουδείς δύναται θείναι θεμέλιον άλλον ειμή τον κείμενον, ός έστι Ιησούς Χριστός…»
Τώρα μετά το θάνατο και την Ανάσταση του Κυρίου μπορούμε να ακούσουμε το Χριστό που μας καλεί να πάμε κοντά Του, για να μας αναπαύσει από το άγχος και τη δειλία για την επιβίωση. Τώρα μπορούμε να νιώσουμε μέσα μας όλοι όσοι πιστεύουμε στο Χριστό, τη φωνή που κράζει το Θεό «πατέρα».
moschoblog.blogspot.com