Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Η εγρήγορση αναγεννάει το μυαλό. Αρκεί να υπάρχει κάτι ενδιαφέρον να το βάλει σε κίνηση. Ξύπνησα σήμερα το πρωί με το μυαλό μου σαν στήλη άλατος. Δε θα γράψω τίποτε, σκέφτηκα λυπημένος. Νιώθω ότι η μέρα μου πήγε χαμένη αν δεν γράψω κάτι. Σε μένα το γράψιμο συμβαδίζει με τη μελέτη και την προσευχή. Στην πραγματικότητα είναι μελέτη και προσευχή.
Κι άλλες φορές ένιωσα έτσι και το διάβασμα του Ευαγγελίου θέρμανε το μυαλό μου κι έγινε δραστήριο.Διάβασα σήμερα την περικοπή του κατά Μάρκον Ευαγγελίου εκεί που ο Κύριος διδάσκει τους Μαθητές Του να προσέχουν να μην είναι η ζωή τους σαν τη ζωή των Γραμματέων: «Βλέπετε από των Γραμματέων των θελόντων εν στολαίς περιπατείν, και ασπασμούς εν ταις αγοραίς, και πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαίς, και πρωτοκλισίας εν τοις δείπνοις. Οι κατεσθίοντες τας οικίας των χηρών, και προφάσει μακρά προσευχόμενοι. Ούτοι λήψονται περισσότερον κρίμα.»
Ελπίζω με την ανάγνωση του Ευαγγελίου να βάλω το μυαλό μου σε εγρήγορση και να μην παραδοθώ ανυπεράσπιστος στην ανία. Ο καιρός σήμερα είναι ψυχρός και μάλλον δε θα κάνω τη βόλτα μου στο λόφο του Αγίου Αχιλλίου. Μ’ αρέσει να περπατώ και να προσεύχομαι επάνω στο λόφο, αλλά και μέσα στους δρόμους της πόλης. Αγαπώ το στίχο του Άσματος που η αγαπημένη που συμβολίζει την ψυχή , παροτρύνει τον αγαπημένο της , που συμβολίζει το πνεύμα, να τρέξει ελεύθερος επάνω στα βουνά με τα αρώματα: «Φύγε αδέλφιδέ μου, και ομοιώθητι τη δορκάκι/ ή τω νεβρώ των ελάφων επί όρη αρωμάτων.» (Άσμα Ασμάτων 8:14) Ποια είναι όρη αρωμάτων; Όρη αρωμάτων είναι να ζεις έμπροσθεν του Θεού.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσευχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσευχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
25.2.19
18.2.19
"Αγρυπνείτε και προσεύχεσθε"
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Φίλη αναγνώστρια, μου έδωσε το έναυσμα να γράψω το μικρό αυτό δοκίμιο για την έννοια της πόλης και του πολιτισμού (culture) σε διάκριση από τον τεχνική πολιτισμό (civilization).Όταν σκέφτομαι μια πόλη, έρχεται πάντα στο νου μου η αρχαία Νινευή, που ο πληθυσμός της νήστεψε , λυπήθηκε, προσευχήθηκε , για να σωθεί η πόλη. Έρεχεται επίσης στο νου μου η Εντολή του Ιησου «Αγρυπνείτε και προσεύχεσθε», η μεγαλύτερη Εντολή μετά το «Αγάπα Κύριον τον Θεόν σου και το «αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν».
Η φίλη αναγνώστρια, μεταξύ των άλλων αναφέρθηκε στην έννοια της κουλτούρας: «Τα δυσνόητα βιβλία» είπε «είναι για τους δήθεν κουλτουριάρηδες. Κουλτούρα έχουν όλοι οι άνθρωποι, απλά διαφορετική. Κουλτούρα είναι ένα σύνολο αξιών, εννοιών, παραδοχών, εθίμων και ηθών που αποδέχεται ο καθένας μας. »
Απήντησα στην φίλη μου ότι γενικά είναι σωστή η η τοποθέτησή της. Ειδικότερα όμως για την Κουλτούρα δηλαδή ψυχική καλλιέργεια θεωρώ ότι δεν έχουμε όλοι. Πολλοί αδιαφορούν για την εσωτερική τους καλλιέργεια. Η κουλτούρα είναι ένα άλλο όνομα για τον πολιτισμό. Δεν έχουν όλοι πολιτισμό. Η λέξη πολιτισμός προέρχεται από τη λέξη "πόλις;" με την αρχική της έννοια , δηλαδή του τόπου όπου συγκεντρώνονται οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι που έχουν την πρόθεση να συμπράξουν για το κοινό καλό.
Έχουμε άραγε τον πολιτισμό αυτόν σήμερα. Αγρυπνούμε και προσευχόμαστε για το κοινό καλό της «πόλης» μας; Έχουμε ανοιχτά πάντα και άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας Ο άνθρωπος είναι αυτό που βλέπει με τα μάτια της ψυχής του. Ποιους βλέπουμε να οδηγούν τον τόπο μας; Ποιοι είναι; Σε τι πιστεύουν; Λένε, ότι δεν έχουν πίστη, ούτε πατρίδα, είναι «διεθνιστές». Τι επιδιώκουν; Ποιες είναι οι προθέσεις τους; Αυτά που δηλώνουν σήμερα, τα αναιρούν αύριο. Πού οδηγούν τον τόπο;
Στην άρχαία Κόρινθο ,σ΄αυτούς που οδηγούσαν την πόλη τους στην καταστροφή γράφει ο Απόστολος Παύλος. Και σεις το ίδιο είστε, τους γράφει ο Απόστολος Παύλος, στην πρώτη του Επιστολή. Δεν πενθήσατε για να ξεχωρίσουν ποιοι είναι αυτοί που οδηγούν την πόλη σας στην καταστροφή. «Έπρεπε σεις οι Κορίνθιοι να λυπηθήτε και να πενθήσετε, γιατι το έγκλημα αυτό και η κατηγορία επροχώρησε εις όλη την κοινότητα της Κορίνθου. Έπρεπε να κλάψετε και να παρακαλέσετε τον Θεόν, καθώς κλαίετε και παρακαλείτε όταν ακολουθήση καμία πανούκλα και κοινή ασθένεια εις την πόλιν σσας, δια να σηκωθεί από εσάς ωσάν μία κοινή βλάβη και ζημία ο το έργον τούτο ποιήσας.»
(Α’ Κορ. ε’ 2-3, ερμην. Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη)
moschoblog. blogspot.com
Φίλη αναγνώστρια, μου έδωσε το έναυσμα να γράψω το μικρό αυτό δοκίμιο για την έννοια της πόλης και του πολιτισμού (culture) σε διάκριση από τον τεχνική πολιτισμό (civilization).Όταν σκέφτομαι μια πόλη, έρχεται πάντα στο νου μου η αρχαία Νινευή, που ο πληθυσμός της νήστεψε , λυπήθηκε, προσευχήθηκε , για να σωθεί η πόλη. Έρεχεται επίσης στο νου μου η Εντολή του Ιησου «Αγρυπνείτε και προσεύχεσθε», η μεγαλύτερη Εντολή μετά το «Αγάπα Κύριον τον Θεόν σου και το «αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν».
Η φίλη αναγνώστρια, μεταξύ των άλλων αναφέρθηκε στην έννοια της κουλτούρας: «Τα δυσνόητα βιβλία» είπε «είναι για τους δήθεν κουλτουριάρηδες. Κουλτούρα έχουν όλοι οι άνθρωποι, απλά διαφορετική. Κουλτούρα είναι ένα σύνολο αξιών, εννοιών, παραδοχών, εθίμων και ηθών που αποδέχεται ο καθένας μας. »
Απήντησα στην φίλη μου ότι γενικά είναι σωστή η η τοποθέτησή της. Ειδικότερα όμως για την Κουλτούρα δηλαδή ψυχική καλλιέργεια θεωρώ ότι δεν έχουμε όλοι. Πολλοί αδιαφορούν για την εσωτερική τους καλλιέργεια. Η κουλτούρα είναι ένα άλλο όνομα για τον πολιτισμό. Δεν έχουν όλοι πολιτισμό. Η λέξη πολιτισμός προέρχεται από τη λέξη "πόλις;" με την αρχική της έννοια , δηλαδή του τόπου όπου συγκεντρώνονται οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι που έχουν την πρόθεση να συμπράξουν για το κοινό καλό.
Έχουμε άραγε τον πολιτισμό αυτόν σήμερα. Αγρυπνούμε και προσευχόμαστε για το κοινό καλό της «πόλης» μας; Έχουμε ανοιχτά πάντα και άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας Ο άνθρωπος είναι αυτό που βλέπει με τα μάτια της ψυχής του. Ποιους βλέπουμε να οδηγούν τον τόπο μας; Ποιοι είναι; Σε τι πιστεύουν; Λένε, ότι δεν έχουν πίστη, ούτε πατρίδα, είναι «διεθνιστές». Τι επιδιώκουν; Ποιες είναι οι προθέσεις τους; Αυτά που δηλώνουν σήμερα, τα αναιρούν αύριο. Πού οδηγούν τον τόπο;
Στην άρχαία Κόρινθο ,σ΄αυτούς που οδηγούσαν την πόλη τους στην καταστροφή γράφει ο Απόστολος Παύλος. Και σεις το ίδιο είστε, τους γράφει ο Απόστολος Παύλος, στην πρώτη του Επιστολή. Δεν πενθήσατε για να ξεχωρίσουν ποιοι είναι αυτοί που οδηγούν την πόλη σας στην καταστροφή. «Έπρεπε σεις οι Κορίνθιοι να λυπηθήτε και να πενθήσετε, γιατι το έγκλημα αυτό και η κατηγορία επροχώρησε εις όλη την κοινότητα της Κορίνθου. Έπρεπε να κλάψετε και να παρακαλέσετε τον Θεόν, καθώς κλαίετε και παρακαλείτε όταν ακολουθήση καμία πανούκλα και κοινή ασθένεια εις την πόλιν σσας, δια να σηκωθεί από εσάς ωσάν μία κοινή βλάβη και ζημία ο το έργον τούτο ποιήσας.»
(Α’ Κορ. ε’ 2-3, ερμην. Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη)
moschoblog. blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)