ΛΑΡΙΣΙΝΑ
ΔΟΚΙΜΙΑ
Μ.Ε.Λαγκουβάρδου
Η Απραξία και η «φούλια»
«Κάποιος δεν είχε δουλειά και κουνούσε την πόρτα»
Ελληνική παροιμία
Για την απραξία έχουμε δυο παροιμίες, ίσως και περισσότερες, μια δημώδη, αυτή που βάλαμε ως μότο του άρθρου αυτού και η άλλη, η λογία , «αργία μήτηρ πάσης κακίας». Ως απραξία εννοούμε και την εργασία που γίνεται μόνο με το μυαλό, η κακώς λεγόμενη «πνευματική», γιατί απέχει από το πνεύμα» πολύ περισσότερο απ΄ τη λεγόμενη περιφρονητικά «χειρωνακτική» ή «βάναυση» εργασία.
‘Έτσι πιστεύω εγώ τουλάχιστον, αν και η «πνευματική» εργασία με το μυαλό έχει επικρατήσει απ΄ την εποχή του Κικέρωνος ακόμη, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είναι ευρέως διαδομένη στην εποχή μας. Ο λόγος που πιστεύω ότι η «πνευματική» εργασία δεν είναι πνευματική είναι απλός. Στη λεγόμενη «πνευματική» εργασία του μυαλού, μόνο ένα μικρό κομμάτι του νου δουλεύει, αυτό που μοιάζει με λογιστική μηχανή, ενώ ολόκληρος ο άνθρωπος που δεν είναι μόνο λογική αγνοείται ή καταπιέζεται. Θα έλεγα πνευματική εργασία το εργόχειρο που το κάνεις με όλο σου το είναι, με το σώμα, το νου και την καρδιά.
Τέτοια εργασία θα την έκανα ευχαρίστως όσο ζούσα. Τέτοια εργασία είναι η μουσική, γι΄ αυτό και τη μουσική δεν την εγκαταλείπει κανείς. Ο Αρθούρος Ρουμπινστάιν εργαζόταν μέχρι τα βαθιά του γεράματα. χωρίς να παραλείπει ούτε μια μέρα την εργασία του. «Αν δε δουλέψω μια μέρα» έλεγε «καταλαβαίνω εγώ ο ίδιος αμέσως τη διαφορά στο παίξιμό μου. Αν δε δουλέψω δυο μέρες, την καταλαβαίνουν και οι φίλοι μου. Αν δε δουλέψω τρεις και περισσότερες μέρες την καταλαβαίνουν όλοι .»
Αυτό θα πει αγάπη γι’ αυτό που κάνεις. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις νιώθεις την ολοκλήρωση που στο βάθος ζητάμε όλοι, γιατί χωρίς την ολοκλήρωση η ζωή είναι μεμψίμοιρη, σαν να την ζεις αγγαρεία. Η ζωή είπε κάποιος δεν είναι ένα κόκαλο που το αρπάζεις και ψάχνεις να βρεις μια γωνιά να το γλύψεις όπως-όπως, σαν να είναι ένα κακό, που εύχεσαι να τελειώσεις μια ώρα αρχύτερα.
Στη Λαρισινή απραξία μου έκανα τη γκάφα που αμέσως θα σας διηγηθώ. Λέω Λαρισινή, γιατί στη Λάρισα ζω. Η Λάρισα είναι μια κλειστή πόλη, όπως όλες οι σύγχρονες πόλεις, που σε αναγκάζει να ζεις με το μυαλό. Και για να το πω καλύτερα σε αναγκάζει να σκέφτεσαι παρά να ζεις. Οι μόνοι που δεν είναι άπραγοι , με την έννοια που είπαμε πιο πάνω, είναι οι χειρώνακτες, δηλαδή οι φτωχοί μετανάστες, που δεν έχουν γίνει ακόμα σκλάβοι του «έτοιμου». Με εξαίρεση λοιπόν τους χειρώνακτες, οι κάτοικοι των πόλεων βαριούνται και να μιλήσουν ούτε έχουν την ευκαιρία αυτή, γιατί εκτός απ΄ το φαγητό, το ποδόσφαιρο και την πολιτική δεν έχουν κανένα άλλο ενδιαφέρον. Δεν θέλω να κρίνω αυτό που επιλέγει καθένας. Εκείνο που με λυπεί, είναι ότι στη σύγχρονη πόλη ούτε εσύ σώζεσαι, ούτε τους άλλους αφήνεις να σωθούν.
Δέχτηκα λοιπόν μια πρόταση να πάω στην Αθήνα για να μιλήσουμε για την Τέχνη. Ο τόπος της συνάντησης ήταν μια θορυβώδικη ταβέρνα , με τόσο δυνατό θόρυβο, που ένιωθες τα σπλάχνα σου να χορεύουν με κίνδυνο να ξεκαρφωθούν και να φύγουν απ΄ τη θέση τους. Έτρεξα να προλάβω το επόμενο λεωφορείο για να επιστρέψω στη Λάρισα και πήγα στο σταθμό του ΚΤΕΛ την τελευταία στιγμή, γιατί ο ταξιτζής με άφησε στο ΚΤΕΛ Πελοποννήσου.
Εντούτοις δεν πήγε χαμένο το ταξίδι μου, γιατί έμαθα τη συνταγή της «φούλιας» μιας αραβικής σούπας και του «φελαφέλ» που είναι ένα είδος αραβικού κεφτέ..Πέρασα έξω από μια ελληνο-αραβική ταβέρνα και σταμάτησα ν’ ακούσω να παίζουν κλαρίνο. Ήταν καμιά δεκαριά κλαρινετζήδες που κρατούσαν τα κλαρίνα τους έτοιμοι να τα παίξουν. Έτσι μου φάνηκαν, γιατί όταν πλησίασα και κάθισα σ΄ ένα τραπέζι κοντά τους , είδα ότι ήταν Αιγύπτιοι με τους ναργιλέδες τους!
Ο Γιάννης, όμως το γκαρσόνι, μου είπε πως γίνεται η «φούλια». Η «φούλια» γίνεται με ταχίνι. ντομάτα, μαϊδανό, σκόρδο και λεμόνι.
Σήμερα πρωί- πρωί μαγείρεψα τη «φούλια», αποφασισμένος να την περιλάβω στη διατροφή μου, γιατί πραγματικά είναι πολύ εύγεστη. «Πάψε» είπα στη γυναίκα μου, που μουρμούριζε ότι από τότε που μαγειρεύουν οι άντρες χάλασε ο κόσμος».
«Τη συνταγή της «φούλιας», την πλήρωσα εκατό ευρώ»!
1.11.08
Μόσχος Ε. Λαγκουβάρδος, Εποχή μου σ΄ αγαπώ
ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ Σ’ ΑΓΑΠΩ ( MON EPOQUE,in greek)
«Παρέρχεται γαρ το σχήμα του κόσμου
και η επιθυμία αυτού».
Πότε σε ποια άλλη εποχή ξανάγινε αυτό με τόση ένταση;
Οι άνθρωποι εξόριστοι στην ίδια τους την πατρίδα.
Πότε ήταν βαθύτερη η λύπη; Πότε τα δάκρια των πραγμάτων πιο αληθινά;
Η ματαιότητα του κόσμου δεν ήταν ποτέ τόσο ξεκάθαρη, τόσο ορατή. Τα τραγούδια
των ανθρώπων λυπημένα : ξυπνούν τη νοσταλγία στην ψυχή. Ο νόστος, το αιώνιο
ταξίδι της επιστροφής, ένας αγιάτρευτος καημός. Τίποτε να μην τελειώνει εδώ ή μάλλον όλα να τελειώνουν εντελώς άδοξα (ο θάνατος έχει το ψαχνό). Οι άνθρωποι
χωρίς ψυχή, μέσα σ΄ ένα το ίδιο άψυχο κόσμο, «νεφέλαι περιφερόμεναι, δένδρα φθινοπωρινά».
Πότε επαληθεύτηκαν οι ποιητές με τόση ενάργεια; Πότε το σκοτάδι ήταν βαθύτερο
κι η δίψα για το φως, για την ομορφιά του ουρανού πιο δυνατή;
Αχ, εποχή μου σ΄ αγαπώ!
Αχ, η μοναξιά, η ερημία των πόλεων, η καταστροφή της φύσης, η πίκρα χωρίς την αγάπη, το ξόδεμα της ζωής κυνηγώντας το ανέφικτο…η φιλοκτήμων εποχή.
Ω, Κύριε, «όλην την ημέραν η εντροπή κατεναντίον μου εστιν, και η αισχύνη του προσώπου μου εκάλυψέ με».
Κάθε μέρα που ξεμακραίνω από Σένα κλαίω πικρά, σαν τον Πέτρο τη νύχτα της
Προδοσίας. Πώς να κοιτάξω μέσα στα μάτια Σου; Η ψυχή μου θα πλημμύριζε από
αγαλλίαση, όπως όταν συναντάς ξαφνικά τον πατέρα σου στο δρόμο.
Ω, Κύριέ μου, Κύριε, χαρά και μύρο της ζωής μου!
Αν δεν είναι βέβαιη η συνάντηση προς τι αυτός ο καϋμός, αυτή η προσμονή, η ανυπομονησία, αυτό το φαρμάκι στην πίκρα μου, όταν αντί να Σε πλησιάσω, ξεμακραίνω ακόμα περισσότερο;
Ξέρω, πως όλα τα βάσανα έχουν αυτό μόνο το σκοπό: να απαλύνουν
τη λύπη για ό,τι θ’ αφήσουμε εδώ
και να μεγαλώσουν τη χαρά,
για ό,τι επιφυλάσσεται να μας αποκαλυφθεί.
Μόσχος Λαγκουβάρδος
«Παρέρχεται γαρ το σχήμα του κόσμου
και η επιθυμία αυτού».
Πότε σε ποια άλλη εποχή ξανάγινε αυτό με τόση ένταση;
Οι άνθρωποι εξόριστοι στην ίδια τους την πατρίδα.
Πότε ήταν βαθύτερη η λύπη; Πότε τα δάκρια των πραγμάτων πιο αληθινά;
Η ματαιότητα του κόσμου δεν ήταν ποτέ τόσο ξεκάθαρη, τόσο ορατή. Τα τραγούδια
των ανθρώπων λυπημένα : ξυπνούν τη νοσταλγία στην ψυχή. Ο νόστος, το αιώνιο
ταξίδι της επιστροφής, ένας αγιάτρευτος καημός. Τίποτε να μην τελειώνει εδώ ή μάλλον όλα να τελειώνουν εντελώς άδοξα (ο θάνατος έχει το ψαχνό). Οι άνθρωποι
χωρίς ψυχή, μέσα σ΄ ένα το ίδιο άψυχο κόσμο, «νεφέλαι περιφερόμεναι, δένδρα φθινοπωρινά».
Πότε επαληθεύτηκαν οι ποιητές με τόση ενάργεια; Πότε το σκοτάδι ήταν βαθύτερο
κι η δίψα για το φως, για την ομορφιά του ουρανού πιο δυνατή;
Αχ, εποχή μου σ΄ αγαπώ!
Αχ, η μοναξιά, η ερημία των πόλεων, η καταστροφή της φύσης, η πίκρα χωρίς την αγάπη, το ξόδεμα της ζωής κυνηγώντας το ανέφικτο…η φιλοκτήμων εποχή.
Ω, Κύριε, «όλην την ημέραν η εντροπή κατεναντίον μου εστιν, και η αισχύνη του προσώπου μου εκάλυψέ με».
Κάθε μέρα που ξεμακραίνω από Σένα κλαίω πικρά, σαν τον Πέτρο τη νύχτα της
Προδοσίας. Πώς να κοιτάξω μέσα στα μάτια Σου; Η ψυχή μου θα πλημμύριζε από
αγαλλίαση, όπως όταν συναντάς ξαφνικά τον πατέρα σου στο δρόμο.
Ω, Κύριέ μου, Κύριε, χαρά και μύρο της ζωής μου!
Αν δεν είναι βέβαιη η συνάντηση προς τι αυτός ο καϋμός, αυτή η προσμονή, η ανυπομονησία, αυτό το φαρμάκι στην πίκρα μου, όταν αντί να Σε πλησιάσω, ξεμακραίνω ακόμα περισσότερο;
Ξέρω, πως όλα τα βάσανα έχουν αυτό μόνο το σκοπό: να απαλύνουν
τη λύπη για ό,τι θ’ αφήσουμε εδώ
και να μεγαλώσουν τη χαρά,
για ό,τι επιφυλάσσεται να μας αποκαλυφθεί.
Μόσχος Λαγκουβάρδος
Μερικές καθυστερημένες θετικές συνειδητοποιήσεις
Την αφορμή για να κάνω τις παρακάτω θετικές συνειδητοποιήσεις, κάλλιο αργά παρά ποτέ, μου την έδωσαν οι μεγάλες χώρες, που χάρις στη δύναμή τους συνηθίζουν στο
να αρπάζουν ό,τι θέλουν απ' τις αδύνατες χώρες, που δεν έχουν άλλη δύναμη παρά μόνο την πίστη τους στο δίκαιο και την ενότητά τους. Αν δεν πιστεύουν στο δίκαιο κι αν είναι εσωτερικά διαιρεμένες, αυτοί που τους κυβερνούν δεν είναι παρά εξυπηρετητές των ξένων συμφερόντων.
Με αυτό τοσκεπτικό συνδύασασ τη δύναμη με την αρπαγή. Γιατί ζητάει κανείς τη δύκναμη, είτε χώρα είναι , είτε ιδιώτης; Ζητάει τη δύναμη για την αρπαγή, είτε φανερή , είτε κρυμμένη.
Το δικαστήριο των μεγάλων αρπακτικών ζώων αθώωσε το λύκο γιατί κατασπάραξε όλο το κοπάδι, ενώ θα χόρταινε και με ένα πρόβατο και καταδίκασε σε θάνατο το γάϊδαρο γιατί έφαγε ένα φύλλο μαρουλιού χωρίς ξύδι!
Οι χώρες που διαθέτουν τη δύναμη σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο: Ό,τι είναι με το μέρος μας υπάρχει, ο,τι δεν είναι με το μέρος μας δεν υπάρχει. Κι αφού δεν υπάρχει δεν έχει και δίκιο.
Ο λύκος σε ένα παρόμοιο μύθο με το δικαστήριο των αρπακτικών ζώων, ήταν πρόθυμος να συμφωνήσει με το βοσκό και να μη μαλώνουν απ΄πο δω και πέρα, αν ο βοσκός του εδινε τα σκυλια που φύλαγα τα πρόβατά του. "Δωσε σε μένα τα σκυλιά και δε θα μαλώνουμε" πρότεινε στο βοσκό.
Ο δυτικός πολιτισμός διακρίνεται όχι για την αγάπη για την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ομορφιά, αλλά απ΄ την λατρλεία ης δύναμης. Δεν είναι αυτός ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, αλλά είναι ό,τι απόμεινε απ΄ τη διαφθορά που υπέστη από αυτούς που δεν ήταν σε θέση να τον καταλάβουν και να τον δεχτούν, γιατί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η δύναμη.
Αυτήη διαφθορά εισάγεται στη χώρα μας , ως ορθός λόγος, αν και δεν έχει καμία αναφορά στο Λόγο αλλά με δυσκολία, ώστε να μας κατηγορούν ως απολίτιστους που χρειάζονται εκπολιτισμό. Αυτή τηνν έννοια έχουν οιλεγόμενες μεγάλες δυνάμεις, που δεν αρπάζουν μόνο τα χρήματα, αλλά και τη σοφία των φτωχών λαών.Τουλάχιστον ας τους άφηναν τη σοφία!
Η δίψα για δύναμη δεν είναι μόνο των μεγάλων χωρών, αλλά υπάρχει και στον καθένα από μας στο κυνήγι για το χρήμα και τη φήμη.
να αρπάζουν ό,τι θέλουν απ' τις αδύνατες χώρες, που δεν έχουν άλλη δύναμη παρά μόνο την πίστη τους στο δίκαιο και την ενότητά τους. Αν δεν πιστεύουν στο δίκαιο κι αν είναι εσωτερικά διαιρεμένες, αυτοί που τους κυβερνούν δεν είναι παρά εξυπηρετητές των ξένων συμφερόντων.
Με αυτό τοσκεπτικό συνδύασασ τη δύναμη με την αρπαγή. Γιατί ζητάει κανείς τη δύκναμη, είτε χώρα είναι , είτε ιδιώτης; Ζητάει τη δύναμη για την αρπαγή, είτε φανερή , είτε κρυμμένη.
Το δικαστήριο των μεγάλων αρπακτικών ζώων αθώωσε το λύκο γιατί κατασπάραξε όλο το κοπάδι, ενώ θα χόρταινε και με ένα πρόβατο και καταδίκασε σε θάνατο το γάϊδαρο γιατί έφαγε ένα φύλλο μαρουλιού χωρίς ξύδι!
Οι χώρες που διαθέτουν τη δύναμη σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο: Ό,τι είναι με το μέρος μας υπάρχει, ο,τι δεν είναι με το μέρος μας δεν υπάρχει. Κι αφού δεν υπάρχει δεν έχει και δίκιο.
Ο λύκος σε ένα παρόμοιο μύθο με το δικαστήριο των αρπακτικών ζώων, ήταν πρόθυμος να συμφωνήσει με το βοσκό και να μη μαλώνουν απ΄πο δω και πέρα, αν ο βοσκός του εδινε τα σκυλια που φύλαγα τα πρόβατά του. "Δωσε σε μένα τα σκυλιά και δε θα μαλώνουμε" πρότεινε στο βοσκό.
Ο δυτικός πολιτισμός διακρίνεται όχι για την αγάπη για την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ομορφιά, αλλά απ΄ την λατρλεία ης δύναμης. Δεν είναι αυτός ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, αλλά είναι ό,τι απόμεινε απ΄ τη διαφθορά που υπέστη από αυτούς που δεν ήταν σε θέση να τον καταλάβουν και να τον δεχτούν, γιατί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η δύναμη.
Αυτήη διαφθορά εισάγεται στη χώρα μας , ως ορθός λόγος, αν και δεν έχει καμία αναφορά στο Λόγο αλλά με δυσκολία, ώστε να μας κατηγορούν ως απολίτιστους που χρειάζονται εκπολιτισμό. Αυτή τηνν έννοια έχουν οιλεγόμενες μεγάλες δυνάμεις, που δεν αρπάζουν μόνο τα χρήματα, αλλά και τη σοφία των φτωχών λαών.Τουλάχιστον ας τους άφηναν τη σοφία!
Η δίψα για δύναμη δεν είναι μόνο των μεγάλων χωρών, αλλά υπάρχει και στον καθένα από μας στο κυνήγι για το χρήμα και τη φήμη.
31.10.08
Μιγκέλ Ερνάντεθ
ΜΙΓΚΕΛ ΕΡΝΑΝΤΕΘ (ΙΣΠΑΝΙΑ)
‘Όπως η νέα συκιά
Μες στις χαράδρες ήσουνα
Κι όταν εγώ περνούσα
Ηχούσες στο βουνό.
‘Όπως η νέα συκιά
Αστραφτερή και τυφλή.
‘Όπως η συκιά είσαι.
Όπως η παλιά συκιά.
Περνώ και με χαιρετούν
Σιωπή και ξερά φύλλα.
‘Όπως η συκιά είσαι
Που η αχτίνα σε γεράζει.
Μετάφραση: Μόσχος Ε. Λαγκουβάρδος
«ΓΡΑΦΗ»
‘Όπως η νέα συκιά
Μες στις χαράδρες ήσουνα
Κι όταν εγώ περνούσα
Ηχούσες στο βουνό.
‘Όπως η νέα συκιά
Αστραφτερή και τυφλή.
‘Όπως η συκιά είσαι.
Όπως η παλιά συκιά.
Περνώ και με χαιρετούν
Σιωπή και ξερά φύλλα.
‘Όπως η συκιά είσαι
Που η αχτίνα σε γεράζει.
Μετάφραση: Μόσχος Ε. Λαγκουβάρδος
«ΓΡΑΦΗ»
30.10.08
Μόσχος Λαγκουβάρδος, Τα τρία θανάσιμα δηλητήρια
Τα τρία θανάσιμα δηλητήρια
Μ.Ε.Λαγκουβάρδου
Τρία δηλητήρια σκοτώνουν τον άνθρωπο, η λύπη, το αλάτι και το ζωικό λίπος.
Δεν είναι τα μόνα δηλητήρια που σκοτώνουν τον άνθρωπο, αλλά τα τρία αυτά είναι τα πιο συχνά. Όπως ο Διάβολος που θέλει το θάνατο του ανθρώπου κατάφερε να πείσει τον κόσμο, ότι δεν υπάρχει, έτσι και τα τρία αυτά δηλητήρια κατόρθωσαν να πείσουν τον κόσμο ότι είναι ακίνδυνα. Χρησιμοποίησαν την ίδια σατανική μέθοδο, να κάνεις τον ανύπαρκτο.
Δυστυχώς ακόμα και οι γονείς που θυσιάζονται για τα παιδιά τους εφησυχάζουν με τη σκέψη ότι τα τρία αυτά δηλητήρια δεν κάνουν τόσο μεγάλο κακό στον άνθρωπο. Το αποτέλεσμα είναι να μη νοιάζονται ούτε για την αληθινή χαρά των παιδιών τους ούτε για την καθαρή από αλάτι και λίπη υγιεινή τροφή τους.
Ωστόσο είναι πράγματι ένα πρόβλημα ακόμα και ο περιορισμός του αλατιού, γιατί το αλάτι δίνει νοστιμιά στο φαγητό, άρα είναι λογικό να σκεφτείς πώς περισσότερο αλάτι δίνει περισσότερη νοστιμιά. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι το αλμυρό φαγητό (όπως και το ανάλατο) το συνηθίζεις και είναι δύσκολο να το στερηθείς ή να το περιορίσεις απλώς.
Ο νομοθέτης για να φυλάξει τον κόσμο απ΄ τη βλάβη που προκαλεί το αλάτι, ορίζει την αναλογία που πρέπει να περιέχει το ψωμί. Δεν είναι όμως βέβαιο ότι η αναλογία αυτή τηρείται πιστά απ΄ τους κατασκευαστές του άρτου, όταν το αλάτι είναι φθηνότερο απ το αλεύρι. Δεν πρόκειται για μικροποσότητες, ώστε να μην μπεις στον πειρασμό να παραβείς την αναλογία, αλλά για μεγάλες ποσότητες με το ανάλογο κέρδος,
Όσο για το λίπος, που κι αυτό συνδέεται με τη νοστιμιά στα φαγητά και στα αρτοσκευάσματα, για το λόγο αυτό μπαίνει παντού, ακόμα και στο σουσαμένιο κουλούρι. Φυλάγεσαι απ΄ το ζωικό λίπος περιορίζοντας τις ζωϊκές τροφές, αλλά δεν μπορείς να φυλαχτείς από άλλες τροφές που δεν φαντάζεσαι ποτέ ότι περιέχουν ζωικό λίπος.
Τί ζημιά κάνουν τα τρία αυτά δηλητήρια στον ανθρώπινο οργανισμό; Η ζημιά είναι τόσο αργή που δεν την παίρνεις είδηση, όσο ο οργανισμός σου είναι νέος και υγιής. Όταν όμως περνούν τα χρόνια τότε μετράς την υγεία σου και τη ζωή σου απ΄ την κατάσταση των αρτηριών σου. Τα τρία αυτά δηλητήρια βλάφτουν τις αρτηρίες σου με διάφορους τρόπους, είτε γιατί τις σκληραίνουν και τις σπάζουν, γιατί χάνουν την ελαστικότητά τους είτε γιατί τις φράζουν και εμποδίζουν την καλή κυκλοφορία του αίματος. Αυτά τα ξέρουν οι γιατροί τους οποίους συνήθως συμβουλεύεσαι όταν έχεις πάθει τη μικρή ή μεγάλη ζημιά.
Θα μου πείτε, καλά το αλάτι και το ζωικό λίπος να το περιορίσουμε και να λιγοστέψουμε τη βλάβη στο σώμα μας, τη λύπη πώς να την ελέγξουμε; Υπάρχει τρόπος να ελέγξεις τη στενοχώρια, που τόσο πολύ οι γιατροί συμβουλεύουν να την αποφεύγουμε; «Να μη στενοχωριέσαι», συμβουλεύουν όλοι, μα κανένας δε λέει πώς να μη στενοχωριέσαι.
Το Ευαγγέλιο λέει «στον κόσμο θα έχετε θλίψη». Ο απλός κόσμος σε ενθαρρύνει με την πίστη, ότι «ο Θεός δίνει δύναμη». Πράγματι πολλοί έχουμε προσωπική εμπειρία της δύναμης με την οποία ενισχύει ο Θεός τον άνθρωπο που έχει ανάγκη. Ο Απόστολος Παύλος λέει πως ο Θεός δε σ’ αφήνει να σηκώσεις φορτίο μεγαλύτερο απ΄ την αντοχή σου.
Όταν ήμουν νέος στο χωριό της μητέρας μου, τη Δεσκάτη Γρεβενών, ακούγαμε ότι στην Αμερική ο κόσμος υποφέρει από το άγχος και δεν ξέραμε τι είναι άγχος. Την εποχή εκείνη με όλη τη φτώχεια και την ανέχεια ο κόσμος χόρευε και τραγουδούσε, αν και δεν είχε βέβαιο το ψωμί, το λάδι, τα ξύλα η τα φάρμακα όταν αρρωστούσε. Αλλά ο κόσμος δεν είχε απομακρυνθεί απ΄ το Θεό, όπως σήμερα.
Ο Νϊτσε είπε την περίφημη φράση «Ο Θεός είναι νεκρός» και η ψεύτικη διανόηση ερμήνευσε τις λέξεις χωρίς να καταλάβει το νόημα. Γιατί το Θεό κανένας δεν τον είδε , για να ξέρει, αν ζει ή αν πέθανε. Ο Νίτσε ένα πράγμα μπορούσε να ξέρει, ότι ο άνθρωπος μακριά από το Θεό είναι νεκρός. Γι’ αυτό οι Ρώσσοι λένε την παροιμία «Νε μπόγα, νε πιρόγα», που σημαίνει «δίχως το Θεό, ούτε βήμα έξω απ΄ το κατώφλι».
Αυτά για τη λύπη που μαζί με τα άλλα δηλητήρια μας στέλνει γρήγορα στον τάφο. Για όλα όμως τα δηλητήρια υπάρχει ένα σωτήριο αντίδοτο, το βάδισμα. Σκέφτομαι να προμηθευτώ ένα χρονόμετρο να με ειδοποιεί κάθε ώρα, να σηκώνομαι απ΄ την καρέκλα και να βαδίζω.
"Ρεθεμνιώτικα Νέα"
Μ.Ε.Λαγκουβάρδου
Τρία δηλητήρια σκοτώνουν τον άνθρωπο, η λύπη, το αλάτι και το ζωικό λίπος.
Δεν είναι τα μόνα δηλητήρια που σκοτώνουν τον άνθρωπο, αλλά τα τρία αυτά είναι τα πιο συχνά. Όπως ο Διάβολος που θέλει το θάνατο του ανθρώπου κατάφερε να πείσει τον κόσμο, ότι δεν υπάρχει, έτσι και τα τρία αυτά δηλητήρια κατόρθωσαν να πείσουν τον κόσμο ότι είναι ακίνδυνα. Χρησιμοποίησαν την ίδια σατανική μέθοδο, να κάνεις τον ανύπαρκτο.
Δυστυχώς ακόμα και οι γονείς που θυσιάζονται για τα παιδιά τους εφησυχάζουν με τη σκέψη ότι τα τρία αυτά δηλητήρια δεν κάνουν τόσο μεγάλο κακό στον άνθρωπο. Το αποτέλεσμα είναι να μη νοιάζονται ούτε για την αληθινή χαρά των παιδιών τους ούτε για την καθαρή από αλάτι και λίπη υγιεινή τροφή τους.
Ωστόσο είναι πράγματι ένα πρόβλημα ακόμα και ο περιορισμός του αλατιού, γιατί το αλάτι δίνει νοστιμιά στο φαγητό, άρα είναι λογικό να σκεφτείς πώς περισσότερο αλάτι δίνει περισσότερη νοστιμιά. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι το αλμυρό φαγητό (όπως και το ανάλατο) το συνηθίζεις και είναι δύσκολο να το στερηθείς ή να το περιορίσεις απλώς.
Ο νομοθέτης για να φυλάξει τον κόσμο απ΄ τη βλάβη που προκαλεί το αλάτι, ορίζει την αναλογία που πρέπει να περιέχει το ψωμί. Δεν είναι όμως βέβαιο ότι η αναλογία αυτή τηρείται πιστά απ΄ τους κατασκευαστές του άρτου, όταν το αλάτι είναι φθηνότερο απ το αλεύρι. Δεν πρόκειται για μικροποσότητες, ώστε να μην μπεις στον πειρασμό να παραβείς την αναλογία, αλλά για μεγάλες ποσότητες με το ανάλογο κέρδος,
Όσο για το λίπος, που κι αυτό συνδέεται με τη νοστιμιά στα φαγητά και στα αρτοσκευάσματα, για το λόγο αυτό μπαίνει παντού, ακόμα και στο σουσαμένιο κουλούρι. Φυλάγεσαι απ΄ το ζωικό λίπος περιορίζοντας τις ζωϊκές τροφές, αλλά δεν μπορείς να φυλαχτείς από άλλες τροφές που δεν φαντάζεσαι ποτέ ότι περιέχουν ζωικό λίπος.
Τί ζημιά κάνουν τα τρία αυτά δηλητήρια στον ανθρώπινο οργανισμό; Η ζημιά είναι τόσο αργή που δεν την παίρνεις είδηση, όσο ο οργανισμός σου είναι νέος και υγιής. Όταν όμως περνούν τα χρόνια τότε μετράς την υγεία σου και τη ζωή σου απ΄ την κατάσταση των αρτηριών σου. Τα τρία αυτά δηλητήρια βλάφτουν τις αρτηρίες σου με διάφορους τρόπους, είτε γιατί τις σκληραίνουν και τις σπάζουν, γιατί χάνουν την ελαστικότητά τους είτε γιατί τις φράζουν και εμποδίζουν την καλή κυκλοφορία του αίματος. Αυτά τα ξέρουν οι γιατροί τους οποίους συνήθως συμβουλεύεσαι όταν έχεις πάθει τη μικρή ή μεγάλη ζημιά.
Θα μου πείτε, καλά το αλάτι και το ζωικό λίπος να το περιορίσουμε και να λιγοστέψουμε τη βλάβη στο σώμα μας, τη λύπη πώς να την ελέγξουμε; Υπάρχει τρόπος να ελέγξεις τη στενοχώρια, που τόσο πολύ οι γιατροί συμβουλεύουν να την αποφεύγουμε; «Να μη στενοχωριέσαι», συμβουλεύουν όλοι, μα κανένας δε λέει πώς να μη στενοχωριέσαι.
Το Ευαγγέλιο λέει «στον κόσμο θα έχετε θλίψη». Ο απλός κόσμος σε ενθαρρύνει με την πίστη, ότι «ο Θεός δίνει δύναμη». Πράγματι πολλοί έχουμε προσωπική εμπειρία της δύναμης με την οποία ενισχύει ο Θεός τον άνθρωπο που έχει ανάγκη. Ο Απόστολος Παύλος λέει πως ο Θεός δε σ’ αφήνει να σηκώσεις φορτίο μεγαλύτερο απ΄ την αντοχή σου.
Όταν ήμουν νέος στο χωριό της μητέρας μου, τη Δεσκάτη Γρεβενών, ακούγαμε ότι στην Αμερική ο κόσμος υποφέρει από το άγχος και δεν ξέραμε τι είναι άγχος. Την εποχή εκείνη με όλη τη φτώχεια και την ανέχεια ο κόσμος χόρευε και τραγουδούσε, αν και δεν είχε βέβαιο το ψωμί, το λάδι, τα ξύλα η τα φάρμακα όταν αρρωστούσε. Αλλά ο κόσμος δεν είχε απομακρυνθεί απ΄ το Θεό, όπως σήμερα.
Ο Νϊτσε είπε την περίφημη φράση «Ο Θεός είναι νεκρός» και η ψεύτικη διανόηση ερμήνευσε τις λέξεις χωρίς να καταλάβει το νόημα. Γιατί το Θεό κανένας δεν τον είδε , για να ξέρει, αν ζει ή αν πέθανε. Ο Νίτσε ένα πράγμα μπορούσε να ξέρει, ότι ο άνθρωπος μακριά από το Θεό είναι νεκρός. Γι’ αυτό οι Ρώσσοι λένε την παροιμία «Νε μπόγα, νε πιρόγα», που σημαίνει «δίχως το Θεό, ούτε βήμα έξω απ΄ το κατώφλι».
Αυτά για τη λύπη που μαζί με τα άλλα δηλητήρια μας στέλνει γρήγορα στον τάφο. Για όλα όμως τα δηλητήρια υπάρχει ένα σωτήριο αντίδοτο, το βάδισμα. Σκέφτομαι να προμηθευτώ ένα χρονόμετρο να με ειδοποιεί κάθε ώρα, να σηκώνομαι απ΄ την καρέκλα και να βαδίζω.
"Ρεθεμνιώτικα Νέα"
Μόσχος Λαγκουβάρδος, Οδηγός επικίνδυνης ζωής
Οδηγός επικίνδυνης ζωής (Βίβερε περικολοζαμέντε)
Μόσχου Εμμ.Λαγκουβάρδου
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να σκοτώσεις έναν άνθρωπο.
Ο πιο σίγουρος κι ο πιο αποτελεσματικός από όλους
είναι να τον αφήσεις να ζει σε μια σύγχρονη πόλη»
Έρικ Μπλοκ
Η πόλη μας σκοτώνει με σιγουριά κι αποτελεσματικότητα. Δεν είναι ανάγκη να ασκείς κάποιο επικίνδυνο επάγγελμα για να ζεις επικίνδυνα. Ζήσε όσο πιο ήσυχα μπορείς, αρκεί να ζεις σε μια σύγχρονη πόλη. Αυτό αρκεί για να σε σκοτώσει
αργά αλλά σίγουρα. Πρέπει να μη θέλεις να δεις τη μεγάλη αυτή αλήθεια, για να μην
τη βλέπεις και να εφησυχάζεις, όσο τα αδέσποτα σκυλιά δεν ήρθαν ακόμα στην αυλή σου, αλλά στην αυλή του γείτονά σου.
Τι να κάνουμε; Αν ήθελες να ανεβείς στην κορυφή του Ολύμπου για πρώτη φορά, θα ανέβαινες μόνος σου; Δεν θα έπαιρνες κάποιον οδηγό; Το ίδιο επικίνδυνο είναι να ζεις σε μια σύγχρονη πόλη δίχως οδηγό, αγνοώντας το θανάσιμο κίνδυνο που απειλεί όλους όσους ζουν στις σύγχρονες πόλεις. Ποιος είναι ο οδηγός για την επικίνδυνη ζωή στην πόλη; Αυτό είναι το ζητούμενο. Όλοι είμαστε πρόθυμοι να τον ακολουθήσουμε, αρκεί να τον βρούμε. Ίσως ο καθένας πρέπει να τον βρει μόνος του.Ήξερα κάποιον που είχε ως οδηγό τις συνετές συμβουλές του πατέρα του. Ο άνθρωπος αυτός έζησε 100 χρόνια.
Είναι οπωσδήποτε απαραίτητος ο οδηγός της επικίνδυνης ζωής, γιατί αυτός που επινόησε τις σύγχρονες πόλεις και δημιούργησε την αστυφιλία για να αποσπάσει απ΄ τις ρίζες του τον κόσμο και να τον κάνει δούλο δεν είναι άνθρωπος. Είναι δαίμονας. Μόνο ο δαίμονας έχει αποκλειστικό σκοπό να εξοντώσει τον άνθρωπο, το τελειότερο δημιούργημα του Θεού. Το θέλημα του Θεού να ζεί ο άνθρωπος και να χαίρεται , ο διάβολος το αντικρούει με τον πόθο να μην υπάρχει..
Έναν μάταιο πόθο γιατί δεν υπάρχει ανυπαρξία. Υπάρχει μόνο ευτυχισμένη ή κολασμένη ύπαρξη.
Με αυτό το σκεπτικό δαιμονική είναι η φιλοσοφία που μας έρχεται απ΄ τη Δύση, αυτή που στην πραγματικότητα καταφρονεί το σώμα και μας υπόσχεται μια ζωή με το μυαλό. Να σκεφτόμαστε τη ζωή , αντί να τη ζούμε. Ο Καρλ Γιουγκ υποστηρίζει ότι αυτού του είδους οι θεωρίες είναι γέννημα του φόβου του υπερπληθυσμού. Με άλλα λόγια, αν μπορούσαν οι πλούσιες χώρες να ξεκάνουν τους φτωχούς λαούς, αντί να τους βοηθήσουν να ελευθερωθούν απ΄ τη φτώχεια και την αμάθεια , ευχαρίστως θα το έκαναν. Ίσως όμως αυτό να κοστίζει περισσότερο από ότι να συντηρούν τη φτώχεια και την αμάθεια κι αντί για σιτάρι, φάρμακα και βιβλία εφοδιάζουν τις φτωχές χώρες με όπλα για να σκοτώνονται μεταξύ τους.
Πριν μερικά χρόνια συνάντησα στο Ρέθυμνο, έξω από ένα φουρνάδικο ή ζαχαροπλαστείο, κοντά στην κεντρική πύλη, έναν αιωνόβιο Κρητικό, που ήξερε αμέτρητες μαντινάδες απέξω. Μου είπε ότι οι άνθρωποι σήμερα «ουκ οίδασι τι ποιούσι» και ότι το μεγαλύτερο κακό στην ανθρωπότητα είναι ότι ξερίζωσαν τους ανθρώπους από τις ρίζες τους. Ο γέρο Κρητικός ήθελε να πει ότι σήμερα οι άνθρωποι δεν αγαπούν τη ζωή. Θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν. Αυτήν την εποχή οι Ινδιάνοι την ονομάζουν «Ίχνη του Ανέμου». Για μένα οδηγός της επικίνδυνης ζωής είναι ο Λόγος, το θρησκευτικό και το αισθητικό βίωμα. Η ελπίδα μου είναι να αγαπήσω τον Ιησού πάνω από όλα. «Εγώ είμαι η οδός και η Αλήθεια και η ζωή.»
Όσο για τη σωματική άσκηση σκέφτομαι να προμηθευτώ ένα χρονόμετρο, που να χτυπάει κάθε ώρα , για να μου θυμίζει να σηκωθώ απ΄ την καρέκλα και να περπατήσω. Τα πόδια μας είναι το φάρμακο για την καρδιά, είπε κάποιος διάσημος καρδιολόγος της εποχής μας.
"Ρεθεμνιώτικα Νέα"
Μόσχου Εμμ.Λαγκουβάρδου
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να σκοτώσεις έναν άνθρωπο.
Ο πιο σίγουρος κι ο πιο αποτελεσματικός από όλους
είναι να τον αφήσεις να ζει σε μια σύγχρονη πόλη»
Έρικ Μπλοκ
Η πόλη μας σκοτώνει με σιγουριά κι αποτελεσματικότητα. Δεν είναι ανάγκη να ασκείς κάποιο επικίνδυνο επάγγελμα για να ζεις επικίνδυνα. Ζήσε όσο πιο ήσυχα μπορείς, αρκεί να ζεις σε μια σύγχρονη πόλη. Αυτό αρκεί για να σε σκοτώσει
αργά αλλά σίγουρα. Πρέπει να μη θέλεις να δεις τη μεγάλη αυτή αλήθεια, για να μην
τη βλέπεις και να εφησυχάζεις, όσο τα αδέσποτα σκυλιά δεν ήρθαν ακόμα στην αυλή σου, αλλά στην αυλή του γείτονά σου.
Τι να κάνουμε; Αν ήθελες να ανεβείς στην κορυφή του Ολύμπου για πρώτη φορά, θα ανέβαινες μόνος σου; Δεν θα έπαιρνες κάποιον οδηγό; Το ίδιο επικίνδυνο είναι να ζεις σε μια σύγχρονη πόλη δίχως οδηγό, αγνοώντας το θανάσιμο κίνδυνο που απειλεί όλους όσους ζουν στις σύγχρονες πόλεις. Ποιος είναι ο οδηγός για την επικίνδυνη ζωή στην πόλη; Αυτό είναι το ζητούμενο. Όλοι είμαστε πρόθυμοι να τον ακολουθήσουμε, αρκεί να τον βρούμε. Ίσως ο καθένας πρέπει να τον βρει μόνος του.Ήξερα κάποιον που είχε ως οδηγό τις συνετές συμβουλές του πατέρα του. Ο άνθρωπος αυτός έζησε 100 χρόνια.
Είναι οπωσδήποτε απαραίτητος ο οδηγός της επικίνδυνης ζωής, γιατί αυτός που επινόησε τις σύγχρονες πόλεις και δημιούργησε την αστυφιλία για να αποσπάσει απ΄ τις ρίζες του τον κόσμο και να τον κάνει δούλο δεν είναι άνθρωπος. Είναι δαίμονας. Μόνο ο δαίμονας έχει αποκλειστικό σκοπό να εξοντώσει τον άνθρωπο, το τελειότερο δημιούργημα του Θεού. Το θέλημα του Θεού να ζεί ο άνθρωπος και να χαίρεται , ο διάβολος το αντικρούει με τον πόθο να μην υπάρχει..
Έναν μάταιο πόθο γιατί δεν υπάρχει ανυπαρξία. Υπάρχει μόνο ευτυχισμένη ή κολασμένη ύπαρξη.
Με αυτό το σκεπτικό δαιμονική είναι η φιλοσοφία που μας έρχεται απ΄ τη Δύση, αυτή που στην πραγματικότητα καταφρονεί το σώμα και μας υπόσχεται μια ζωή με το μυαλό. Να σκεφτόμαστε τη ζωή , αντί να τη ζούμε. Ο Καρλ Γιουγκ υποστηρίζει ότι αυτού του είδους οι θεωρίες είναι γέννημα του φόβου του υπερπληθυσμού. Με άλλα λόγια, αν μπορούσαν οι πλούσιες χώρες να ξεκάνουν τους φτωχούς λαούς, αντί να τους βοηθήσουν να ελευθερωθούν απ΄ τη φτώχεια και την αμάθεια , ευχαρίστως θα το έκαναν. Ίσως όμως αυτό να κοστίζει περισσότερο από ότι να συντηρούν τη φτώχεια και την αμάθεια κι αντί για σιτάρι, φάρμακα και βιβλία εφοδιάζουν τις φτωχές χώρες με όπλα για να σκοτώνονται μεταξύ τους.
Πριν μερικά χρόνια συνάντησα στο Ρέθυμνο, έξω από ένα φουρνάδικο ή ζαχαροπλαστείο, κοντά στην κεντρική πύλη, έναν αιωνόβιο Κρητικό, που ήξερε αμέτρητες μαντινάδες απέξω. Μου είπε ότι οι άνθρωποι σήμερα «ουκ οίδασι τι ποιούσι» και ότι το μεγαλύτερο κακό στην ανθρωπότητα είναι ότι ξερίζωσαν τους ανθρώπους από τις ρίζες τους. Ο γέρο Κρητικός ήθελε να πει ότι σήμερα οι άνθρωποι δεν αγαπούν τη ζωή. Θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν. Αυτήν την εποχή οι Ινδιάνοι την ονομάζουν «Ίχνη του Ανέμου». Για μένα οδηγός της επικίνδυνης ζωής είναι ο Λόγος, το θρησκευτικό και το αισθητικό βίωμα. Η ελπίδα μου είναι να αγαπήσω τον Ιησού πάνω από όλα. «Εγώ είμαι η οδός και η Αλήθεια και η ζωή.»
Όσο για τη σωματική άσκηση σκέφτομαι να προμηθευτώ ένα χρονόμετρο, που να χτυπάει κάθε ώρα , για να μου θυμίζει να σηκωθώ απ΄ την καρέκλα και να περπατήσω. Τα πόδια μας είναι το φάρμακο για την καρδιά, είπε κάποιος διάσημος καρδιολόγος της εποχής μας.
"Ρεθεμνιώτικα Νέα"
24.10.08
ΣΥΛΒΙΝΑ ΟΚΑΜΠΟ (ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
ΣΥΛΒΙΝΑ ΟΚΑΜΠΟ (ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ)
Άϋπνε Παλίνουρε
«Nudus in ignota,Palinure, jacebis harena»
(Γυμνός θα κείτεσαι, Παλίνουρε, πάνω σ’ άγνωστη ακτή)
Τα κύματα, τα φύκια και τα φτερά,
τα σπασμένα ηχηρά κοχύλια,
το αλάτι και το ιώδιο, οι κακές οδύνες,
τ΄ αβέβαια δελφίνια κι οι χορωδίες
σειρήνων που κουράστηκαν να τραγουδούν,
δεν θα σου ξαναφέρουν τα ειρηνικά χώματα,
όπου περιπλανιόσουν με το ήσυχο βάδισμα,
που απομακρύνει πάντα τα βαθιά καράβια.
Παλίνουρε: η κλειστή, θαλασσινή σου όψη
κρατάει άγρυπνη την ειρηνική νύχτα.
Γυμνός και πλαγιασμένος
Αιώνια θα πεθαίνεις πάνω στην άμμο,
και με την αμεριμνησία μιας πέτρας θα μεγαλώνουν
τα νύχια σου και τα μαλλιά σου ανάμεσα στον κισσό.
Μετάφραση: Μόσχος Λαγκουβάρδος
(Περιοδικό "ΕΥΘΥΝΗ")
Άϋπνε Παλίνουρε
«Nudus in ignota,Palinure, jacebis harena»
(Γυμνός θα κείτεσαι, Παλίνουρε, πάνω σ’ άγνωστη ακτή)
Τα κύματα, τα φύκια και τα φτερά,
τα σπασμένα ηχηρά κοχύλια,
το αλάτι και το ιώδιο, οι κακές οδύνες,
τ΄ αβέβαια δελφίνια κι οι χορωδίες
σειρήνων που κουράστηκαν να τραγουδούν,
δεν θα σου ξαναφέρουν τα ειρηνικά χώματα,
όπου περιπλανιόσουν με το ήσυχο βάδισμα,
που απομακρύνει πάντα τα βαθιά καράβια.
Παλίνουρε: η κλειστή, θαλασσινή σου όψη
κρατάει άγρυπνη την ειρηνική νύχτα.
Γυμνός και πλαγιασμένος
Αιώνια θα πεθαίνεις πάνω στην άμμο,
και με την αμεριμνησία μιας πέτρας θα μεγαλώνουν
τα νύχια σου και τα μαλλιά σου ανάμεσα στον κισσό.
Μετάφραση: Μόσχος Λαγκουβάρδος
(Περιοδικό "ΕΥΘΥΝΗ")
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)