Η σοφία της μη άνεσης

ΠΗΓΗ: ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Η σοφία της μη-άνεσης

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

1.Η επιστήμη λέει για τον εγκέφαλο, πως όσο δουλεύει τόσο ανανεώνεται κι όσο εγκαταλείπεται τόσο μαραίνεται. Με όλα σχεδόν τα όργανα του σώματος συμβαίνει το ίδιο: με την αχρησία γίνονται ατροφικά και πεθαίνουν. Αλλά αυτό ισχύει ιδίως για τον εγκέφαλο.

2. Ως προς τον εγκέφαλο τα πορίσματα της επιστήμης διαφέρουν από την πίστη και τη φιλοσοφία.Η επιστήμη λέει πως ο εγκέφαλος δημιουργεί τις σκέψεις και την πνευματική ζωή, ενώ η πίστη και η φιλοσοφία λέει πως ο εγκέφαλος είναι απλώς ένα όργανο , όπως και τα άλλα όργανα του σώματος και δε δημιουργεί τις σκέψεις, αλλά τις συλλαμβάνει και τις συγκρατεί.

3.Η επιστήμη δεν μπορεί να κατανοήσει πώς συνεχίζεται η ζωή του ανθρώπου, αφού ο εγκέφαλος που τη δημιουργεί καταστρέφεται. Η πίστη και η φιλοσοφία λέει το αντίθετο. Ότι η αληθινή ζωή του πνεύματος αρχίζει μετά το θάνατο του σώματος.

4. Αυτή η μακρά εισαγωγή σε ένα μικρό δοκίμιο επάνω στη σοφία της μη-άνεσης είναι απαραίτητη για την κατανόηση του θέματος. Η πρώτη ιδέα λοιπόν είναι ότι η ενέργεια είναι ζωή , ενώ η αδράνεια είναι μαρασμός και θάνατος. Αυτή είναι μια καλή ιδέα για τη σοφία της μη-άνεσης, αφού η άνεση είναι ένα είδος αδράνειας. Η άνεση της σύγχρονης ζωής, στην οποία με μικρή προσπάθεια ή και χωρίς την παραμικρή προσπάθεια μας προσφέρονται όλα έτοιμα είναι αντίθετη στη σοφία της μη-άνεσης.

5. Παραθέτω από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον, κεφ. ΙΔ΄, στ. 14-23 την πιο μυστηριώδη από όλο το ευαγγελικό κείμενο περικοπή. Αυτήν που αναφέρεται στο τέλος του κόσμου. Τα μυστικά λόγια του Κυρίου , πιστεύω ότι δεν είναι άσχετα με τη λησμονημένη , στις μέρες μας, σοφία της μη-άνεσης , καθώς αναφέρονται στην εποχή των έσχατων πραγμάτων: " Όταν ίδητε" ,λέγει ο Κύριος, " το "βδέλυγμα της ερημώσεως" το ρηθέν υπό Δανιήλ του προφήτου, εστώς όπου ου δει -ο αναγιγνώσκων νοείτω- τότε οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα όρη, ο δε επί του δώματος μη καταβάτω εις την οικίαν μηδέ εισελθέτω άραι τι εκ της οικίας αυτού, και ο εις τον αγρόν ων μη επιστρεψάτω εις τα οπίσω άραι το ιμάτιον αυτού..."

(Κι όταν δείτε το "βδέλυγμα της ερημώσεως" , που προείπε ο προφήτης Δανιήλ, να στέκεται εκεί που δεν πρέπει - ο αναγνώστης ας καταλάβει- τότε όσοι βρεθούν στην Ιουδαία να φύγουν στα βουνά. Όποιος βρεθεί στο λιακωτό να φύγει χωρίς να μπει στο σπίτι του για να πάρει κάτι μαζί του. ΚΙ όποιος βρεθεί στο χωρά να μην επιστρέψει πίσω να πάρει το πανωφόρι του...).

6. (Παράβαλε τους κατοίκους της αρχαίας Νινευή, πόλεως εξακοσίων χιλιάδων κατοίκων, οι οποίοι είχαν πέσει στην έσχατη αδράνεια με τις υλικές ανέσεις τους . Πώς κατόρθωσαν να σωθούν απ΄ την καταστροφή που τους απειλούσε με το να εγκαταλείψουν την άνετη ζωή τους και να βγουν απ΄ την αδράνειά τους νηστεύοντας , ακόμα και τα ζώα).

7.Δεν είμαστε ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων και οικείοι του Θεού. Είμαστε οικοδομημένοι επάνω στα θεμέλια των αποστόλων και προφητών, και έχουμε ακρογωνιαίο λίθο τον Ιησού Χριστό, γράφει ο Απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους Επιστολή του για να τους ενισχύσει στην πίστη. Τους θυμίζει δε πως ήταν πριν να πιστέψουν στο Χριστό. Τους λέει, ΄είσασταν κι εσείς άλλοτε πνευματικά νεκροί εξαιτίας των παραπτωμάτων και των αμαρτιών σας. Ζούσατε τότε σύμφωνα με τις απαιτήσεις αυτού εδώ του κόσμου, υπακούοντας στον άρχοντα των πονηρών δυνάμεων που βρίσκονται ανάμεσα σε ουρανό και γη, στο σατανικό πνεύμα που εξακολουθεί να εξουσιάζει όσους δεν υπακούν στο Θεό."

 8. Μέσα από τα λόγια αυτά του ευαγγελικού κειμένου μπορούμε να δούμε καθαρά ποια είναι τα πνευματικά όπλα που χρειαζόμαστε για να πολεμήσουμε την νέα καταφορά του κακού στην εποχή μας, η οποία απειλεί όχι μόνο την ελευθερία μας , αλλά και την ίδια μας την φυσική υπόσταση.
http://moschoblog.blogspot.com/2011/02/blog-post_10.html

Είναι ο άνθρωπος εξελιγμένος πίθηκος;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

      
        Αφορμή για τις σκέψεις που ακολουθούν είναι το γνωστό παιδαριώδες σκίτσο που δείχνει... τα βήματα που ακολούθησε ο πίθηκος μέχρι να εξελιχθεί σε άνθρωπο. Το σκίτσο δείχνει τη μορφή του πιθήκου, το ανάστημά του, όπως από κυρτό γίνεται ευθυτενές. Στο τελευταίο στάδιο υπάρχει η μορφή του ανθρώπου ως εξελιγμένου πιθήκου, ο οποίος διακρίνεται από τον πριν από αυτόν ανθρωποειδή πίθηκο στην... κόμμωση! Κατά τα άλλα είναι ένας πίθηκος που δεν διαφέρει σε τίποτε από τον προηγούμενο! Τέτοια είναι η ιδέα της απεικόνισης! Θα ήταν πιο πειστικός ο σκιτσογράφος, αν ζωγράφιζε και τα βήματα που ακολούθησε το ζώο που εξελίχθηκε σε πίθηκο!

      Σύμφωνα με τη θεωρία της εξελίξεως των ειδών ο άνθρωπος είναι εξελιγμένος πίθηκος! Είναι ο άνθρωπος εξελιγμένος πίθηκος; Είναι δηλαδή το είδος του ανθρώπου ένα είδος πιθήκου, το οποίο έγινε άνθρωπος , ενώ άλλα είδη πιθήκων  δεν έγιναν άνθρωποι και παραμένουν πίθηκοι;  Η θεωρία δεν εξηγεί πώς μερικοί πίθηκοι έγιναν άνθρωποι και μερικοί έμειναν πίθηκοι!

      Ένα από τα συστατικά στοιχεία της αλήθειας είναι η καθολικότητα. Για να είναι μια θεωρία αληθινή πρέπει να ισχύει παντού. Όταν μια θεωρία , όπως αυτή του Δαρβίνου, δεν ισχύει σε όλα τα είδη, δεν είναι αληθινή, Η θεωρία αυτή πάσχει, διότι δεν έχει, όπως προελέχθη,  καθολική ισχύ.

      Ο  πίθηκος εξελίχθηκε ως πίθηκος κι ο άνθρωπος εξελίχθηκε ως άνθρωπος. Και στο είδος των πιθήκων και στο είδος των ανθρώπων συνέβη το ίδιο. Το ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι δεν εξελίχθηκαν ως άνθρωποι και παραμένουν αρχέγονοι συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι το ίδιο συμβαίνει και στους πιθήκους.

     Αν και οι πίθηκοι , όπως δείχνουν τελευταίες επιστημονικές έρευνες, όταν κάποιοι πίθηκοι εξελίσσονται σε κάποιον τομέα, εξελίσσονται ταυτοχρόνως όλοι οι πίθηκοι στη γη. Ειδικοί επιστήμονες μελετούσαν τη συμπεριφορά κάποιων πιθήκων. Όλοι οι πίθηκοι σε όλα τα μέρη της γης έτρωγαν τις πατάτες χωρίς να τις καθαρίζουν από τα χώματα. Όταν κάποιοι ανακάλυψαν ότι μπορούν να τις καθαρίζουν από τα χώματα, χρησιμοποιώντας κάποιο ξυλαράκι, όλοι οι πίθηκοι της γης έμαθαν να τρώνε τις πατάτες αφού τις καθαρίσουν από τα χώματα!

     Αυτό σημαίνει ότι στο κάθε είδος τα μέλη του συνδέονται με κάποια μυστική επικοινωνία. Σαν να είναι τα είδη οργανισμοί. Βέβαια αυτή η ιδέα είναι εντελώς αντίθετη με την υλιστική άποψη, ότι τα είδη είναι μηχανές και όχι οργανισμοί.

      Η αλήθεια ότι το κάθε είδος είναι οργανισμός σημαίνει ότι δεν μπορεί να εξελιχθεί κανείς έξω από το είδος του. Παράδειγμα οι μέλισσες. Όταν  παρεκκλίνουν από τον οργανισμό στον οποίο ανήκουν πεθαίνουν. Τα μυρμήγκια το ίδιο. Το μυρμήγκι όταν θέλει να χαθεί βγάζει φτερά, λέει η γνωστή παροιμία.

     Τα είδη περιφρουρούν την ύπαρξή τους και δεν συγχωρούν την παρέκκλιση από αυτά. Παράδειγμα τα υβρίδια, στα οποία σταματάει η περαιτέρω παρέκκλιση από το είδος.

Οι φτωχοί είναι συνήθως κι οι πιο γενναιόδωροι! ΠΗΓΗ: Παναγιώτης Τελεβάντος

Η ψευδοανάγκη της δημοσιότητας

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου


Η ανάρτηση αυτή είναι μια απάντηση σε αυτούς που δεν αναφέρουν τον συντάκτη των κειμένων που αναρτούν από άλλα ιστολόγια και περιορίζονται μόνο να γράφουν το ιστολόγιο. Έτσι όμως από ανάρτηση σε ανάρτηση το κείμενο καταλήγει να μην έχει όνομα. Άραγε είναι μια έμμεση μομφή σ΄ αυτόν που γράφει με το όνομά του για να αναγνωρίζεται η παρουσία του; Πολλοί συγχέουν την  ανάγκη αυτή για αναγνώριση με την ψευδο-ανάγκη για δημοσιότητα. Θεωρούν την επιθυμία να αναγνωρίζεται η παρουσία μας , ως τάση αυτοπροβολής. Μας θεωρούν "ψώνια" επειδή γράφουμε το όνομά μας!



Ανέκαθεν υπήρχαν αληθινές και ψεύτικες ανάγκες. Παλιά ο κόσμος μπορούσε να τις διακρίνει μεταξύ τους. Εμείς τώρα δεν ξέρουμε ότι υπάρχουν αληθινές ανάγκες και ψευδο-ανάγκες και πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να τις διακρίνουμε μεταξύ τους, ιδίως ο γυναικείος πληθυσμός, ο πιο ευάλωτος στον υπέρ-καταναλωτισμό της εποχής μας.
Γιατί είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε τις ψευδο-ανάγκες μας και τα αντίστοιχα ψευτο-πράγματα με τα οποία τις ικανοποιούμε; Μήπως υπάρχει σκοπιμότητα στην άγνοια ή στη σύγχυση μας; Ή άγνοια ή η σύγχυση οπωσδήποτε γίνεται στις βασικές ανάγκες, αυτές που γεννούν και τις άλλες. Μια τέτοια μεγάλη σύγχυση υπάρχει ανάμεσα στην ανάγκη για αναγνώριση και στην ανάγκη για δημοσιότητα, πού αντίθετα με την ανάγκη για αναγνώριση είναι μία ψευδο-ανάγκη που γεννά αμέτρητες άλλες.
Η ανάγκη για αναγνώριση είναι αληθινή. Η αναγνώριση ικανοποιεί μία βασική ανάγκη της ψυχής, που όταν η ψυχή τη στερείται νιώθει όλη την πίκρα και τον πόνο πού νιώθει κάποιος που ζει στην ξενιτιά. Ξενιτιά δεν εί

Ηναι ο άγνωστος τόπος. Είναι ότι εμείς είμαστε άγνωστοι στον τόπο αυτόν. Η ανάγκη για αναγνώριση ικανοποιείται με την έκφραση αυτού που είναι κανείς στ' αλήθεια. Το αντίθετο συμβαίνει με τη δημοσιότητα στην οποία δημοσιοποιούμε εκείνα τα στοιχεία που θέλουμε να φαίνονται, τα φαινόμενα, τα επιφανειακά και όχι το βάθος της ψυχής μας. Η δημοσιότητα είναι μία διαδικασία στην οποία το φαινομενικό υποκαθιστά το πραγματικό. Με αυτήν την έννοια η δημοσιότητα είναι μία ψευδο-ανάγκη γιατί δεν ανταποκρίνεται σε καμιά βαθύτερη ψυχική ανάγκη.
Στη λογοτεχνία διακρίνεται καθαρά το γράψιμο για δημοσιότητα, με απώτερο στόχο το κέρδος απ' το γράψιμο για αναγνώριση με άμεσο στόχο την έκφραση αισθημάτων και σκέψεων. Σκέψεις κι αισθήματα κομίζει ο ποιητής στην Τέχνη. Το αισθητήριο του αναγνώστη, αν είναι ανεπτυγμένο τον ειδοποιεί συνήθως τόσο για το ήθος του συγγραφέα όσο και για το ανεπιτήδευτο ύφος του, με αποτέλεσμα να τον κερδίζει το κείμενο πού εκφράζει κάτι βαθύτερο πέρα απ' την προσπάθεια για δημοσιότητα.

«Ο Θεός του θερισμού». Βιβλιοπωλεία «ΠΑΙΔΕΙΑ» Κανάρη 11, Λάρισα, 41223.

Η έννοια της θεραπείας

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου


             Η εκ μητρός μάμμη μου Βασιλική, είχε ανεπτυγμένη νοημοσύνη. Αν και ήταν τρίτης δημοτικού διέθετε πλούσιο λεξιλόγιο και χρησιμοποιούσε ακόμα και λόγιες εκφράσεις, τις οποίες έμαθε παρακολουθώντας τις ακολουθίες στην εκκλησία.

           Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η χρήση του τρίτου βαθμού των επιθέτων, του υπερθετικού, π.χ. κάλλιστος. Όταν την ρωτούσα για μένα, αν είμαι καλός απαντούσε μονολεκτικά: "Κάλλιστος".

          Ο λόγος της ήταν ζωντανός, ποιητικός, γεμάτος εικόνες,  παρομοιώσεις, μεταφορές κ.α  Είχε μεγάλη ευχέρεια να  βρίσκει το χαρακτηριστικό κάθε προσώπου, εκείνο που το  έκανε να είναι  μοναδικό.

           Όσον αφορά την έννοια της θεραπείας δεν εννοούσε μόνο τη θεραπεία απ΄ τις αρρώστιες του σώματος αλλά και τη θεραπεία από τα πάθη της ψυχής.  Θεραπευμένος ήταν αυτός που έχει καθαρή καρδιά, ο πράος, ο ταπεινός...  Θεωρούσε το κακό γενικά  αρρώστια και την καλοσύνη θεραπεία.

          Θυμήθηκα τη γιαγιά μου Βασιλική γιατί διάβασα το Ευαγγέλιο που μιλάει για τη θεραπεία της άρρωστης πεθεράς του Σίμωνος. Συνάχτηκε στη θύρα της οικίας της όλη η πόλη, γράφει ο Ευαγγελιστής Μάρκος:

      "Οψίας γενομένης, ότε έδυ ο ήλιος, έφερον προς αυτόν πάντας τους κακώς έχοντας, και τους δαιμονιζομένους. Και η πόλις όλη επισυνηγμένη ην προς την θύραν. Και εθεράπευσε πολλούς κακώς έχοντας ποικίλαις νόσοις. και δαιμόνια πολλά εξέβαλε, και ουκ ήφιε λαλείν τα δαιμόνια, ότι ήδεισαν αυτόν Χριστόν είναι. Και πρωί, έννυχον λίαν αναστάς, εξήλθε. και απήλθεν εις έρημον τόπον, κακεί προσηύχετο." Μάρκ.Α΄,29-35.

      (Κατά το δειλινό, όταν έδυσε ο ήλιος, του έφεραν όλους τους αρρώστους και τους δαιμονισμένους, κι όλοι οι κάτοικοι της πόλης είχαν μαζευτεί μπροστά στην πόρτα. Ο Ιησούς θεράπευσε πολλούς που υπέφεραν από διάφορε αρρώστιες, κι έβγαλε  πολλά δαιμόνια. δεν τα άφηνε να μιλούν, γιατί αναγνώριζαν ότι είναι ο Μεσσίας. Το πρωί , πολύ πριν ακόμα φέξει, ο Ιησούς βγήκε έξω και πήγε σ΄ ένα ερημικό μέρος κι εκεί προσευχόταν.)

      Το ευαγγέλιο αυτό αναγιγνώσκεται την Πέμπτη της ΙΒ΄Εβδομάδος. Την ίδια μέρα διαβάζεται μια περικοπή από την δεύτερη επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους Κορινθίους: Παραθέτω ένα απόσπασμα της επιστολής, το οποίο αναφέρεται στη θεραπεία:

      "Καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, επιτελούντες αγιοσύνην εν φόβω Θεού. Χωρήσατε ημάς. ουδένα ηδικήσαμεν, ουδένα εφθείραμεν, ουδένα επλεονεκτησάμην. " Β΄Κορ. Ζ΄,1-110.

      (Ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από καθετί που  μολύνει το σώμα και την ψυχή. Ας ζήσουμε μια άγια ζωή με φόβο Θεού. Δώστε μας λίγο χώρο στην καρδιά σας. Κανέναν δεν αδικήσαμε, κανέναν δεν καταστρέψαμε, κανέναν δεν εκμεταλλευτήκαμε.)

     Αν τις αρρώστιες που βασανίζουν τον άνθρωπο τις προκαλεί καθετί που μολύνει το σώμα και την ψυχή. Αν κινδυνεύουμε να αρρωστήσουμε κι όταν αδικούμε κάποιον, ή προκαλούμε την καταστροφή του ή αν εκμεταλλευόμαστε κάποιον, πρέπει να τρέμουμε μήπως αδικήσουμε ή καταστρέψουμε ή εκμεταλλευτούμε κάποιον.

    Στις αρρώστιες , όπως φαίνεται από τα λόγια του Αποστόλου, ισχύει η παροιμία "όπως έστρωσες θα κοιμηθείς".

    Κάθε δυο τρία οικοδομικά τετράγωνα στο κέντρο της πόλης υπάρχει και φαρμακείο. Πόσο οι κάτοικοι μιας σύγχρονης πόλης είναι υγιείς;

    Ο Απόστολος δεν οικτίρει τους αρρώστους. Η λύπη που προκαλούν μπορεί να είναι λύπη κατά Θεόν, δηλαδή λύπη που οδηγεί στην μετάνοια.

    Η λύπη που αντιμετωπίζεται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, οδηγεί στη μετάνοια, κι αυτή καταλήγει στη σωτηρία, για την οποία κανένας δεν μετανιώνει. Αντίθετα η λύπη που προέρχεται από ανθρώπινα προβλήματα οδηγεί στο θάνατο.

     

     

             

Γιατί όλη αυτή η σύγχυση και η ταραχή με την πληθώρα των πληροφοριών;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου


                                                           "Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν. ου καθώς ο κόσμος
                                                            δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν. μη ταρασσέσθω υμών η
                                                            καρδία μηδέ δειλιάτω"
                                                                                                               Ιω. ΙΔ΄, 27
   

     Ο Όμηρος ονομάζει τα λόγια φτερωτά (έπεα πτερόεντα) επειδή αν φύγουν δεν ξαναγυρίζουν. Μήπως κάπως έτσι δεν είναι κι οι πληροφορίες, λόγια φτερωτά, που όταν φύγουν δεν ξαναγυρίζουν;

    Αλήθεια τί θα μπορούσαν να κάνουν αυτοί που έφτιαξαν την πληροφορική για να τη χρησιμοποιούν οι ίδιοι, αντί να τη χρησιμοποιεί όλος ο κόσμος; Αν δεν γίνεται να επιστρέψει η  πληροφορική  σ΄ αυτούς που την κατασκεύασαν για αποκλειστική χρήση, τί θα έκαναν εκτός από το να προκαλέσουν  σύγχυση στην πληροφορική, αυτό δηλαδή που ήδη κάνουν;

    Ας μη φαίνεται παράξενο αν  μέσω του διαδικτύου μεταδίδονται οι πιο απίθανες πληροφορίες ,συχνά με επιστημονικό μανδύα. Ο σκοπός είναι να μας κουράσουν και να παραιτηθούμε από τη χρήση των  σωστών πληροφοριών, που θα μπορούσαμε να τις χρησιμοποιήσουμε για το κοινό όφελος.

    Απλώς πρέπει να διακρίνουμε τις σωστές πληροφορίες και μόνο αυτές να τις δεχόμαστε, ενώ τις άλλες που δημιουργούν σύγχυση πρέπει να τις αγνοούμε. Είναι ευκαιρία να κάνουμε άσκηση στην αρετή της διάκρισης.

   Οι σωστές πληροφορίες ανήκουν σε ανώτερο επίπεδο από τις συνηθισμένες που διαδίδονται για να προκαλέσουν σύγχυση, ανησυχία, φόβο, πανικό. Το κριτήριο, λοιπόν, της σωστής πληροφορίας είναι το σημείον αναφοράς σε υψηλότερο επίπεδο.

   Το ερώτημα είναι , έχουμε κι εμείς απαίτηση από τον εαυτό μας, να είμαστε μέσα  μας καθαροί από τη σύγχυση και τον παραλογισμό; Ή μήπως επιδιώκουμε τη σύγχυση, όπως επιδιώκουμε να βρούμε τρόπους να σκοτώσουμε την ώρα μας;

   Ανάμεσα στο θόρυβο και στην ησυχία , πόσοι από μας θα επιζητούσαμε την ησυχία; Πολλοί παραπονούνται ότι η εποχή μας είναι εποχή του παραλόγου, επειδή δεν βρίσκει κανείς άκρη πουθενά. Δεν έχει πια νόημα η ζωή.

   Αν είμαστε γεμάτοι πληροφορίες που δημιουργούν μέσα μας σύγχυση γιατί θα ζητούσαμε και άλλες πληροφορίες; Γιατί δεν κλείνουμε τους διαύλους από όπου εισέρχεται μέσα μας η μη σωστή πληροφορία;

   Γιατί δεν προσμένουμε μόνον από Εκείνον τη βαθιά και γαλήνια χαρά, τη γνώση, τη δύναμη και την εμπιστοσύνη;  "Ας επιστρατεύσουμε όλη μας την ηρεμία όταν καταφθάνουν η αμφιβολία, η αποθάρρυνση, η απελπισία, όταν το πνεύμα μας γίνεται ανίκανο να προσηλωθεί ή να παρακολουθήσει." (Σεντίρ, οι θεραπείες του Χριστού, εκδ Νεφέλη).




 

 

     

Η συναίνεση των Ελλήνων

Πηγη: ελληνων εκκλησια

ΤΡΊΤΗ, 20 ΜΑΡΤΊΟΥ 2012

Η συναίνεση των Ελλήνων - του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

"Σύ Κύριε, φυλάξαις ημάς και διατηρήσαις ημάς"

                                  Ψαλμός 9ος

       

      Αν οι Έλληνες δώσουν τη συναίνεσή τους στους τοκογλύφους, οι τοκογλύφοι δεν θα είναι τοκογλύφοι αλλά σωτήρες και οι Έλληνες θα τους χρωστούν ευγνωμοσύνη που τους σώζουν!

      

      Οι τοκογλύφοι και τα όργανά τους ζητούν από τους Έλληνες να συναινέσουν πως ό,τι παθαίνουν είναι άξια των όσων έπραξαν.

       

     Το σκεπτικό των τοκογλύφων και των οργάνων τους είναι αυτό: Αν οι Έλληνες δώσουν τη συναίνεσή τους αυτό σημαίνει τα εξής: Πρώτον ,ότι ο σκοπός μας είναι ιερός. Δεύτερον ότι η Κατοχή της Ελλάδος είναι οι θυσίες που πρέπει να υποστούν οι Έλληνες για να εξιλεωθούν και να σωθούν και τρίτον ότι εμείς είμαστε σωτήρες τους ,επιφορτισμένοι να επιβάλουμε τις θυσίες που πρέπει να υποστούν για να σωθούν. Περιμένουμε από τους Έλληνες να μας εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους για όσα παθαίνουν.

       

        Οι Έλληνες όμως δεν συναινούν και καλώς πράττουν για τους εξής λόγους: 

      Πρώτον, ο σκοπός των τοκογλύφων και των οργάνων τους δεν είναι ιερός. 

    Δεύτερον, οι τοκογλύφοι δεν είναι σωτήρες των Ελλήνων, αλλά ληστές οι οποίοι ενεργούν ως κατακτητές της Ελλάδος χωρίς πόλεμο. 

   Τρίτον, η Κατοχή δεν είναι θυσίες για εξιλέωση των Ελλήνων, αλλά έχουν απώτερο σκοπό την αρπαγή του εθνικού πλούτου της Ελλάδος. 

   Και τέταρτον και το σπουδαιότερο, οι Έλληνες δεν βιώνουν την εγκατάλειψη του Θεού. Οι Έλληνες στο Θεό έχουν τις ελπίδες τους.

      

       "Διότι δεν θα λησμονηθεί μέχρι τέλους ο πτωχός και αδύνατος που πιστεύει και ελπίζει στο Θεό. Η ελπίδα προς τον Θεόν και η υπομονή, την οποίαν δείχνουν κατά το διάστημα των θλίψεων δεν θα χαθεί, δεν θα μείνει μέχρι τέλους χωρίς ικανοποίηση εκ μέρους του Θεού. Σήκω επάνω, Κύριε, δίκαιος και ισχυρός, και ας μη υψώνεται και μεγαλοφρονεί ο άδικος και εξευτελισμένος άνθρωπος. Ας κριθούν και ας δικασθούν ενώπιόν σου όλα τα ασεβή έθνη. ....δεν είναι τίποτε άλλο παρά άρρωστοι και ανόητοι άνθρωποι." (Ψαλμός ΙΙος, απόδοση Ι.Θ.Κολιτσάρα).