ΟΜΟΡΦΗ ΧΩΡΑ

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Η ειρήνη με τον εαυτό μας κι η περιπέτεια της ζωής μας ώσπου να φτάσουμε σ’ αυτήν είναι ένα θέμα που συναντάμε συχνά στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο.

Το θέμα του βιβλίου «Μέσα στην έρημο» π.χ. είναι η φυγή ενός νέου στην έρημο , όταν μαθαίνει ότι ο πατέρας του έχει και άλλη οικογένεια σε άλλη πόλη.Ο ήρωας του βιβλίου εγκαταλείπει τα πάντα και πηγαίνει στην έρημο τόσο μακριά , ώστε δεν του μένουν πια δυνάμεις να επιστρέψει.«Για να σκοτώσω τον ψεύτικο εαυτό μου», γράφει σε κάποιο σημείωμα που το βρήκαν μαζί με το πτώμα του μερικούς μήνες αργότερα οι ελαφοκυνηγοί.(John Krakauer,Into Desert,Pan Books)

Ο αμερικανός συγγραφέας Ντύερ επίσης στην αυτοβιογραφία του, γράφει ότι τίποτε στη ζωή του δεν πήγαινε καλά , ούτε η υγεία του, ούτε η δουλειά του, ούτε ο γάμος του που κινδύνευε να διαλυθεί. Ο Ντύερ απέδιδε όλες αυτές τις δυσκολίες της ζωής του στο ότι δεν είχε συγχωρήσει τον πατέρα του, που εγκατέλειψε τη μητέρα του μόνη με πέντε παιδιά, χωρίς να δώσει κανένα σημείο ζωής.

Η ζωή του Ντύερ όμως άλλαξε όταν αποφάσισε να βρει τον πατέρα του, για να μάθει το λόγο που τον ανάγκασε να φερθεί έτσι. Γύρισε όλη την Αμερική αλλά δεν βρήκε παρά τον τάφο του. Γονάτισε μπροστά του και είπε: « Δεν ξέρω τί λόγο είχες και εγκατέλειψες την οικογένειά σου. Πιστεύω ότι έδωσες κι εσύ όπως όλοι τον αγώνα σου . Το ίδιο ίσως έκανα κι εγώ , αν ήμουν στη θέση σου » Ο Ντύερ συμφιλιώθηκε μετά από αυτό με τον εαυτό του και βρήκε την εσωτερική του γαλήνη. Κατόπιν στα βιβλία του και σε σειρά διαλέξεων σε όλη την Αμερική θέλοντας να βοηθήσει κι άλλους με τα ίδια προβλήματα , υποστήριξε ότι κανείς δεν φτάνει στην ωριμότητα, αν δεν έχει συγχωρήσει τον πατέρα του.

Η επικίνδυνη περιπέτεια ενός Βιετναμέζου που ταξιδεύει ως λαθρομετανάστης απ΄ το Βιετνάμ στην Αμερική, για να βρει τον πατέρα του είναι το θέμα της κινηματογραφικής ταινίας του Χανς Πέτερ Μόλαντ «Όμορφη χώρα». Ο ελληνικός τίτλος της είναι «Γη της επαγγελίας» εννοώντας την Αμερική. Αλλά το νόημα της ταινίας δεν είναι η Αμερική ως γη της επαγγελίας. Η ταινία έχει βαθύτερο νόημα. Όμορφη χώρα δεν είναι κάποιος τόπος, ούτε η Αμερική. Όμορφη χώρα είναι παντού όταν ο άνθρωπος έχει αποκτήσει την εσωτερική του ειρήνη, στην οποία δεν φτάνει κανείς ,αν δεν ειρηνέψει με την εικόνα του πατέρα μέσα του.

Η ιστορία της ταινίας μοιάζει με μια παραβολή του ταξιδιού του ανθρώπου προς την αυτογνωσία και την ωριμότητα. Ο ήρωας της ταινίας ψυχολογικά ξεκινάει από εκεί όπου ξεκινάει λίγο πολύ κάθε άνθρωπος, από την αίσθηση ότι ζη σε ένα κόσμο ξένο, όπου κανείς δεν τον χρειάζεται κι όπου τίποτα δεν του ανήκει. Είναι ενδεικτικό ότι στο Βιετνάμ το όνομά του ήρωα σήμαινε «λιγότερο από σκόνη». Έτσι ονόμαζαν τα παιδιά τα γεννημένα από πατέρα αμερικανό και μητέρα βιετναμέζα. Τα παιδιά αυτά τα έδιωχναν ακόμα και οι οικογένειές τους.

Για το θεατή η ταινία αποτελεί μια δυνατή εμπειρία των δυσκολιών και των κινδύνων που συναντάει κανείς στο ταξίδι του για την αυτογνωσία. Τόσο δύσκολο είναι να αγαπήσεις τον εαυτό σου και ν’ αποκτήσεις την εσωτερική σου ειρήνη!

Η ταινία τελειώνει με μια σκηνή απ΄ την καθημερινή ζωή του Μπιν - αυτό είναι το όνομα του ήρωα - με το γέρο και τυφλό πατέρα του, τραυματία του Βιετνάμ, σε κάποια μακρινή φάρμα του Τέξας, την ώρα που ο ήλιος γέρνει στη δύση του. Ίσως αυτός είναι ένας ακόμα υπαινιγμός, ότι δεν φτάνει κανείς στην ποθητή ωριμότητα προτού η ζωή αρχίσει να δύει!

Ετικέτες:Χανς Πέτερ Μόλαντ, Τζων Κρακάουερ,Στην έρημο,


Μίκαελ Μαν,Βοηθητικός, ( βλ.ιστολόγιο ΕΥΛΟΓΗΣΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΕΝ ΠΑΝΤΙ ΚΑΙΡΩ).

"Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ"

ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΑΜΑΘΕΙΑ

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Στη "δίκη" του Ιησού ο Κύριος δεν απάντησε στους κατηγόρους Του. <<Εμέ ου λαλείς>> (Σε μένα δε απαντάς) είπε ο Πιλάτος.<<ουκ οίδας ότι εξουσίαν έχω σταυρώσαι σε και εξουσίαν έχω απολύσαι σε;>>. (Δεν ξέρεις ότι έχω εξουσία να σε σταυρώσω και εξουσία να σε απολύσω;) Απεκρίθη ο Ιησούς << ουκ είχες εξουσία ουδεμίαν κατ΄ εμού, ει μη ην σοι δεδομένον άνωθεν.>> (Δεν θα είχες καμία εξουσία πάνω μου, αν δε σου είχε δοθεί από το Θεό). Από τα λόγια αυτά του Κυρίου συνάγεται ότι κάθε εξουσία πρέπει να ασκείται με ηθικά όρια και όχι καταχρηστικά. Η δύναμη χωρίς ηθικά όρια δεν είναι ίδιον του ανθρώπου, αλλά των αγρίων θηρίων.

Η τήρηση του Συντάγματος είναι καθήκον του κάθε πολίτου και απορρέει από το έμφυτο αίσθημα του πατριωτισμού. Οι Έλληνες δίδαξαν τον κόσμο ότι η κοινωνία είναι εκ φύσεως και όχι συμβατική. Και ο πατριωτισμός είναι το ύψιστο αίσθημα της εκ φύσεως κοινωνίας.

Ο πατριωτισμός υπερασπίζεται το Συνταγμα και την ελευθερία της πατρίδας.
Ο Εχθρός με την προπαγάνδα του εξευτέλισε τον πατριωτισμό,με το σκοπό να επιβάλει την απολυταρχία του στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο όπλο του είναι η αμάθεια. Στις μέρες μας η αμάθεια συναντάται σε όλους τους τομείς της ζωής, στην Επιστήμη, στην Τέχνη, στην Εξουσία, παντού. Η ρίζα του κακού ξεκίνησε απ΄ την Εκπαίδευση. Η Εκπαίδευση αντάλλαξε τη μόρφωση με τις γνώσεις. Οι νέοι αποκτούν γνώσεις και χάνουν τη Γνώση. Η επιστήμη αρνείται τις πνευματικές αξίες επειδή δεν αποδεικνύονται επιστημονικώς!

Η άνοδος της αμάθειας στην εξουσία είναι τακτική του διαβόλου. Ο Ελληνικός λαός γελάει με την τακτική αυτή. Ο Ελληνικός λαός γελάει με την αμάθεια που ορέγεται αξιώματα. <<Δε θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας>> είπε κάποιος υπουργός. Την ίδια έννοια έχει κι η λαϊκή παροιμία <<κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες>>.

Οι ανερχόμενοι με την τακτική του διαβόλου στα ανώτατα δημόσια αξιώματα, είναι καλοί για τις γιορτές, για τα ταξίδια στο εξωτερικό, με την πολυτέλεια που τα συνοδεύει. Όταν η χώρα απειλείται από σοβαρούς κινδύνους αυτοί που ανήλθαν τα στα αξιώματα αυτά ελέω μαμωνά, πρέπει να αποσύρονται. Αυτή είναι η μοναδική υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν στον τόπο.

Η αμάθεια ασκεί την εξουσία καταχρηστικά, δηλαδή χωρίς ηθικά όρια. Η άσκηση της εξουσίας χωρίς ηθικά όρια είναι το χαρακτηριστικό της απόλυτης εξουσίας. Στην Ανατολή ανέκαθεν , λόγω και των θρησκειών της λατρείας του απολύτου, υπήρχε απολυταρχία. Το ότι αναφάνηκε στην Ελλάδα στους εσχάτους χρόνους η απολυταρχία με την αμάθεια στην εξουσία είναι πράγματι παράδοξο. Οι Έλληνες τα αρχαία χρόνια εμπόδισαν την εξάπλωσή της ανατολικής απολυταρχίας στην Ευρώπη κι από εκεί σε όλο τον κόσμο. Οι Έλληνες καλούνται πάλι να αγωνιστούν εναντίον της.

Χιλιάδες χρόνια οι λαοί στην Ανατολή υπό το κράτος της απολυταρχίας παραμένουν σε άθλιο πνευματικό και οικονομικό επίπεδο. Ο αναλφαβητισμός, η αμάθεια, οι δεισιδαιμονίες, το χαμηλό πνευματικό επίπεδο είναι τα εργαλεία της απόλυτης εξουσίας.

Η δύναμη των λαών η οποία θέτει ηθικά όρια στην κατάχρηση της απόλυτης εξουσίας είναι η ενότητα, η οποία δεν είναι δυνατή, όταν οι λαοί καθηλώνονται σε χαμηλό πνευματικό επίπεδο.

Το επικίνδυνο ποτάμι

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Ο Κύριος Δημήτριος Αντωνίου, ιατρός, σώζει την τιμή και την αξιοπρέπεια της Ελλάδος!

Έχουμε συνηθίσει να παρομοιάζουμε τη ζωή μας με ταξίδι. Μοιάζει πράγματι με ταξίδι η ζωή μας. Ένα ταξίδι στο οποίο προσπαθεί ο καθένας από μας να το κάνει όσο το δυνατόν πιο ασφαλές, πιο ξεκούραστο και πιο ευχάριστο. Κανένας δεν ταξιδεύει για να εκθέσει τον εαυτό του στον κίνδυνο ή για να κουραστεί και να δυσαρεστηθεί.
Αν και όλα αυτά εξαρτώνται από την προετοιμασία του καθενός.

Σήμερα δεν μπορεί κανείς να μιλάει για τη ζωή του παρομοιάζοντάς την με ταξίδι. Η ζωή μοιάζει περισσότερο με πόλεμο ή με το πέρασμα ενός επικίνδυνου ποταμού. Δεν υπάρχει κανείς που να μην αναλογίζεται τον κίνδυνο, να μην υπολογίζει τον εχθρό και να μην μετράει τις δυνάμεις του. Αυτό σημαίνει ότι νιώθουμε πόσο μεγάλη αξία έχει η προετοιμασία. Κανένας δεν θα θελε να βρεθεί ανέτοιμος.

Αυτό είναι μεγάλο καλό. Αυτό θα μας οδηγήσει όχι μόνο στη γνώση του εχθρού, αλλά και στην αυτογνωσία. Ένα ερώτημα παλιό, αλλά με νέα σημασία γενιέται μέσα στον καθένα από μας: Το ερώτημα «ποιος είμαι». Όχι με την έννοια ότι εγώ είμαι και κανένας άλλος, αλλά με την έννοια ποιες είναι οι δυνάμεις μου να τα καταφέρω να περάσω το επικίνδυνο ποτάμι.

Όλοι ξέρουμε από την οικογένεια, την Εκκλησία, το σχολείο, που μας έδεσαν με τις ρίζες μας, τα βασικά εφόδια για τον επικείμενο πόλεμο. Οι ρίζες αυτές κράτησαν το έθνος μας ζωντανό μέσα στην πορεία χιλιάδων χρόνων. Κανένας σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή σαν τη σημερινή, δεν θα ανατρέξει στον Ζαν Ζακ Ρουσώ ή στον Μαρξ για να βρει το σύμμαχό του. Το πλεονέκτημα του ότι είμαστε μικροί, αδύναμοι και αβοήθητοι είναι ότι έχουμε τις ρίζες μας για να ξαναβρούμε την ενότητά μας. Το πλεονέκτημα του μικρού είναι η ενότητα. Οι ρίζες μας είναι η Ορθοδοξία, η Ελληνική γλώσσα, η οικογένεια, η επαφή μεταξύ μας και η εμπιστοσύνη στην αγάπη. Ξέρουμε ότι δίχως αγάπη δε γίνεται. Απόδειξη ότι εμείς ακόμα μιλάμε μεταξύ μας.

Σωστά είναι όλα αυτά,λέω στον εαυτό μου, αλλά είναι γενικά. Πρέπει να ξέρω πως προετοιμάζεται κανείς για το πέρασμα του επικίνδυνου ποταμού, μια που όπως δείχνουν τα πράγματα κανείς δεν θα μπορέσει να ξεφύγει. Στο πέρασμα από τη μυθική Σφίγγα έπρεπε να απαντήσεις στο ερώτημά της. Μόνο αν απαντούσες σωστά μπορούσες να περάσεις. Αν δεν απαντούσες σωστά θα έχανες τη ζωή σου. Υπήρχε και μια τρίτη περίπτωση, να μη δεχθείς το ερώτημα. Τότε γλίτωνες τη ζωή σου, αλλά έχανες κάθε τι που κάνει τη ζωή να αξίζει να τη ζεις. Περίπου και τώρα το ίδιο είναι. Δεν κινδυνεύει η ζωή σου, αν δεχθείς να σε κάνουν δούλο, αν πεις "ταϊστε με και κάντε με δούλο".

Η προετοιμασία αρχίζει με την ερώτηση στον εαυτό μας, "ποιος είμαι" δηλαδή τι πιστεύω ότι είμαι, και ποιος είναι ο εχθρός που απειλεί την ύπαρξή μου και την ελευθερία μου. Το πιο κρίσιμο ερώτημα για μένα είναι το ερώτημα, αν είμαι πραγματικά ορθόδοξος ή είμαι ορθόδοξος μόνο στην ταυτότητα και στην πράξη είμαι π.χ. γιαχωβάς.

Είμαι ορθόδοξος, δεν είμαι γιαχωβάς ή οικουμενιστής ή μεταπατερικός ή οτιδήποτε άλλο. Πιστεύω ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός και ο μόνος Σωτήρ του κόσμου. Ο κόσμος δεν είναι αιώνιος, ούτε εγώ θα ζω αιώνια εδώ. Ο κόσμος φθείρεται και η επιθυμία αυτού.

Πώς πρέπει να προετοιμαστώ για το πέρασμα του επικίνδυνου ποταμού; Πρώτον, να δεχθώ ότι υπάρχουν προβλήματα που λύνονται και προβλήματα άλυτα. Όσον αφορά τα άλυτα προβλήματα η στάση του Ορθοδόξου είναι η αιώνια αναμονή ενός θαύματος. Ο Δυτικός κόσμος έχει την προσδοκία του στον άνθρωπο. Ο Ορθόδοξος έχει εμπιστοσύνη στο Θεό. Ελπίζει στο ανέλπιστο, γιατί μόνο ο Θεός είναι παντοδύναμος.

Δεν μπορώ όμως με τη μια , χωρίς την δική μου συνέργεια να φτάσω να περιμένω το θαύμα, σαν να είναι μαγεία. Φτάνεις έως εκεί με την εργώδη προσπάθειά σου, φυλάγοντας τον κήπο σου και κρατώντας τα άγρια ζώα μακριά. Έτσι με καθαρή καρδιά και με ταπεινό πνεύμα σε επισκέπτεται η Χάρη του Θεού εν είδη Αγγέλου.

Κάνουμε ό,τι μπορούμε για τα προβλήματα που λύνονται.Για τα προβλήματα που δεν λύνονται από μας, όπως είναι το πέρασμα απ΄ το επικίνδυνο ποτάμι έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην Πρόνοιά Του. Σ' αυτό στηρίζουμε την αισιοδοξία μας και το ηθικό θάρρος.

Υ.Γ.
Δημοσιεύθηκε προσφάτως σε κάποια εφημερίδα (πιθανόν στην Ελευθερία Λαρίσης) δήλωση του Πάπα της Ρώμης ότι "η παιδεραστία ήταν αποδεκτή από την κοινωνία"! Αν τα λόγια αυτά του Πάπα της Ρώμης ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, σε τέτοιες κοινωνίες όπως αυτές στη Δύση, κανείς δεν μπορεί να έχει ηθικό θάρρος.

Ετικέτες: Ηθικό θάρρος,κοινωνίες της Δύσης, Πάπας Ρώμης, Παιδεραστία,

Το κάλπικο είναι κάλπικο

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Το κάλπικο είναι κάλπικο. Όταν μας πληρώνουν με ένα κάλπικο νόμισμα απλώς το αναγνωρίζουμε ότι είναι κάλπικο. Μόνη η αναγνώριση του κάλπικου φτάνει ώστε το κάλπικο να είναι κάλπικο. Το κάλπικο το αφήνεις να καταπέσει από μόνο του. Είναι ήδη πεσμένο από μόνο του. Δεν έχει αξία εκτός αν ασχοληθείς με αυτό σαν να είχε αξία. Όπως δεν παλεύει κανείς με ένα πτώμα. Παλεύοντας με ένα πτώμα δεν το αφήνεις να είναι πτώμα. Το Ευαγγέλιο γράφει "μη αντιστήναι τω πονηρώ". Ο Διάβολος ένα πράγμα δεν μπορεί να υποφέρει, να μην του δώσεις προσοχή και να τον αγνοήσεις.

Η πολεμική κατά του κάλπικου το ενισχύει και το δίνει υπόσταση την οποία δεν έχει. Το κάλπικο είναι ανύπαρκτο. Αυτοί που το πολεμούν το δίνουν ύπαρξη με την πολεμική τους. Δεν κλωτσάει κανείς ένα ψοφίμι. Το αφήνει στη βρωμιά του. Άλλο αναγνώριση και άλλο πολεμική. Στη σύγκρουση με το κάλπικο, το κάλπικο πάντα βγαίνει κερδισμένο. Αυτό σημαίνουν τα λόγια του Κυρίου, ότι εκεί όπου δεν σας δέχονται να τινάζετε ακόμα και τη σκόνη των παπουτσιών σας. Τινάξτε την από τα υποδήματά σας, για να είναι είναι αυτό που είναι, σκόνη. Αν ασχοληθείτε με την σκόνη θα της δώσετε υπόσταση , ενώ δεν έχει. Αυτό το καλό έχει το κακό, ότι αυτοκαταστρέφεται αρκεί να μην το εμποδίσει κανείς.

Κάποιος πήγε στην πόλη και συνάντησε στο δρόμο μια πόρνη, που τον κοίταζε μέσα στα μάτια. Ο άνθρωπος ενοχλήθηκε.

-Εσύ πρέπει να κοιτάζεις χαμηλά στο χώμα, είπε.
-Εσύ πρέπει να κοιτάζεις χαμηλά στο χώμα, είπε η πόρνη. Εγώ έγινα από σένα, ενώ εσύ έγινες από χώμα.

Ο άνθρωπος μιλώντας με την πόρνη, έπεφτε στην εκτίμηση των γνωστών του που τον έβλεπαν, ενώ αντιθέτως η πόρνη ανέβαινε στα μάτια τους.

Μια φορά πριν χρόνια ήρθε κάποιος απ΄ την Αμερική και κανείς δεν τον γνώριζε. Μια εφημερίδα έγραψε εναντίον του. Κι αυτό συνεχίστηκε για χρόνια. Κανείς δεν θυμάται τί έγραφε. Ο άγνωστος όμως έγινε διάσημος και κυβέρνησε για πολλά χρόνια την Ελλάδα.

Ο πράος ας γίνει μαχητής

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Η πατρίδα μας μοιάζει με σπίτι που λεηλατείται τη νύχτα από κλέφτες και ληστές. Τίποτε δε μένει όρθιο. Δεν σέβονται ούτε την Ορθοδοξία, το μόνο συνεκτικό δεσμό του Ελληνικού Λαού , ούτε την Ελληνική Γλώσσα. Το Έθνος μας είναι υπό διάλυση.

Όπως οι κλέφτες κι οι ληστές αυτοί που κατέλαβαν την εξουσία βιάζονται να τα καταστρέψουν όλα για να εφαρμόσουν τις ψεύτικες γενικές ιδέες για τον πολύ-πολιτισμό και για την παγκοσμιοποίηση.

Όπως οι κλέφτες βιαστικοί για να μην αποκαλυφθούν όταν έρθει το φως της μέρας και γίνουν φανερά τα έργα τους. Η Ελλάδα μοιάζει με άνθρωπο που έπεσε στα χέρια των ληστών.

Ο πράος ας γίνει μαχητής, για να εκπληρωθεί το ρηθέν υπό του προφήτου Ιωήλ. «Και ο πράος έστω μαχητής». Η Εκκλησία είναι πραεία . Η Εκκλησία ας γίνει μαχητής. Ο λαός του Θεού στους κόλπους της Εκκλησίας είναι πράος. Ο λαός του Θεού ας γίνει μαχητής.

Ο αδύνατος ας πει «εγώ είμαι δυνατός» για να εκπληρωθεί το ρηθέν υπό του ιδίου προφήτου Ιωήλ «και ο αδύνατος ας πει εγώ ισχύω». Ο Θεός δίδει στο λαό του πνεύμα θάρρους, πνεύμα δυνάμεως και ισχύος και όχι πνεύμα δειλίας. . Ο Θεός είναι Θεός ζώντων και όχι Θεός νεκρών. «Μήπως οι νεκροί θα σε επαινέσουν» λέει ο Δαβίδ στο Θεό. «Ουχ οι νεκροί επαινέσουσί σε;»

Ο ωκεανός παραμένει ήρεμος στα μεγάλη βάθη του όσο κι αν στην επιφάνεια μαίνονται τα κύματα. Στους κόλπους της Εκκλησίας ο λαός του Θεού είναι πράος και ταπεινός. Η ισχύς του βρίσκεται στο ηθικό του θάρρος και στην πίστη στο Θεό. Ο αδύνατος ας πει «εγώ είμαι δυνατός χάρις στον Ιησού που με ενδυναμώνει». Ο Ιησούς συμβαδίζει με την αποθάρρυνση και μετατρέπει τις ήττες σε νίκες. Όταν ο Εχθρός ετοιμάζεται να πανηγυρίσει παθαίνει πανωλεθρία.

Ποιος περίμενε τη Σοβιετική Ένωση να πέσει και να διαλυθεί; Ποιος περιμένει από την Αμερική να διαλυθεί; Κι όμως είκοσι πέντε εκατομμύρια έγχρωμοι ζητούν αυτοδιάθεση κι η Αμερική είναι μισή-μισή. Η Αμερική εναντίον της Αμερικής.

Η σατανική δύναμη της νέας εποχής βιάζεται να επιφέρει όσο μεγαλύτερη καταστροφή προλάβει. Ξέρει ότι θα αυτοκαταστραφεί. Η αυτοκαταστροφή είναι η έλξη του Κακού. Πάρτε παράδειγμα τους αυτοκαταστροφικούς δρόμους που ακολουθούν οι άνθρωποι. Είναι όλοι τους βιαστικοί σαν να είναι η ζωή κάτι με το οποίο πρέπει να τελειώνει κανείς μια ώρα αρχύτερα.

Βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Όλα μπορούν να συμβούν. Όλα. Ένα μόνο δεν μπορεί: Δε γίνεται να λείψουν από παντού και για πάντα οι σπουδαίοι κι οι σοφοί άνθρωποι με τη μεγάλη ψυχή, που για την αγάπη του Θεού, θα στήνουν κτίσματα στέρεα και αιώνια."
Ίβο Άντριτς

Βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση. Ο Ελληνικός λαός δέχθηκε απρόκλητη επίθεση από τα οικονομικά συμφέροντα, από τους λίγους. Μετράμε τις δυνάμεις του εχθρού (μιας ελίτ του πλούτου και της εξουσίας) και τις δικές μας δυνάμεις (τις δυνάμεις των πολλών). Με την ελίτ του πλούτου συμπαρατάχθηκαν όλες οι ελεγχόμενες από αυτούς δυνάμεις: πολιτική εξουσία, πολιτικοί, ΜΜΕ, επιστήμη, τεχνολογία, διοίκηση της Εκκλησίας κ.α. Ο Ελληνικός λαός ( οι πολλοί) έχει ως άμυνά του την πνευματικότητα. Κάθε απλός άνθρωπος του λαού είναι μια πνευματική δύναμη.

Η ελίτ του πλούτου, η εξουσία, τα ΜΜΕ, με ένα λόγο οι λίγοι που τα βάζουν με τους πολλούς, με το λαό, κάνουν τρία μεγάλα λάθη:

Πρώτον, ξεχνούν ότι δε ζουν αιώνια, ότι είναι θνητοί, ενώ οι πολλοί είναι αθάνατοι. Οι λίγοι πεθαίνουν ένας-ένας με τη σειρά του, ενώ οι πολλοί εξακολουθούν να ζουν. Το Έθνος μας ζει χιλιάδες χρόνια.

Δεύτερον,ξεχνούν ότι δεν θα κυβερνούν για πάντα και ότι γρήγορα άλλοι θα τους διαδεχθούν, ότι είναι προσωρινοί και γρήγορα άλλοι θα πάρουν τη θέση τους .

Και τρίτον, ξεχνούν ότι θα πέσουν γρήγορα και θα δώσουν λόγο των πράξεών τους.

Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του:Είδα το Σατανά να πέφτει σαν αστραπή στη γη. Τα λόγια αυτά σημαίνουν ότι η δολιότητα των πονηρών και των αδίκων φαίνεται όπως η αστραπή από τη μια έως την άλλη άκρη του ορίζοντα και η λάμψη της δεν θα διαρκεί για πάντα. Γι' αυτό κανένας δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε.

Πολλοί θα ισχυριστούν ότι πολεμούσαν με το λαό. Από τους καρπούς των έργων
τους γνωρίζονται. Όταν πήγαν στον Μεγαλέξαντρο να πιει νερό, ρώτησε αν ήπιαν οι πολεμιστές του. Όταν του είπαν ότι δεν ήπια, ούτε ο ίδιος ήπιε.

Η εξουσία, τα ΜΜΕ, πολεμούν εναντίον των οικονομικών συμφερόντων και υπέρ του λαού ή πολεμούν υπέρ των οικονομικών συμφερόντων και εναντίον του λαού; Από τους καρπούς των έργων τους γνωρίζονται.

Ο λαός διαθέτει την πνευματικότητα. Οι πνευματικές του δυνάμεις ήδη αρχίζουν να κινητοποιούνται στον υπέρ πάντων αγώνα. Κάθε απλός άνθρωπος που πονάει την πατρίδα του είναι μια πνευματική δύναμη του Ελληνικού λαού.

"Η νυξ προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν. Αποθώμεθα ουν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός. Ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω, αλλ' ενδύσασθε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας." (Ρωμ.13,12)

(Η νύχτα όπου νά 'ναι φεύγει και η μέρα κοντεύει νά 'ρθει. Γι' αυτό ας πετάξουμε από πάνω μας τα έργα του σκότους, κι ας φορέσουμε τα όπλα του φωτός. Η διαγωγή μας ας είναι κόσμια, τέτοια που ταιριάζει στο φως. Ας πάψουν τα φαγοπότια και τα μεθύσια, η ασύδοτη κι ακόλαστη ζωή. Οι φιλονικίες κι οι φθόνοι. Ντυθείτε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και μην αφήνετε τον αμαρτωλό εαυτό σας να σας παρασύρει στην ικανοποίηση των επιθυμιών σας.)

Τί σημαίνουν τα λόγια, είδα τον Σατανά να πέφτει σαν αστραπή στη γη;

Tου Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου,

"Σαν αστραπή για να μην μπορεί κανείς να πει ότι δεν ήξερε ότι
η δόξα του είναι πρόσκαιρη και ότι θα πέσει κάτω στη γη και θα
δώσει λόγο των πράξεών του."


Διαβάζοντας τη διήγηση του ευαγγελιστή Λουκά για την επιστροφή των εβδομήκοντα μαθητών του Ιησού αναρωτιέται κανείς τί σημαίνουν άραγε τα λόγια του Κυρίου «Εθεώρουν τον σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα» (Λουκ.10,18). Παραθέτουμε ολόκληρη τη σχετική περικοπή στην οποία περιέχονται τα λόγια αυτά για να κατανοήσουμε το κατά δύναμη το νόημά τους και να τα θέσουμε υπό την κρίσιν αυτών που γνωρίζουν τα σχετικά κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας.

Ποια είναι η ερμηνεία της Εκκλησίας στα αινιγματικά αυτά λόγια ; «Όταν γύρισαν πίσω οι εβδομήντα μαθητές έλεγαν γεμάτοι χαρά: «Κύριε, στο όνομά σου ακόμη και τα δαιμόνια μας υπακούουν» Κι ο Ιησούς τους είπε: «Έχω δει το σατανά να πέφτει απ΄ τον ουρανό σαν αστραπή. Σας δίνω την εξουσία να πατάτε πάνω σε φίδια και σκορπιούς, και να κυριαρχείτε πάνω σ΄ όλη τη δύναμη του εχθρού και τίποτε να μην σας βλάψει. Πλην να μη χαίρεστε που και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε σας. Να χαίρεστε που τα ονόματά σας έχουν γραφτεί στον ουρανό». «Εν αυτή τη ώρα ηγαλλιάσατο τω πνεύματι ο Ιησούς και είπεν: εξομολογούμαι σοι πάτερ, κύριε του ουρανού και της γης, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών και απεκάλυψας αυτά νηπίοις».

Τι σημαίνουν τα λόγια αυτά; Ο σατανάς, ο πλανών την οικουμένην, ο άρχων του σκότους πέφτει απ΄ τον ουρανό στη γη σαν αστραπή. Σημαίνουν ότι η δράση του σατανά στο πνευματικό πεδίο είναι πλέον ορατή από όλους τους ανθρώπους στη γη, όπως είναι ορατό από όλους το φως της αστραπής; Ότι όσοι ακολουθούν το σατανά γνωρίζουν ότι ψεύδεται και το κάνουν δελεασμένοι από την πρόσκαιρη δόξα του; Σημαίνουν ότι η ματαιότητα του κόσμου ήταν κρυμμένη από καταβολής κόσμου για να μην μπορούν να τη δουν οι σοφοί και οι συνετοί του κόσμου τούτου ενώ έχει αποκαλυφθεί στα νήπια; Ήδη στην εποχή μας βλέπουμε το κακό να δρα απροκάλυπτα.

Ένας γνωστός μου διευθυντής των φυλακών μου είπε κάποτε ότι οι κρατούμενοι άλλαξαν. Παλιά δεν τολμούσαν να σε κοιτάξουν στα μάτια κι έρχονταν στο γραφείο με σκυμμένο το κεφάλι. Όταν αδικούσε κάποιος ντρεπόταν τον κόσμο. Με τι πρόσωπο θα αντικρύσω τον κόσμο; Έτσι σκέφτονταν όσοι διέπρατταν αδικήματα και μετανοούσαν. Τώρα οι κρατούμενοι αγνοούν ότι με την άδικη συμπεριφορά τους έχουν αδικήσει πρώτα τον ίδιο τον εαυτό τους , δεν νιώθουν την ανάγκη να μετανοήσουν και προσέχουν μόνο τα δικαιώματα που οπωσδήποτε έχουν ως άνθρωποι στη φυλακή.

Οι φυλακισμένοι δεν φέρονται διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό είναι το πνεύμα της σύγχρονης εποχής. Ο κόσμος αγνοεί τον εσωτερικό άνθρωπο, την πνευματική του οντότητα και είναι στραμμένος εξ ολοκλήρου προς τα αισθητά.

Οι μαθητές του Ιησού είπαν στον Κύριο ότι στο Όνομά Του και οι δαίμονες υπακούουν. Ο Ιησούς τους είπε, «μη χαίρεστε που και τα δαιμόνια υπακούουν να χαίρεστε που τα ονόματά σας είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής. Αυτό σημαίνει ότι από τώρα μπορούμε να γνωρίζουμε αν τα ονόματά μας είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής, όπως γνωρίζουμε, αν ακολουθούμε το Σατανά και την πρόσκαιρη δόξα του.

Αυτό σημαίνουν τα λόγια «είδα τον Σατανά να πέφτει απ΄ τον ουρανό στη γη σαν αστραπή». Ότι ο Σατανάς δρα απροκάλυπτα έτσι που οι ακολουθούντες αυτόν να μην έχουν καμιά δικαιολογία ότι δεν ξέρουν τι κάνουν και δεύτερον ότι οι ακολουθούντες τον Κύριο Ιησού προγεύονται από αυτή εδώ τη ζωή τη χαρά του παραδείσου.

Τα λόγια αυτά έχουν επίσης το νόημα της νίκης δια του Σταυρού. Η δαιμονική λάμψη της αστραπής υπηρετεί το σχέδιο του Θεού. Δείχνει όχι μόνο την πρόσκαιρη σαν αστραπή δόξα της οδού της απωλείας, αλλά και την στενή και τεθλιμμένη οδό, που οδηγεί αυτόν που την ακολουθεί στην αιώνια ζωή. «Εν τούτω νίκα»!