ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ Η ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;

 Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου 

Ο φόβος του ανθρώπου πρώτα μας υποδουλώνει κι ύστερα μας παίρνει και το ψωμί. Γι' αυτό λέει το Ευαγγέλιο, πως ο άνθρωπος δε ζει μόνο με το ψωμί. Αν δεν αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας δεν θα έχουμε ούτε ψωμί. Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα του "Ελευθερία ή θάνατος". Αν δεν έχουμε ελευθερία δεν έχουμε ζωή.

Οι δούλοι δεν περιμένουν ανάπτυξη, αλλά περισσότερη δουλεία. Παράδειγμα οι λαοί που όσο φοβούνταν τους αποικιοκράτες ήταν δούλοι στους αποικιοκράτες, μέχρι που τους έδιωξαν και ελευθερώθηκαν ή αγωνίζονται ακόμα για την ελευθερία τους.

Οι λαοί αυτοί είτε έδιωξαν τους αποικιοκράτες είτε αγωνίζονται ακόμα να τους διώξουν , είναι οπωσδήποτε ελεύθεροι από το φόβο του ανθρώπου.

Η αληθινή αγάπη δεν είναι ιδιοτελής

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Αυτός που αγαπάει αληθινά δεν κοιτάζει το δικό του συμφέρον, αλλά το συμφέρον του αγαπημένου του.

Όταν οι άρχοντες αγαπούν τους λαούς, οι λαοί ευτυχούν.

Όταν το συμφέρον του λαού επιτάσσει να κυβερνήσουν οι πολιτικοί αντίπαλοι, οι άρχοντες που αγαπούν το λαό δεν στέκονται εμπόδιο, σώνει και καλά να κυβερνούν οι ίδιοι κι όσο για το λαό "γαία πυρί μιχθήτω".

Το ίδιο ισχύει και για τους ψηφοφόρους. Αν το συμφέρον του λαού είναι να κυβερνήσουν οι πολιτικοί αντίπαλοι, δεν φέρνουν εμπόδιο. Ψηφίζουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους.

Όταν οι πολίτες δεν αυτοπεριορίζονται, λέει ο Σωκράτης, η Δημοκρατία δεν λειτουργεί.

Το σύμβολο του δέντρου

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Το δέντρο διαψεύδει τους επιστήμονες που δεν δέχονται το πνευματικό σώμα ή ψυχή ή πνεύμα του ανθρώπου και ταυτίζουν τον εαυτό με το φυσικό σώμα του ανθρώπου.Αυτή είναι η μηχανιστική αντίληψη της θετικής επιστήμης, ότι ο άνθρωπος είναι σαν μια μηχανή.

Ο Ιησούς είπε πως ουκ επ΄ άρτω μόνω ζήσεται ο άνθρωπος, αλλ΄ εν παντί ρήματι εκπορευομένου εκ του στόματος του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα και δεν έχει μόνο φυσικές ανάγκες, αλλά και ψυχικές και πνευματικές.
Αναλύουμε εδώ το σύμβολο του δέντρου, γιατί οι επιστήμονες δεν θεωρούν τον εγκέφαλο όπως είναι ένα όργανο της ψυχής, όπως όλα τα άλλα όργανα του σώματος και θεωρούν τον εγκέφαλο το κέντρο του ανθρώπου ταυτίζοντας τον εγκέφαλο με τον νου.

Ο εγκέφαλος είναι σύμφωνα με την θετικιστική άποψη το κέντρο που διευθύνει το φυσικό σώμα του ανθρώπου. Στο δέντρο ποιο όργανο διευθύνει το φυσικό σώμα του δέντρου. Στις πελώριες Σεγκόγιες που ζουν 3.500 χρόνια και που η μάζα τους είναι όσο είναι ένα ολυμπιακό κολυμβητήριο πού βρίσκεται το κέντρο που επανορθώνει τις βλάβες σεγκόγιας κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ζωής της. Και ποιος κρατάει το σχέδιο της απίστευτης αρχιτεκτονικής δομής της, ώστε με βάση αυτό να επανορθώνονται οι βλάβες της. Ποιο κέντρο γνωρίζει στη σεγκόγια ποια στοιχεία χρειάζονται για την επούλωση των πληγών και γενικά για την αποκατάσταση της βλάβης που παθαίνει το δέντρο, εκτός απ' τα στοιχεία της τροφής, τα οποία όταν δεν ανευρίσκουν οι ρίζες της τα δημιουργεί η ίδια η σεγκόγια;

Υπάρχει λοιπόν όπως στο δέντρο το σχέδιο της κατασκευής, με βάση το οποίο επανορθώνει το δέντρο τις βλάβες του, Το ίδιο και στον άνθρωπο υπάρχει το φυσικό σώμα με τα αισθητήρια και τα άλλα όργανά του και υπάρχει επίσης το ψυχικό και το πνευματικό σώμα.

Ζωή ή αναπαράσταση;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Δεν του αρέσει που δεν υπάρχει τάξη στην εκκλησία. Οι πιστοί μπαινοβγαίνουν ό,τι ώρα νά' ναι. Τα παιδιά φωνάζουν και κινούνται πέρα δώθε. Μερικά κάθονται στα πεζούλια δίπλα στην ωραία πύλη.Του αρέσει η τάξη των πιστών στους ναούς της Δύσης.

Ο Δυτικοί παπικοί και προτεστάντες παίρνουν άραγε και τα μικρά παιδιά μαζί τους στους ναούς; Δεν νομίζω. Όπου πήγα δεν είδα να υπάρχουν παιδιά ανάμεσά τους.Γιατί η σιωπή και η ακινησία δεν ταιριάζει στα παιδιά εκτός αν είναι αδιάθετα.

Για μας τους ορθοδόξους η ατμόσφαιρα στους ναούς των Δυτικών είναι αποστειρωμένη. Λείπει η ζωή. Θυμίζει συναυλίες κλασικής μουσικής. Δεν θυμίζει τίποτε από τη μουσική των Ελλήνων.

Εμείς δεν βλέπουμε τα τελούμενα στις εκκλησίες ως αναπαράσταση της ζωής , ως ένα πράγμα έξω απ΄ τη ζωή. Το αντίθετο νιώθουμε ότι βρισκόμαστε στο κέντρο της ζωής. Δεν νοείται λοιπόν εκκλησιασμός χωρίς ζωντάνια.

Μια Κυριακή πρωί βρέθηκα μαζί με άλλους προσκυνητές σε κάποιο μοναστήρι στο βουνό. Ο γονείς είχαν πάρει και τα παιδιά μαζί τους. Τα ξύπνησαν πρωί, περπάτησαν κάμποση ώρα έξω στη φύση και ήρθαν στο μοναστήρι να εκκλησιαστούν. Τα παιδιά ήταν χαρούμενα με όλα αυτά τα καινούρια πράγματα που ζούσαν, με τον πρωινό αέρα του βουνού, την ευωδία του θυμιάματος , τα χρυσά άμφια του ιερέως, τις εικόνες, την ψαλμωδία. Ήταν αδύνατο να μείνουν ακίνητα σε μια θέση.

Ο ιερέας προσπάθησε να επιβάλει την τάξη κι όταν δεν τα κατάφερε έβαλε άλλον στη θέση του και δεν εμφανίστηκε ξανά στο ναό ώσπου τελείωσε η ακολουθία.

Η Βιριδιάνα του Λιούϊς Μπονουέλ

Αποικιοκρατία

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Μια ελληνική λαϊκή παροιμία εκφράζει το πνεύμα της αποικιοκρατίας. Λέει η παροιμία αυτή: "Πέρασα το ποτάμι γ... το άλογό σου".
Όταν οι ιθαγενείς φορτώνονταν τα βάρη των αποικιοκρατών, οι αποικιοκράτες αντί ευχαριστώ τους έδιναν κλωτσιές. Αποτέλεσμα: Οι ιθαγενείς τους έδιωξαν με τις κλωτσιές.

Η νεοαποικιοκρατία, συνεχίζει την ίδια μέθοδο. "Και την πίτα και την πόρτα". Και σου τρώει την πίτα και σου κατουράει την πόρτα. Μέχρις ένός ορίου, βέβαια. Όταν κανείς δεν μαθαίνει με το λόγο, το σύστημα λειτουργεί από μόνο του. Όταν φτάνει κάτι στα όριά του, έρχεται η αντίθετη κατάσταση, από μόνη της. Όπως έγινε με την παλιά αποικιοκρατία.

Ο Μέγας Αλέξανδρος (ή ο Βασιλιάς Φίλιππος), αντάμοιβε πλούσια τους στρατιώτες του. Όταν εκείνοι του έλεγαν, πως έκαναν το καθήκον τους ως στρατιώτες, ο Μέγας Αλέξανδρος τους έλεγε, εσείς κάνατε το καθήκον σας ως στρατιώτες κι εγώ σας ανταμείβω ως βασιλιάς.

Ο Θεός προικίζει τον άνθρωπο με τρία μεγάλα αξιώματα; του προφήτη, για να μεταδίδει το λόγο του Θεού, του ιερέως για να προσεύχεται για τους άλλους και του βασιλέως για να κυριαρχεί στα πάθη του.

Ο πιστός χριστιανός νιώθει ευγνωμοσύνη για τις ευεργεσίες του Θεού προς αυτόν και το ίδιο νιώθει και για τους άλλους ανθρώπους. Ο άτοπος και πονηρός νιώθει μοναξιά και δεν αγαπάει τον εαυτό του και τους άλλους.

Το παιχνίδι της τρέλας

Του Μόσχου Εμμ.Λαγκουβάρδου

Πολλοί, μάλλον χωρίς να το ξέρουν, παίζουν διάφορα παιχνίδια στη συμπεριφορά τους προς τους άλλους, που πιθανόν αν το γνώριζαν ότι υποκρίνονται, ίσως να άλλαζαν συμπεριφορά.

Τα παιχνίδια είναι τα υποκατάστατα της άμεσης, ειλικρινούς συμπεριφοράς. Αντί λοιπόν να φερθούν όπως νιώθουν, κρύβονται και προσπαθούν με τον πλάγιο τρόπο να εκμαιεύσουν αυτό που θέλουν.

Παράδειγμα η συμπεριφορά της κ. Μέρκελ προς την Ελλάδα. είναι τύπος του παιχνιδιού της τρέλας. Αυτός που παίζει τον τρελό, υποκρίνεται ότι είναι τρελός απ΄ τον οποίο μπορεί να περιμένεις τα πάντα. Φαίνεται όμως ότι η κ. Μέρκελ και το περιβάλλον της δεν πίνουν κρασί νησιώτικο, κοκκινέλι από το Λειψό, και δεν έχουν εμπειρία της μέθης. Ούτε φυσικά έχουν την παροιμία των Ελλήνων "είδε ο τρελός το μεθυσμένο και φοβήθηκε".

Έτσι λοιπόν με τον προτεσταντικό ορθολογισμό τους η κ. Μέρκελ και οι Γερμανοί που ακολουθούν την πολιτική του Ομηρικού Κύκλωπα, παίζουν τον τρελό παριστάνοντας τον μόνο δυνατό στο παιχνίδι τους αυτό.

Το παιχνίδι της τρέλας είναι τυπικό παιχνίδι της υποκρισίας και δείχνει εντελώς το αντίθετο από αυτό που θέλει να εμφανίσει ο παίχτης του , πετυχαίνει δε όταν βρίσκει συμπαίχτες, ανθρώπους πρόθυμους να γίνουν μαριονέτες του.

Το αντίδοτο στο παιχνίδι της τρέλας είναι το ίδιο όπως σε κάθε υποκρισία. Είναι να αποκαλύψεις ότι αργά ή γρήγορα ο "τρελός" θα αποκαλυφθεί και θα κληθεί να αναλάβει τις ευθύνες του. 'Ετσι στην ερώτηση αυτού που παίζει τον τρελό, τί περιμένετε από τον μόνο δυνατό, η απάντηση που τον αναγκάζει να γίνει συνειδητός, είναι "δεν περιμένουμε τίποτε. Εσύ τί περιμένεις από τον εαυτό σου".

Το αντίδοτο αυτό βοηθάει τον υποκριτή να συνειδητοποιήσει την ηθική του απογύμνωση και την ουσιαστική αδυναμία του. Όσο πιο πολύ κρύβεται κανείς τόσο περισσότερο δίνει στους άλλους να καταλάβουν ότι φοβάται. Κανένας δεν θέλει να αποκαλύπτει δημοσίως το φόβο του.

---------------------
Από ό,τι θυμάμαι απ΄ το βιβλίο "Τα τρελά, τρελά, τρελά παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι, Εκδόσεις Αγκύρας.