17.4.21

ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ


Στην Εκκλησία δεν υπάρχουν αντιφάσεις και αμφιβολίες ούτε διλήμματα Δε ρωτάμε πού πηγαίνουμε πεθαίνοντας. Γνωρίζουμε ότι πηγαίνουμε κοντά στον Ιησού Χριστό. Ο θάνατος δεν είναι εξαφάνιση αλλά ανάσταση; Ο Ιησούς Χριστός ανέστη και οι άνθρωποι ανασταίνονται και είναι κοντά στον Ιησού Χριστό ή μακριά του.
Στην αρχαία Αθήνα τιμωρούσαν όποιον τους θύμιζε το θάνατο. Η θύμηση του θανάτου στην αρχαία Αθήνα ήταν ποινικό αδίκημα. Οι αρχαίοι Αθηναίοι , οπωσδήποτε, δεν είχαν την ίδια αντίληψη για τους ήρωες. Στους ήρωες ο θάνατός τους δίνει ζωή.
Κι εμείς τώρα χαιρόμαστε και παίρνουμε θάρρος, που οι αγωνιστές του Εικοσιένα αψήφισαν το θάνατο. Τί είναι αυτό που δίνει ζωή; Όχι βέβαια τα σώματα των ηρώων που πέθαναν και θάφτηκαν στη γη; Ζωή δίνει αυτό που ζει. Ζωή και θάρρος δίνει σε μας τώρα, το πνεύμα των αθανάτων ηρώων της ελευθερίας, όταν έχουμε μέσα μας το πνεύμα τους. Το πνεύμα όπου είναι καλόδεχτο, πνέει.

15.4.21

Η διδασκαλία της εγρήγορσης

 

ΈΈνα  ρωσικό τραγούδι για τους κυνηγούς λέει,  « Ο κυνηγός βρίζει τον εαυτό του./ Δεν ξέρει πώς να ζει και να υπηρετεί.» Το ρωσικό αυτό  τραγούδι ακούγεται στην αρχή της κινηματογραφικής ταινίας του Ακίρα Κουροσάβα, «Ντερσού Ουζαλά», η οποία είναι ένας ύμνος στη φιλία. Ο Ιησούς ονομάζει τους Μαθητές Του, φίλους, δηλαδή «αγαπημένους». Η λέξη «φιλώ» στην ελληνική γλώσσα σημαίνει «αγαπώ». «Σίμων Πέτρε, φιλείς με πλείον των άλλων;», Σίμων Πέτρε, μ’ αγαπάς περισσότερο από τους άλλους;

·     Δεν κυνηγάς πράγματα, αλλά ό,τι σου δίνει ο Θεός, λέει ο Αμερικανός ποιητής Robert Lax,  που έζησε ως ερημίτης στην Κάλυμνο και στην Πάτμο. Ό,τι σου δίνει ο Θεός, το δέχεσαι με ευχαρίστηση και με ευγνωμοσύνη. Το βλέπεις  σαν ένα λουλούδι, που ανθίζει.

·     Το ίδιο ερώτημα που θέτει ο κυνηγός στον εαυτό του, τίθεται μπροστά σε κάθε άνθρωπο: Πώς να ζει;  Να ζει με οργή ή να ζει με εσωτερική ειρήνη;    

·     Εξαρτάται πώς βλέπουμε τη ζωή. Βλέπουμε τη ζωή με εγρήγορση ή βλέπουμε τη ζωή χωρίς εγρήγορση. Η Παράδοση του ελληνικού λαού είναι Παράδοση της Εγρήγορσης, δηλαδή της αδιάλειπτης μνήμης του Θεού.

·     Στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο διαβάζουμε τα εξής για τη ζωή του ανθρώπου: «Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού Μαθηταίς. Ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι. (…) Βλέπετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε. Ουκ οίδατε γαρ πότε ο καιρός εστιν.. (…) Α δε υμίν λέγω, πάσι λέγω. Γρηγορείτε.»(Μάρκ.ιγ’, 31-37, ιδ, 1-2).

·     Και στην Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους Εφεσίους διαβάζουμε τα εξής για την εγρήγορση: «Μηκέτι υμάς περιπατείν καθώς και τα λοιπά έθνη περιπατεί εν ματαιότητι του νοός αυτών.»

    Μόσχος Λαγκουβάρδος 

14.4.21

  

12.4.21

Αταβισμός

 

Ένας νεαρός στη Θεσσαλονίκη, στην πλατεία Αριστοτέλους, διαλαλούσε συνθήματα κατά των πλουσίων αφεντικών.
-Γιατί αυτή η εχθρότητα κατά των αφεντικών; ρώτησα.
-Θα τους βάλουμε να δουλέψουν, είπε.
- Κι αν δε θέλουν;
-Θα τους βάλουμε να δουλέψουν με το ζόρι.
-Εσύ θα δουλέψεις με το ζόρι;
Δε μίλησε και συνέχισε ύστερα από λίγο, τα συνθήματα της πάλης των τάξεων.
Άφησα το νεαρό με τα συνθήματα και συνέχισα τη βόλτα μου στην παραλία, απορροφημένος στις σκέψεις μου:
Ούτε "α" ούτε "ο". Κάτι μεταξύ "α" και "ο". Και "α" και "ο". Θα σου πούνε "εμένα έτσι μ' αρέσει". Να μην υπάρχει καθαρό "α" και καθαρό "ο".
Εντάξει. Ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό. Κάτι μεταξύ του αρσενικού και του θηλυκού. Και αρσενικό και θηλυκό.
Εντάξει κι αυτό. Αφού έτσι αρέσει, ας είναι έτσι γι' αυτούς.
Ούτε νόστιμο ούτε άνοστο. Κάτι μεταξύ του νόστιμου και του άνοστου. Και νόστιμο και άνοστο. Με άλλα λόγια καμιά τροφή δεν είναι νόστιμη. Και καμιά τροφή δεν είναι νόστιμη ή άνοστη. Και η αηδία μπορεί να είναι τροφή για τον άνθρωπο, μια που δεν είναι αηδία, αλλά κάτι μεταξύ αηδίας και μη αηδίας.
Θα μου πείτε στη γλώσσα την ελληνική στην οποία το "α" είναι "α" και το "ο" είναι "ο" δε στερούμαστε το κάτι ανάμεσα στα δύο. Δεν το στερούμαστε. Απλώς το προφέρουμε όπως τα μωρά ή όπως αυτοί που έχουν κάποια ανωμαλία στη στοματική τους κοιλότητα και στην ακοή τους.
Όταν είμαστε παιδιά, μας αρέσουν τα παιδικά πράγματα. Όταν γινόμαστε ενήλικοι, εγκαταλείπουμε ό,τι μας ευχαριστούσε ως νήπια. Υπάρχουν μερικές συνήθειες, τις οποίες μερικοί ενήλικοι, δεν τις εγκαταλείπουν. Τις συνήθειες των ενηλίκων αυτού του είδους, η επιστήμη τις ονομάζει "αταβιστικές".
Νηπιότητα και ενηλικότητα έχουν τα πάντα, ακόμα και τα βουνά. Το ίδιο και οι λαοί και τα γένη. Υπάρχουν λαοί που περνούν τώρα την νηπιακή τους ηλικία και λαοί αρχαίοι, όπως ο ελληνικός. Το ίδιο υπάρχουν γλώσσες στη νηπιακή τους ηλικίας και γλώσσες αρχαίες. Όσο πιο αρχαίες τόσο πιο εύπλαστες, οι οποίες μπορούν να αποδώσουν όλους τους φθόγγους και όλους τους ήχους. Γιατί άραγε διότι η στοματική κοιλότητα και αυτή εξελίσσεται. Η γερμανική γλώσσα π.χ. δεν μπορεί να αποδώσει το φθόγγο "γ". , ενώ η ρωσική γλώσσα, δεν έχει το φθόγγο "θ". Στη Ρωσική ο Αθανάσιος προφέρεται "Αφανάσιος".
Οι γλώσσες όπως και οι στοματικές κοιλότητες των φυλών διαφέρουν ανάλογα με την νηπιότητά τους ή την ενηλικότητά τους. Τα βουνά π.χ. είναι απαλά, καλόβουνα, (Καμβούνια όρη) , ενώ τα νηπιώδη είναι "βραχώδη" και δεν έχουν το απαλό χώμα του ενηλίκου βουνού. Το ίδιο και τα πολιτικά κόμματα. Μερικά δεν έχουν εξελιχθεί εντελώς. Σαν τα βραχώδη όρη είναι σκληρά με τους πολίτες, επειδή η θεωρητική τους βάση είναι το μίσος και η πάλη των τάξεων.
Μόσχος Λαγκουβάρδος

11.4.21

Εκουσίως ασθενείς

   

Ο Ιησούς άλλους ασθενείς θεράπευε απ'' ευθείας , κι άλλους, τους ρωτούσε, αν θέλουν να τους θεραπεύσει.Από αυτούς που ρωτούσε άλλοι απορούσαν με την ερώτηση, επειδή δεν την περίμεναν κι άλλοι απαντούσαν αμέσως ότι ήθελαν να τους θεραπεύσει. Ένας τυφλός όταν άκουσε την ερώτηση του Ιησού, τί θέλει να του κάμη, απάντησε αμέσως χωρίς να κρύψει την έκπληξή του:
-Κύριε, ίνα αναβλέψω. (Κύριε, θέλω να δω)
Αυτοί που όπως ο τυφλός απαντούσαν αμέσως στην ερώτηση του Ιησού ότι ήθελαν να τους θεραπεύσει, θεραπεύονταν αμέσως. Στους άλλους που απαντούσαν με περιστροφές, διηγούμενοι την ιστορία της ζωής τους, ; έπρεπε να προηγηθεί η θεραπεία της ψυχής τους και συγκεκριμένα της θέλησής τους και κατόπιν να ακολουθήσει η θεραπεία του σώματος.
Θα μου πείτε, ποιά άλλη θεραπεία χρειάζεται π.χ. ένας παράλυτος για να θεραπευτεί η παραλυσία του; Κι όμως χρειάζεται άλλη θεραπεία πριν την θεραπεία της σωματικής παραλυσίας . Χρειάζεται η θεραπεία της ψυχικής του παραλυσίας.
Ρωτούσε π.χ. κάποιος που έπασχε από παραλυσία του σώματος. Τί θέλεις να σου κάνω; Ο ασθενής, απαντούσε , να με γιατρέψεις . Πιστεύεις ότι μπορώ να το κάνω;
Πόσοι από τους σημερινούς αρρώστους θέλουν πραγματικά να γίνουν καλά; Ή πιστεύουν ότι μπορούν να γίνουν καλά; Πόσοι δεν είναι εκούσια ασθενείς;
Μόσχος Λαγκουβάρδος

6.4.21

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου


 Σήμερα το πρωί συναντώ στο δρόμο δυο γνωστές μου γυναίκες, ηλικιωμένες.

-Τί κάνουν τα παιδιά; τις ρωτάω.
-Τί να κάνουν τα παιδιά; Τα παιδιά έχουν ξεμυαλιστεί με τα πάρτυ, απαντούν με ένα στόμα κι οι δυο τους. "Εν δια δυοίν", όπως έλεγαν οι αρχαίοι, όταν δύο μιλούν με ένα στόμα ή όταν δύο στόματα λένε ένα πράγμα. Όπως όταν λέμε "Σώπα και μη μιλάς".
-Δε χαίρεστε που γλεντάνε τα παιδιά; Δε φοβάστε την κατάθλιψη;
-Φοβούμαστε, αλλά τουλάχιστον να φορούν μάσκες.
-Εγώ χαίρομαι, τίς λέω, με την άνθιση στα πάρτυ. Μακάρι οι νέοι να γλεντούν. Σαν τί θέλετε να πεθάνουν οι νέοι για να ζήσουν οι γέροι ή να έρθει διχασμός.
Ευγενικέ αναγνώστη δες την αμερικάνικη ταινία "; Παλιό φθινόπωρο στα χέρια σου". Τί σημαίνει άραγε; Είναι ένας ιδιωματισμός; Σημαίνει "Παλιό φθινόπωρο στη διάθεσή σου"; Ή ότι δε γίνονται πάρτυ χωρίς διάθεση (και χωρίς λεφτά). Δείτε την ταινία και βγάλ'τε συμπέρασμα.

5.4.21

Το πάθημα του Κομφούκιου

 

Στο βιβλίο "Έξω η στενοχώρια" ο συγγραφέας περιγράφει κάποιον που του άρεσε να είναι πνεύμα αντιλογίας. Αυτός , λοιπόν, ο τύπος, έδωσε κάποτε εξετάσεις για να τον προσλάβουν κάπου και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις της επιτροπής.
Δεν μπόρεσε όμως να κρατηθεί και κάποια στιγμή είπε σε ένα μέλος της επιτροπής, "κάνετε λάθος".
Ο άνθρωπος αυτός απορρίφθηκε παμψηφεί, παρόλο που απάντησε σωστά σε όλες τις ερωτήσεις που του έκανε η επιτροπή
Τί θα μπορούσε άραγε να κάνει , με το λάθος; Κατ' αρχήν δεν ήταν υποχρεωμένος να αναδείξει το λάθος. Στο Ευαγγέλιο πηγαίνει κάποιος στον Ιησού και του ζητεί τη γνώμη του για ένα θέμα που είχε με τον αδελφό του. Ο Ιησούς του είπε; Ποιός με διόρισε δικαστή σας;
Όταν διαβάζουμε κάποιο κείμενο και δεν συμφωνούμε, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να το διαβάσουμε και πολύ λιγότερο δεν είμαστε υποχρεωμένοι να εκφράσουμε τη διαφωνία μας, εκτος αν μας ζητηθεί και πάλι, πρέπει να το κάνουμε με μεγάλη προσοχή. Αλλιώς δεν θα ζητούν οι φιλοι την παρέα μας.
Η μητέρα μου μας συμβούλευε να λεμε "Καλογιάννη" , να μη λέμε"Κακογιάννη". Το ίδιο λέει το Ευαγγέλιο, "ευλογείτε και μην καταράσθε". Η ζάχαρη δεν είναι καλή ως τροφή, αλλά στα λόγια είναι καλή.Το μωρό, αν δεν το χαΪδέψουν μαραζώνει. Τα λόγια μου, λέει η Γραφή πέφρει "ως όμβρος επ΄άγρωστιν και ως νιφετός επί χόρτον." Δηλαδή τα λόγια του πέφτουν απαλά σαν τη βροχή επάνω στη χλόη και σαν το χιόνι επάνω στο χορτάρι.
Μια φορά ο Κομφούκιος πήγε να συμβουλέψει έναν αρχιληστή, να μην κάνει ληστείες κι αντί ο αρχιληστής να τον ακούσει παρά λίγο να του κόψει το λαιμό. Όταν ο Κομφούκιος απομακρύνθηκε από το λημέρι του αρχιληστή, είπε στον εαυτό του: "Τί ήθελα να πάω να με καυτηριάσει, αφού δεν χρειαζόμουνα καυτηρίασμα

Μόσχος Λαγκουβάρδος