Ο νόμος του Τοκβίλ

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου 

   Ο νόμος του Τοκβίλ μιλάει για την εξέγερση των λαών όχι όταν "βυθίζονται στον πάτο του πηγαδιού", αλλά όταν έχουν ήδη φθάσει στον πάτο! Το παράδοξο αυτό φαινόμενο  περιγράφει  ο κ. Σταύρος Κωνσταντακόπουλος στο άρθρο του  "Γιατί δεν εξεγείρεται ο λαός; Ο νόμος του Τοκβίλ." Το άρθρο αναρτήθηκε στο ιστολόγιο  " Έχω μάτια και βλέπω".

Ο νόμος του Τοκβίλ προφανώς αναφέρεται στην τυφλή εξέγερση.

Ευτυχώς στην Ελλάδα είναι αργά για την τυφλή εξέγερση, όπως και την άτακτη υποχώρηση.

Ο ελληνικός λαός είναι αρχαίος λαός εκπαιδευμένος στο χάος. Δεν θεωρεί δύναμη την απελπισία.

 Πολύ περισσότερο όταν η παθητικότητα δεν είναι δική του, αλλά της ανίκανης πνευματικής ηγεσίας του.

Ο Σωκράτης έλεγε πως η δημοκρατία δεν λειτουργεί όταν οι πολίτες δεν αυτοσυγκρατούνται. Η δημοκρατία έχει τους τρόπους να λειτουργήσει σε έκτακτες περιόδους, όταν υπάρχει η ικανή πνευματική ηγεσία να αγωνιστεί για τη λειτουργία της.

Η έλλειψη νομιμότητας στη χώρα μας δεν οφείλεται στην ανυπαρξία των νόμων, αλλά στην μη εφαρμογή τους, για την οποία υπεύθυνοι δεν είναι μόνον αυτοί που δεν εφαρμόζουν τους νόμους, αλλά και η πνευματική ηγεσία, η οποία ενώ μπορεί δεν επισπεύδει την εφαρμογή τους.  

Τα δικαστήρια δεν απονέμουν δικαιοσύνη η οποία δεν ζητείται.

Ο ευκολόπιστος και πάντα προδομένος ελληνικός λαός γνώρισε και γνωρίζει τους θιασώτες της βίας.  Τη φιλοσοφία τους την πλήρωσε και την πληρώνει με αίμα.

Γι΄ αυτούς ο Λόρκα έγραψε αυτό το στίχο: Έχουν μια μάταιη αστρονομία της πιστόλας στα κρανία τους.

Δείτε την αριστουργηματική κινηματογραφική ταινία του Ούγγρου σκηνοθέτη Μπέλα Ταρρ "Οι αρμονίες του Werckmeister" με θέμα μια καταστροφική εξέγερση. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Λάζνο Κραζναχορκάϊ "Η μελαγχολία της αντίστασης". Κεντρικό θέμα της ταινίας είναι η αναζήτηση της αρμονίας μέσα στο χάος, την τερατώδη δύναμη και τελικά την αποκάλυψη.... (Περιοδικό Αθηνόραμα: Μπάμπης Ακτσόγλου). 

Ας πετάξουμε τις τηλεοράσεις!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

       Ο Απόστολος της Δευτέρας της ΙΗ΄Εβδομάδος *,  γράφει:

       "Αδελφοί, αποθέμενοι το ψεύδος λαλείτε αλήθειαν έκαστος μετά του πλησίον αυτού. Ότι εσμέν αλλήλων μέλη"

       (Πετάξτε από πάνω σας το ψέμα και ο καθένας ας λέει την αλήθεια στον πλησίον του, γιατί είμαστε μέλη του Σώματος του Χριστού)

        Όχι πια ψέματα! Να πετάξουμε από πάνω μας τα ψέματα δεν είναι μόνο να πάψουμε να λέμε ψέματα ο ένας στον άλλον. Είναι και να μην ακούει ο ένας  τα ψέματα του άλλου.

       Ακούγοντας τα ψέματα των άλλων μετέχουμε στην πονηρία τους. Ας μην μετέχουμε στην πονηρία, όσοι είμαστε μέλη του Σώματος του Χριστού.

       Ας πετάξουμε από πάνω μας τα ψέματα!  Ας πετάξουμε τις τηλεοράσεις!

       Θα μας στερήσουν  και την ελευθερία της επικοινωνίας. Να διαβάζουμε  το Ευαγγέλιο για να επικοινωνούμε μέσα από αυτό.

       "Κύριε, καταφυγή εγενήθης ημίν εν γενεά και γενεά.
        Προ του όρη γενηθήναι και πλασθήναι την γην και την οικουμένην και από του αιώνος και έως του αιώνος συ εί.
        Μη αποστρέψεις άνθρωπον εις ταπείνωσιν.  και είπας επιστρέψατε υιοί ανθρώπων. " **

       (Κύριε, συ από γενεάς εις γενεάν, μέχρι και των ημερών μας, υπήρξες το ασφαλές καταφύγιόν μας εις όλας τας περιστάσεις της ζωής μας. Πριν γίνουν τα όρη και πριν διαμορφωθή η γη και η οικουμένη, προ πάντων των αιώνων συ υπήρχες, υπάρχεις και θα υπάρχης.

      Μη επιτρέψεις, Κύριε, να επανέλθη ο άνθρωπος δια της αμαρτίας εις τον εξευτελισμόν  και τον όλεθρον. Συ είπες, επιστρέψατε δια της μετανοίας, ως άνθρωποι, προς εμέ, δια να έχετε ζωήν και ευλογίαν.)***
     

*Εφεσ. κεφ.Δ΄, 25-32)
** Ψαλμός 89
***  Ερμηνευτική απόδοση Ιώαννη Θ. Κολιτσάρα


       
     

   

   

     

        

Η έμπρακτη ανάγνωση της Γραφής

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου


        " Της γραφής τα νοήματα δια πράξεων αναγίγνωσκε" , λέει κάποιος άγιος της Εκκλησίας μας. Η ανάγνωση των νοημάτων της Γραφής με πράξεις σημαίνει ότι δεν αρκεί  να μελετάει κανείς τα νοήματα αυτά αλλά και να τα εφαρμόζει στη ζωή του. Έμπρακτη  , λοιπόν, ανάγνωση της Γραφής είναι η τήρηση των Εντολών.
      
      Με την έμπρακτη ανάγνωση του Ευαγγελίου θα νιώσουμε την άπειρη αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο, πράγμα που δεν συμβαίνει όταν διαβάζουμε το Ευαγγέλιο χωρίς να συμμετέχει η καρδιά.
Η καρδιά συμμετέχει όταν διαβάζουμε με μετάνοια και ταπείνωση.

       Ένας άλλος τρόπος να διαβάζουμε το Ευαγγέλιο με πράξεις είναι να το διαβάζουμε μέσα από την εμπειρία μας.  Στην νηπτική θεωρία η έμπρακτη ανάγνωση ονομάζεται  κάθοδος του νου στην καρδιά.  "Μέσα από τον πόνο θα ευλογήσεις τη ζωή", λέει ο στάρετς στον Δημήτρη, έναν από τους Αδελφούς Καραμαζώφ του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

     Η ανάγνωση αυτή, θαρρώ ότι είναι επίσης μία "διά πράξεων" ανάγνωση. Βέβαια η ακριβής  έμπρακτη ανάγνωση είναι  όπως είπαμε η τήρηση των Εντολών.  Είναι όμως έμπρακτη ανάγνωση και το να διαβάζουμε τα νοήματα του Ευαγγελίου μέσα απ΄  τα βιώματά μας. Δεν είναι έμπρακτη ανάγνωση όταν διαβάζουμε τα νοήματα  μόνο με το νου, χωρίς να συμμετέχει η καρδιά.

      Όταν στο διάβασμα συμμετέχει η καρδιά το διάβασμα είναι εξομολόγηση. Διαβάζουμε το Ευαγγέλιο όπως εξομολογούμαστε στον πνευματικό μας. Όταν με βαραίνει η αμαρτία και διαβάζω το Ευαγγέλιο, ανοίγω σ΄ αυτό την καρδιά μου. Τα λόγια του Ευαγγελίου εισέρχονται  στην καρδιά  που νιώθει συντριβή και πόνο για τις αμαρτίες της, ενώ η  υπερήφανη καρδιά είναι κλειστή στα νοήματα του Ευαγγελίου.

    Κατεβάζοντας το νου στην καρδιά η γνώση που αποκτάμε είναι μυστική γνώση, επειδή είναι αμετάδοτη χωρίς την εμπειρία. Με την έμπρακτη ανάγνωση  πλησιάζουμε στο φως της γνώσεως. Η έμπρακτη ανάγνωση προϋποθέτει καρδιά συντετριμμένη και ταπεινωμένη, όπως λέει ο στίχος του Ψαλμού της μετανοίας.

       Το Ευαγγέλιο της Τρίτης της Θ΄ εβδομάδας  μιλάει για το άπειρη αγάπη του Ιησού για τον αμαρτωλό άνθρωπο.  Έχοντας μπροστά στα μάτια μας τις αμαρτίες μας θα κλάψουμε από χαρά και ευγνωμοσύνη  διαβάζοντας τη στιχομυθία του Ιησού με τον Απόστολο Πέτρο. Ο Απόστολος ρωτάει τον Ιησού πόσες φορές θα σφάλλει σε μένα ο αδερφός μου και θα τον συγχωρήσω; Έως εφτά φορές;  Του λέει ο Ιησούς: Δε σου λέω έως εφτά εφτά φορές , αλλά ως εβδομήντα φορές εφτά.

         Έφεραν τότε στον Ιησού παιδιά για να τα ευλογήσει βάζοντας τα χέρια πάνω τους  και να προσευχηθεί γι΄  αυτά , αλλά οι μαθητές τους μάλωσαν. Ο Ιησούς όμως είπε: Αφείστε τα παιδιά και μην τα εμποδίζετε να ρθουν κοντά μου. Γιατί η βασιλεία του Θεού ανήκει σε ανθρώπους που είναι σαν κι αυτά.  "Άφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με. Των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών."

       


   
       

Cuando la democracia (como hoy) no funciona

  Moschos  Emmanuel Lagouvardos     La gente les pregunta por qué confiar en su democracia. Cuando la democracia no funciona, sin embargo, que todavía ejercen el poder, no sólo a los individuos.En una democracia, los que ocupan cargos públicos, como los siervos de la parábola: pagar múltiplos de lo que recibieron. Para ellos, la gracia suficiente oficina alcanzado tan alta. No desempeñar los cargos vano.        El apóstol Pablo en su carta a los Corintios enumera lo que llamó trabajando para otros.No, hermanos, no para agradar, para recibir la gracia de Dios en vano. El tema del Apóstol es el verso de David dice que Dios dará fuerza a su pueblo.El Señor está hablando de la infidelidad de los que figuran en vano los dones de Dios, contó la parábola del siervo infiel, y cuando llegó el momento de dar razón de no utilizar el regalo para beneficiar a los demás y no sólo no se arrepintió por su infidelidad pero con el acusado y su amo le dio el regalo.      En emanan todos los poderes democráticos del pueblo. Todos los actos legislativos, judiciales y administrativos, serán expedidas y ejecutadas por los órganos competentes del Estado, en nombre del pueblo, que es el conjunto coordinado de todas las personas, excepto aquellos que perdieron su ciudadanía en los casos previstos por ley. Donde la democracia no funciona, la pérdida de la ciudadanía es universal.     Cuando la democracia no funciona ni el pueblo es la fuente de todos los poderes, ni las instituciones legislativas, judiciales y administrativas, y sus acciones tienen estatus legal, ni los ciudadanos son verdaderos ciudadanos con derechos y responsabilidades de la ciudadanía.Con razón en que la democracia no funciona hay legitimidad, sino la arbitrariedad general. Los funcionarios públicos no actúan sólo por sí mismos en la aplicación de sus actos de coerción cometer el delito de violencia ilegal.    La conclusión, si las circunstancias anteriores, es éste: Cuando la democracia no funcionaEn primer lugar, el Estado no es un poder legítimo, y ejerce por ley depredadora.En segundo lugar, los instrumentos directos e indirectos del Estado y sus acciones son infundadas y no comprometen a nadie.En tercer lugar, el ejercicio del poder por parte de rapiña ley altera o elimina completamente la ciudadanía.En cuarto lugar, los ciudadanos pueden solicitar la protección judicial para detener la alteración de la ciudadanía y la degradación de sus personalidades.En quinto lugar, los tribunales, aun cuando no funciona la democracia protege a los ciudadanos contra los actos arbitrarios del poder.En sexto lugar, el juez, cuando la democracia no funciona, interpretar la ley de acuerdo con los principios del pueblo griego.En séptimo lugar, como la falta de funcionamiento de la democracia y la existencia del Estado depredador es conocido por todos, los ciudadanos que recurren a los tribunales, que le ampare contra actos arbitrarios e ilegales del estado, no necesita pruebas y reclamar que se impugna la ciudadanía y los derechos que de ella se derivan es evidente.      Conclusión: Cuando la democracia no está funcionando ciudadanos pueden recurrir a los tribunales y solicitar1) reconocer la interrupción total o remoción de la ciudadanía del Estado,2) exigir que el Estado y sus órganos de cesar cualquier interrupción futuro de la ciudadaníay 3) para requerir la interrupción de la ciudadanía responsable y la degradación de la personalidad en una indemnización similar.El juez puede, en base a los principios de la cultura para frenar el poder impide el funcionamiento de la democracia.

When democracy does not work

Sunday, October 23, 2011

                                           When democracy does not work
By Moschos Emmanuel Lagouvardos

Folks ask them why they trust in their democracy. When democracy does not work who nevertheless still exercise power, not only individuals.
In a democracy, those who hold public office like the servants of the parable: pay multiples of what they received. For them, the sufficient grace reached such high office. Not hold the offices vain.
The Apostle Paul in his letter to the Corinthians lists what caught working for others. Do not, brethren, to please, not to receive the grace of God in vain. The subject of the Apostle is the verse of David says that God will give strength to his people.
The Lord is talking about infidelity those given in vain the gifts of God, told the parable of the servant infidelity, and when the time came to give reason did not use the gift to benefit others and not only did not repent for his infidelity but over and accused his master gave him the gift.
In all democratic powers emanate from the people. All legislative, judicial and administrative acts shall be issued and enforced by the relevant organs of the state, in the name of the people, which is the coordinated set of all people, except those who lost their citizenship in the cases stipulated by law. Where democracy does not work, loss of citizenship is universal.
When democracy does not work nor the people are the source of all powers, neither the legislative, judicial and administrative institutions and their actions have legal status, nor citizens are true citizens with rights and responsibilities of citizenship.
With a reason when democracy does not work there is legitimacy, but general arbitrariness. Government officers do not act only for themselves when applying their acts by coercion commit the offense of unlawful violence.
The conclusion, if the above applies, is this: When democracy does not work
First, the state is not legitimate and exerts power by predatory law.
Second, the direct and indirect instruments of state and their actions are unfounded and do not bind anyone.
Third, the exercise of power by predatory law disturbs or removes completely citizenship.
Fourth, citizens can seek judicial protection to stop the disturbance of citizenship and the degradation of their personalities.
Fifthly, the courts, even when not working democracy protects citizens from arbitrary acts of power.
Sixthly, the judge, when democracy does not work, interpret the law in accordance with the principles of the Greek people.
Seventh, as the non-functioning of democracy and the existence of the predatory state is known to all, citizens resorting to the courts, to protect him from arbitrary and unlawful acts of the state, not need evidence and claim that is challenged citizenship and the rights that flow from it is self-evident.
Conclusion: When democracy is not working citizens can resort to the courts and seek
1) to recognize the utter disruption or removal of citizenship from the state,
2) to require the State and its organs to cease any future disruption of citizenship
and 3) to require the disruption of responsible citizenship and degradation of personality in a similar compensation.
The judge can, based on the principles of culture to curb the power hampers the functioning of democracy.

http://moschoblog.blogspot.com/2011/10/blog-post_22.html

Η πολύπαθη έννοια της αγάπης!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου


         Ή έννοια της αγάπης αλλάζει αναλόγως με το ποιος  και γιατί την επικαλείται. Διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές έννοιες της αγάπης.

       Όσοι  επικαλούνται την αγάπη ως επιχείρημα προφανώς δεν εννοούν τη δική τους αγάπη. Ίσως γιατί αυτός που επικαλείται τη δική του αγάπη , θα κληθεί να την αποδείξει. Στην περίπτωση αυτή ισχύει το ρηθέν "για να βρεις αγάπη, βάλε αγάπη και θα βρεις αγάπη".

       Μια παροιμία με την αλεπού (πιθανόν να είναι του Αισώπου), λέει:

                           -Γιατί, αλεπού, έχεις μικρό κεφάλι;
                           -Γιατί είμαι μικρή.

                           -Γιατί, αλεπού, έχεις φουντωτή ουρά;
                           -Γιατί είμαι μεγάλη.

       Παρόμοια είναι και η επίκληση της αγάπης η οποία προσαρμόζεται αναλόγως.

       Για ποια αγάπη πρόκειται; Για την αγάπη του κόσμου (την συναισθηματική) ή για την χριστιανική αγάπη, της οποίας το πρότυπο είναι ο Θεός, κατά την αποκάλυψη του Ιησού. Ο Θεός είναι ο πατέρας όλων των ανθρώπων. Πρόκειται λοιπόν για την πατρική αγάπη του Θεού, την οποία περιγράφει η μεγάλη παραβολή του Ασώτου Υιού;

       Οι επικαλούμενοι την χριστιανική αγάπη έχουν πρότυπο τον πατέρα του ασώτου υιού, δηλαδή φέρονται ως πατέρες προς τέκνα. Οι χριστιανοί πατέρες γνωρίζουν πως αν έχουν για τα παιδιά τους συναισθηματική αγάπη, (την  μόνη αγάπη που γνωρίζει ο κόσμος που δεν προσεύχεται στο Χριστό), είναι σίγουρο ότι καταστρέφουν τα παιδιά τους.

      Για να μην πολυλογώ, το ερώτημα είναι ποια αγάπη καλούμαι ως χριστιανός να έχω προς αυτόν που καθυβρίζει με τον πιο χυδαίο τρόπο του Σώμα του Χριστού, δηλαδή την Εκκλησία;

     Τί έκανε ο πατέρας του ασώτου υιού; Μήπως τον αναζήτησε να τον πείσει να επιστρέψει; Δεν τον άφησε να πεινάσει, να ταπεινωθεί και να επιστρέψει με τη θέλησή του;

     Θα μου πείτε πως στην περίπτωση του ασώτου, ο γιος κατασπατάλησε το μερίδιο της κληρονομίας που έλαβε από τον πατέρα του. Μήπως δεν κατασπατάλησε κι ο υβριστής του Χριστού την πνευματική κληρονομία που έλαβε απ΄ το Θεό;

      Κάποιος διάσημος ηθοποιός αποκλήρωσε το παιδί του που είχε κατασπαταλήσει την κληρονομία της μητέρας του. Ο θεσμός της αποκλήρωσης είναι θεσμός του δικαίου . Ο σκοπός της αποκλήρωσης δεν είναι  να εκδικηθεί ο πατέρας το γιο του  αλλά να τον προστατέψει από τον εαυτό του.

    Εκείνοι που υπερασπίζονται ίσως από συναισθηματική αγάπη, τον υβριστή, τον αγαπούν πραγματικά;  Αν τον αγαπούσαν  θα προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν να θεραπευτεί από το πάθος του αντί να τον σπρώχνουν σ΄ αυτό;  Τα πάθη όσο απωθούνται τόσο μας εμποδίζουν να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη της θεραπείας.

    Ένας διάσημος γιατρός τελειώνει το βιβλίο του με τις εξής φράσεις: Ο σίγουρος δρόμος για να αρρωστήσει κανείς   είναι υβρίζει και να απωθεί.

     Ο Ιησούς δεν ήθελε υποκριτική αγάπη ούτε ψεύτικη ειρήνη.
 

Η σημαία στο μπαλκόνι μ΄ έφερε στο σπίτι

Πηγή: Προσλαλιά

Η σημαία στο μπαλκόνι μ΄ έφερε στο σπίτι!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Τα παιδικά μου χρόνια τ΄ αξέχαστα τά΄ ζησα στο σπίτι μας στο χωριό. Στο σπίτι από όπου με απέσπασε η πόλη για να ζήσω στο διαμέρισμα που ποτέ δεν το ένιωσα ως σπίτι μου. Από τότε που η οικογένειά μου έφυγε απ΄ το χωριό κι ήρθε στην πόλη για να ζήσουμε στο διαμέρισμα έχω να νιώσω τη γλυκιά εκείνη αίσθηση που ένιωθα κάθε φορά που επέστρεφα στο σπίτι. Με τίποτε δεν μπορώ να τη συγκρίνω τη χαρά που ένιωθα όταν επέστρεφα στο σπίτι με τη βεβαιότητα ότι είναι το δικό μου σπίτι που μένει εκεί για μένα περιμένοντας να γυρίσω κοντά του.

Το μυστήριο της αγάπης είναι ότι τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Το σπίτι μου είχε ψυχή και μου ανταπέδιδε την αγάπη μου. Δεν θέλω να θυμάμαι την πίκρα που ένιωσα αποσπασμένος μια ολόκληρη ζωή από τις ρίζες μου. Δε θέλω να βλέπω τα δάκρυα των πραγμάτων που μάταια περιμένουν το γυρισμό μας, που διασώζουν στη μνήμη τη φωνή μας, τη ματιά μας, την παρουσία μας, όταν ενθυμούμαστε το σπίτι μας, το δρόμο, τα αγαπημένα μας πρόσωπα...

Η σημαία στο μπαλκόνι μ΄ έφερε στο σπίτι. Ένιωσα πάλι πως είμαι εδώ, παρών, με τη χαρά ότι αυτό εκεί το μπαλκόνι με τη σημαία ανάμεσα στις απρόσωπες πολυκατοικίες είναι το σπίτι του Μόσχου. Η σημαία μοιάζει με προσκλητήριο ζώντων σε μια πόλη νεκρή. Θυμίζει τη χαρά των μαθητών του Κυρίου, όταν άκουσαν τα λόγια αυτά από τα πράγχρυσα χείλη του Ιησού, "μή χαίρεστε που στο όνομά μου και οι δαίμονες υπακούουν, να χαίρεστε που τα ονόματά σας είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής".

Αυτό σημαίνει για μένα η σημαία στο μπαλκόνι, τη χαρά που τα ονόματά μας είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής. Η σημαία, ένα εξαίσιο προσκλητήριο ζωής. Είσαι άραγε έτοιμος να πεις παρών στο δικό σου προσκλητήριο; Ύψωσε τη σημαία στο μπαλκόνι σου. Ψηλά τα λάβαρα!