Πολλοί υπερεκτιμουν τη γνώση

Πολλοί έχουν υπερεκτιμήσει τη γνωστική τους λειτουργία, ενώ θα μπορούσαν να εμπιστευθούν περισσότερο την αγάπη. Έτσι ζητούν για όλα αποδείξεις ακόμα και για την πίστη και την αγάπη. Ως πίστη και αγάπη δεν εννοούμε τα συναισθήματα. Τα συναισθήματα στηρίζονται στην ευχαρίστηση. Στα συναισθήματα ό,τι μας δίνει ευχαρίστηση, υπάρχει. Ό,τι δεν μας ικανοποιεί δεν υπάρχει. Ο συναισθηματισμός είναι εμπόδιο στην πνευματική ζωή. Στην πνευματική ζωή "ον ο Θεός αγαπά, παιδεύει". Στο σημερινό κόσμο, επικράτησε το αγγλοσαξωνικό μοντέλο του ανθρώπου και εγκαταλείφθηκε από τους πολλούς η παιδεία της Ορθοδοξίας, διότι δεν στηρίζεται στο συναίσθημα, αλλά στο βίωμα. Η Ορθοδοξία είναι εμπειρική. Ο δυτικός κόσμος απαλείφει τα εμπόδια. Βάφει τα πρόσωπα των νεικρών ροζ και δεν επιτρέπει στα παιδιά να δουν τους νεκρούς ή ακόμα και τους γέρους. Τους γέρους τους κλείνουν στους οίκους ευγηρίας και τους επισκέπτονται με τα παιδιά τους κάθε τέσσερις μήνες. Όταν είναι άρρωστοι τους επισκέπτονται κάθε δύο μήνες, με μια ανθοδέσμη. Οι γέροι βλέπουν τα εγγόνια τους στις αίθουσες αναμονής! Στον δυτικό κόσμο δεν θα αρέσει, φαντάζομαι, η ελληνική παροοιμία "κάθε εμπόδιο για καλό". Αποδείξεις ζητάει ο κόσμος ακομα και την αιώνια ζωή. Πώς αποδεικνύεται ότι υπάρχει ζωή μετά τον σωματικό θάνατο. Βιβλία γράφονται για κείνους που πέθαναν για λίγα λεπτά και επέστρεψαν στη ζωή. Ακόμα και η αστροφυσική ασχολείται να αποδείξει ότι δεν υπάρχει αιώνια ζωή. Αν και με το μυαλό των αστροφυσικών θα έπρεπε να βλέπουν σπίθες της αιωνιότητας από αυτήν ακόμα τη ζωή. Μόσχος Λαγκουβάρδος moschoblog.blogspot.com

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

"Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός, ετοίμη η καρδία μου. άσομαι και ψαλώ τη δόξη μου (...) Εν τω Θεώ ποιήσομεν δύναμιν και αυτός εξουδενώσει τους εχθρούς ημών.." Ψαλμ. 107 Ζούμε στην εποχή του φόβου. Πόλεμοι, αρρώστειες, πείνα, επιδρομές αλλοφύλων, αιφνίδιοι θάνατοι, δουλεία, μας απειλούν. Είναι ευτυχισμένοι εκείνοι που δεν φοβούνται. Ο άνθρωπος ένιωσε το φόβο, απ' την αρχή, ενόσω ακόμα ο Αδάμ βρισκόταν στον Παράδεισο. Είναι το πρώτο αίσθημα της πτώσης του ανθρώπου. Τώρα , πρέπει να βρούμε τον τρόπο, να ξαναγυρίσουμε στην πρώτη κατάσταση, πριν την πτώση. Κι ο μόνος τρόπος είναι η προσευχή και μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Υπάρχουν άνθρωποι που διασθητικά, στην μεγάλη λύπη τους, επιστρέφουν στα παιδικά τους χρόνια, στα χρόνια της αθωότητας , για να βρουν τη δύναμη, να την αντιμετωπίσουν, Ο Κύριος είπε στους Μαθητές Του, να μη φοβούνται αυτούς που μπορούν να σκοτώσουν το σώμα και δεν μπορούν να κάνουν τίποτε την ψυχή. Ποιοί μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή; Τα πάθη μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή. Ο φόβος είναι ένα από τα χειρότερα πάθη. Τώρα ζούμε στην εποχή του φόβου. Φοβούμαστε ΄την αρρώστεια, τον πόλεμο, την πείνα, και πιο πολύ από όλα το θάνατο. Φοβούμαστε όλα αυτά και πολλά άλλα, για τα οποία δεν υπάρχει φόβος. Και θα φοβούμαστε, γιατί ελάχιστα ξέρουμε ποιοί είμαστε ή και καθόλου. Πού είναι ο θησαυρός μας; Όπου είναι ο θησαυρός μας είναι και η καρδιά μας, δηλαδή το σύνολο της ανθρώπινης ύπαρξής μας. Είναι ανάγκη να γνωρίζουμε τον εαυτό μας. Μόνον έτσι δεν θα φοβούμαστε τίποτε και κανέναν, παρά μόνον το Θεό. ΚΙ αφού δε φοβούμαστε παρά μόνο το Θεό, θα ετοιμαζόμαστε και για τότε που θα στείλει τον άγγελό Του να πάρει την ψυχή μας. Άραγε είναι αυτό που μας απασχολεί, το να έχουμε έτοιμη την ψυχή μας; Αν φοβούμαστε ακόμα και εκεί όπου δεν υπάρχει φόβος, αυτό σημαίνει ότι δεν μας μέλει να είναι έτοιμη ψυχή μας. Δεν είμαστε γρηγορούντες, σαν τους δούλους της Παραβολής, που ο Κύριος τους ονομάζει μακάριους (ευτυχισμένους) γιατί ετοιμάζονται περιμένοντας να κύριό τους. "Και υμείς ουν γίνεσθε έτοιμοι, ότι ή ώρα ου δοκείτε ο υιός του ανθρώπου έρχεται." (Να είστε, λοιπόν, κι εσείς έτοιμοι, γιατί ο Υιός του Ανθρώπου θα έρθει την ώρα που δεν τον περιμένετε.) Μόσχος Λαγκουβάρδος moschoblog.blogspot.com

ΖΩΗ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ !

Στην παράδοσή μας, την νηπτική παράδοση, ο λαός μας γνωρίζει πότε κάτι γίνεται με την καρδιά και πότε όχι. Στην προσφορά π.χ. λέμε, "δεν το έδωσες με την καρδιά σου", όταν η προσφορά γίνεται από συνήθεια, τυπικά, μηχανικά. Δεν είναι "τέλεια" η πράξη που δεν γίνεται με την καρδιά". ¨"Πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον, εκ σου του πατρός των φώτων", λέει η ευχή του ιερέως στη θεία λειτουργία. Οι ευεργεσίες του Θεού προς τον άνθρωπο γίνονται παντοτε με την καρδιά. Ποτέ δεν γίνονται τυπικά, χωρίς ουσία. Στην νηπτική παράδοση, ζεις με επίγνωση, διακρινεις αμέσως πότε κάτι γίνεται χωρίς την καρδιά, τυπικά. Μια από τις πιο σπουδαίες εντολές είναι η ζωή με επίγνωση. "Αγρυπνείτε δεόμενοι εν παντί", λέει ο Κύριος. Στην Κάλυμνο όπως και σε όλα τα νησιά , οι αποχαιρετισμοί στο λιμάνι , διαρκούν, απ τη στιγμή που σαλπάρει το πλοίο όσο διακρίνονται τα πρόσωπα άυτών που φεύγουν. Οι οικείοι που κατευοδώνουν τους δικούς τους σηκώνουν ψηλά το χέρι σε ένδειξη χαιρετισμού και οι γυναίκες συχνά κρατούν και κάποιο μαντίλι για να φαίνεται από μακριά. Το πλοίο ξεμακραίνει στη θάλασσα και τα χέρια και τα μαντίλια κουνιούνται ακόμα. Στο νησί δεν είναι εύκολοι οι αποχαιρετισμοί. Ο αποχαιρετισμός στο λαό μας είναι θάνατος. Στη δημοτική μας ποίηση, τα τραγούδια της ξενιτειάς είναι μοιρολόγια. Το πλοίο στην Κάλυμνο φεύγει για τον Πειραιά. Ο κόσμος ξυπνάει πολύ πρωί για να κατευοδώσει τους δικούς του που ταξειδεύουν. Ο αποχωρισμός , γίνεται με την καρδιά. Πολλά μάτια δακρύζουν. Σπανίως να δεις κάποιον να αποχαιρετάει τυπικά με το χέρι στο στόμα , για να κρύψει καποιο χασμουρητό. Αν και αυτό συμβαίνει καμιά φορά γιατί δεν χορταίνουν τον ύπνο. Αυτός ο αποχαιρετισμός δεν γίνεται με την καρδιά σου. Στη νηπτική παράδοση η ζωή είναι με όλη μας την καρδιά. Μόσχος Λαγκουβάρδος

Οι αβάντες στα μέσα καταστροφής και τα ειρηνικά εργαλεία

Αβανταδόρος.σύμφωνα με το λεξικό, είναι αυτός που παίζει στο καζίνο με χρήματα της επιχείρησης για να προσελκύσει κι άλλους παίχτες. Στιην αγορά των όπλων π.χ. ο αβανταδόρος δημιουργεί με την επιθετική πολιτική του ,αγοραστές όπλων. Οι δικτατορίες ενισχύονται από τους κατασκευαστές των όπλων για να προκαλούν πολέμους και να κινείται η αγορά. Πώς της ήρθε η ιδέα της γειτονικής χώρας, μπροστά στην επικείμενη πτώχευσής της, να ανοίξει παντού μέτωπα πολεμικών συγκρούσεων; Δεν μπορεί άραγε κανείς να την σταματήσει στην επικίνδυνη για την ειρήνη συμπεριφορά της; Δεν θα μπορούσαν οι χώρες ,που την χρηματοδοτούν , να σταματήσουν την χρηματοδότηση και τον εξοπλισμό της; Μήπως αντί του αφοπλισμού παράγινε ο ανταγωνισμός στην κατασκευή των φονικών όπλων και πρέπει με κάθε τρόπο, να κινηθεί η αγορά τους; Μήπως πλησιάζει ο καιρός που οι κατασκευαστές μέσων καταστροφής, θα κατασκευάζουν ειρηνικά εργαλεία όπως προφητεύουν οι προφήτες της Αγίας Γραφής; moschoblog.blogspot.com

Η χειρότερη τάξη

Η χειρότερη τάξη, κατά την άποψη του λαού μας, είναι η τάξη των "μορφωμένων". Αυτό σημαίνει η ελληνική λαϊκή παροιμία "το ψάρι βρωμάει απ΄ το κεφάλι". Γιατί άραγε πιστεύει ο λαός ότι "το ψάρι βρωμάει απ΄το κεφάλι;" Ο λαός το πιστεύει , διότι η σοφία του βασίζεται στην προσωπική του εμπειρία. Και ποια είναι η προσωπική εμπειρία των λαών της γης; Είναι η εμπερία ότι οοι λεγόμενοι μορφωμένοι, συνήθως, δεν έχουν την αληθινή μόρφωση της ψυχής. Οι δήθεν "μορφωμένοι" εννοούν "μόρφωση" τις γνώσεις του αναπτυγμένου μυαλού. Αλλά όταν το μυαλό αναπτύσσεται, δεν είναι πάντοτε προς το καλό. Όταν το μυαλό αναπύσσεται, συνήθως ,γίνεται πιο πονηρός. Έχουν αληθινή μόρφωση ψυχής οι "μορφωμενοι" των πολιτισμένων χωρών, οι οποίες επινοούν, κατασκευάζουν και εμπορεύονται όπλα; Ποιός ενθαρρύνει τον Τούρκο να απειλεί και να διαταράσσει την ησυχία και την ασφάλεια πλειάδος χωρών; Δεν είναι το θράσος του από την ενίσχυση των χωρών που κατασκευάζουν και εμπορεύονται τα όπλα; Ποιός έχει την ευθύνη για τους πολέμους; Μήπως κηρύσσουν τους πολέμους οι λαοί; Δεν είναι οι "μορφωμένοι", που με τις νόθες δήθεν δημοκρατίες αρπάζουν την εξουσία και αρχίζουν ή παύουν τους πολέμους;

Το χαμόγελο

Πόσο απέχει το χαμόγελο από το γέλιο. Ισχύει για το χαμόγελο το ρητό που λέγεται για τον χαζό που γελάει, "γελάει ο μωρός καν τι μη γελοίον ει" (γελάει ο χαζός ενώ δεν υπάρχει τίποτε για γέλια.); Άραγε είίναι χαζός κι αυτός που χαμογελάει χωρίς κάποια εμφανή αιτία; Οπωσδήποτε όχι. Στο ιαπωνικό χαμόγελο είναι ένδειξη ευγένειας, να χαμογελάει κανείς και στα λυπηρά πράγματα. Αλλα αυτό είναι κάτι διαφορετικό, γιατί είναι χαμόγελο τυπικό. Άλλο είναι το πονεμένο χαμόγελο, όταν κανείς χαμογελάει στον πόνο του. Που διαφέρει , λοιπόν, το χαμόγελο από το γέλιο; Νομίζω διαφέρει στο ότι το χαμόγελο δεν εκφράζει οποιαδήποτε κριτική αποτίμηση. Το χαμόγελο είναι μια έκφραση συναισθήματος, που δεν έχει να κάνει τίποτε, με την κριτική. Το χαμόγελο , όταν είναι γνήσιο. εκφράζει την καλή μας εσωτερική διάθεση. Αυτός που γελάει, βάζει τον εαυτό του πάνω από τους άλλους. Με αυτό το σκεπτικό αληθεύει αυτό που λέγεται, πως ο Ιησούς ποτέ δεν γέλασε.Το γέλιο προέρχεται από κάποιον μικρότερο ή μεγαλύτερο υποβιβασμό των άλλων. Ο Ιησούς δεν υποβίβασε κανένα. Αυτό σημαίνουν τα λόγια Του "μην κρίνετε΄ίνα μη κριθήτε". Ο Φρόϊντ ι στο ογκώδες σύγγραμμά του "Ψυχοπαθολογία της καθημερινής ζωής", γράφε το εξής παράδειγμα για να καταδείξει ότι το γέλιο προκαλείται από κάποια υποτίμηση των άλλων. Αν, λέει ο Φρόϊντ, πάρει ο αέρας το καπέλο ενός ανθρώπου και γελάσουν δέκα άνθρωποι , αυτοί επιτρέπεται να γελάσουν με το θέαμα αυτό. Αν όμως γελάσει με το θεάμα δέκα ανθρωπων που τους πήρε ο αέρας τα καπέλα τους ,ο άνθρωπος αυτός κινδυνεύει. Οι δέκα μπορούν να δείξουν στον έναν ότι βάζουν τους εαυτούς τους πάνω απ΄ αυτόν. Ο ένας όμως δεν μπορεί να δείξει στους δέκα, χωρίς να κινδυνέψει, ότι βάζει τον εαυτό του πάνα από τους άλλους Ίσως σ' αυτό να στηρίζεται και η δημοκρατία, στην οποία ή πλειονότητα έχει την προτεραιότητα έναντι της μειονότητας. Είναι αξιοσημείωτο ότι μπορούμε να λέμε και να τραγουδάμε "το γελαστό παιδί", ενώ δεν μπορούμε να λέμε "ο γελαστός άντρας". Κάτι μας ενοχλεί, επειδή ο γελαστός άντρας δεν γίνεται αποδεκτός, χωρίς τίποτε άλλο, a priori. Ο άντρας μπορεί να γελάει, όταν υπάρχει κάτι για γέλια, αν δεν υπάρχει είναι χαζός ή ριψοκίνδυνος.΄Για το χαμόγελο, μπορούμε να χαμογελάμε και βέβαια με φειδώ. Οι άγιοι είναι χαμογελαστοί κάτω από τη σοβαρή έκφρασή τους. Αυτός είναι ο λόγος που η χαρούμενη διάθεση των αγίων ονομάζεται "χαρμολύπη". Οταν ένας άνθρωπος έχει μεσα στην καρδιά του τη χάρη του Θεού,το πρόσωπό του, λάμπει. Δεν μπορεί το πρόσωπό μας να είναι σκοτεινό, όταν η καρδιά μας είναι χαρούμενη. Το χαμόγελο που ομορφαίνει τα πρόσωπά μας είναι η λάμψη της χαρούμενης καρδιάς. Οι Φαρισαίοι για να πειράξουν τον Ιησού, τον ρώτησαν γιατί οι μαθητές του δεν νηστεύουν; Ο Ιησούς απάντησε, πως όταν ο νυμφίος είναι παρών, οι φίλοι του νυμφίου δεν μπορούν στη χαρά τους να νηστέψουν. ¨

Θεραπεία των αναμνήσεων

Είχα δει μια ταινία, δε θυμάμαι τώρα τον τίτλο της, νομίζω ήταν "Η λιακάδα του καθαρού μυαλού". Το θέμα της ταινίας ήταν η θεραπεία των αναμνήσεων. Είχαν βρει μια συσκευή που θεραπεύει τις αναμνήσεις, αλλά όχι για πάντα. "Η ανομία μου ενώπιόν μου εστί δια παντός", λέει ο Δαβιδ. Με την εξομολόγηση θυμούμαστε τις αμαρτίες, αλλά δεν μας πονάνε. Με την συσκευή της ταινίας οι αναμνήσεις σβήνουν , αλλά κάποια στιγμή επανέρχονται στη μνήμη μας ,με τους νόμους του συνειρμού. Μια Κυριακή, στην εκκλησία του παλαιού νεκροταφείου,μετά που σχόλασε η θεία λειτουργία, ρωτώ μια γριούλα, αν θεραπεύονται ο οδυνηρές αναμνήσεις, τα ψυχικά και πώς θεραπεύονται και μου απάντησε, σαν να ήταν έτοιμη από καιρό, ότι θεραπεύονται. αν τις ξαναζήσουμε με το Χριστό. Καθόμαστε σε διπλανά στασίδια και πήρα το θάρρος να της μιλήσω, γιατί μου άρεσε η όλη εμφάνιση της αγράμματης γριούλας. Μόσχος Λαγκουβάρδος