19.7.19

Ελληνίδες που υπερέχουν

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Πάντα υπήρχαν οι γυναίκες με «τσαγανό»*, όπως τις ονομάζει ο λαός μας. Λέξη που προέρχεται από την αρχαία λέξη «άγαν», υπερβολικός, υπέροχος. ΟΙ γυναίκες αυτές υπερέχουν των ανδρών. Είναι οι Μπουμπουλίνες, είναι οι Ελληνίδες της Ηπείρου, στον πόλεμο του ’40. Είναι οι Ελληνίδες του χορού του Ζαλόγγου, είναι αυτές που η Ελληνική Ιστορία τις μνημονεύει ως πρότυπα του αγώνα για την Ελευθερία!

Σε εποχές ανελευθερίας όπως η δική μας οι Ελληνίδες με ανδρεία ψυχή, υπερέχουν των ανδρών. Αγωνίζονται για την ελευθερία. Ο φόβος δεν τις ακινητοποιεί. Παράδειγμα οι σημερινές Ελληνίδες που αντιστέκονται στη δικτατορία της νέας τάξης και υπερασπίζονται την ελευθερία της πατρίδας.

Το επίθετο «τσαγανός» το λεξικό θεωρεί ότι προέρχεται από την τουρκική λέξη «τσαγανός». Γιατί άραγε η ελληνική λέξη προέρχεται από την τουρκική «τσαγανός», και δεν προέρχεται η τουρκική λέξη από την ελληνική; Μήπως και η λέξη «άγαν», που είναι η θεματική ρίζα του επιθέτου «τσαγανός», είναι τουρκική;

"Φιλοσοφικό λεξικό"

18.7.19

Φιλοσοφικό λέξικο: Κυβερνησιμότητα

Μόσχου Λαγκουβάρδου

Νέος όρος χωρίς συγκεκριμένο περιεχόμενο, μια γενική ιδέα, Σαν τα κούφια λόγια, στους Αλεξανδρινούς βασιλείς του Καβάφη. Δεν προσφέρουν τίποτε καινούριο στη ζωή. «Δουλειά για κουρασμένα μυαλά, για να τα αποκάμουν εντελώς.

Μια φορά ένας αγανακτισμένος πατέρας,αφού «είδε κι απόειδε» , από τις συχνές αναβολές του γάμου,έδωσε την αγελάδα που του έταξε στο γαμπρό , σκεπασμένη με το νυφικό πέπλο λέγοντάς του: «πάρτην, εσύ αγελάδα θέλεις, δε θέλεις γυναίκα».

Με τον καινούριο όρο της «κυβερνησιμότητας», θα μπορούσε να πει: «εσύ γυναικότητα θέλεις, δε θέλεις γυναίκα».Σ’ ένα σκωπτικό ποίημά του ο Αμερικανός ποιητής Ρόμπερτ Λαξ, γράφει, για κάποιον που αναρωτιόταν, «γιατί να πάρω μια γυναίκα, αφού το μόνο που θέλω, είναι «γυναικότητα;». Το ποίημα καταλήγει στο συμπερασματικό στίχο: «Κάποιος άνθρωπος,  κάποιο σπίτι».

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρόκειται για μετατροπή του ουσιαστικού σε γενική ιδέα, χαρακτηριστικό του κουρασμένου, αντιφατικού, διανοητικού ανθρώπου, που δεν έχει το θάρρος να υπάρξει και σκέφτεται τη ζωή, αντί να τη ζει.

«φιλοσοφικό λεξικό»

16.7.19

Αν μπορούσαμε να ελέγχουμε τους ήχους

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Αν μπορούσαμε να ελέγχουμε τους ήχους, θα άλλαζε η ζωή μας και πιθανόν να μην υπήρχαν ούτε κρίσεις ούτε εκμετάλλευση των αδυνάτων από την απληστία του πλούτου. Θα υπήρχε ειρήνη στη γη. Ο Πλάτων έλεγε "δώστε μου τους ήχους και πάρτε τους νόμους".
Λένε ότι η εικόνα του θηρίου είναι ο θόρυβος. Οι παλιοί αγιογράφοι αποδίδουν το θηρίο ως δράκο που βγάζει καπνούς και δονείται από το θόρυβο.

15.7.19

Επιλογή

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
  Η επιλογή είναι διάθεση της ψυχής και του πνεύματος. Είναι όπως η προδιάθεση, η πρόθεση όπως λέγεται, στα εκ προθέσεως τελούμενα ποινικά αδικήματα. Γι΄ αυτό και τα δικαστήρια ερευνούν ξεχωριστά την πρόθεση από τα αποτελέσματα. Στην προκειμένη δύσκολη κατάσταση που περνάει η χώρα μας, πολλοί θεωρούν ως επιλογή το αποτέλεσμα της επιλογής και όχι την πρόθεση. Δεν έχουμε επιλογή, λένε και νίπτουν τας χείρας των, σαν τον Πόντιο Πιλάτο στη δίκη του Χριστού.
Με αυτή την εσφαλμένη ερμηνεία της επιλογής , έχουμε αναπαυμένη τη συνείδησή μας και δεν  κάνουμε κάτι, γιατί δεν έχουμε την προδιάθεση ή την  πρόθεση να κάνουμε κάτι για να διορθώσουμε μια δυσάρεστη κατάσταση, όπως είναι η σημερινή παρακμή στον τόπο μας. Μένουμε απαθείς χάρις στην προπαγάνδα των ΜΜΕ, που μας έριξε στο λήθαργο. Δεν μας ενδιαφέρει. Δεν έχουμε επιλογή. Έτσι έκανε και ο Πόντιος Πιλάτος που δεν έκανε τίποτε για να σώσει τον Ιησού, γιατί δεν είχε επιλογή
Ποιος εμποδίζει την επιλογή, δηλαδή την πρόθεση να κάνουμε οτιδήποτε για να διορθώσουμε κάτι;  Κανείς  δεν μας εμποδίζει. Κανείς δεν ξέρει την εσωτερική μας διάθεση. Μόνον ο Θεός γνωρίζει την προαίρεσή μας.  Στην προκειμένη περίπτωση, στη δική μας άθλια κατάσταση, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχουμε την προαίρεση να κάνουμε ό,τι μπορούμε ο καθένας, δεν κάνουμε  τίποτε για αυτούς που θάρθουν και τους επιβαρύνουμε με χρέη που δεν θα ξεχρεωθούν ποτέ. Οι γενιές που έρχονται θα αντιμετωπίσουν καταστροφές, που οφείλονται στη δική μας απάθεια.
«Φιλοσοφικό λεξικό»
moschoblog.blogspot.com

14.7.19

Συλλαλητήριο !

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Θυμάμαι ότι στο Συλλαλητήριο των Αθηνών για την Μακεδονία, στάθηκα όρθιος σε ένα χώρο μικρότερο του ενός τετρ. μέτρου, επί οχτώ ώρες χωρίς να πεινάσω ή να διψάσω ή να πάω προς νερού μου. Τί δυνάμεις κρύβει ο άνθρωπος, όταν πιστεύσει σε κάτι!

Το αίσθημα που ένιωθα όλη τη νύχτα στο λεωφορείο, στην επιστροφή στη Λάρισα, ήταν η επιθυμία να αρχίσω ένα ακόμα συλλαλητήριο!

10.7.19

Ο φόβος του εγκλεισμού (κλειστοφοβία)

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο φόβος του εγκλεισμού (κλειστοφοβία)

1. Νικάμε το φόβο που ξεκινάει από το φόβο του θανάτου, με την αγάπη του Ιησού και την προσευχή. Ζητάμε απ΄τον Ιησού να μας δώσει τη δύναμη να πατάμε επάνω σε σκορπιούς και σε όφεις και σε όλη τη δύναμη του εχθρού, και να μη μας βλάφτει.

2. Φερόμαστε υποθετικά, σαν να μη φοβόμαστε.

3. Δε κοιτάζουμε το φόβο κατάματα, αλλά μέσα από κάποιο είδος καθρέφτη.

4. Συνηθίζουμε αυτό που μας φοβίζει. Το κάνουμε σιγά σιγά οικείο. Γινόμαστε φίλοι μαζί του. Του λέμε, Καλώς ήρθες, σε περίμενα. Στον ανελκυστήρα π.χ. δε βγαίνουμε αμέσως έξω. Καθόμαστε λίγο, σαν να είχαμε κλειστεί για να συνηθίσουμε να παραμένουμε μέσα σαν να είχαμε κλειστεί. Να μεγαλώνουμε σιγά σιγά το χρόνο παραμονής.

Από πρακτική άποψη:
Λέμε στον συντηρητή τεχνίτη, να τοποθετήσει σύστημα απεγκλωβισμού, ώστε να μας κατεβάζει ο ανελκυστήρας στο ισόγειο και να βγαίνουμε έξω.
Επίσης για την περίπτωση εγκλεισμού λόγω διακοπής ρεύματος, να υπάρχει σύστημα φωτισμού, ώστε να μην μένουμε στο σκοτάδι.
Και άλλα θα υπάρχουν κι όταν τα μάθουμε θα τα γνωστοποιήσουμε για χάρη των φιλων μας.

«Φιλοσοφικό λεξικό»

8.7.19

Η κοινωνία του Χριστού δεν είναι συμβατική

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η κοινωνία του Χριστού δεν είναι συμβατική, γι’ αυτό και ο Ελληνισμός, ακόμα και πριν την ενσάρκωση του Χριστού δεν ήταν και δεν είναι συμβατός με τους άλλους λαούς, τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής που θεωρούν τις κοινωνίες τους εκ συμβάσεως ή εκ του νόμου.

Σήμερα το πρωί, πίνοντας τον καφέ μου στην καφετέρια, άκουγα θέλοντας και μη τη συζήτηση δύο νέων στο μπαρ, δίπλα μου. Η βάση της κουβέντας τους ήταν «ο καλός ανθρωπος». Το συμπέρασμά τους ήταν ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι άνθρωποι από εμάς τους Έλληνες. Η πρόθεσή τους ήταν να υποτιμήσουν έμμεσα την Ορθοδοξία. Μεταφέρω εδώ αυτολεξεί μερικές φράσεις, ενδεικτικές του πνεύματος με το οποίο μιλούσαν;

«Υπάρχουν λαοί πολύ ανώτεροι από μας. Τι πολιτισμό έχουμε εμείς; Παράδειγμα οι Μωαμεθανοί που μας άφησαν να αναπτυχθούμε. Ή οι Αλβανοί. Η Σμύρνη είχε τη μεγαλύτερη κοινότητα Ελλήνων. Θα αφήναμε εμείς τους Μουσουλμάνους να αναπτυχθούν τόσο στη χώρα μας; «
Ήταν φανερό ότι ήταν κάτοχοι της ευρωπαϊκής παιδείας, την οποία δέχθηκαν σε κάποιο πανεπιστήμιο της Δύσης. Ο καλός άνθρωπος είναι η θεωρία που αντιτείνουν οι δυτικοί στην Ορθοδοξία, ο γνωστός ανθρωπισμός το ίδιο και η παναίρεση του οικομενισμού.

Ενας ξένος με ρώτησε κάποτε, ποιόν προτιμώ, τον καλό άνθρωπο ή τον καλό Έλληνα. Του απάντησα αμέσως ότι προτιμώ τον καλό Έλληνα, γιατί αν είναι καλός Έλληνας χριστιανός ορθόδοξος, θα είναι και καλός άνθρωπος, ενώ ο καλός άνθρωπος δεν είναι οπωσδήποτε και καλός Έλληνας.
Προτιμώ τον Ελληνισμό από τον ανθρωπισμό, γιατί ο Ελληνισμός περιέχει και τις όποιες αξίες περιέχει ο ανθρωπισμός. Ο ανθρωπισμός όμως δεν περιέχει τις αξίες του του Ελληνισμού, όπως τις βιώνουμε στην Ορθοδοξία.

Ο Ελληνισμός έχει τον σπερματικό λόγο του Χριστού. Οι Έλληνες δέχθηκαν τον σπερματικό λόγο του Χριστού, πριν την ενσάρκωσή του. Είναι οι προ Χριστού χριστιανοί. Η κοινωνία του Χριστού είναι εκ φύσεως. Δεν είναι συμβατική! Ο Αριστοτέλης που το έγραψε αυτό, δεν το έβγαλε απ΄ το μυαλό του, γιατί το είδε να συμβαίνει και το έγραψε.

Σημείον αντιλεγόμενον

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου.

Σημείον αντιλεγόμενον
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι σημείον αντιλεγόμενον, ο λίθος τον οποίον αποδοκίμασαν όλοι, και τώρα όλοι σκοντάφουν επάνω του. Η Αριστερά φανερά αντιμάχεται την πίστη στο Χριστό και η Δεξιά την καπηλεύεται. Αριστερά και Δεξιά είναι δύο όψεις του αυτού νομίσματος, δύο όψεις της δύναμης του ισχυροτέρου.

Στην Αμερική ακόμα και σήμερα λύνουν τις διαφορές τους με τη δύναμη του ισχυροτέρου. Πάντα ο ισχυρότερος είναι ο καλύτερος και ο έχων πάντα δίκαιο. Το δίκαιον υπέρ των ισχυροτέρων γέγραπται. Η αληθινή Δημοκρατία θέτει όριο στο «δίκαιο» της βίας: όχι πλούσιοι πλουσιότεροι και φτωχοί φτωχότεροι. 

Οι ορθόδοξοι χριστιανοί είμαστε μόνον Έλληνες χριστιανοί ορθόδοξοι, ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί. γι΄αυτό και πολεμούνται από όλους , όσοι ομολογούν πίστη στο Χριστό και καυχιούνται για την πίστη τους,.

3.7.19

Η ικανότητα της επιλογής

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η ικανότητα επιλογής προϋποθέτει δυνατότητα εξαντικειμένισης δηλαδή αυτό που λέμε αποστασιοποίηση, την οποία δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε, αν ταυτίζαμε τον εαυτό μας με το περιβάλλον, όπως τα ζώα. Τα ζώα δεν μπορούν να αποστασιοποιηθούν από τα πράγματα, τα θεωρούν ένα με τον εαυτό τους.

Διακρίνουμε τον εαυτό μας από τα πράγματα και τα συμβάντα, γι' αυτό μπορούμε να τα δούμε ως το υλικό της ζωής και να τα επεξεργαστούμε πνευματικά.

Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε τί σημαίνουν τα λόγια του Βούδα: είναι ωραίο να παρατηρείς ό,τι είναι μπροστά σου, αλλά είναι τρομερό να είσαι ό,τι είναι μπροστά σου.

Είναι γνωστό το πείραμα με το γάϊδαρο, που έβαλαν μπροστά του δυο μπάλες άχυρο και κινδύνεψε να πεθάνει από την πείνα γιατί δεν ήξερε ποιά απ΄ τις δυο να διαλέξει.

"Φιλοσοφικό λεξικό"

27.6.19

Το δικαίωμα στην τεμπελιά

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Οι φτωχοί δεν είναι πια πολίτες με μειωμένα δικαιώματα, ιδίως ως προς το δικαίωμα στην τεμπελια. Από τα αρχαία χρόνια το δικαίωμα στην τεμπελιά ανήκει κυρίως στους πλουσίους. Τώρα ανήκει το ίδιο σε πλούσιους και φτωχούς.
Με την σύγχρονη υπερ-ανάπτυξη του τεχνικού πολιτισμού, και τις υλικές ανέσεις που δημιούργησε, έπαψε να είναι το δικαίωμα στην τεμπελιά, αποκλειστικό προνόμιο των πλουσίων. Πλούσιοι και φτωχοί τώρα απολαμβάνουν τον υλιστικό παράδεισο της βιομηχανικής ανάπτυξης του δυτικού κόσμου.
Κανείς δεν έχει παράπονο πια για την αδικία. Πλούσιοι και φτωχοί ζουν καλύτερα από τους αρχαίους βασιλιάδες. Η πολυπόθητη ισότητα έγινε πραγματικότητα τόσο στο καλό όσο και στο κακό. Πλούσιοι και φτωχοί το ίδιο απολαμβάνουν τις ανέσεις και το ίδιο βασανίζονται απ’ το εσώτατο (υπαρξιακό) άγχος της επιβίωσης. Η ανθρωπότητα διέρχεται την στωική και κυνική φιλοσοφική της εποχή. Ο Κράτης, ο Διογένης, ο Ζήνων κ.ά. αρχαίοι φιλόσοφοι προτιμούσαν να ζουν φτωχά παρά να βασανίζονται απ΄το υπαρξιακό άγχος της επιβίωσης.
Ωστόσο υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ πλουσίων, εννοούμε τους υπερ-πλούσιους και φτωχών: Είναι η διαφορά στην ύπνωση και στην αυτο-ύπνωση. . Ποιοι υπνωτίζουν ποιους και ποιοί αυτο-υπνωτίζονται. Οπωσδήποτε δεν υπνωτίζουν οι φτωχοί τους πλούσιους, γιατί δεν έχουν το μέσον για την γενική ύπνωση. Αυτό δε σημαίνει ότι οι πλούσιοι δεν υπνωτίζονται. ΟΙ πλούσιοι υπνωτίζουν οι ίδιοι τον εαυτό τους, αφού δε διαφέρουν στις προκαταλήψεις, όπως ονομάζουν τις πολιτικές πεποιθήσεις τους.
Με το παραπάνω σκεπτικό προτείνω, να καταργηθεί η ψήφος των πολιτών, πλουσίων και φτωχών , ώστε να ψηφίζουν μόνον οι ιδιοκτήτες των καναλιών της τηλεοράσεως, αφού είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για τα πολιτικά και τα πολιτικά πρόσωπα, που ψηφίζουν οι ψηφοφόροι στην τηλεοπτική ύπνωσή τους. Πείτε μου , ποιούς θέλουν οι καναλάρχες, να σας πω ποιους θα ψηφίσει ο κόσμος. Μήπως αυτό δεν κάνουν οι διάφορες σφυγμομετρήσεις που μεταδίδει η τηλεόραση;

25.6.19

ΑΠΑΝΤΗΣΙ ΣΤΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ


Ιουνίου 24, 2019
Η Ευρώπη διοικείται από ένα δαιμονο-μασονικό κίνημα. Προσέχετε τι ψηφίζετε…(π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος).


Η Ευρώπη διοικείται από κατεξοχήν κέντρα μασονικά, πρόσωπα μασονικά· απόδειξη όλοι όσοι προβάλλονται μέσα από την ταραχή, τη βαβούρα, ως υπουργοί και πρωθυπουργοί των διαφόρων χωρών της Ευρώπης ανήκουν σε μασονικές λέσχες…
Του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου
Δρ. Θεολογίας και Οικονομικών

Ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος κάνει μια μνημειώδη αναφορά στην ευρωζώνη, το ευρώ, τις αδηφάγες τράπεζες ως μασωνο-δαιμονικές δομές και στην αντίδραση μας έναντι τους στις κάλπες.

Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα:

Για χίλιους λόγους, διάφοροι φορείς όλο αυτόν τον καιρό τρομοκρατούν το λαό μας, με διάφορους εκφοβισμούς. Και αυτός ο εκφοβισμός είναι διπλός. Ο ένας εκφοβισμός είναι τι θα γίνει αν θα φύγουμε από την ΕΟΚ και ο άλλος είναι τι θα γίνει αν δεν θα φύγουμε.

Θέλω να σας τονίσω τα εξής. Πρώτα-πρώτα, η θέση μου για τα μνημονιακά είναι σαφέστατη, την έχω πει χίλιες φορές. Το είπα πριν από λίγο, το θεωρώ βαθύτατη προδοσία του λαού και του τόπου. Αυτό είναι δεδομένο. Αλλά αυτό δεν μου αρκεί. Αυτή είναι η βασική μου αντίδραση. Τι παρακάτω έχω να προσθέσω, για να προσέξει ο λαός.

Κοιτάξτε, το δαιμονομασονικό κίνημα το οποίο διοικεί την Ευρώπη, όπως το λέω είναι -καθαρά έτσι- δεν είναι μια γενική ιστορία.

Η Ευρώπη διοικείται από κατεξοχήν κέντρα μασονικά, πρόσωπα μασονικά· απόδειξη όλοι όσοι προβάλλονται μέσα από την ταραχή, τη βαβούρα, ως υπουργοί και πρωθυπουργοί των διαφόρων χωρών της Ευρώπης ανήκουν σε μασονικές λέσχες….

Κοιτάξτε, κι αν ακόμη για μια στιγμή ξεφύγω από τη δουλεία του μνημονίου -που δεν μπορώ να ξεφύγω, με κυνηγάει συνέχεια γιατί είναι η δουλεία του εργάτη, όπως είπα πριν από λίγο, και δεν μπορώ να δεχτώ νοήμονα Έλληνα που δέχεται την υποδούλωση της Ελλάδος σε συστήματα, προσέξτε, τα οποία ούτε τα σκέφτηκε, σε συστήματα που δεν τα σκέφτηκε ποτέ.

Δεν θα επικαλεστώ το άρθρο 120 του σημερινού Συντάγματος. Δεν θα το επικαλεστώ. Εγώ το Χριστό επικαλούμαι, αλλά απλώς θυμίζω ότι αυτό το άρθρο λέει ότι η τήρηση του Συντάγματος αυτού επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.

Δεν το επικαλούμαι, αλλά το λέει το Σύνταγμα, απλώς το θυμίζω, ήταν το παλιό 114, είναι στο άρθρο 20, όχι ως ακροτελεύτιο. Άρα εδώ υπάρχει μια επίκληση για τον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Πρέπει να αναλογιστεί ο καθένας πόσο έχει πατριωτισμό.

Αν αυτός ο τόπος προετοιμάζεται να ενταχθεί σε ένα γενικότερο σύστημα δαιμονομασονικό, όπως το αποκάλεσα υπεύθυνα -γιατί αυτά είναι τα κέντρα σήμερα, είναι αυτά τα κέντρα που λειτουργούν το σήμερα, τα οποία έχουν ως καίριο, προσέξτε δεν είναι τυχαίο, άξονά τους το τραπεζικό σύστημα.

Μην ξεχνάτε την Αποκάλυψη.
Ότι θα έρθει ένα σύστημα το οποίο θα είναι τελείως εγκλωβιστικό για τον άνθρωπο.
Δεν θα μπορεί ο άνθρωπος να σηκώσει κεφάλι και δεν θα μπορεί να ψωνίσει ή να αγοράσει.

Όλα τα χρήματα σήμερα λειτουργούν μέσα από τις τράπεζες. Γι ‘αυτό οι τράπεζες είναι τα ”καλά παιδιά” της ιστορίας.

Εν μέσω κρίσεως δεν ξέρω πόσα δισεκατομμύρια πήραν αυτό τον καιρό οι τράπεζες στην Ελλάδα, για να είναι τα καλά παιδιά αυτού του συστήματος.
Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.
Σημαίνει πως αυτή η Ευρώπη, με αυτό το ευρώ, είναι πουλημένη εκ προοιμίου.

Κι εγώ συντασσόμενος μαζί τους, παίρνω την ευθύνη, η Ελλάδα να έρθει σε αυτό το σύστημα το οποίο ετοιμάζει την κόλαση και την πολιτεία του Αντιχρίστου.
Εγώ έτσι νιώθω. Και νιώθω ότι πρέπει να το πω στο λαό του Θεού.
Όποιος αντιδράσει, θα πονέσει. Αλλά εγώ ξέρω ότι σε αυτόν τον τόπο υπάρχει μια ιστορία αντιδράσεως και δεν ζητώ να αντιδράσετε σε οτιδήποτε.
Να αντιδράσετε σε αυτό που σας είπα. Τι σας είπα;
Δαιμονο-μασονοκρατία σας είπα και το λέω υπεύθυνα.

Όλοι οι κεντρικοί φορείς αυτού του τόπου και της Ευρώπης είναι αυτοί και απεργάζονται αυτό το σχέδιο για την Ευρώπη. Η Ευρώπη, εγκλωβισμένη σε ένα παγκόσμιο δήθεν κράτος το οποίο εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα με άξονα το τραπεζικό σύστημα, το οποίο αναφέρεται στην Αγία Γραφή, στην Αποκάλυψη.
Εγώ δεν θα πάρω, ευχαριστώ.

Υπ’ αυτή την έννοια, φυσικά δεν δέχομαι τα κόμματα τα μνημονιακά, δεν δέχομαι οποιονδήποτε θέλει η Ελλάδα να συνεχίζει μες στην Ευρώπη και στο ευρώ.
Το φωνάζω επίσημα. Είναι κι αυτό πούλημα της Ελλάδας.

Δεν μπορώ εγώ προσωπικά να συνεργήσω και να μην το πω στο λαό του Θεού ότι έχετε ευθύνη. Για το αύριο, το οποιοδήποτε τραγικό, δεν με φοβίζει η φτώχεια. Σας τρομοκρατούν με τη φτώχεια. Όχι, αυτός ο λαός έζησε και φτωχός.
Αλλά εγώ κινούμαι μέσα απ᾽ την Ορθοδοξία μας. Σας τρομοκρατούν με τη φτώχεια κάθε μέρα. Αυτό σας λένε: τι θα πάθει η Ελλάδα.

Η Ελλάδα θα ναι ελεύθερη, αλλά θα ναι πιο φτωχιά. Αν δέχεστε αυτή τη σύμβαση, μην πουλήσετε την Ελλάδα πια στις καρδιές σας, έχετε ευθύνη.
Δεν μπορείτε να κρυφτείτε πια. Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό το πράγμα πια.

Έχετε ευθύνη για το αύριο της Ελλάδας αν παιχθεί αυτή η ιστορία του οποιουδήποτε Αντιχρίστου μέσα και από την Ελλάδα.
Εμείς ως Έλληνες Ορθόδοξοι πρέπει να πούμε όχι. Δεν ξέρω τι θα πουν οι άλλοι.
Άρα αντιδρώ και στα μνημονιακά και σε όσους χαϊδεύοντας και τα αυτιά των ψηφοφόρων, λένε είμαστε αντιμνημονιακοί, αλλά εμείς θα μείνουμε εκεί.

Μας κοροϊδεύουν και αυτοί. Συγχωρέστε με.
Εγώ δεν έχω να πω κάτι άλλο, αλλά ένιωσα σ’ αυτή την τελευταία συνάντηση σήμερα -δεν ξέρω πως θα είμαστε τον Οκτώβριο- ένιωσα ότι πρέπει αυτό να το πω.

Άλλο τίποτε δεν θα πω, δεν έχω να κάνω άλλο κήρυγμα, εγώ σωπαίνω, είπα ο,τι είπα, πείτε με ηλίθιο, πείτε με βλάκα, αλλά μπρος στην τρομοκρατία που σας κάνουν κάθε μέρα, εγώ δεν σας τρομοκρατώ, σας ελευθερώνω.
Και θέλω ένα λαό που είναι στην Εκκλησία και είναι ελεύθερος και δεν τρέμει το φυλλοκάρδι του γιατί φοβάται τις καταθέσεις του, που θα κρύψει τα δικά του, που θα κρύψει ο,τι έχει. Εδώ δεν μπορείς να κρυφτείς πια….

Το σύστημα είναι δαιμονιώδες. Τι θα ψηφίσετε θα πάρετε την ευθύνη του!

Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα ομιλίας του πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου που έγινε στα πλαίσια των κατηχητικών αναλύσεων της προς Τιμόθεον επιστολής του Αποστόλου Παύλου, στο χωρίο Κεφάλαιο 1, στίχοι 6-11, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, Δικηγορικών Γλυφάδας, την Πέμπτη 24-05-2012. (floga.gr)

Πηγή
το είδαμε ΕΔΩ

ΣΧΟΛΙΟ

Σκεφτείτε το πολύ καλά πριν πάτε να ψηφίσετε, τι ακριβώς πρέπει να ψηφίσετε…
Και τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας αλλά και τα υπόλοιπα μικρότερα σφίζουν από άθεους, θεομπαίχτες, απατεώνες και κυρίως ξεπουλημένους σε Ευρώπη και Μασωνεία ευρωραγιάδες προδότες…

24.6.19

Είναι η ποσότητα μέτρο για όλα;

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Την εποχή, όπως τη σημερινή, που επικρατεί ο ωφελιμισμός, μέτρο για όλα τα πράγματα είναι η ποσότητα|: Καλύτερα περισσότερα, παρά λιγότερα. Κάποιος έλεγε το ίδιο και στις αρρώστιες: Ό,τι και νά 'χει κανείς καλό είναι.

Κάλλιο περισσότερο, παρά λιγότερο. Κάλλιο περισσότερα χρήματα,παρά λιγότερα. Κάλλιο περισσότερο φαγητό παρά λιγότερο; Κάλλιο περισσότερος έρωτας παρά λιγότερος;

Κι όταν κάτι σε βλάφτει, πάλι θα πούμε κάλλιο περισσότερο, παρά λιγότερο; Κι αν ο έρωτας γίνεται όχι για την ερωτική χαρά, αλλά από ανάγκη, μπορούμε να πούμε κάλλιο περισσότερο παρά λιγότερο;

Μια ηλικιωμένη γυναίκα , για να συγκρατήσει την κόρη της από την υπερβολή, της έλεγε, δεν έχουν οι άντρες τελειωμό.

Η εργατική επιστήμη θεωρεί το σύστημα εργασίας με βάση την ποσότητα της απόδοσης, καταστροφικό για τον εργαζόμενο.

23.6.19

H έννοια της γνώσης

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Τί είναι η γνώση. Κατ’ άλλους φιλοσόφους, όπως για τον Σωκράτη και του Στωικούς, η γνώση είναι αρετή. Για τον Αριστοτέλη η γνώση έχει πρακτική σκοπιμότητα. Αυτός που γνωρίζει τι είναι το θάρρος, έλεγε ο Αριστοτέλης,δε σημαίνει ότι είναι θαρραλέος. . Για τον Αριστοτέλη η γνώση δεν έχει να κάνει με την αρετή. Αυτός που γνωρίζει ένα πράγμα έχει πρακτικά πλεονεκτήματα.

Στην πραγματικότητα ο Αριστοτέλης δεν είναι αντίθετος με αυτούς που θεωρούν τη γνώση αρετή. Απλώς δίνει άλλη έννοια στη λέξη «γνώση». Ο Σωκράτης και οι Στωικοί έδιναν στη λέξη «γνώση» την έννοια του Λόγου, δηλαδή του Πνεύματος. Αυτός που έχει πνεύμα θάρρους, είναι θαρραλέος. Κι αυτός που διακατέχεται από πνεύμα δειλίας, είναι δειλός. Ενώ ο Αριστοτέλης έβλεπε την πρακτική σκοπιμότητα της γνώσης. Σχεδόν όπως συμβαίνει σήμερα, που η γνώση έχει την έννοια της πληροφορίας. Με αυτήν την πρακτική έννοια δεν θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε την υπέρτατη αξία του Δελφικού ρητού «Γνώθι σ’ αυτόν».

Όταν λέμε το στίχο του Εθνικού μας ύμνου «Σε γνωρίζω από την κόψη / του σπαθιού την τρομερή», δεν νιώθουμε το ίδιο με αυτό που νιώθει αυτός που έχει εγκυκλοπαιδική γνώση της έννοιας της Ελευθερίας. Η εικόνα του στίχου του ύμνου είναι βίωμα, που ακολουθεί την εποπτεία, ενώ η εγκυκλοπαιδική γνώση είναι αντικείμενο της γνωστικής λειτουργίας της ψυχής, χωρίς να μετέχουν οι άλλες δύο ψυχικές λειτουργίες, δηλαδή το θυμικό και το βουλητικό. Ο Αριστοτέλης διέκρινε την τριμερή σύσταση της ψυχής: Στην περίπτωση του ύμνου μετέχουμε στο πνεύμα του ύμνου, με το όμοιο πνεύμα της ψυχής μας, ενώ στη γνώση του μυαλού δεν είναι αναγκαίο το αίσθημα. Μπορεί να υπάρχει και μπορεί να μην υπάρχει.

Παρόμοια είναι η διαφορά ανάμεσα στη γραμματική ερμηνεία και στην πνευματική ερμηνεία. Τη διαφορά αυτή τη βλέπουμε στους παρακάτω παροιμιακούς στίχους. Οι στίχοι αυτοί διακρίνουν ανάμεσα στη γνώση του μυαλού και στην πνευματική γνώση, και τονίζουν τη διαφορά υπέρ της πνευματικής γνώσης: Η πνευματική γνώση, σε πάει παραπέρα. Σου ανοίγει μπροστά σου απέραντες εκτάσεις, στις οποίες χωρεί ολόκληρο το σύμπαν. Όσο μακριά ανοίγεται η σκέψη τόσο μακριά πηγαίνει κι αυτός που έχει δυνατό το πνεύμα του. «παιδί μου μάθε γράμματα, παιδί μου βάλε γνώση. Τα γράμματα είναι στο χαρτί κι η γνώση πέρα πέρα».

22.6.19

Μυστήρια

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ποια είναι η κρυμμένη γνώση που μεταδίδεται με τα μυστήρια; Γιατί κρύβεται η γνώση; Από ποιους κρύβεται; Νομίζω ότι κρύβεται από αυτούς που δεν της μοιάζουν. Ο Ηράκλειτος έλεγε, πως η ομορφιά αγαπάει να κρύβεται. Η ομορφιά είναι ένα μυστήριο.

Ο μύστης αναλαμβάνει να εξακριβώσει αν το πνεύμα αυτού που ζητεί την μύηση, είναι όμοιο με τη γνώση στην οποία πρόκειται να μυηθεί. Αν δεν είναι όμοιος, δεν είναι έτοιμος να μυηθεί. Αυτός είναι ο λόγος, που δεν απαιτείται μύηση σε πράγματα που δεν είναι όμοια με τον εαυτό τους, που δεν είναι σταθερά, αλλά διαφέρουν από τον έναν στον άλλον. Γιατί στα πράγματα αυτά η γνώση είναι υποκειμενική. Περί γούστου (γεύση) ουδείς λόγος. Το ίδιο κι η επιλογή του συντρόφου στο γάμο δεν πετυχαίνει πάντα. Γι’΄αυτό ο κόσμος λέει πως στο γάμο, πρέπει να έχεις τύχη.

Η γιαγιά μου η Βασιλική, ευχόταν πάντα να βρω άνθρωπο όμοιο με εμένα. Εννοούσε η γυναίκα που θα πάρω να μου μοιάζει στο χαρακτήρα. Ήταν πεπεισμένη πως ισχύει ο πνευματικός νόμος, το όμοιο ελκύει το όμοιο. «Ομοιος ομοίω, αεί πελάζει». Η φράση αυτή είναι απ΄ το Συμπόσιο του Πλάτωνος. "ο όμοιος τον όμοιο πάντα πλησιάζει".ο άνθρωπος από τη φύση του τείνει να προσεγγίζει ανθρώπους που του μοιάζουν, τείνει να συναναστρέφεται τους ομοίους του.

20.6.19

Η έννοια της προσευχής

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Με τη μαγεία ο άνθρωπος προσπαθεί με διάφορα κόλπα, να εξαναγκάσει το πνεύμα να κάνει το θέλημά του. Κατάλοιπο της πίστης στη μαγεία είναι και η ερμηνεία της προσευχής που δίνουν αυτοί που  τελούν υπό την επιρροή της μαγείας. Γι’ αυτούς που θεωρούν την προσευχή ένα είδος εξευγενισμένης μαγείας, ερμηνεύουν την προσευχή ως αίτημα προς το Θεό, να κάνει το θέλημα του ανθρώπου. Ο ΑϊνστάΪν έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «να μη λέμε στο Θεό τί να κάνει»! Αυτοί λοιπόν, υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να προσευχόμαστε και να λέμε στο Θεό, τί να κάνει. Ο Θεός γνωρίζει τις ανάγκες του ανθρώπου. Δεν χρειάζεται να του τις θυμίζουμε εμείς, διότι είναι παντογνώστης.

Την αρχαία εποχή υπήρχε διχογνωμία ανάμεσα στους φιλοσόφους, ως προς την προσευχή, ,τη λατρεία και τις θυσίες. Το κύριο επιχείρημα ήταν ότι ο Θεός δεν αλλάζει τη θέλησή του, ούτε με την προσευχή ούτε με τη λατρεία και τις θυσίες.

Οι αρχαίοι είχαν τον σπερματικό λόγο του Θεού, δεν γνώριζαν τον ζωντανό Λόγο του Θεού. Ο Ιησούς λέει «έλθετε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς. Ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρύ.» Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Διδασκαλία, το φορτίον του Χριστού είναι ελαφρύ «τοις προαιρουμένοις», δηλαδή σ’ αυτούς που θέλουν. Με άλλα λόγια, αυτοί που θέλουν να τους θεραπεύσει ο Ιησούς, θα πάνε προς Αυτόν με την προσευχή. Η προσευχή είναι ο δρόμος που μας πηγαίνει κοντά στο Θεό. Όταν προσευχόμαστε δείχνουμε έμπράκτως τη θέλησή μας για τη θεραπεία μας.

 Ο Ιησούς θέλησε να πάει στους Γεργεσηνούς για να θεραπεύσει τους νοσούντας, αλλά δεν του το επέτρεψαν. Βγήκαν οι προύχοντες στα όρια της περιοχής τους και είπαν στον Ιησού ότι δεν τον θέλουν. Αυτό είναι το άκρον άωτον της αχαριστίας: Ο Θεός έρχεται προς το μέρος μας για να μας θεραπεύσει και εμείς τον αρνούμαστε. Ο Απόστολος Παύλος δε λέει «καλέστε το Θεό ναρθεί». Λέει πηγαίνετε εσείς στο Θεό. Πλησιάστε σ’ Αυτόν. Μην απομακρύνεστε από Αυτόν. Συμφιλιωθείτε, λέει με το Θεό. Δε λέει ο Θεός να συμφιλιωθεί με εμάς και για να το κάνει πρέπει να του προσφέρουμε τη λατρεία και τις θυσίες μας. Ο Χριστός κατήργησε τις θυσίες διότι κινούν τον θυματοποιητικό μηχανισμό και δημιουργούν θύματα, τα ιερά σφάγια, όπως λέγονται. Αλλά ουδέποτε υπήρξαν πραγματικά ιερά σφάγια. Υπήρξαν προφάσεις των ισχυρών, για να διατηρήσουν τα πλούτη τους και την εξουσία τους.








Ο ρυθμός αποδεικνύει ότι ο κόσμος είναι δημιούργημα του Θεού

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο ρυθμός είναι του ελεύθερου, δημιουργικού πνεύματος ενώ η μονοτονία είναι δουλική απομίμηση. Ο άνθρωπος, ως πνευματικό ον δεν μπορεί να ζήσει με τη μονοτονία, όπως είναι π.χ. ο εγκλεισμός σε άσπρα κελιά. Λένε πως δεν υπάρχουν στη δημιουργία του Θεού ούτε δύο ίδιες σταγόνες της βροχής!
Το ότι τα πάντα στη φυσική δημιουργία είναι πλασμένα με ρυθμό αποδεικνύει ότι ο κόσμος είναι δημιούργημα του Θεού!

 Και κάτι άλλο: λέμε ότι η χώρα μας είναι ευλογημένη απ΄ το Θεό και είναι. Πουθενά αλλού δεν υπάρχει αυτή η ποικιλία και ο ρυθμός στη Φύση . Πουθενά δεν υπάρχει αυτή η αρμονία στo φυσικό περιβάλλον, αλλά και στην πνευματική δημιουργία , όσο εδώ ΟΙ μορφές των αγαλμάτων και των κτισμάτων αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

"Φιλοσοφικό λεξικό"

19.6.19

Το Ασυνείδητο

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Όταν η συνείδηση μας κατηγορεί , βλάπτουμε τον εαυτό μας, αντί να σπεύσουμε να διορθώσουμε τα λάθη μας, Με το διαζύγιο π.χ. οι διαζευγμένοι πέφτουν με τα μούτρα σε κάποιο πάθος. Αν δεν κάπνιζαν, καπνίζουν δύο και τρία πακέτα την ημέρα. Ή αν καπνίζουν τσιγάρο, αγοράζουν πίπα πιστεύοντας ότι έτσι βλάπτουν περισσότερο τον εαυτό τους. Ή γίνονται πότες και καταστρέφουν έτσι την υγεία τους.
Αυτό είναι ίσως μια απάντηση στο ερώτημα, γιατί συμβαίνουν τόσο άσχημα πράγματα στους καλούς ανθρώπου;. Συμβαίνουν για την συνείδηση. Γιατί αποφεύγουν τη συνείδηση και τον ¨΄ελεγχο" του εαυτού τους τον αναλαμβάνει το Αρνητικό Ασυνείδητο.

ΟΙ πνευματικές χαρές

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ενώ τις χαρές του σώματος τις νιώθουμε σε όλη τους την ένταση, τις χαρές του πνεύματος, είναι αμφίβολο, αν τις νιώθουμε καθόλου. Μια απ' τις πιο δυνατές πνευματικές χαρές΄είναι η χαρά της εσωτερικής ειρήνης.

 Άραγε πώς νιώθεται η χαρα της εσωτερικής ειρήνης; Νομίζω νιώθεται ως το αίσθημα του θάρρους απέναντι στο Θεό. Όταν δεν νιώθουμε την ανάγκη να κρυφτούμε από την παρουσία Του. Πώς κρυβόμαστε; Κρυβόμαστε με κάθε τρόπο, που μας κάνει να ξεχνάμε το Θεό.

8.6.19

Προϋποθέσεις ψήφου

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Για να ψηφίσει κάποιους ο λαός πρέπει:
1. Να σέβονται την ιστορία του και
2. Να θέλει να συνεργαστεί μαζί τους.

6.6.19

Αντάλλαξε τη γνώση με τη χάρη

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Παλιά για να ανεβείς στο βουνό –προσκυνητής σε κάποιο μοναστήρι- έπρεπε να είσαι έτοιμος, να έχεις κάνει τη δέουσα σωματική, πνευματική και ψυχική προετοιμασία. Έπρεπε να νηστέψεις για ν νιώσεις όλα αυτά που σου πρόσφερε το βουνό και η προσέγγιση στους μοναχούς, στους ανθρώπους της ευλογημένης ησυχίας. Τώρα σε λίγα λεπτά ανεβαίνεις με το αυτοκίνητό σου στο βουνό, γιατί το έχουν οργώσει με δρόμους που σε πάνε εύκολα παντού. Έτσι όμως χάθηκε το νόημα του να ανεβείς με κόπο και ιδρώτα ψηλά στο βουνό για να νιώσεις την ειρήνη των μοναχών. Αν ξέρεις τη διαφορά του τότε και του τώρα, θα καταλάβεις πλήρως τους λόγους του Κυρίου, τούτο το γένος δεν θα σωθεί παρά μόνο με νηστεία και προσευχή.

Η χριστιανική ορθόδοξη διδασκαλία είναι ασκητική (νηπτική). Απαιτεί νηστεία και προσευχή. Χωρίς τη νηστεία είναι δύσκολη η προσευχή και χωρίς την προσευχή, την νοερά προσευχή, είναι δύσκολη η νηστεία. Η μία βοηθάει την άλλη. Με την πρόοδο της επιστήμης η προσέγγιση ακόμα και στο πνεύμα γίνεται με αναλυτικό τρόπο. Εννοείται ότι η ανάλυση είναι μέθοδος της επιστήμης, η οποία εξυπηρετεί την ίδια και όχι αυτόν που χρειάζεται την προσέγγιση και τη συμμετοχή στο πνεύμα. Όλα τα πράγματα μπορούν ίσως να γίνουν αντικείμενα της αναλυτικής μεθόδου, εκτός από το πνεύμα και την συμμετοχή του σ’ αυτό.

Στην χριστιανική ορθόδοξη διδασκαλία η γνώση είναι η χάρη. Έρχεται σε μας, όταν η καρδιά μας είναι καθαρή από τα εμπόδια της χάρης. Η συμβουλή του πνευματικού μου ήταν πάντοτε αυτή: «μην εμποδίζεις τη χάρη να σε επισκεφθεί». Δεν ρώτησα «πώς εμποδίζω τη χάρη να μ’ επισκεφθεί;». Και δε ρώτησα γιατί δεν ήμουν ακόμα έτοιμος να εφαρμόσω τη συμβουλή του. Ο πνευματικός δεν μιλάει αν δεν ερωτηθεί, είτε ρητά είτε ενδόμυχα. Αν ρωτούσα τον πνευματικό μου, τον πατέρα Κωνσταντίνο, σίγουρα θα μου έλεγε πως. Θα μου έλεγε κατ’ αρχήν «παιδί μου, να έχεις την ελπίδα σου στο Χριστό. Με την ελπίδα σου στο Χριστό, δε θα εμποδίζεις τη χάρη να σ’ επισκεφθεί».

Αργότερα, όταν συνειδητοποιούσα το βίωμα της χάρης, θα καταλάβαινα επίσης τα λόγια των Αγίων να ανταλλάσουμε τη γνώση με τη χάρη. Θα καταλάβαινα και την παροιμία που έλεγαν στο χωριό μου «παιδί μου μάθε γράμματα, παιδί μου βάλε γνώση. Τα γράμματα είναι στο χαρτί κι η γνώση πέρα-πέρα» . Ποια είναι άραγε η γνώση που πηγαίνει πιο πέρα; Είναι σίγουρα η χάρη, που όταν την έχει ο άνθρωπος δεν απελπίζεται, γιατί ανοίγει κόσμους που δεν έχουν πέρας!


25.5.19

Η πίστις και τα έργα της πίστεως

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Είναι η χρησιμότητα στοιχείο απαραίτητο για το έργο της πίστεως; Τα έργα που χωρίς αυτά η πίστη είναι νεκρή,  δεν κρίνονται εκ του αποτελέσματος, δηλαδή από τη χρησιμότητα , αλλά από την θέληση.

Έργο που κάνει την πίστη ζωντανή,  είναι ακόμα και η προσπάθεια, που δεν είχε κανένα αποτέλεσμα ή ακόμα και κάτι που δεν έχει καμία χρησιμότητα, όπως είναι η θυσία του Αβραάμ ή η προσευχή.

Αυτό που έχει σημασία για το έργο της πίστεως είναι η θέληση. Ο Θεός κρίνει την προαίρεση. Αυτό σημαίνουν τα λόγια της Γραφής ότι στον Αβραάμ «η πίστις ελογίσθη εις δικαιοσύνην».

21.5.19

Η χαρά του μόνου

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Μ’ αρέσει να περπατώ μόνος. Όταν έχω παρέα, ο νους μου είναι στην παρέα. Ακόμα και στα βουνά ανέβαινα μόνος. Ή την παρέα θα χαρείς ή τη φύση. Μόνος επάνω στα βουνά, νιώθεις έναν ιερό τρόμο, που δεν μπορείς πουθενά αλλού να τον νιώσεις. Ιδίως αν βρεθείς με μπόρα και δεις πώς συγκρούονται τα σύννεφα θα νιώσεις δέος. Στα χωριά μας αυτό το δέος το λέγαμε «ποιος είδε το Θεό και δε φοβήθηκε». Ακόμα και τους ανθρώπους τους αγαπάς πιο πολύ, γιατί γίνεσαι ταπεινός, βλέποντας ότι έχεις ανάγκη από τους άλλους. Κανείς δεν μπορεί μόνος του να ζήσει. Στα βουνά όταν συναντούσες άνθρωπο, τον έβλεπες σαν το Θεό. Αν πάθαινες κάτι, αυτός θα σε βοηθούσε. Έτσι νιώθουν πριν την επιδρομή αλλοφύλων.

14.5.19

Απολύτρωση

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η ανθρώπινη θέληση είναι εκ φύσεως αγνή και καθαρή. Όλα τα ακάθαρτα στοιχεία , δηλαδή τα πάθη, που προσκολλήθηκαν στον άνθρωπο, είναι ξένα προς τον αληθινό εαυτό του. Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο καλόν.

Ο Ιησούς προτρέπει τους μαθητές του να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Τους λέει ότι μπορούν από μόνοι τους να γνωρίζουν ότι δεν απέχουν από τη βασιλεία του Θεού, όπως γνωρίζουν από τα δέντρα ότι εγγίζει το θέρος. «Ανακύψατε και επάρατε τας κεφαλάς υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών». ( Κοιτάξτε ψηλά και αναθαρρείστε, γιατί πλησιάζει η ώρα του λυτρωμού σας).

Ο Ιησούς είναι βασιλεύς δικαιοσύνης και ειρήνης. Πότε άραγε είμαστε κοντά στη βασιλεία του Θεού; Πότε μπορούμε από μόνοι μας να ξέρουμε ότι είμαστε κοντά στην απελευθέρωση από τα πάθη;; Μπορούμε από μόνοι μας να ξέρουμε, αν έχουμε την ελπίδα μας στο Θεό. Αυτή μας η ελπίδα μας ασφαλίζει και μας βεβαιώνει σαν άγκυρα.

Η βασιλεία του Θεού είναι αιώνιος. Δεν έχει χρονικά και τοπικά όρια, όπως όλα τα φαινόμενα αυτού του κόσμου, τα οποία έρχονται και παρέρχονται. Ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι». (Ο ουρανός και η γη θα πάψουν να υπάρχουν, τα λόγια μου ποτέ).

10.5.19

Συνάγων μετά του Ιησού

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Κάθε φορά που αναρωτιέμαι, ποιός είμαι, έρχονται στο νου μου διάφορες απαντήσεις, ως προς το ποιός θα 'θελα να είμαι.
Η απάντηση που ήρθε σήμερα είναι ότι θά 'θελα να είμαι ο "συνάγων μετά του Ιησού".
Είναι γιατί διάβασα στο Ευαγγέλιο τα λόγια του Ιησού "Ο μη ων μετ' εμού, κατ' εμού εστί και ο μη συνάγων μετ' εμού σκορπίζει".
moschoblog.blogspot.com

9.5.19

Οι αρχαίες έρημοι !

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο δαιμονισμένος στη χώρα της αρχαίας Δεκαπόλεως, (αρχαίες ελληνικές πόλεις) τον οποίο θεράπευσε ο Ιησούς, δεν είχε κατοικία και έμενε στα μνήματα. "ηλαύνετο υπό του δαίμονος εις τας ερήμους".

Αναρωτιέμαι με τί αντικατέστησε τίς αρχαίες ερήμους ο σύγχρονος κόσμος !

4.5.19

Το άγχος της επιβίωσης

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Οι όσιοι εικονίζονται με την παλάμη του χεριού τους υψωμένη εις ένδειξιν μη επιθυμίας. Αναρωτιόμουν, μπορεί να ζεί κανείς χωρίς να επιθυμεί; Και βέβαια μπορεί. Σκεφθείτε πόσα πράγματα επιθυμήσαμε, αν και μπορούσαμε να ζήσουμε και χωρίς αυτά. Απόδειξη, πόσο γρήγορα επιστρέφουμε από τις επιθυμίες στην κατάσταση της μη επιθυμίας. Τα παιδιά μόλις αποκτήσουν αυτό που επιθυμούν, δεν το θέλουν πια.

Τα παιδιά χαίρονται με το παραμικρό. Παίζουν, γελάνε, χορεύουν, τραγουδούν. Οι μεγάλοι καταβάλλονται από την μέριμνα και την φροντίδα. Τίποτε δεν είναι πιο φθοροποιό από την μέριμνα και την φροντίδα, από αυτό που στη κοινή διάλεκτο ονομάζουμε «στενοχώρια».

Μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς τη στενοχώρια. Αν δεν στενοχωρούμαστε και μάλιστα με το παραμικρό, δε σημαίνει ότι δεν προσέχουμε και δεν μας ενδιαφέρει τίποτε. Δεν είναι η στενοχώρια ένδειξη «μυαλού». Δεν είμαστε «άμυαλοι», αν δεν στενοχωρούμαστε. Όταν είναι π.χ. να διασχίσουμε έναν δρόμο, προσέχουμε να το κάνουμε χωρίς κίνδυνο. Δε σημαίνει ότι στενοχωρούμαστε. Άλλο είναι η προσοχή και το ενδιαφέρον και άλλο είναι η στενοχώρια.

Ο Κύριος λέει να μην μεριμνάμε, όπως δεν μεριμνούν τα πουλιά για το τι θα φάνε και πώς θα ντυθούν. Κι όμως όλη τη μέρα τα πουλιά αναζητούν την τροφή τους, αλλά χωρίς μέριμνα και φροντίδα. Ο Κύριος λέει να αφήσουμε την μέριμνα στο Θεό. Ο Θεός φροντίζει για τα πουλιά. Πόσο μάλλον φροντίζει για μας.

Αυτό κάνουν τα παιδιά. Ξέρουν ότι φροντιζει ο πατέρας τους και γι΄αυτό παίζουν και γελούν αμέριμνα. Βέβαια με τον σημερινό τρόπο ζωής, ακόμα και από τα παιδιά αφαιρείται η εμπιστοσύνη στους γονείς τους , για να υποδουλωθούν από την παιδική τους ηλικία ακόμα στο άγχος της επιβίωσης.

3.5.19

Η έννοια της απλότητος της νοεράς προσευχής

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ήταν φτωχοί, αλλά ήταν χαρούμενοι και είχαν πλούτο την απλότητά τους , γράφει ο Απόστολος Παύλος για τις εκκλησίες της Μακεδονίας.
Για την έννοια της απλότητας αυτών που προσεύχονται αδιαλείπτως (νοερά προσευχή) , διάβασα στη Φιλοκαλία τα εξής:

«Απλότητι δε μάλλον και ταπεινώσει Θεός εμφανίζεται, φησίν ο της Κλίμακος και ου κόποις ή καταργουμένη σοφία. Αποστρέφεται δε μάλλον ταύτην ο Θεός, εάν ουκ έχη ταπείνωσιν. (…) η πνευματική γνώσις χάρισμά εστι, η δε του λόγου επιστήμη, μάθημα εστιν ανθρώπων, ώσπερ τα λοιπά μαθήματα του κόσμου τούτου, και ου συμβάλλεταί τισι προς σωτηρίας ψυχής»

(Με την απλότητα μάλλον και την ταπείνωση Θεός εμφανίζεται, λέει ο Άγιος Γρηγόριος της Κλίμακος, και όχι με κόπους και με σοφία που καταργείται. Την αποστρέφεται ο Θεός τη σοφία αυτή, αν δεν έχει ταπείνωση (…) Η πνευματική γνώση είναι χάρισμα, η δε επιστήμη, είναι μάθημα ανθρώπινο, όπως όλα τα λοιπά μαθήματα του κόσμου τούτου και δεν συμβάλλει στη σωτηρία της ψυχής κάποιου.)

«‘Άλλο πρόσωπον δείκνυσι η Γραφή τοις λοιποίς ανθρώποις, και άλλο δείκνυσι τω αφορίσαντι εαυτόν εις το αδιαλείπτως προσεύχεσθαι, ήτοι το έχειν την του Θεού έννοιαν, αντί αναπνοής, εν πάσι. Καν κατά κόσμον ιδιώτης ή και αμαθής τα των ανθρώπων μαθήματα, ως φησιν ο Μέγας Βασίλειος.» (‘Όσιος Πέτρος Δαμασκηνός Φιλ.Γ’ σ.68)

(Άλλο πρόσωπο δείχνει η Γραφή στους λοιπούς ανθρώπους και άλλο δείχνει σ’ αυτόν που όρισε τον εαυτόν του στο αδειαλείπτως προσεύχεσθαι, δηλαδή στο να έχει πιο συχνή την έννοια του Θεού από ό,τι έχει την αναπνοή του, σε κάθε περίσταση. Ακόμα κι αν είναι αγράμματος και δεν κατέχει τις  γνώσεις που διδάσκει το σχολείο, λέει ο Μέγας Βασίλειος.) Απόδοση Μ.Λ.

1.5.19

ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΣΗ !

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η αληθινή έννοια της εξιδανίκευσης δεν είναι να θεωρούμε ωραίο αυτό που δεν είναι πραγματικά ωραίο! Το αντίθετο: εξιδανίκευση είναι όταν κάνουμε σωστή διάκριση, ανάμεσα στο πραγματικά ωραίο και στο ψεύτικο και φανταστικό.

'Οταν μας κάνει η ανάγκη καταλαβαίνουμε πόσο σπουδαίο είναι να ξέρουμε να διακρίνουμε τα υγιή και δυνατά στοιχεία της ζωής από τα ασθενικά και ανίσχυρα.

Όσοι από μας προτιμούν την αισθητική αποτίμηση της ζωής, κατανοούν ότι είναι ανάγκη στον τομέα που υπηρετούν και στη ζωή τους γενικά, να εξιδανικεύουν τα πράγματα. Να κάνουν ακριβώς αυτό: να διακρίνουν τα υγιή και δυνατά στοιχεία της ζωής από τα ασθενικά κι αυτά που άγονται προς θάνατον.

Οι παλιοί φωτογράφοι όταν ήθελαν να φωτογραφίσουν ένα θέμα, χρησιμοποιούσαν τη λέξη "αποθανατίζω". Σημαίνει ότι επέλεγαν μόνο τα στοιχεία εκείνα, που άξιζε να μείνουν και τα άλλα τα αφαιρούσαν. Αυτό εννοεί ο Άντον Τσέχωβ όταν λέει, πως το γράψιμο είναι σβήσιμο!

Με αυτό το πνεύμα αυτό νομίζω ότι καταλαβαίνω τί εννοεί ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή του προς του Γαλάτες: Παραθέτω μερικές γραμμές από το Δ΄Κεφάλαιο:

"Αλλά τότε μεν ουκ ειδότες Θεόν εδουλεύσατε τοις μη φύσει ούσι θεοίς. νυν δε γνόντες Θεόν, μάλλον δε γνωσθέντες υπό Θεού, πώς επιστρέφετε πάλιν επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία, οις πάλιν άνωθεν δουλεύειν θέλετε; ημέρας παρατηρείσθε και μήνας και ενιαυτούς! φοβούμαι υμάς μήπως ειική κεκοπίακα."

ΟΙ Γαλάτες φαίνεται ότι το είχαν "ρίξει" στα ζώδια!

moschoblog.blogspot.com

29.4.19

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΗΡΙΟ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

«Νους σκεδανύμενος επί τα έξω δαιμονιώδης ή θηριώδης»

Ο κόσμος εκπαιδεύεται για αντιπαράθεση. Για να καταλάβουμε τι είναι η αντιπαράθεση, στο σκοτεινό κομμάτι της προσωπικότητάς μας ,ας υποθέσουμε ότι το εσώτερο σκότος είναι άνθρωποι έγκλειστοι ,σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο , που πιέζουν για να βγούν απ΄ το υπόγειο στο φως. Εκεί στην καταπακτή που βγάζει στο φως , αντί για διάθεση αποδοχής, συναντούν την κριτική μας σκέψη. Αντί να πούμε, δηλαδή,στις δυσκολίες και στα εμπόδια, καλώς ήρθατε, σας περιμέναμε, «Καλημέρα θλίψη», τους «υποδεχόμαστε» με την ψυχρή κριτική μας σκέψη.

Η ψυχολογία ανακαλύπτει αυτό που εφαρμόζει η Εκκλησία σύμφωνα με τη Διδασκαλία του Χριστού, δηλαδή την Εντολή «αγαπάτε τους εχθρούς υμών. Καλώς ποιείτε τους καταρωμένους υμάς.» Τα περιεχόμενα του Ασυνειδήτου, όταν συναντούν, αντί αποδοχής, κριτική σκέψη αυτο- εκριζώνονται. Ακόμη και η επιστήμη διαπιστώνει ότι η αντιπαράθεση δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για την εξανθρώπιση των σχέσεων. Στις σχέσεις οι δυσκολίες και τα εμπόδια δεν είναι ατυχίες. Είναι το υλικό της ζωής. Είναι αντικείμενα για πνευματική επεξεργασία.

Μου τηλεφώνησε κάποτε ο Ρόμπερτ Λαξ και μου είπε ότι το βράδυ της πρωτοχρονιάς θα μετέδιδαν από το κρατικό ραδιόφωνο τις μεταφράσεις μου από το βιβλίο του «Μύθοι». Ειδοποίησα τους φίλους μου και το βράδυ της πρωτοχρονιάς είμαστε όλοι με το αυτί κολλημένο στο ραδιόφωνο. Ακόμα κι η γιαγιά μου που δεν άκουγε καλά περίμενε με ανυπομονησία ν’ ακούσει τα ποιήματα.

Πράγματι τα ποιήματα μεταδόθηκαν την καθορισμένη ώρα και μάλιστα με τη συνοδεία μουσικής , αλλά ο δημοσιογράφος δεν ανέφερε λέξη για τον μεταφραστή του βιβλίου του Λαξ. Δε είπε τίποτε για μένα, παρόλο που το βιβλίο που διάβαζε ανέγραφε το όνομά μου στο εσώφυλλο.
Την άλλη μέρα, τηλεφωνώ γεμάτος θυμό του Λαξ , στην Κάλυμνο , σαν να έφταιγε αυτός.
- Έγινα θηρίο, του λέω.
-Δεν είσαι θηρίο, απαντάει ο Λαξ, με όλη την ησυχία του κόσμου. Είσαι άνθρωπος!


28.4.19

ΟΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΕΣ ΓΡΑΦΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΩΡΙΕΣ

Τού Μόσχου Λαγκουβάρδου

Όλες οι θεωρίες ΄έχουν αντιφάσεις Π.χ. ο νόμος του "πόθεν έσχες" ερμηνεύεται "πόσα έχεις".

Το ίδιο κι η θεωρία της εξέλιξης, αποσιωπά τη δημιουργία εκ του μηδενός, γιατί πρέπει να δεχθεί και τον Δημιουργό, πράγμα το οποίο προσκρούει στον υλισμό της.

Οι Γραφές και τα συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας, οι οποίες γράφτηκαν σε χρονικό διάστημα χιλιάδων ετών, δεν έχουν καμία αντίφαση, διότι οι θεόπνευστες Γραφές δεν είναι θεωρίες.

26.4.19

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η λαϊκή παροιμία λέει, ο χορτάτος δεν νιώθει τον πεινασμένο. Το ίδιο κι ο δυνατός δε νιώθει τον αδύνατο ούτε φαντάζεται τον εαυτό του αδύνατο. Νομίζει ότι θα είναι πάντα δυνατός . Το ίδιο αυτοί που κατέχουν την εξουσία, έχουν την ψευδαίσθηση ότι θα είναι πάντα στην εξουσία. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ανθρώπων που δεν διακρίνουν το ουσιώδες απ΄ το επουσιώδες, τα δυνατά στοιχεία από τα αδύνατα, το αιώνιο από το προσωρινό. Μιλώντας με όρους της φιλοσοφίας θα λέγαμε ότι αυτοί δε διακρίνουν το Είναι από το Υπάρχειν, την ουσία από την ύπαρξη.

Ο Κύριος είπε, να ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο, με τα δυνατά στοιχεία, που δεν είναι εκ του κόσμου τούτου, όχι με τα ασθενή στοιχεία αυτού του κόσμου. Οι πιστοί στο Χριστό κατανοούμε τη σημασία των λόγων Του. Διαφορετικά δεν θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε τα δυνατά στοιχεία από τα ασθενή. Δεν θα διακρίναμε το ουσιώδες απ το επουσιώδες.

Ο Κύριος είπε ότι ο κόσμος αυτός θα καταστραφεί και μόνο το πνεύμα, η αιώνια διδασκαλία θα μείνει. Αν δεν πιστεύαμε στο Χριστό, θα μπορούσαμε άραγε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας;
Η απάντηση είναι αρνητική. Πρέπει να διακρίνουμε το ουσιώδες απ΄ το επουσιώδες, για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Μόνο χάρις στο Πνεύμα γνωρίζουμε ποιοι είμαστε. Όσο θεωρούμε ως μόνη πραγματικότητα ό,τι υποπίπτει στις αισθήσεις μας, δεν μπορούμε να δούμε τον εαυτό μας.

Η ουσία του ανθρώπου είναι το πνεύμα. Το πνεύμα είναι σ’ αυτόν τον κόσμο, αλλά δεν είναι από τα στοιχεία αυτού του κόσμου. Δεν είναι υποταγμένο στα ορμέμφυτα ούτε είναι προσκολλημένο στο περιβάλλον. Το πνεύμα ανοίγει κόσμους απέραντους πέρα από τα όρια αυτού του κόσμου, κόσμους αγάπης, ,καλοσύνης, ελπίδας…

«Ο άνθρωπος είναι το Χ που μπορεί, χωρίς κανένα όριο, να συμπεριφέρεται ως ένα ον «ανοικτό στον κόσμο». Η εξανθρώπιση , λοιπόν, είναι η εξύψωση στην «κοσμο-ανοικτική» δύναμη του πνεύματος. « (Max Scheler, Η θέση του ανθρώπου στον κόσμο, Εκδ. Ροές).

25.4.19

Οι οχλούμενοι υπό πνευμάτων ακαθάρτων εθεραπεύοντο

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Την εποχή του Ιησού, πήγαινε σ' αυτόν πλήθος για να τον ακούσει και για να θεραπευτεί από τις νόσους από τις οποίες έπασχε. Μαζί με αυτούς ήταν και οι οχλούμενοι υπό πνευμάτων ακάθάρτων και εθεραπεύοντο. Και πας ο όχλος, γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, "εζήτει άπτεσθαι αυτού. ότι δύναμις παρ' αυτού εξήρχετο και ιάτο πάντας."
Αξίζει να σημειωθεί ότι μαζί με τους αρρώστους ήταν κι αυτοί που τους ενοχλούσαν πνεύματα ακάθαρτα. Ζητούσαν κι αυτοί να θεραπευτούν. Τις ενοχλήσεις των ακαθάρτων πνευμάτων τις θεωρούσαν ασθένεια. Σε μας τώρα, υπό την επιρροήν της Δύσης, δεν μας ενοχλούν τα ακάθαρτα πνεύματα!

21.4.19

Το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις στην εσωτερική ζωή

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Στο πατρικό μας σπίτι η μητέρα μου μας έμαθε να βάζουμε τάξη στα πράγματά μας, να διπλώνουμε τις κουβέρτες μας και τα κορίτσια τα έμαθε επί πλέον να βοηθούν στην καθαριότητα και γενικά στη νοικοκυροσύνη, για να μπορούν να έχουν και τά δικά τους σπίτια καθαρά και νοικοκυρεμένα.

Όταν λέω μας έμαθε, εννοώ ότι αν δεν κάναμε τις δουλειές αυτές κάθε μέρα, δε γινόταν. Η μητέρα μας ήταν καλή, μας αγαπούσε, γινόταν θυσία για μας , άλλο ήταν και αυστηρή. Εγώ την έτρεμα, όταν άκουγα τη φωνή της να με καλεί από τα παιχνίδια. Της έκανα παράπονα. Όταν σ’ ακούω να με φωνάζεις, της είπα μια φορά, νιώθω έναν πόνο να διαπερνάει το στομάχι μου.

Τώρα φοβάμαι, πως άλλαξαν τα πράγματα. Τώρα προέχει η ευκολία, το να μην κουράζονται τα παιδιά. Γιατί να βάλουν οι νέοι τάξη στο δωμάτιό τους, γιατί να διπλώσουν τις κουβέρτες τους, γιατί να βάλουν το κάθε πράγμα στη θέση του; Το μυαλό τους είναι έξω στο δρόμο. Το δωμάτιο είναι μόνο για να κοιμούνται. Καμιά αίσθηση ομορφιάς.

Σκέφτομαι, καλά είναι τώρα, που τους τραβάει έξω ο δρόμος και γυρίζουν το βράδυ στο δωμάτιο μόνο για τον ύπνο. Όταν ο δρόμος έξω θα τους κουράσει και δε θα βρίσκουν χαρά, να είναι όλη την ώρα έξω, πώς θα μείνουν μέσα στο δωμάτιό τους;

Κάποτε ήρθε ένας Αμερικάνος συγγραφέας στο νησί όπου υπηρετούσα και γνωριστήκαμε. Κουβεντιάζοντας για τη ζωή στο νησί, του είπα ότι έπληττα ιδίως τους χειμερινούς μήνες, που δεν είχε καθόλου κίνηση και οι νησιώτες κοιμούνταν με τις κότες. Να βάζεις τάξη, στο δωμάτιό σου, με συμβούλεψε, για να μην πλήττεις. Το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις για την εσωτερική ζωή, είπε, είναι να διπλώνεις τις κουβέρτες και να στρώνεις το κρεβάτι σου.
moschoblog.blogspot.com

20.4.19

Ζωή είναι το "οράν"

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Κατά την χριστιανική ορθόδοξη παράδοση, οι νεκροί ζουν και έχουν πλήρη διαύγεια. Οι γέροι δεν εννοούν το θάνατο εξαφάνιση. Αυτό φαίνεται από τον τρόπο που μιλούν για το θάνατό τους. Μιλούν ενεργητικά. Δεν παραδίνονται στο θάνατο. Εξακολουθούν να διατηρούν τη θέλησή τους και την ενέργεια της ζωής. Η ζωή είναι χάρισμα του Θεού. Κι αυτό που ο Θεός δίνει δεν το παίρνει πίσω.

 Οι γέροι πιστεύουν στην χριστιανική ορθόδοξη παράδοση. Η γιαγιά μας η Βασιλική π.χ. θεωρούσε το θάνατο μετάβαση σε κάποιον τόπο διαφορετικό από αυτόν εδώ που ζούμε. Οι τελευταίες της λέξεις ήταν "πού θα πάω"; Η γιαγιά Βασιλική είχε φιλοσοφική ψυχή.

Η γιαγιά Κωνσταντίνα ,επίσης, δεν ανέφερε ποτέ το θάνατο ή το ρήμα "πεθαίνω". Όταν έλεγε ότι θα πεθάνει χρησιμοποιούσε την έκφραση: "όταν κλείσω τα μάτια μου". Εννοούσε ότι θα κλείσει η ίδια τα μάτια της. Δεν θα της τα κλείσουν.

Οι γιαγιές μας ήταν κι οι δυο πάνω από ενενήντα ετών. Δεν τους ακούσαμε ποτέ να αναφέρουν τη λέξη "θάνατος". Η γιαγιά Βασιλική πίστευε ότι οι  νεκροί πηγαίνουν κάπου ζωντανοί . Η γιαγιά Κωνσταντίνα θεωρούσε ζωή το να έχει ανοιχτά τα μάτια της. Έλεγε ότι θα κλείσει κάποτε τα μάτια της και θα τα ανοίξει κάπου αλλού. Δεν θεωρούσαν το θάνατο εξαφάνιση. Οι νεκροί  κατά την Ορθόδοξη Παράδοση , ζουν και έχουν πλήρη διαύγεια.

18.4.19

Πώς θα βγούμε από την κρίση;

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Να μην ασχολούμαστε μόνο με τα υλικά, για να βγούμε από την κρίση. Να ασχολούμαστε και με τα πνευματικά: Να προσέχουμε την ψυχή μας.

Θέλουμε να βγούμε από την κρίση, όχι ν' αλλάξουμε αρρώστια. Πρέπει να βγούμε όλοι μαζί. Να είμαστε ενωμένοι. Τί θα μας κρατήσει ενωμένους; Μόνο η ομορφιά μπορεί να κρατήσει τις μάζες ενωμένες.

Στην παράδοσή μας, την ελληνο-ορθόδοξη παράδοση η ηθική είναι ενωμένη με την αισθητική. Με την επίδραση της Δύσης χωρίστηκε η ηθική από την αισθητική. Τί θα κρατήσει ενωμένες τις μάζες; Μόνο η αισθητική μπορεί. Δεν είναι ωραίο αυτό που γίνεται!

15.4.19

Γνωρίζουμε ποιός είναι ο προορισμός μας

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Από τα παιδικά μας χρόνια άλλοι ξέρουμε τι θέλουμε, όσον αφορά το πώς να ζούμε και άλλοι δεν ξέρουμε και το μαθαίνουμε αργότερα ή δεν το μαθαίνουμε ποτέ. Αν δεν ξέρουμε τι θέλουμε, όταν είμαστε παιδιά κλαίμε και γκρινιάζουμε κι όταν είμαστε μεγάλοι ,είμαστε απογοητευμένοι γιατί νιώθουμε ότι η ζωή μας δεν έχει νόημα . Αυτό σημαίνει ότι είμαστε προορισμένοι να ξέρουμε ποιοι είμαστε, ποιος είναι ο προορισμός μας.

«Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει) λέει η Γραφή. Ποια είναι η αλήθεια που θα μας ελευθερώσει; Ο Κύριος λέει, εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Ο Χριστός μας χαρίζει την άφεση των αμαρτιών μας και μας ελευθερώνει από το φόβο του θανάτου και το άγχος της επιβίωσης. Γνωρίζουμε ποιος είναι ο προορισμός μας , η ένωση με το Θεό.

14.4.19

Αν ο εαυτός μου μπορούσε να γίνει αυτό που θά 'θελα

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ίσως δεν είναι εύκολο να γνωρίζουμε τον εαυτό μας. Μπορεί και να είναι αδύνατο να τον γνωρίζουμε. Μπορούμε να θεωρούμε ότι ο εαυτός μας είναι το σώμα μας. Αυτό είναι εύκολο, γιατί μας βεβαιώνουν οι αισθήσεις ποιό είναι το σώμα μας και δεν έχουμε αμφιβολία γι' αυτό.

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια υπόθεση: Ας υποθέσουμε ότι μπορεί ο εαυτός μας να γίνει αυτό που θέλουμε να γίνει. Αρκεί να θέλουμε να είναι ο εαυτός μας κάτι και να γίνει. Ποιός θα θέλαμε να γίνει ο εαυτός μας; Αν και αυτό μπορεί να μην είναι μια απλή υπόθεση, και να συμβαίνει στην πραγματικότητα: να είμαστε αυτό που θέλουμε να είμαστε.

Ο αρχαίος φιλόσοφος Ιουστίνος έγραψε πώς μπορούμε να γίνουμε ναός του Θεού.

Ο Αμερικανός ποιητής Ρόμπερτ Λαξ, μιλώντας για το θάνατο ,είπε κάτι ωραίο για τον εαυτό:"Αν ήσουν ένας σκοπός στο φλάουτο, θα λυπόσουν αν έφτανες στο τέλος του;"

Αν ο εαυτός μας μπορούσε να γίνει αυτό που θέλουμε, θα ήθελα να γίνει μια ωραία μουσική, που να μη φτάνει ποτέ στο τέλος της.

13.4.19

Στις πηγές της αυτοβιογραφίας

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

«Το μόνο που ήθελε από την ζωή ήταν αγάπη
Αυτή είναι η ιστορία της ζωής του»
Όρσον Ουέλλες, Πολίτης Καίην

Οι παλιοί μάθαιναν να γράφουν και με τα λίγα αυτά γράμματα, έγραφαν την ζωή τους ακόμη και σε ένα μικρό κομμάτι χαρτί, ως μια ζωντανή μαρτυρία. Η ζωή γι΄ αυτούς είναι μια συνεχής διαδικασία συμφιλίωσης με το παρελθόν. Μια διαρκής μετάνοια και μια διαρκής συγχώρηση. Ένιωθαν ότι ήταν χρέος τους, να δώσουν την δική τους μαρτυρία για την ζωή τους και δεν θα ησύχαζε η συνείδησή τους, αν δεν το έκαναν. Από το καθήκον αυτό ξεκινάει η παράδοση της αυτοβιογραφίας.
Έπεσε μια φορά στα χέρια μου μια τέτοια αυτοβιογραφία γραμμένη επάνω σε ένα κομμάτι χαρτί. Αυτός που την είχε γράψει ήταν ένας πάμπτωχος γέρος, που ζούσε μόνος ,σε μια καλύβα, που βρισκόταν έξω στα χωράφια, μακριά απ΄ το χωριό. Ένιωθε την ανάγκη να καταγράψει το πιο σημαντικό από όλα τα γεγονότα. Ήταν νήπιο ακόμη όταν έχασε τους γονείς του στην Μικρασιατική Καταστροφή. Την περιπέτειά του, ώσπου να φτάσει να ζει σε μια απομακρυσμένη καλύβα, αποτύπωσε στο χαρτί, ως ένα ίχνος που ήθελε να μείνει από το πέρασμά του από την ζωή.
Η Ορθοδοξία είναι εμπειρική. Οι Έλληνες μαθαίνουμε για την πίστη στο Χριστό, από την προσωπική εμπειρία. Ρώτησαν κάποτε έναν γέρο, γιατί προσεύχεται για τους νεκρούς του, πώς αποδεικνύεται ότι οι νεκροί ζουν κι ο γέρος απάντησε: Αφού το νιώθω καθήκον να προσεύχομαι, πάει να πει πως ζούνε. Στο Βόλο, ζούσε πριν χρόνια , κάποιος διακριτικός ζητιάνος, ντυμένος με την ίδια καμπαρντίνα, χειμώνα-καλοκαίρι, που ό,τι μάζευε ως βοήθεια , το έδινε σ΄ αυτούς που είχαν ανάγκη. Στους άλλους που δεν είχαν ανάγκη, τους έδινε ένα λουλούδι. Με ποιά λογικά επιχειρήματα ό καλός αυτός άνθρωπος ένιωθε την ανάγκη να ζητιανεύει για να βοηθάει αυτούς που είχαν ανάγκη;
Στη δική μας παράδοση της Ορθοδοξίας , μας διδάσκει η ίδια η ζωή. Όσο πιο πρoσωπικά γράφουμε , τόσο πιο πολύ εκφράζουμε το κοινό στοιχείο της ζωής των ανθρώπων. Στους βίους των Προφητών και των Αγίων η ζωή γράφει την ζωή της. Τα πράγματα κάνουν ένα ποίημα για τον εαυτό τους. Τα πράγματα είναι λέξεις με τις οποίες η ζωή μας μιλάει. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης λέει, πως τα πράγματα είναι οι καλύτεροι οιωνοί. Τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη είναι μια ζωντανή μαρτυρία και ένα αριστούργημα του λαϊκού λόγου. Ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος, προτιμά να υποστεί την χλεύη παρά να ψευτίσει τον εαυτό του.
Σε κάποιο μοναστήρι μερικοί προσκυνητές περίμεναν από τον γέροντα να τους πει κάποιους λόγους ζωής. Ο γέροντας έμενε σιωπηλός. Οι προσκυνητές έφυγαν στενοχωρημένοι, που δεν άκουσαν τον γέροντα να τους μιλάει, όπως περίμεναν. Όταν ρώτησαν τον γέροντα γιατί δεν τους είπε κάποιον λόγο να τους ωφελήσει την ψυχή τους, ο γέροντας απάντησε: «Αν δεν άκουσαν την σιωπή μου ούτε τα λόγια μου θα τα άκουγαν.»
Με την πίστη στο Χριστό αρχίζει η αυτοβιογραφία. Ο πιστός μιλάει για την ζωή του. Οι πρώτοι χριστιανοί εξομολογούνται δημοσίως. Οι πιστοί ομολογούν την πίστη τους στο Χριστό και γίνονται μάρτυρες. Με τον Χριστό αρχίζει η προσωπική μαρτυρία.
«Υπό την επίδραση του χριστιανισμού για πρώτη φορά η καθημερινή ζωή του ανθρώπου θεωρείται ως πεδίο, όπου διαδραματίζονται σοβαρά, προβληματικά και τραγικά γεγονότα. Η ανάλυση της τυχαίας στιγμής αποκαλύπτει κάτι ολότελα καινούριο, την πληρότητα και το βάθος της ζωής, που εμπεριέχεται σε κάθε στιγμή, τα οποία άθελά του θυσιάζει κανείς. Αυτό που συμβαίνει κάθε στιγμή, είτε πρόκειται για εξωτερικά είτε για εσωτερικά περιστατικά, αφορά εντελώς προσωπικά τους ανθρώπους που ζουν εντός τους, αλλά μέσα από αυτά ζει ακόμη ολοκληρωτικά το κοινό στοιχείο των ανθρώπων.» (R.Bultmann,Ιστορία και Εσχατολογία, Η Αιωνιότητα ως Παρόν, Εκδ. Ίνδικτος).
Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που το πέρασμά τους είναι βαθιά χαραγμένο. Από τον πολιτισμό και την ιστορία, θα έρθει μια νέα άνθιση της Ρωμιοσύνης.
¨Λαρισινά δοκίμια"

Ελευθερία Λαρίσης 10.5.2016


11.4.19

Ο κόσμος δε γνωρίζει την ελευθερία

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου


"Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή"
Ύμνος εις την Ελευθερία


Ο κόσμος δε γνωρίζει την ελευθερία. Δεν  γνωρίζει και δεν θαυμάζει την ελευθερία ούτε αγωνίζεται γι' αυτήν. Η ελευθερία είναι πνευματικό αγαθό. Δεν ενδιαφέρουν τον κόσμο τα πνευματικά αγαθά.  "Οι όντες σάρκες τα της σαρκός φρονούσι". Αν γνώριζαν ότι το πνεύμα φυλάει το σώμα τους, ότι  είναι το ανοσοποιητικό τους σύστημα - οι ασθένειες είναι ψυχοσωματικές-  θα 'θελαν να μετέχουν του πνεύματος. 

Ο λόγος των πολιτικών χαϊδεύει τ' αυτιά των πολιτών. Μην ακούσουν τίποτε τρομερό και τους κάνει να σκεφτούν. Οι ομιλίες τους είναι για την οικονομία. Λες και το πρόβλημα είναι λογιστικό.
Όλοι έχουν μανία με τα όνειρα και με το μέλλον. Κάνουν όνειρα για το μέλλον. "Το τάξιμο δε χαλάει σπίτι", λέει ο λαός. Και "αν δεν έχτισες σπίτι και δεν πάντρεψες κόρη", δεν είσαι νοικοκύρης.
Αλλά η γενιά τούτη θέτει υπό διωγμόν αυτούς που δούλεψαν και δουλεύουν στη ζωή τους για να φτιάξουν σπίτι με θεμέλια γερά.

Δεν γνωρίζουν την ελευθερία γιατί δεν γνωρίζουν το Χριστό. Κανένας δεν μπορεί να βάλει θεμέλιο άλλο από αυτό που υπάρχει και που είναι ο Ιησούς Χριστός.

Ο κόσμος δε γνωρίζει την ελευθερία. Και δεν την γνωρίζει γιατί απωθεί το Τρομερό. Στην Αμερική μακιγιάρουν τους νεκρούς και βάφουν ροζ τα γραφεία κηδειών.

Στην  ίδια παρακμή είχαν πέσει κι οι Αρχαίοι Αθηναίοι. Είχαν θεσπίσει νόμον, που τιμωρούσε με θάνατον εκείνον που θύμιζε στους Αθηναίους το θάνατο! Ήταν η εποχή που οι αρχαίες Αθηναίες αντί παιδιά κρατούσαν σκυλιά στην αγκαλιά τους. Όταν τις είδες ο Λουκιανός είπε με το νου του: "Μπα, οι Αθηναίες γεννούν σκυλιά!"

Οι Αγωνιστές του '21 γνώριζαν την ελευθερία. Αγωνίζονταν για την Πίστη την αγία και για της Ελλάδος την ελευθερία. Γνώριζαν ότι δίχως την ελευθερία η ζωή είναι θάνατος. Αυτό σημαίνει το "Ελευθερία ή θάνατος".

10.4.19

Η δουλεία μέσα μας

Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η δουλεία μέσα μας είναι σαν την πτώση σ' ένα τέλμα. Δεν μπορούμε να βγούμε από εκεί, μόνο με τις δικές μας προσπάθειες.

Ο Αρχιμήδης έλεγε, δός μου ένα σταθερό τόπο να πατήσω και θα κινήσω τη Γη.
Για να βγούμε από το τέλμα, ο Χριστός είναι έξω από το τέλμα, και θα μας τραβήξει, αν το ζητήσουμε.

Έλθετε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς. Ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρύ" (τοις προαιρουμένοις).
Μ.Λ.

moschoblog.blogspot.com

9.4.19

Πολιτική και πνευματική εξουσία

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Λέει η Γραφή, αρχή σοφίας φόβος Θεού. Κι ο λαός λέει το ίδιο με το πνεύμα της Εκκλησίας: "Ποιός είδε το Θεό και δε φοβήθηκε". Που σημαίνει ότι εκείνος που δεν είδε το Θεό, δεν γνωρίζει το Τρομερό ούτε την ελευθερία.

Δεν γνωρίζει την ελευθερία από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, γιατί δεν αγωνίστηκε για την ελευθερία. Οι αγωνιστές του '21 γνώρισαν με αίμα το Τρομερό. Πίστευαν ότι η εξουσία πρέπει να αναφέρεται στο Θεό. Πολέμησαν για την Πίστη στο Θεό.

ΟΙ τωρινοί στην εξουσία, σε κάθε εξουσία, πολιτική, θρησκευτική, του πλούτου ή οποιαδήποτε άλλη, δεν βλέπουν το Τρομερό. Δεν το έζησαν ποτέ.

Παραθέτω την αρχή από την πρώτη ελεγεία του Ντουίνο του Ρίλκε, σε μετάφραση του Άρη Δικταίου (αν δεν κάνω λάθος)
Στη μνήμη μου την ονόμαζα "ελεγεία του Τρομερού":

Ποιος, εάν κραύγαζα, θα μ’ άκουγε λοιπόν απ’ των Αγγέλων
τα Τάγματα; Και μόνο να υπέθετα πώς ένας τους
μ’ έπαιρνε ξάφνου πάνω στην καρδιά του, θα χανόμουν
απ’ τη δυνατότερή του Ύπαρξη. Γιατί το Ωραίο δεν είναι τίποτε άλλο,
παρά ή μόλις πού αντέχουμε Αρχή του Τρομερού
και το θαυμάζουμε τόσο, γιατί αυτό, ανέμελο, μήτε πού νοιάζεται
να μας συντρίψει. Ο κάθε Αγγελος είναι τρομερός.
Κι έτσι συγκρατιέμαι και με σκοτεινό λυγμό καταπίνω
του καλέσματος μου τη φωνή. «Αχ και σε ποιόν μπορούμε πια
να προσφύγουμε; Μήτε στους Αγγέλους, μήτε στους ανθρώπους."

6.4.19

ΤΟ ΕΥΑΓΓΈΛΙΟ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Όταν διαβάζω ένα κομμάτι του Ευαγγελίου, λέω, αυτό το κομμάτι πρέπει να το διαβάζω κάθε πρωί. Με αυτό να αρχίζω τη μέρα μου. Κι όταν διαβάζω ένα άλλο κομμάτι, λέω πάλι το ίδιο. Κι αυτό γίνεται μέχρι το τέλος. Που σημαίνει ότι θέλω να το διαβάζω ολόκληρο κάθε μέρα. Τώρα καταλαβαίνω πώς μερικοί το ξέρουν όλο απ’ έξω. Λένε πως κι αν χαθεί το Ευαγγέλιο, ένας μοναχός μπορεί να το ξαναγράψει.

Σήμερα το πρωί, ενώ ακόμα βρισκόμουν στη μέθη του ύπνου, ήρθαν στο νου μου τα λόγια του Αποστόλου Παύλου στην Δευτέρα επιστολή, κεφάλαιο Γ΄, στίχος 3, «εστέ επιστολή Χριστού (,,,) εγγεγραμμένη ου μέλανι, αλλά Πνεύματι Θεού ζώντος, ουκ εν πλαξί λιθίναις, αλλά εν πλαξί καρδίαις σαρκίναις».

Και δεν ξέρω πώς συνδυάστηκαν τα λόγια αυτά με τις σκέψεις ότι το Πνεύμα του Θεού του ζώντος είναι θαυμασμός και χαρά για το Ωραίο και για το Υπέροχο και για το Χαριτωμένο και πως μπορούμε χωρίς θαυμασμό και χαρά να ελπίζουμε και να πιστεύουμε και να αγαπάμε;

Σηκώθηκα από το κρεβάτι, ήταν ακόμα πολύ νωρίς, 5 η ώρα το πρωί και άνοιξα την Καινή Διαθήκη στο κεφάλαιο Γ΄της δευτέρας επιστολής του Αποστόλου προς τους Κορινθίους! Θεέ μου τι θαυμαστά πράγματα γράφει; Το κεφάλαιο κλείνει με αυτά τα λόγια: «Ο δε Κύριος το Πνεύμα εστιν. Ου δε το Πνεύμα Κυρίου εκεί ελευθερία. Ημείς δε πάντες ανακεκαλυμμένω προσώπω την δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι την αυτήν εικόνα, μεταμορφούμεθα από δόξης εις δόξαν, καθάπερ από Κυρίου Πνεύματος.»

(Ο δε Κύριος είναι το Πνεύμα. όπου δε είναι το Πνεύμα του Κυρίου εκεί ελευθερία. Όλοι εμείς λοιπόν, χωρίς κάλυμμα στο πρόσωπο, δηλαδή ελεύθερα κοιτάζουμε, σαν σε καθρέφτη τη λαμπρότητα του Κυρίου και μεταμορφωνόμαστε σε αυτήν τη λαμπρή εικόνα του. Με την ενέργεια του Κυρίου, που είναι το Πνεύμα, βαδίζουμε από δόξα στ δόξα.)

Μια από τις σημασίες της λέξης «δόξα» μπορεί να είναι η επίγνωση. Τη λέξη αυτή την πρόσεξα, όταν ο ιερέας που κοινώνησε για τελευταία φορά, τη μακαρίτισσα γιαγιά μου Βασιλική, είπε ότι η γιαγιά μου κοινώνησε με επίγνωση

5.4.19

Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο κόσμος είναι λίγο ή πολύ βουλησιαρχικός. Επιδιώκει τη δύναμη κάθε είδους.
Ο Ελληνικός Πολιτισμός συνδυάζει την ηθική με την αισθητική.
Δηλαδή το θαυμασμό του Κάλλους (αισθητική) και την αγάπη του Καλού (ηθική).
Το Άσχημο το θεωρεί άδικο και επιδιώκει τη θεραπεία του. Αν κάτι είναι άσχημο (άδικο), δεν το δέχεται. Δεν είναι ωραίο, θα σου πει. Όλα μπορεί να τα δεχθεί. Αυτό που δεν είναι ωραίο, δεν έπρεπε να το κάνεις.

Την εποχή του Χριστού, το άσχημο το Ευαγγέλιο το ονομάζει "ακάθαρτο πνεύμα" και ενοχλούσε αυτόν που το είχε. Τον βασάνιζε και ζητούσε τη θεραπεία του: "Και καταβάς μετ' αυτών, έστη επί τόπου πεδινού. και όχλος μαθητών αυτού και πλήθος πολύ του λαού από πάσης της Ιουδαίας και Ιερουσαλήμ, και της παραλίου Τύρου και Σιδώνος, οι ήλθον ακούσαι αυτού, και ιαθήναι από των νόσων αυτών. και οι οχλούμενοι υπό πνευμάτων ακαθάρτων, και εθεραπεύοντο. Και πας όχλος εζήτει άπτεσθαι αυτού. ότι δύναμις παρ' αυτού εξήρχετο, και ιάτο πάντας. " (Λουκ, στ' 12-19)
moschoblog.blogspot.com

3.4.19

Οι νεκροί ζουν στην αιωνιότητα

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Το απόγευμα επισκέφθηκα την εξαδέρφη μου Ευαγγελία για τη γιορτή της. Κουβεντιάζοντας για διάφορα πράγματα, τη ρώτησα, αν πιστεύει ότι θα συναντήσουμε ξανά τους δικούς μας που πέθαναν.
Μου περιέγραψε ότι παρευρέθηκε στην εκταφή του αδερφού της και είδε τα οστά του.

-Πώς θα ξαναδούμε τη μορφή των νεκρών, αφού διαλύθηκαν τα σώματά τους; είπε.
-Θα τα ξαναδούμε με τα σώματά τους με άλλη υφή.

Όταν ζούσε ο αδερφός σου δεν έβλεπες μόνο το σώμα του, την υλική μορφή του. Έβλεπες και το πνεύμα του, την πνευματική του μορφή, Αυτήν δεν την έβλεπες με τα μάτια, αλλά με το νου. Και τώρα μπορείς να τη δεις με το νου, την έκτη αίσθηση της ψυχής, αν και έχει πεθάνει. Αν ξεχνάμε μια μορφή, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Η επιστήμη λέει πως τίποτε δε χάνεται στο σύμπαν. Για να χαθεί κάτι, πρέπει να βγει έξω από το σύμπαν, πράγμα αδύνατο, γιατί ό,τι είναι έξω από το σύμπαν είναι το σύμπαν διευρυμένο.

Όταν βλέπουμε σε μια φωτογραφία ένα πρόσωπο, το βλέπουμε στις δύο διαστάσεις του, στο μήκος και στο πλάτος. Την τρίτη διάσταση του προσώπου, το ύψος, δεν την βλέπουμε με την όρασή μας, αλλά με το νου. Στην πραγματικότητα, το πρόσωπο της φωτογραφίας, το βλέπουμε στις τρεις διαστάσεις του, ενώ είναι στις δύο. Την τρίτη, τη βλέπουμε με το νου.

Η καλοσύνη ενός ανθρώπου γίνεται αντιληπτή, αν και δεν είναι ορατή με τα μάτια μας. Είναι έξω και από τον κόσμο των τριών διαστάσεων, αλλά υπάρχει στον κόσμο μας και τη βλέπουμε με το νου. Λέμε ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Οι αρετές είναι στην αιωνιότητα. Ο Αριστοτέλης ονομάζει την αιωνιότητα "ειδητική περιοχή", δηλαδή περιοχή των "ειδών" και ο Πλάτων την ονομάζει κόσμο των ιδεών.

31.3.19

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΥΓΕΣ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Οι λέξεις δεν είναι κραυγές είναι νόημα. Ο κόσμος χωρίς τους Έλληνες, θα γίνει άκαρδος, ανούσιος, σκληρός,, χωρίς νόημα.

Πνοή, πνεύμα, πνέει, πνεύμων, ψύχει (την καρδιά), ψυχή, άνεμος, animus κ.λ.π.

"λογισμὸς μὲν δὴ τοίνυν ἐστὶ νοῦς μετὰ ὀρθοῦ λόγου ... 30 ὁ γὰρ λογισμὸς τῶν μὲν ἀρετῶν ἐστιν ἡγεμών, τῶν δέ παθῶν αὐτοκράτωρ."
Μακκαβαίων Δ' 1-30

(Διότι ο λογισμός είναι ηγεμών μεν των αρετών, κυρίαρχος δε των παθών. .. Διότι ο ορθοφρονών νους διώχνει τα πάθη των ορέξεων.)
moschoblog.blogspot.com

30.3.19

Μη φοβάστε την κλειστοφοβία

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο ακούσιος εγκλεισμός σε κάποιο χώρο , σε άλλους προκαλεί πανικό, αυτό που ονομάζουμε κλειστοφοβία , σε άλλους όχι. Γιατί νιώθουμε πανικό όταν κλεινόμαστε κάπου π.χ στον χαλασμένο ανελκυστήρα;
Ο φόβος συνδέεται με κάποιον συγκεκριμένο κίνδυνο. Γιατί μας πανικοβάλει ό,τι εμποδίζει την ελευθερία; Ποιος είναι ο συγκεκριμένος κίνδυνος από τη δέσμευση της ελευθερίας; Δεν είναι κανείς κίνδυνος. Η κλειστοφοβία είναι από τα παιδικά μας χρόνια. Βρίσκεται μακριά, στα παιδικά μας χρόνια κείται, όπως θα ‘λεγε ο ποιητής.
Η κλειστοφοβία είναι ενοχή. Ουδείς άξιος των συνδεδεμένων με τις σωματικές ηδονές, λέει μια μυστική ιερατική ευχή. Η φιληδονία δημιουργεί ενοχές, ιδίως όταν η σαρκική επιθυμία ξυπνάει ,πριν την ώρα της , στην παιδική ηλικία. Οι γονείς πρέπει να προσέχουν να μην ξυπνήσει η σαρκική ηδονή στο παιδί από τις εικόνες που βλέπει.
Οι Έλληνες συνειδητοποιούμε ότι χωρίς ελευθερία δεν μπορούμε να ζήσουμε. Εννοούμε τη ζωή ως ελευθερία. «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή». Τώρα που νιώθουμε ότι δεν είμαστε ισχυροί απέναντι στους εχθρούς μας, που επιβουλεύονται την ελευθερία της πατρίδος μας, νιώθουμε όλοι σαν να ζούμε ένα βαρύ πένθος. Δεν έχουμε όρεξη να χαρούμε. Δεν τραγουδάμε πια ούτε χορεύουμε.
Η λέξη «πανικός» προέρχεται από το όνομα του μυθολογικού τέρατος , (μισό άνθρωπος και μισό τράγος), τον Πάνα, τον μυθολογικό θεό της μουσικής. Ίσως επειδή η μουσική μπαίνει κατ’ ευθείαν στην ψυχή και την αιχμαλωτίζει με τη δύναμη της υποβολής που διαθέτει. Πανικός είναι η υποδούλωση της ψυχής. Η ψυχή μας χάνει την ελευθερία της. Και δίχως ελευθερία δεν αντέχουμε να ζούμε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για τους Έλληνες η ελευθερία είναι η σωτηρία της ψυχής!
Η σωματική ηδονή , άραγε όταν ξυπνάει πριν την ώρα της σε ένα παιδί, μπορεί λόγω του ότι υπερβαίνει τις δυνάμεις του , να προκαλέσει κατόπιν στον ενήλικο τη φοβία της στέρησης της ελευθερίας, του αυτεξούσιου.
Η σωματική ηδονή είναι τόσο δυνατή που νιώθεται σαν απώλεια της ελευθερίας ή και σαν θάνατος (έκσταση) . ΟΙ σωματικές ηδονές είναι σκοτάδι. Ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του, αποδίδει τις φοβίες στα έργα του σκότους, όπως αποκαλεί τις σωματικές ηδονές και θεωρεί ως αντίδοτο, το να έχουμε μέσα μας το Χριστό.
« Νυν γαρ εγγύτερον ημών η σωτηρία ή όταν επιστεύσαμεν. Η νυξ προέκοψεν η δε ημέρα ήγγικεν. Αποθώμεθα ουν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός. Ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν. Μη κώμοις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω. Αλλ’ ενδύσασθε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιεισθε εις επιθυμίας» .
(Τώρα η τελική σωτηρία βρίσκεται πιο κοντά μας παρά τότε που πιστέψαμε. Η νύχτα όπου να ‘ναιφεύγει, και η μέρα κοντεύει να ‘ρθει. Γι’ αυτό ας πετάξουμε από πάνω μας τα έργα του σκότους, κι ας φορέσουμε τα όπλα του φωτός. Η διαγωγή μας να είναι κόσμια, τέτοια που ταιριάζει στο φως. Ας πάψουν τα φαγοπότια και τα μεθύσια, η ασύδοτη κι ακόλαστη ζωή, οι φιλονικίες κι οι φθόνοι. Ντυθήτε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και μην αφήνετε τον αμαρτωλό εαυτό σας να σας παρασύρει στην ικανοποίηση των επιθυμιών σας.)
moschoblog.blogspot.com

29.3.19

Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου


Είμαστε πολλοί, που δεν έχουμε πολιτικές φιλοδοξίες. Όμως θέλουμε να βοηθήσουμε την πολιτική κατάσταση να γίνει καλύτερη από τη σημερινή. Πώς μπορούμε;

Το πρώτο βήμα είναι να ενωθούμε και να συμφωνήσουμε γι' αυτά που μπορούμε να κάνουμε. Τί μπορούμε να κάνουμε; Μπορούμε να γίνουμε συνειδητοί και να βοηθήσουμε και άλλους να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση και να σκεφτούν, τί μπορούμε να κάνουμε.

Νομίζω ότι η πολιτική κατάσταση δεν έχει προοπτική πέραν της προοπτικής των πολιτικών να εκλεγούν. Μπορούμε να τους πείσουμε να είναι ειλικρινείς απέναντι στους ψηφοφόρους τους και να λάβουν θέση απέναντι σ'τα αιτήματα του εκλογικού σώματος.

Και το σπουδαιότερο από όλα : Ποιά είναι η θέση τους απέναντι στο όνομα της Μακεδονίας. Αν είναι υπέρ της ακύρωσης του προσυμφώνου των Πρεσπών ή όχι. Και είναι υπέρ, σε ποιές ενέργειες  θα προβούν για την ακύρωσή του.

28.3.19

"Εν τη οικία του πατρός μου πολλαί μοναί εισιν"

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η ψυχή μοιάζει με το σώμα. Είναι σωστό αυτό που λένε, πώς όπως είναι το σώμα (η μορφή) έτσι είναι (μοιάζει) κι η ψυχή. Αν υπήρχε φωτογραφική μηχανή να φωτογραφήσουμε την ψυχή, θα βλέπαμε πως έχει τη μορφή του σώματος. Έτσι εξηγείται πως όταν αφήσουμε το σώμα μας εδώ στη γη, για να πάμε στον πνευματικό κόσμο των ασωμάτων, θα γνωριζόμαστε μεταξύ μας και θα γνωρίζουμε επίσης τον εαυτό μας. Αν η ψυχή μας δεν είχε τη μορφή του σώματος, δεν θα γνωρίζαμε ούτε τον εαυτό μας.
Το βράδυ, συνήθως, όταν πέφτουμε να κοιμηθούμε, αν νιώθουμε κάποια σωματική ενόχληση, σκεφτόμαστε, τι έφταιξε άραγε; Τι μας πείραξε; Την ίδια αυτοεξέταση κάνουμε αν νιώθουμε ότι η συνείδησή μας διαμαρτύρεται σε κάτι. Στην αυτοεξέταση διαπιστώνουμε ότι υπάρχει αντιστοιχία ψυχής και σώματος. Διαπιστώνουμε επίσης ότι πρώτα πάσχει από κάτι η ψυχή και κατόπιν το πάθος της υποφέρει και το σώμα. Π.χ. αν κάναμε λάθος σκέψεις, μπορεί να νιώσουμε πονοκέφαλο κι αν κάναμε λάθος στον ηθικό τομέα, μπορεί να νιώθουμε ενοχλήσεις στην καρδιά. Στα σημεία που υποφέρει η ψυχή , στα αντίστοιχα στοιχεία υποφέρει και το σώμα. Άρα η ψυχή μοιάζει με το σώμα.
Αν δεν έμοιαζε η ψυχή με το σώμα, δεν θα υπήρχε παράδεισος. Πώς θα χαιρόμαστε στον ουρανό, αν δεν γνωρίζουμε τους αγαπημένους μας, κι αν δεν γνωρίζουμε ούτε τον εαυτό μας ;
Τα λόγια του Κυρίου "εν τη οικία του πατρός μου πολλαί μοναί εισίν", πιθανόν σημαίνουν ότι στον ουρανό θα λάβουμε τα σώματά μας (μοναί), άλλης υφής, οπωσδήποτε όμως θα είναι "μοναι" (κατοικίες), όπως και στη γη το σώμα είναι κατοικία (ναός) του πνεύματος. Η πίστη μας στην Ανάσταση είναι πίστη στην ανάσταση των σωμάτων, αφού η ψυχή μας δεν θα πεθάνει με το θάνατο του σώματος.

26.3.19

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η άρνηση της αιωνιότητας δεν είναι άγνοια. Η άγνοια θεραπεύεται. Είναι έλλειψη λογικής. Με άλλα λόγια είναι λίγο μυαλό. Αυτός που έχει έλλειψη λογικής, έχει λίγο μυαλό, είναι λιγόμυαλος. Δεν τον "κόβει", όπως έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου Βασιλική. Όταν στο χωριό μου έλεγαν για κάποιον, ότι δεν τον "κόβει", σήμαινε να παραιτηθείς από αυτόν. Δεν έχει θεραπεία, παρά μόνο με ένα θαύμα!

Για να καταλάβουμε την αιωνιότητα σε σχέση με τον άνθρωπο και τον χρόνο του, ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πρώτα την "μη αιωνιότητα" ή αλλιώς, το πρόσκαιρο, το παροδικό, το επιπρόσθετο, με ένα λόγο , τη φθορά.

Όλα τα πράγματα λένε οι αρνητές της αιωνιότητας, αρχίζουν και τελειώνουν κάποτε. Τίποτε δε μένει. Το ίδιο ακριβώς λέει και ο Ηράκλειτος, (τα πάντα ρει και ουδέν μένει. Δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης), το ίδιο και η Αγία Γραφή, στο βιβλίο του Εκκλησιαστή (ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης). Το ίδιο λέει και ο Κύριός μας "παράγει ο κόσμος και η επιθυμία αυτού".

Το ίδιο λένε, αλλά για ποιά πράγματα το λένε: Ο Ηράκλειτος πίστευε στο Θεό και ο συγγραφέας του Εκκλησιαστή επίσης. Το ίδιο λένε ότι δεν μένουν τα πράγματα που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ για να μείνουν.
Οι αρνητές της αιωνιότητας αρνούνται την αιωνιότητα των αιωνίων πραγμάτων, της αρετής π.χ. και της αλήθειας. Την αρετή και την αλήθεια τη θεωρούν προσωρινή, ενώ θεωρούν αιώνια την φθορά των  φθαρτών πραγμάτων, π.χ. της "εξ-ουσίας, που όπως το λέει και η λέξη, στερείται ουσίας, δηλαδή στερείται του στοιχείου που μένει για πάντα, του στοιχείου της αιωνιότητας. Δεν είναι αιώνια η αρετή, αλλά είναι αιώνια η κακία!

Ότι οι αρνητές δεν είναι απλώς αδαείς φαίνεται από το δόλο τους ότι αρνούνται την αιωνιότητα στα αιώνια στοιχεία της ζωής και τη δέχονται στα φτωχά και ασθενή στοιχεία αυτού του κόσμου. Οι αρνητές θα αρρωστήσουν όταν δούνε ότι αυτό που λάτρεψαν είναι ένα ψέμα, και ότι αυτό που τους άρεσε κάποτε, τώρα έπαψε να τους αρέσει.

Παράδειγμα οι νέοι μας λίγα χρόνια πριν τρελαίνονταν για τη ροκ μουσική. Τους έλεγα, τί θα κάνετε όταν δεν θα σας αρέσει. Απαντούσαν ότι θα τους αρέσει για πάντα. Κι όμως τώρα δεν τους αρέσει. Κι αν δεν βρουν κάτι να τους αρέσει, θα χρειαστούν ψυχολογική υποστήριξη. Η Εκπαίδευση καταδιώκει την Πίστη στο Χριστό και την μοναδική θεραπεία της μέσω του αγιασμού του κόσμου.

25.3.19

Η αναζήτηση του αληθινού Θεού

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Μια φορά, κάποιος έκανε μια ομιλία. Στο τέλος της ομιλίας τον περίμενε στην έξοδο του πνευματικού κέντρου, ένας γέρος που τον ρώτησε:
-Τι ψάχνεις;
Ο άνθρωπος σκέφτηκε, σκέφτηκε, ώσπου βρήκε τι έπρεπε να απαντήσει: έπρεπε να ρωτήσει το γέρο, «εσύ τι ψάχνεις;» Αλλά ο γέρος είχε φύγει.
Είτε με επίγνωση είχε χωρίς επίγνωση, αυτό που ψάχνουμε είναι ο Θεός. Ο Σωκράτης έλεγε, δεν αξίζει η ζωή, αν δεν αναζητάς. Και ο βωμός στον άγνωστο Θεό, αυτό ακριβώς σημαίνει: την αναζήτηση του αληθινού Θεού!
Οι χριστιανοί ορθόδοξοι αναζητάμε την παρουσία του Κυρίου στη ζωή μας. "Αγρυπνείτε, δεόμενοι εν παντί". Δεν είναι η αναζήτησή μας, μια φιλοσοφική αναζήτηση. Είναι η δίψα της ψυχής μας για τον Κύριον. Εδίψησέ σε η ψυχή μου τον Κύριον.
Οι στίχοι αυτοί του Δαβίδ, χρυσίον πεπυρωμένον επταπλασίως:
"Αγαπήσω σε, Κϋριε, η ισχύς μου. Κύριος στερέωμά μου και καταφυγή μου και ρύστης μου.
Ο Θεός μου βοηθός μου, και ελπιώ επ΄αυτόν. "

22.3.19

Αναμνήσεις από τον Αλέκο

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Από το μακαρίτη τον Αλέκο έμαθα πολλά. Είναι από τους λίγους ανθρώπους που θαυμάζω. Λέω "είναι", και όχι "ήταν" , γιατί πιστεύω ότι οι νεκροί ζουν και έχουν πλήρη διαύγεια. Δεν κοιμούνται ούτε βρίσκονται σε λήθαργο κι ας τους λέμε "κεκοιμημένους".
Η αληθινή ζωή αρχίζει με το θάνατο. Τώρα βλέπουμε μέσα από τον καθρέφτη του σώματος. Μετά το θάνατο, βλέπουμε τα ίδια τα πράγματα καθώς είναι και όχι τα είδωλά τους στον καθρέφτη. Λέμε τους νεκρούς κεκοιμημένους, γιατί δεν έχουμε άλλη καλύτερη λέξη. Έξάλλου ο θάνατος μοιάζει με ύπνο.
Τον Αλέκο τον θαύμαζα .Σε μένα η μάθηση είναι θαυμασμός. Θαυμάζω κάτι, το μιμούμαι και έτσι το μαθαίνω. Αν δεν θαυμάζουμε δε μαθαίνουμε. Το ότι είμαστε λαός που αγαπάει το ωραίο, ,που το θαυμάζει και το μιμείται εξηγεί γιατί μαθαίνουμε εύκολα.
Μ' άρεσε ότι μιλούσε με μεταφορές. Θα γινόταν καλός ποιητής, αν έγραφε ποίηση. Ήξερε τη μεταφορική χρήση της γλώσσας. Αυτό είναι χάρισμα. Ή το έχει κανείς από τη μάνα του ή δεν το έχει. Δεν αποχτιέται, όπως και η αίσθηση του χιούμορ.
Ο Αλέκος είχε χιούμορ. Έλεγε σε μένα για το γράψιμο:΄Ελα βάλε εσύ τις λέξεις σου στη σειρά. Γράφω λογοτεχνία, για τον Αλέκο, σήμαινε "βάζω τις λέξεις στη σειρά". Ένα άλλο που έλεγε πάντα, ήταν το πώς να πορεύεται κανείς στη ζωή του. Πώς να βλέπει τα πράγματα από ψηλά: "Κοίταζε ψηλά" , μού 'λεγε, για να δείξει ότι του άρεσε να γράφω για το Χριστό.

19.3.19

Εγρήγορση

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο χειρότερος από όλους τους νόμους και ο πιο δύσκολος είναι ο νόμος της αμαρτίας. Δύσκολος γιατί ενώνεται με τα μέλη του σώματος και αντιστρατεύεται από εκεί το πνεύμα. Μέχρι που δεν μας υποτάσσει είναι χρήσιμος για την ελευθερία. Η ελευθερία για να υπάρξει πρέπει να συναντάει αντίσταση, αλλιώς δεν υπάρχει χωρίς αντίσταση, ελευθερία του «καναπέ».

Αντίσταση είναι π.χ. το σκοτάδι στην παραβολή των δέκα παρθένων, που τις εμποδίζει να δουν το Νυμφίο. Οι πέντε φρόνιμες έχουν μαζί τους λάδι για τις λαμπάδες τους. Είναι δηλαδή σε διαρκή εγρήγορση (ετοιμότητα) , αντίθετα με τις πέντε μωρές που δεν έχουν μαζί τους λάδι, δεν είναι δηλαδή σε διαρκή εγρήγορση. Όταν έρχεται ο Νυμφίος εν τω μέσω της νυκτός ,δεν τον βλέπουν. Είναι μακάριος , όπως λέει το οικείο τροπάριο, αυτός που βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση. «Ιδού ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός./ Και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου ,/ μη τω ύπνω κατενεχθείς και τω θανάτω παραδοθείς.»

Η παραβολή αυτή του Χριστού δείχνει ότι η βασιλεία του Θεού μοιάζει με την διαρκή εγρήγορση των πέντε φρονίμων παρθένων. Πρέπει να βρισκόμαστε σε διαρκή εγρήγορση, να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, γιατί δεν ξέρουμε τη μέρα και την ωρα, που ο Υιός του ανθρώπου έρχεται.

Θυμάμαι μια φορά, ο πατέρας μου βλέποντας να διαβάζω συνεχώς τη Γραφή, μου ζήτησε να του πω, κάτι που θεωρώ, το πιο σημαντικό, που πρέπει να ξέρει ένας πιστός και του είπα ένα στίχο του Δαβίδ, που τον αντέγραψε και τον έφερε πάντοτε μαζί του, το στίχο: «Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός, ετοίμη η καρδία μου, άσομαι και ψαλώ εν τη δόξη μου. Εξεγέρθητι, η δόξα μου. Εξεγέρθητι, ψαλτήριον και κιθάρα. Εξεγερθήσομαι όρθρου.» (Ψαλμ. 56)

Τρεις φορές ο ψαλμός επαναλαμβάνει το ρήμα «Εξηγέρθητι» (Ξυπνείστε). Ο Δαβίδ ξυπνούσε πρωί. «Εξεγερθήσομαι όρθου».

18.3.19

Πρόσεχε τον εαυτό σου

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Προσοχή του εαυτού σημαίνει να μην αφήνουμε να γεννηθεί μέσα στην καρδιά μας καμιά μάταιη επιθυμία . Nα μη μας κατηγορεί σε τίποτε η συνείδησή μας. Ο εχθρός του ανθρώπου βρίσκεται παντού, στη γη, στα υποχθόνια , στα επουράνια. Μόνο στην καθαρή συνείδηση δεν πλησιάζει.
Μη φοβάσαι, μόνον πίστευε. Ο Κύριος ενθαρρύνει με αυτά τα λόγια τον Ιάειρο που φοβάται για τη ζωή του παιδιού του. Η πίστη δεν είναι μια απλή διανοητική στάση, μια γνωστική κατάσταση, η οποία μας αφήνει αδιάφορους.
Η πίστη μας μεταμορφώνει. Δεν είμαστε όπως τότε που δεν πιστεύαμε. Η πίστη μας κάνει καινούριους ανθρώπους, αναγεννημένους πνευματικά. Μας ανεβάζει πιο ψηλά από την καθημερινότητα .Βλέπουμε τα πράγματα με το πνεύμα του Χριστού, απελευθερωμένοι από την υποδούλωση στα φτωχά και ασθενή στοιχεία αυτού του κόσμου, στα πάθη.
Ο Ιάειρος, προστρέχει στον Ιησού για να σώσει το παιδί του, «πολλά λέγων», σημειώνει ο Ευαγγελιστής. Ο Ιάειρος μετά τη συνάντησή του με τον Κύριο, δεν είναι πια ο ίδιος, όπως ήταν πριν. Μένει σιωπηλός, γεμάτος ελπίδα στην καρδιά του.

17.3.19

Η πνευματική δύναμη είναι ανώτερη (πόλεις οχυράς επέβη σοφός)

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η πνευματική δύναμη είναι ανώτερη από τη φυσική δύναμη. Η φυσική δύναμη χωρίς ηθικό κατέχεται από πνεύμα δειλίας και πανικού και ηττάται. Οι Έλληνες έχουμε επίγνωση της υπεροχής της πνευματικής δύναμης. Ο Διγενής δεν είναι φυσική δύναμη. Είναι πνεύμα αγάπης της πατρίδας.

Από τον Όμηρο ακόμα και πριν από αυτόν οι Έλληνες έχουν επίγνωση ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα, που ζητεί φυσική δύναμη, αλλά και πνεύμα (ήλιο, φως) που ζητεί τον ουρανό. Στην Ιλιάδα ο Όμηρος γράφει ότι αντίθετα με τους επιθχονίους, όπως ονομάζει το γήινο άνθρωπο, που δεν έχει συνείδηση του ουράνιου εαυτού, έκαναν σπονδές στην πνευματική δύναμη.

Ο Κύριος είπε στους Μαθητές Του, ότι το πνεύμα αυτών που τον ακολουθούν εξαγνίζει και το σώμα τους. Παύει η αντίθεση ανάμεσα στο σώμα και στο πνεύμα και ο άνθρωπος ειρηνεύει με τον εαυτό του και με τους άλλους. Τους είπε επί λέξει: « Όσα εάν δήσητε επί της γης, έσται δεδεμένα εν τω ουρανώ. Και όσα εάν λύσητε επί της γης , έστται λελυμένα εν τω ουρανώ.»

Αυτούς που θέλουν να παραμένουν γήινοι, τους επιχθονίους, όπως τους ονομάζει ο
Όμηρος, η Εκκλησία μας τους προτρέπει να μάθουν τη δικαιοσύνη. "Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης."  Το σώμα του ανθρώπου δεν είναι εντελώς στερημένο από αρετές. Η σωφροσύνη, η δικαιοσύνη κ.ά. είναι αρετές σωματικές για να ζούμε ειρηνικά με τους άλλους. Έως ότου ζητήσουν τις αρετές που εξαγνίζουν την ψυχή, ας μάθουν τη δικαιοσύνη.

Για να καταλάβουμε τη διαφορά ανάμεσα στην εξαγνιστική αρετή της συνείδησης και στις σωματικές αρετές, να πάρουμε το παράδειγμα της κληρονομίας. Διαφέρει ο κληρονόμος που έχει επίγνωση ότι είναι κληρονόμος, από τον κληρονόμο, που δεν έχει επίγνωση. Όταν δεν έχει επίγνωση είναι όσον αφορά την κληρονομία σαν μια γάτα, η οποία δε νοιάζεται παρά μόνο για το γάλα της. ακόμα κι αν είναι κληρονόμος μιας τεράστιας περιουσίας  κάποιου εκκεντρικού Αμερικάνου εκατομμυριούχου,.

Πολλοί έχουν αντίρρηση ως προς την υπεροχή του πνεύματος.  Πιστεύουν ότι το  πνεύμα , όπως είναι λεπτεπίλεπτο , ηττάται από τη φυσική δύναμη. Η αντίρρηση αυτή δεν ευσταθεί. Τα μαμούθ εξαφανίστηκαν ενώ τα μικρά ζώα, ως λεπτότερα και πιο ευλύγιστα επιβιώνουν.  Η βαμπακιά όταν είναι να ξεραθεί, ξεραίνει πρώτα τα μεγάλα και σκληρά φύλλα που βρίσκονται κάτω κοντά στη ρίζα και κατόπιν τα λεπτότερα που βρίσκονται επάνω , κοντά στον ανθό.

Μια άλλη αντίρρηση για το πνεύμα είναι ότι δεν επιβάλλεται με τη βία σ' αυτούς που το αρνούνται.  "Σοφίαν δε και παιδείαν ασεβείς εξουθενήσουσιν."  Πράγματι δεν είναι για όλους η πίστη. Αν και όλοι οι άνθρωποι αποτελούνται από σώμα και πνεύμα. Όλοι έχουν πνεύμα, αλλάδεν έχουν όλοι επίγνωση. "Μακάριος (ευτυχισμένος) λέει η Γραφή , είναι αυτός που βρήκε σοφίαν. Σε αγαθή καρδιά θα αναπαυθεί η σοφία. Αυτός όμως που δεν έχει καρδιά, δεν θα μπορέσει να βρει σοφία. Πρέπει να ευχαριστούμε το Θεό, που μας χάρισε σοφία και δύναμη!

14.3.19

"Πάντα προς δόξαν Θεού ποιείτε"

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Προς τι και γιατί γίνονται όλα αυτά; Το ερώτημα αυτό μας απασχολεί συνήθως μετά τα πενήντα. Μέχρι τα πενήντα μπορούμε να είμαστε ξένοιαστοι χαροκόποι. Μετά τα πενήντα όμως , όταν η ζωή αρχίζει να γέρνει προς τη δύση της, αρχινάμε να φιλοσοφούμε. Μερικά πράγματα έχουν πεθάνει για μας και μεις έχουμε πεθάνει για μερικά πράγματα. Η φιλοσοφία είναι σπουδή θανάτου ή αλλιώς φιλοσοφία είναι να ξέρεις να διακρίνεις τα πνεύματα. Δεν είναι το ίδιο πνεύμα να αγαπάς τους εχθρούς σου, με το πνεύμα να μισείς τους εχθρούς σου.

Οι οπαδοί του Μαρξ παρανόησαν τη θεωρία του της πάλης των τάξεων, μπορεί κι ο ίδιος να την παρανόησε, γιατί κανείς δε διακρίνει τα πνεύματα. Υπάρχουν πράγματι διαφορετικές τάξεις, αλλά πρόοδος δεν είναι η δικτατορία μιας τάξης επί των άλλων. Πρόοδος είναι να προοδεύουν όλες οι τάξεις με πνεύμα ομόνοιας και ενότητας. Οι τάξεις, όπως κι οι άνθρωποι είναι ισότιμοι. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα αντί να εξομαλύνουν τις διαφορές ανάμεσα στις τάξεις, τις κάνουν μεγαλύτερες. Οι πλούσιοι πλουσιότεροι κι οι φτωχοί φτωχότεροι.

Προς τι, λοιπόν, και γιατί γίνονται όλα αυτά; Ο πιστός στο Χριστό ζητεί από τον Κύριο και Θεό του, να του γνωρίσει το δρόμο, στον οποίο θα πορευτεί. Ο χριστιανός έχει την ελπίδα του στο Χριστό. Αλλά δεν είναι όλοι πιστοί. Είναι μεγάλη ευθύνη να πιστεύεις. Στην πραγματικότητα δεν συνειδητοποιούμε την ευθύνη αυτή. Δεν συνειδητοποιούμε το γεγονός ότι η πίστη είναι από την αρχή, από καταβολής κόσμου. Κι αν δεν εκτιμάμε την αξία της πίστης γινόμαστε ολιγόπιστοι και ρηχοί πνευματικά.

Δεν είναι όλοι πιστοί. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι θα ζήσουμε σ’ ένα κόσμο, που δεν πιστεύει ούτε προσεύχεται. Ο κόσμος αυτός είναι εχθρικός απέναντι στους πιστούς. Οι ηγέτες του Σοβιετικού καθεστώτος κατεδίωξαν την πίστη στο Χριστό. Ελέχθη, πως οι διώξεις σταμάτησαν όταν αντιλήφθηκαν ότι σκοτώνουν τους καλύτερους πολίτες.
Πόσα πράγματα αγνοούμε για την πίστη! Όλη τη ζωή να διαβάζουμε το Ευαγγέλιο, θα ανακαλύπτεις πάντοτε καινούρια πράγματα που θα γεμίζουν την ψυχή σου με χαρά και αγαλλίαση.

Οι χριστιανοί πιστεύουμε ότι ο Θεός βοηθάει τους ανθρώπους και ότι είναι απροσωπόληπτος. Βρέχει επί δικαίου και αδίκους. Χαιρόμαστε όταν γνωρίζουμε ότι μας σκέφτονται και ότι ενδιαφέρονται για μας. Πόσο ασύγκριτα μεγάλη είναι η χαρά μας , όταν γνωρίζουμε ότι ο Θεός ενδιαφέρεται για μας και μας βοηθάει!

Η ανάγνωση κι η μελέτη του Ευαγγελίου και ο εκκλησιασμός μου δίνουν χαρά και δύναμη. Τους στίχους αυτούς του Δαβίδ τους ζω. «Εξομολογείσθε τω Κυρίω και επικαλείσθε το όνομα αυτού, απαγγείλατε εν τοις έθνεσι τα έργα αυτού/ Άσατε αυτώ και ψάλατε αυτώ, διηγήσασθε πάντα τα θαυμάσια αυτού.» Χαίρομαι ότι μπορούμε να ζούμε και να εργαζόμαστε χάριν του Θεού. Τίποτε να μη γίνεται χωρίς το Θεό.
moschoblog.blogspot.com

12.3.19

Ταπείνωση και υπερηφάνεια

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Στο χωριό μου, όταν τύχαινε ναρθεί κάποιο σημαίνον πρόσωπο, (βουλευτής ή νομάρχης ή κάποιος άλλος κρατικός αξιωματούχος). άκουγες μερικούς χωριανούς να διαφοροποιούνται σε αναφορά με το σημαίνον αυτό πρόσωπο. Ήταν οι ταπεινοί που έλεγαν ότι το σημαίνον πρόσωπο τους γνωρίζει και μπορεί και να τους θυμηθεί και ήταν και οι περήφανοι, που έλεγαν ότι γνωρίζουν το σημαίνον πρόσωπο που επισκέφτηκε το χωριό τους.

¨Ο Θεός με ξέρει και έχει μια θέση για μένα εκεί επάνω.» Τα λόγια αυτά ενός ταπεινού πιστού δείχνουν ότι η πίστη στο Θεό, μας δίνει τη δύναμη να μην ταυτιζόμαστε με ό,τι βρίσκεται μπροστά μας. Αλλά να τηρούμε μια απόσταση από τα πράγματα ως υποκείμενα. Το περιβάλλον είναι το υλικό της ζωής , είναι αντικείμενο προς επεξεργασία πνευματική, από την οποία φαίνεται η πνευματικότητα του κάθε ανθρώπου.

Η ίδια διάκριση σε δύο κατηγορίες γίνεται κα με το Θεό. Οι ταπεινοί λένε «με ξέρει ο Θεός». Οι υπερήφανοι λένε «ξέρω το Θεό». Και οι υπέρμετρα υπερήφανοι λένε «Δεν υπάρχει Θεός». Αυτοί ξέρουν ότι δεν υπάρχει Θεός. Γνωρίζουν το Θεό και είναι σε θέση να ξέρουν ότι δεν υπάρχει πουθενά στο Σύμπαν. Αν υπήρχε θα το ήξεραν.

Από τις τρεις αυτές κατηγορίες μόνον η πρώτη κατηγορία γνωρίζει το Θεό, ενώ η δεύτερη και η Τρίτη δεν γνωρίζουν το Θεό. Ούτε κι ο Θεός τους γνωρίζει. «Ουκ οίδα υμάς», δεν σας γνωρίζω, θα τους πει όταν ζητήσουν, στη μεγάλη ανάγκη, τη βοήθεια του Θεού.

Στην επιστολή του προς τους Γαλάτες ο Απόστολος Παύλος, με οδύνη της καρδιάς του, αναρωτιέται αν μάταια κοπίασε να μεταδώσει σ’ αυτούς την Πίστη. Τώρα, τους γράφει, που γνωρίσαν το Θεό, ή μάλλον που ο Θεός τους γνώρισε, επιστρέφουν πάλι στην υποδούλωσή τους στα ασθενή και φτωχά στοιχεία και παρατηρούν τα άστρα και τους πλανήτες, που καμίαν δύναμιν δεν έχουν να τους χαρίσουν τα αιώνια αγαθά, μηδέ μπορούν να τους ωφελήσουν πνευματικώς εις την ψυχήν

11.3.19

"Μουσικήν ποίει και εργάζου"

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η χάρη ,  γράφει κάπου ο Απόστολος Παύλος, τρέχει και δοξάζεται. Η χάρη τρέχει σημαίνει επικοινωνεί Σημαίνει ότι έχει φωνή και μεταδίδεται από τον ένα στον άλλον. Η χάρη είναι ελεύθερη φωνή. Εκφράζει τη σκέψη του ανθρώπου. Είμαστε άραγε ο καθένας  μια ελεύθερη φωνή; Εκφράζουμε ελεύθερα τη σκέψη μας; Το τελευταίο μάθημα που ο Θεός δίδαξε στο Σωκράτη ήταν αυτό: "Μουσικήν ποίει και εργάζου".

Ο Σωκράτης στις τελευταίες στιγμές της ζωής του, όπως διαβάζουμε στο Φαίδωνα,  έγραφε δημοτική ποίηση. Δηλαδή ποίηση που μπορούσε να καταλάβουν οι άνθρωποι. Επικοινωνούσε, με άλλα λόγια, με τους ανθρώπους, λίγα λεπτά πριν το θάνατό του. Όσο διαρκούσε η προετοιμασία του δηλητηρίου που θα του έδινε ο δήμιος σε εκτέλεση της ποινής που του επέβαλαν οι Αθηναίοι.

Με αυτήν την έννοια ο Πλάτων είπε, «δώστε μου τους ήχους (τις φωνές) και πάρτε τους νόμους». Ο Γκαίτε επίσης κατανοούσε τη μεγάλη σημασία που έχει η φωνή του ανθρώπου: «Ο άνθρωπος", είπε, "βουβαίνεται στον πόνο του. Εμένα μού ‘δωσε ο Θεός το χάρισμα να λέω το τι υποφέρω». Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο το χάρισμα της φωνής, δηλαδή της έκφρασης της σκέψης του. Αλλά δεν υπάρχει ελεύθερη σκέψη χωρίς γνώση του εαυτού.  Ελεύθερη σκέψη προϋποθέτει αυτογνωσία. Αν δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, δεν μπορούμε να εκφράζουμε τη σκέψη μας.

Είμαστε άραγε φωνή, δηλαδή γνώση και έκφραση του εαυτού μας; Αυτό είναι το μεγαλύτερο όπλο μας. Αυτοί που κυβερνούν τον κόσμο, το κάνουν μέσω της φωνής. Αν μπορούσαμε να τους βουβάνουμε, αν ο τύπος ήταν στα χέρια των εθνών και των λαών, δεν θα στέναζαν τα έθνη και δε θα βογγούσαν οι λαοί. Φωνή λαού οργή Θεού, λέει η παροιμία, η οποία εκφράζει τη δύναμη της φωνής. Ο ήχος γκρέμισε τα τείχη της Ιεριχούς! Με τη φωνή «αέρα» νικούσαν οι Έλληνες τους πολυπληθέστερους εχθρούς τους.

9.3.19

Γιατί είμαι αισιόδοξος

  Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Είμαι αισιόδοξος
γιατί ο Κύριος
νίκησε τον κόσμον"
και γιατί ξέρω,
πως όταν το κακό ετοι-
μάζεται να θριαμβεύσει
παθαίνει πανω-
λεθρία. Παράδειγμα
η πανωλεθρία
των ολοκληρωτικών
και των αποικιο-
κρατικών
καθεστώτων.

Η Εκκλησία αγιάζει τον κόσμο

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Αυτοί που πολεμούν την Εκκλησία φέρνουν εμπόδια στον αγιασμό του κόσμου. Η Εκκλησία είναι η μόνη που έχει την αποστολή να εξαγνίζει και να εξαγιάζει τον κόσμο. Κανείς εκτός από την Εκκλησία μαζί με την ελληνική γλώσσα, δεν έχει τη δύναμη της μεταμόρφωσης και της πνευματικής αναγέννησης ενός κόσμου, που τον σπαράσσουν τα πάθη και οι διαιρέσεις. Η Εκκλησία είναι η μόνη, η οποία προσεύχεται χωρίς διακοπή υπέρ της ειρήνης του κόσμου. Η μόνη που οδυνάται έως ότου μορφωθεί μέσα στον άνθρωπο ο Χριστός.

Όσον αφορά την ελληνική γλώσσα είναι ευλογία Κυρίου και έλεος, ότι παντού φιλόσοφοι και γενικά αναζητούντες την αλήθεια της υπάρξεως , κατανοούν την σημασία της και αγωνίζονται για την διδασκαλία της σε όλα τα μέρη της γης.

Όσο υπάρχει ο κόσμος δεν θα λείψουν οι άνθρωποι οι οποίοι θα ακούν την πρόσκληση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και θα εγκαταλείπουν τα πάντα και θα Τον ακολουθούν. «Τω καιρώ εκείνω» λέει το Ευαγγέλιο, «παράγων ο Ιησούς εθεάσατο τελώνην και είπεν αυτώ: Ακολούθει μοι. Και καταλιπών άπαντα ηκολούθησεν αυτώ. Και εποίησε δοχήν μεγάλην ο Λευίς αυτώ εν τη οοικία αυτού. Και ην όχλος τελωνών πολύς, και άλλων, οι ήσαν μετ’΄αυτών κατακείμενοι. Και εγόγγυζον οι Γραμματείς αυτών και οι Φαρισαίοι προς τους Μαθητάς αυτού, διατί μετά τελωνών και αμαρτωλών εσθίετε και πίνετε; Και αποκριθείς ο Ιησούς, είπε προς αυτούς. Ου χρείαν έχουσιν οι υγιαίνοντες ιατρού, αλλ’ οι κακώς έχοντες. Ουκ ελήλυθα καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν.» (Λουκ. ε΄, 27-32)

7.3.19

Λύτρωση, δικαίωμα ή χάρισμα;

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Δεν είμαι ως χαρακτήρας απόλυτος. Κάποτε συνταξίδευα στο τραίνο, με κάποιον εντελώς διαφορετικό από μένα, έναν καλόν άνθρωπο, αλλά αυστηρό.  Σε όλα τα θέματα για τα οποία μιλήσαμε όσο διαρκούσε το ταξίδι, είχαμε διαφορετική άποψη. Είχα τη γνώμη και εξακολουθώ να την έχω, πως αν κάποιος είναι αυστηρός με τους άλλους, για να είναι συνεπής με τον εαυτό του, θα είναι το ίδιο ίσως και περισσότερο αυστηρός  με τον εαυτό του,  με τους φίλους του και με τους δικούς του.

Τί είναι αυστηρός χαρακτήρας; Πώς μπορούμε να τον διακρίνουμε;  Θα φέρω μερικά παραδείγματα: Ο αυστηρός χαρακτήρας δεν καταλαβαίνει κάτι που δε φαίνεται λογικό. Στην παραβολή των εργατών του αμπελώνος π.χ.,  ο κύριος του αμπελώνος δίνει την ίδια αμοιβή στους εργάτες που έπιασαν δουλειά «δώδεκα παρά πέντε» με αυτούς που δούλευαν από το πρωί μέχρι το μεσημέρι. Αυτό είναι άδικο για τον αυστηρό χαρακτήρα.

Είναι επίσης άδικη για τον αυστηρό χαρακτήρα,  η συμπεριφορά του πατέρα του ασώτου γιου:  γιορτάζει τον άσωτο γιο  και τον κανονικό γιο δεν τον γιορτάζει. Υπάρχουν πλείστα παραδείγματα που κρίνοντας με αυστηρότητα δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε. ΟΙ ακροάτριες σε μια ομάδα μελέτης της Αγίας Γραφής δεν μπορούσαν να καταλάβουν, πώς δεν είναι άδικο, ο επιστάτης να χαρίζει στους οφειλέτες  μέρος των οφειλών τους προς τον κύριον της περιουσίας.

Αναφέρομαι στον αυστηρό χαρακτήρα γιατί σχετικά με τη λύτρωση, πιστεύει πως η λύτρωση είναι ανταμοιβή του Θεού προς τον δίκαιο άνθρωπο. Η πίστη αυτή είναι ξένη προς την Εκκλησία μας, προς τον ορθόδοξο δρόμο. Η λύτρωση σύμφωνα με τη Διδασκαλία του Χριστού και την πίστη των Πατέρων της Εκκλησίας είναι χάρισμα.

Είναι πλάνη να θεωρούμε τη λύτρωση ως ανταμοιβή των έργων. Άλλωστε ο χριστιανός που πιστεύει στη λύτρωση ως χάρισμα, θα κάνει καί τά έργα της πίστης. Πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή. Αλλά η λύτρωση είναι χάρισμα. «Έχομεν την απολύτρωσιν δια του αίματος του Χριστού, την άφεσιν των παραπτωμάτων, κατά τον πλούτον της χάριτος αυτού, ης επερίσσευσεν εις ημάς εν πάση σοφία και φρονήσει, γνωρίσας ημίν το μυστήριον του θελήματος αυτού, κατά την ευδοκίαν αυτού…» (Εφ. Α'7-10)
Ότι η λύτρωση είναι χάρισμα  είναι λογικό. Ο Θεός ως παντογνώστης γνωρίζει τους λυτρωθέντας πριν ακόμα γεννηθούν.

6.3.19

Συγκρούσεις πολιτισμών

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου, κρίνοντας με υλικά κριτήρια , διακρίνονται κυρίως από την υπεροχή στον οπλισμό τους και κατά δεύτερο λόγο στην ποιότητα του πνεύματος. Δίδεται η εντύπωση ότι στις συγκρούσεις υπερτερεί η μεγαλύτερη υλική δύναμη, μια που φαίνεται ότι πρόκειται για συγκρούσεις της ύλης και όχι του πνεύματος.

Αν διακρίνουμε τις μεγάλες δυνάμεις με πνευματικά κριτήρια, η διάκριση μπορεί να μας εκπλήξει. Δυνάμεις που με υλικά κριτήρια, θεωρούνται μεγάλες, μπορεί ,με κριτήρια πνευματικά , να βρίσκονται στον πάτο της κλίμακος.

Στην πραγματικότητα , οι συγκρούσεις είναι μεταξύ πολιτισμών και δεν είναι συγκρούσεις υλικών δυνάμεων, όσο κι αν φαίνονται σε μια επιφανειακή εκτίμηση. Στις συγκρούσεις πολιτισμών νικάει πάντοτε ο ανώτερος πολιτισμός.(Γιάννης Τσαρούχης)

Για την νίκη της υλικής δύναμης ισχύει το ρητό "όταν ετοιμάζονταν να γιορτάσει το θρίαμβό της έπαθε πανωλεθρία." Αυτό σημαίνει πως η υλική δύναμη έχει όρια, που όταν φτάσει στα όριά της αυτοκαταστρέφεται. Είναι η περίπτωση του θριάμβου του μυρμηγκιού που πεθαίνει επάνω στο γλυκό.

Μία ηπιότερη μορφή θριάμβου-αυτοκαταστροφής είναι η λεγόμενη Πύρρειος νίκη. Όταν ο Πύρρος νίκησε του Πέρσες και έχασε το μισό στρατό του, είπε "ακόμα μια τέτοια νίκη και δεν θα μας μείνει καθόλου στρατός."

Μια Πύρρειος επίσης νίκη ήταν αυτή που σχεδίαζε ο Πύρρος. Μια μέρα εκμυστηρεύτηκε το σχέδιό του στον σύμβουλό του: Θα κάνω ακόμα μια εκστρατεία να καταλάβω την Καρχηδόνα και μετά θα ξεκουραστώ. Κι ο σοφός σύμβουλός  είπε στο βασιλιά: "Και δεν ξεκουράζεσαι από τώρα, για να γλιτώσουν τη ζωή τους χιλιάδες άνθρωποι;"

moschoblog.blogspot.com