Του Μόσχου Εμμ.Λαγκουβάρδου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε την πατρίδα μου
"Κύριε, εισάκουσον της προσευχής μου,
ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου,
εισάκουσόν μου εν τη δικαιοσύνη σου."
(Ψαλμός 142ος)
Σχόλιο:
Για να εισακουστεί η προσευχή μας
πρέπει να πιστεύουμε στην αλήθεια και
στη δικαιοσύνη των αιτημάτων μας.
Αν η καρδιά μας δεν είναι καθαρή
ούτε η προσευχή μας είναι καθαρή.
"Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός
και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου."
(Ψαλμός 50ος, Της Μετανοίας)
"Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία
ότι αυτοί τον Θεόν όψονται."
(Μακαρισμοί)
3.10.10
Πάντα υπάρχει κάτι που αξίζει
(Από την κινηματογραφική ταινία "Τα παιδιά της Χορωδίας"
Πάντα υπάρχει κάτι
που αξίζει τον κόπο
να το κάνεις
Πάντα υπάρχει κάτι
που αξίζει τον κόπο
να το κάνεις
2.10.10
Μακεδονία του Βαρδάρη ή “βαρβαρική Μακεδονία”;
του Μιχαήλ Χρυσανθόπουλου
Καθ. ιστορικού - συγγραφέα - δημοσιογράφου SBS Αυστραλίας
Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούν έντονα φήμες για μυστικές διπλωματικές κινήσεις μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων για προτάσεις και αντιπροτάσεις, για αποδοχή από πλευράς του βόρειου γείτονά μας του όρου “Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη”. Κανένας δεν πληροφορεί κανέναν για τίποτα, όλα γίνονται “κρυφά”, στο σκοτάδι, στη αγνωσία, κάτω από το τραπέζι, σαν να πρόκειται για συγκέντρωση παρανόμων, προς τη νομιμοποίηση της μεγαλύτερης και της πιο επαίσχυντης ιστορικής απάτης όλων των εποχών. Και αυτό σε βάρος των Μακεδόνων του “προφράγματος” και της ασπίδος του ελληνισμού. Ο βίαιος αποχωρισμός του όρου Μακεδών από τον όρο Έλλην, εθνολογικά, εθνοτικά, εθνογραφικά, γεωγραφικά, βοηθά στην αποδοχή οποιασδήποτε ονομασίας για να κλείσει επιτέλους το “σκοπιανό”, τώρα μάλιστα που η Ελλάδα βρίσκεται σε οικονομική ύφεση και στη σκλαβιά, την υποτέλεια του ΔΝΤ (ΤΝΤ καλύτερα), που ήδη έχει αποδομήσει τη συνοχή αυτού του ιστορικού έθνους, που την κατοικεί (του ελληνικού), σκορπώντας απογοήτευση και οργή. Και όλοι μιλάνε για δήθεν “υποχώρηση”, “μετακίνηση”, “μετατόπιση” του Νίκολα Γκρούεφσκι, του πρωθυπουργού των Σκοπίων, επειδή έκανε δηλώσεις ότι το “θέμα πρέπει να επιλυθεί, απλά φταίνε οι μαξιμαλιστικές επιδιώξεις και απαιτήσεις της Ελλάδα”. Δεν είναι καθόλου “υποχώρηση”, “μετακίνηση”, “μετατόπιση”, απλά πονηρός τακτικισμός, για να επιτραπεί η επιδιωκόμενη ένταξη της χώρας του στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Κατά τα άλλα οι προκλήσεις συνεχίζονται στη γειτονική χώρα, σχετικά με τον ολοκληρωτικό σφετερισμό της μακεδονικής ιστορίας. Τοποθετήθηκαν αγάλματα -ύψους 6 μέτρων- λεόντων, που όπως τονίστηκε ήταν η δύναμη και η βασιλική προβολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δίπλα ακριβώς από τα ήδη ευρισκόμενα αγάλματα των αρχικομιτατζήδων Gace Delcev και Damjan Gruev. Ευφυέστατη σύζευξη! Στο αναγνωστικό της Ε’ δημοτικού, στη σελ. 32, τονίζεται ότι “ο 16ος ήλιος της Βεργίνας είναι η μοναδική, η νόμιμη και η πραγματική σημαία και έμβλημα της δημοκρατίας της Μακεδονίας παγκοσμίως, αλλά με το πείσμα της Ελλάδος αυτό κατέστη αδύνατο. Ο τέλειος συνδυασμός: κλοπή της ιστορίας και καλλιέργεια του διεθνοτικού μίσους και τα μικρά παιδιά γίνονται κάποτε μεγάλοι. Απίστευτη και ρυπαρή επιχείρηση προπαγάνδας εντός της Ελλάδας, στον μακεδονικό χώρο από το “Vino Zito” (Ουράνιο Τόξο), εκμεταλλευόμενο την καλοκαιρινή ραστώνη και την πλήρη αδιαφορία των “υπεύθυνων” ή ακόμη χειρότερα τη σιωπηρή τους συναίνεση. Την κοινή δήλωση των “ομογενειακών” οργανώσεων του εξωτερικού, της γειτονικής χώρας O.M.D., S.M.K. (“Ενωμένη Μακεδονική Διασπορά”, “Παγκόσμιο Μακεδονικό Συνέδριο” του Todor Retrov) υποβοηθούμενων από το τουρκικό λόμπι, που μίλησαν ξεκάθαρα “για κατεχόμενη Μακεδονία, για τη Θεσσαλονίκη, η οποία μέχρι το 1912 ήταν τουρκοσκοπιανή” και ότι “οι Έλληνες με την εκπνοή του 2012 και την παρέλαση 100 χρόνων από τη συνθήκη του Βουκουρεστίου θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα μακεδονικά εδάφη, τα οποία κατέχουν παράνομα”.
Εορτασμοί και μνημόσυνα από τις παραπάνω οργανώσεις, που παραδέχθηκαν όμως απερίφραστα ότι οι Έλληνες του εξωτερικού κάνουν απίστευτη δουλειά και κρατούν τις “ελληνικές θέσεις ζωντανές, μάχονται κάθε μέρα και κερδίζουν” (γιατί εντός της Ελλάδας τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την οικονομική κρίση και τις κομματικές εξελίξεις ένθεν κακείθεν), για το Γράμμο και το Βίτσι και τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του “ψευτομακεδονικού” έθνους από τους “Έλληνες μοναρχοφασίστες”! Και εμείς σαν βρεγμένες χήνες με βλέμμα και ψυχολογία ενόχου, σαν να είμαστε εμείς οι κλέφτες της ιστορίας, χαιρόμαστε να παίρνουμε τα ψιχία “εκ της τραπέζης” του Γκρούεφσκι και ζητωκραυγάζουμε, όταν κάνει δηλώσεις, που μπορεί να σημαίνουν “κάποια κινητικότητα στο όλο θέμα”. Και σαν ζητιάνοι οι “χαρούμενοι ergaomnites”, γεωγραφίζοντες “επαΐοντες ανευθυνοϋπεύθυνοι”, δεν αντιλαμβάνονται ότι η γειτονική χώρα δεν προτίθεται να αλλάξει το όνομα. Απόδειξη είναι ότι τονίζεται σε κάθε ευκαιρία από πλευράς Σκοπίων ότι: “η Αθήνα έχει το πρόβλημα με το συνταγματικό μας όνομα, αν γίνει αποδεκτό κάποιο όνομα αυτό δεν συνεπάγεται αλλαγή του συντάγματος και της ονομασίας, ότι αυτό το καινούριο όνομα δεν θα είναι διαφορετικό για κανέναν, και ότι οι 126 χώρες που αναγνώρισαν το κράτος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας θα συνεχίσουν να το αποκαλούν έτσι”. Δηλαδή απολύτως τίποτε, η λύση και η δήθεν “υποχώρηση” του Γκρούεφσκι δεν είναι ούτε για τους αφελείς. Πρόσφατα και ο αμερικανός πρέσβης Fillip Ricker, ξεκαθάρισε ότι η αμερικανική πολιτική “δεν ευνόησε και δεν ευνοεί καμιά διπλή ονομασία και ότι το κύριο θέμα είναι η ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ”, παρά το ότι το θέμα των Σκοπίων βρίσκεται πολύ χαμηλά στην ατζέντα του Μπαράκ Ομπάμα και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Όσο για τον όρο “Μακεδονία του Βαρδάρη” είναι διπλά επικίνδυνος και συνάμα δείχνει τέλεια αγνωσία και της ιστορίας και της γεωγραφικής πραγματικότητας, εκτός κι αν καταγράφεται και προτείνεται για να εξυπηρετήσει κάποιους σκοπούς, γιατί αν αναφέρεται μόνο από έλλειψη γνώσης υπάρχουν περιθώρια διόρθωσης, αν όμως γίνεται με τη συναίσθηση και επίγνωσης κάποιων, τότε αποτελεί εθνική αυτοκτονία και έγκλημα “εν ψυχρώ” του ελληνισμού. Αποδεχόμενοι αυτόν τον όρο, ουσιαστικά θα αναγνωρίζουμε και θα επιδοκιμάζουμε την “πραγματική φιλότιμη” προσπάθεια των Σκοπίων επί 51 χρόνια να καταδείξουν σε όλο τον κόσμο τρεις “Μακεδονίες”, που είναι οι εξής: “Vardaska Makedonija” (Μακεδονία του Βαρδάρη), “Egejiska Makedonija” (Μακεδονία του Αιγαίου), “Pirinska Makedonija” (Μακεδονία του Πιρίν), θεωρώντας και προπαγανδίζοντας ότι το ένα τμήμα, η “Vardaska Makedonija” έχει απελευθερωθεί και απομένει να ενωθεί με τα άλλα δύο, τα οποία βρίσκονται κάτω από τον ελληνικό και βουλγαρικό ζυγό(!) των μεγαλοηγεμονικών κύκλων σωβινισμού των γειτονικών χωρών, που καταπατούν δήθεν τα δικαιώματα του “σκοπιανού έθνους” στα εδάφη τους!
Άρα λοιπόν με την παραδοχή του παραπάνω όρου, ενστερνιζόμαστε τις απόψεις της σκοπιανής “ιστοριογραφίας” και συντελούμε στην πραγμάτωση των σκοπών εκείνων που κατηγορούν τη συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, κατά την οποία “διαιρέθηκε η Μακεδονία αδίκως”! Έχουμε αναφέρει και πει πολλές φορές ήδη την προσφιλή σλαβική τακτική της αποεθνικοποίησης όρων, της πλήρους γεωγραφικοποίησής τους, αρχικά για να δοθούν σε αυτούς τους όρους όποιες ερμηνείες εξυπηρετούν άνομους σκοπούς. Η αφελής και πονηρή ονομασία μιας περιοχής σε “Vardaska Makedonija” από τον ποταμό Αξιό (Vardar τον ονομάζουν οι Σλάβοι, αν και ο όρος δεν προέρχεται από σλαβική λέξη, αλλά έχει ερμηνείες ως προς την υπόθεση της προέλευσής του), ο οποίος όμως διαβρέχει και την πραγματική εντός των ελληνικών συνόρων Μακεδονία και χύνεται στον Θερμαϊκό, δεν μπορεί να έχει να κάνει και με άλλο τι παρά με τις επεκτατικές βλέψεις. Δηλαδή κατά τη “λογική” των Σκοπίων, μπορεί να ονομαστεί αυτή η περιοχή “Vardaska Makedonija” με έξοδο το Αιγαίο και επομένως έχουν τα δικαιώματα εξόδου στη θάλασσα αυτή (πάγια σλαβική επιδίωξη και μην ξεχνάμε και τη σερβική ονοματοδοσία στην περιοχή του νότου της Γιουγκοσλαβίας του μεσοπολέμου ως “Vardaska Banovina” - Διοίκηση Αξιού με τις γνωστές σερβικές αξιώσεις και επιδιώξεις για τη Θεσσαλονίκη και το Αιγαίο). Η ορολογία αυτή που υιοθέτησε “κατά κόρον” η επιλογή ορισμένων επιβραβεύει το νεότερο προσανατολισμό του μακεδονικού ζητήματος όπου γίνεται προσπάθεια από όλους να δημιουργηθούν de facto δεδομένα, από ιστορικές δήθεν “αποκαλύψεις”, επιβαλλόμενα που εφαρμόζονται όμως για χάρη “ιδίων” και παρανόμων συμφερόντων. Δεν θα μπούμε στην καθαρά ιστορική τεκμηρίωση για τη μη αποδοχή του όρου “Μακεδονία του Βαρδάρη” γιατί θα χρειαστούν τόμοι, αλλά τουλάχιστον θα πρέπει να αποφευχθεί “πάση θυσία” η σλαβική γεωγραφική και ιστορική θεώρηση, γιατί θα ήταν τουλάχιστον ανόητο, καθώς οι βόρειοι γείτονές μας μάς χρωστάνε και δεν τους χρωστάμε. Ενδιαφέρθηκε κανείς για τον ελληνισμό, τους πραγματικούς Μακεδόνες της γειτονικής χώρας; Όχι! Ενδιαφέρθηκε κανείς για την καταστροφή του ελληνικού (αρχαίου - ανατολικορωμαϊκού -βυζαντινού- και νεότερου) πολιτισμού της γειτονικής χώρας με αποδείξεις; Οχι! Ενδιαφέρθηκε να πει κανείς στη διεθνή κοινότητα ότι ο βόρειος γείτονας της Ελλάδας κάνει προπαγάνδα με ελληνικά αγάλματα, ελληνικές επιγραφές, όπως αυτή η υπερμεγέθης που βρίσκεται έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο; Όχι! Οι Μακεδόνες πάντα ήταν μόνοι και αγωνίζονταν μόνοι, ως ο μόνιμος κυματοθραύστης σε κάθε επιβουλή, που απειλεί τον ελληνισμό.
Οι Μακεδόνες έχουν μάθει στα δύσκολα, στις παγίδες, στα διπλωματικά τερτίπια των σαλονιών, έχουν μάθει να δίνουν αγώνες σε πολύ δύσκολες συνθήκες με τα πάντα εναντίον τους και πάντοτε έβγαιναν νικητές. Και τώρα ο μακεδονικός ελληνισμός θα επικρατήσει, δεν θα επιτρέψει, με κανέναν τρόπο, την παγίωση της παραχάραξης της ιστορίας και της αλλαγής των συνόρων, τον διαμελισμό της Ελλάδας. Όσα σχέδια κι αν υπάρχουν και ό,τι και να απεργάζονται, η αλήθεια και η ιστορία είναι μία και δεν αλλάζουν. Η ιστορία εκδικείται και η αλήθεια δεν κρύβεται.
Καλό χειμώνα.
Πηγή: http://www.makthes.gr/news/opinions/61976/
Αναδημοσίευση από: http://kostasxan.blogspot.com/2010/09/blog-post_1518.html
Τελευταία ανανέωση ( 02.10.10 )
Καθ. ιστορικού - συγγραφέα - δημοσιογράφου SBS Αυστραλίας
Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούν έντονα φήμες για μυστικές διπλωματικές κινήσεις μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων για προτάσεις και αντιπροτάσεις, για αποδοχή από πλευράς του βόρειου γείτονά μας του όρου “Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη”. Κανένας δεν πληροφορεί κανέναν για τίποτα, όλα γίνονται “κρυφά”, στο σκοτάδι, στη αγνωσία, κάτω από το τραπέζι, σαν να πρόκειται για συγκέντρωση παρανόμων, προς τη νομιμοποίηση της μεγαλύτερης και της πιο επαίσχυντης ιστορικής απάτης όλων των εποχών. Και αυτό σε βάρος των Μακεδόνων του “προφράγματος” και της ασπίδος του ελληνισμού. Ο βίαιος αποχωρισμός του όρου Μακεδών από τον όρο Έλλην, εθνολογικά, εθνοτικά, εθνογραφικά, γεωγραφικά, βοηθά στην αποδοχή οποιασδήποτε ονομασίας για να κλείσει επιτέλους το “σκοπιανό”, τώρα μάλιστα που η Ελλάδα βρίσκεται σε οικονομική ύφεση και στη σκλαβιά, την υποτέλεια του ΔΝΤ (ΤΝΤ καλύτερα), που ήδη έχει αποδομήσει τη συνοχή αυτού του ιστορικού έθνους, που την κατοικεί (του ελληνικού), σκορπώντας απογοήτευση και οργή. Και όλοι μιλάνε για δήθεν “υποχώρηση”, “μετακίνηση”, “μετατόπιση” του Νίκολα Γκρούεφσκι, του πρωθυπουργού των Σκοπίων, επειδή έκανε δηλώσεις ότι το “θέμα πρέπει να επιλυθεί, απλά φταίνε οι μαξιμαλιστικές επιδιώξεις και απαιτήσεις της Ελλάδα”. Δεν είναι καθόλου “υποχώρηση”, “μετακίνηση”, “μετατόπιση”, απλά πονηρός τακτικισμός, για να επιτραπεί η επιδιωκόμενη ένταξη της χώρας του στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Κατά τα άλλα οι προκλήσεις συνεχίζονται στη γειτονική χώρα, σχετικά με τον ολοκληρωτικό σφετερισμό της μακεδονικής ιστορίας. Τοποθετήθηκαν αγάλματα -ύψους 6 μέτρων- λεόντων, που όπως τονίστηκε ήταν η δύναμη και η βασιλική προβολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δίπλα ακριβώς από τα ήδη ευρισκόμενα αγάλματα των αρχικομιτατζήδων Gace Delcev και Damjan Gruev. Ευφυέστατη σύζευξη! Στο αναγνωστικό της Ε’ δημοτικού, στη σελ. 32, τονίζεται ότι “ο 16ος ήλιος της Βεργίνας είναι η μοναδική, η νόμιμη και η πραγματική σημαία και έμβλημα της δημοκρατίας της Μακεδονίας παγκοσμίως, αλλά με το πείσμα της Ελλάδος αυτό κατέστη αδύνατο. Ο τέλειος συνδυασμός: κλοπή της ιστορίας και καλλιέργεια του διεθνοτικού μίσους και τα μικρά παιδιά γίνονται κάποτε μεγάλοι. Απίστευτη και ρυπαρή επιχείρηση προπαγάνδας εντός της Ελλάδας, στον μακεδονικό χώρο από το “Vino Zito” (Ουράνιο Τόξο), εκμεταλλευόμενο την καλοκαιρινή ραστώνη και την πλήρη αδιαφορία των “υπεύθυνων” ή ακόμη χειρότερα τη σιωπηρή τους συναίνεση. Την κοινή δήλωση των “ομογενειακών” οργανώσεων του εξωτερικού, της γειτονικής χώρας O.M.D., S.M.K. (“Ενωμένη Μακεδονική Διασπορά”, “Παγκόσμιο Μακεδονικό Συνέδριο” του Todor Retrov) υποβοηθούμενων από το τουρκικό λόμπι, που μίλησαν ξεκάθαρα “για κατεχόμενη Μακεδονία, για τη Θεσσαλονίκη, η οποία μέχρι το 1912 ήταν τουρκοσκοπιανή” και ότι “οι Έλληνες με την εκπνοή του 2012 και την παρέλαση 100 χρόνων από τη συνθήκη του Βουκουρεστίου θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα μακεδονικά εδάφη, τα οποία κατέχουν παράνομα”.
Εορτασμοί και μνημόσυνα από τις παραπάνω οργανώσεις, που παραδέχθηκαν όμως απερίφραστα ότι οι Έλληνες του εξωτερικού κάνουν απίστευτη δουλειά και κρατούν τις “ελληνικές θέσεις ζωντανές, μάχονται κάθε μέρα και κερδίζουν” (γιατί εντός της Ελλάδας τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την οικονομική κρίση και τις κομματικές εξελίξεις ένθεν κακείθεν), για το Γράμμο και το Βίτσι και τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του “ψευτομακεδονικού” έθνους από τους “Έλληνες μοναρχοφασίστες”! Και εμείς σαν βρεγμένες χήνες με βλέμμα και ψυχολογία ενόχου, σαν να είμαστε εμείς οι κλέφτες της ιστορίας, χαιρόμαστε να παίρνουμε τα ψιχία “εκ της τραπέζης” του Γκρούεφσκι και ζητωκραυγάζουμε, όταν κάνει δηλώσεις, που μπορεί να σημαίνουν “κάποια κινητικότητα στο όλο θέμα”. Και σαν ζητιάνοι οι “χαρούμενοι ergaomnites”, γεωγραφίζοντες “επαΐοντες ανευθυνοϋπεύθυνοι”, δεν αντιλαμβάνονται ότι η γειτονική χώρα δεν προτίθεται να αλλάξει το όνομα. Απόδειξη είναι ότι τονίζεται σε κάθε ευκαιρία από πλευράς Σκοπίων ότι: “η Αθήνα έχει το πρόβλημα με το συνταγματικό μας όνομα, αν γίνει αποδεκτό κάποιο όνομα αυτό δεν συνεπάγεται αλλαγή του συντάγματος και της ονομασίας, ότι αυτό το καινούριο όνομα δεν θα είναι διαφορετικό για κανέναν, και ότι οι 126 χώρες που αναγνώρισαν το κράτος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας θα συνεχίσουν να το αποκαλούν έτσι”. Δηλαδή απολύτως τίποτε, η λύση και η δήθεν “υποχώρηση” του Γκρούεφσκι δεν είναι ούτε για τους αφελείς. Πρόσφατα και ο αμερικανός πρέσβης Fillip Ricker, ξεκαθάρισε ότι η αμερικανική πολιτική “δεν ευνόησε και δεν ευνοεί καμιά διπλή ονομασία και ότι το κύριο θέμα είναι η ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ”, παρά το ότι το θέμα των Σκοπίων βρίσκεται πολύ χαμηλά στην ατζέντα του Μπαράκ Ομπάμα και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Όσο για τον όρο “Μακεδονία του Βαρδάρη” είναι διπλά επικίνδυνος και συνάμα δείχνει τέλεια αγνωσία και της ιστορίας και της γεωγραφικής πραγματικότητας, εκτός κι αν καταγράφεται και προτείνεται για να εξυπηρετήσει κάποιους σκοπούς, γιατί αν αναφέρεται μόνο από έλλειψη γνώσης υπάρχουν περιθώρια διόρθωσης, αν όμως γίνεται με τη συναίσθηση και επίγνωσης κάποιων, τότε αποτελεί εθνική αυτοκτονία και έγκλημα “εν ψυχρώ” του ελληνισμού. Αποδεχόμενοι αυτόν τον όρο, ουσιαστικά θα αναγνωρίζουμε και θα επιδοκιμάζουμε την “πραγματική φιλότιμη” προσπάθεια των Σκοπίων επί 51 χρόνια να καταδείξουν σε όλο τον κόσμο τρεις “Μακεδονίες”, που είναι οι εξής: “Vardaska Makedonija” (Μακεδονία του Βαρδάρη), “Egejiska Makedonija” (Μακεδονία του Αιγαίου), “Pirinska Makedonija” (Μακεδονία του Πιρίν), θεωρώντας και προπαγανδίζοντας ότι το ένα τμήμα, η “Vardaska Makedonija” έχει απελευθερωθεί και απομένει να ενωθεί με τα άλλα δύο, τα οποία βρίσκονται κάτω από τον ελληνικό και βουλγαρικό ζυγό(!) των μεγαλοηγεμονικών κύκλων σωβινισμού των γειτονικών χωρών, που καταπατούν δήθεν τα δικαιώματα του “σκοπιανού έθνους” στα εδάφη τους!
Άρα λοιπόν με την παραδοχή του παραπάνω όρου, ενστερνιζόμαστε τις απόψεις της σκοπιανής “ιστοριογραφίας” και συντελούμε στην πραγμάτωση των σκοπών εκείνων που κατηγορούν τη συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, κατά την οποία “διαιρέθηκε η Μακεδονία αδίκως”! Έχουμε αναφέρει και πει πολλές φορές ήδη την προσφιλή σλαβική τακτική της αποεθνικοποίησης όρων, της πλήρους γεωγραφικοποίησής τους, αρχικά για να δοθούν σε αυτούς τους όρους όποιες ερμηνείες εξυπηρετούν άνομους σκοπούς. Η αφελής και πονηρή ονομασία μιας περιοχής σε “Vardaska Makedonija” από τον ποταμό Αξιό (Vardar τον ονομάζουν οι Σλάβοι, αν και ο όρος δεν προέρχεται από σλαβική λέξη, αλλά έχει ερμηνείες ως προς την υπόθεση της προέλευσής του), ο οποίος όμως διαβρέχει και την πραγματική εντός των ελληνικών συνόρων Μακεδονία και χύνεται στον Θερμαϊκό, δεν μπορεί να έχει να κάνει και με άλλο τι παρά με τις επεκτατικές βλέψεις. Δηλαδή κατά τη “λογική” των Σκοπίων, μπορεί να ονομαστεί αυτή η περιοχή “Vardaska Makedonija” με έξοδο το Αιγαίο και επομένως έχουν τα δικαιώματα εξόδου στη θάλασσα αυτή (πάγια σλαβική επιδίωξη και μην ξεχνάμε και τη σερβική ονοματοδοσία στην περιοχή του νότου της Γιουγκοσλαβίας του μεσοπολέμου ως “Vardaska Banovina” - Διοίκηση Αξιού με τις γνωστές σερβικές αξιώσεις και επιδιώξεις για τη Θεσσαλονίκη και το Αιγαίο). Η ορολογία αυτή που υιοθέτησε “κατά κόρον” η επιλογή ορισμένων επιβραβεύει το νεότερο προσανατολισμό του μακεδονικού ζητήματος όπου γίνεται προσπάθεια από όλους να δημιουργηθούν de facto δεδομένα, από ιστορικές δήθεν “αποκαλύψεις”, επιβαλλόμενα που εφαρμόζονται όμως για χάρη “ιδίων” και παρανόμων συμφερόντων. Δεν θα μπούμε στην καθαρά ιστορική τεκμηρίωση για τη μη αποδοχή του όρου “Μακεδονία του Βαρδάρη” γιατί θα χρειαστούν τόμοι, αλλά τουλάχιστον θα πρέπει να αποφευχθεί “πάση θυσία” η σλαβική γεωγραφική και ιστορική θεώρηση, γιατί θα ήταν τουλάχιστον ανόητο, καθώς οι βόρειοι γείτονές μας μάς χρωστάνε και δεν τους χρωστάμε. Ενδιαφέρθηκε κανείς για τον ελληνισμό, τους πραγματικούς Μακεδόνες της γειτονικής χώρας; Όχι! Ενδιαφέρθηκε κανείς για την καταστροφή του ελληνικού (αρχαίου - ανατολικορωμαϊκού -βυζαντινού- και νεότερου) πολιτισμού της γειτονικής χώρας με αποδείξεις; Οχι! Ενδιαφέρθηκε να πει κανείς στη διεθνή κοινότητα ότι ο βόρειος γείτονας της Ελλάδας κάνει προπαγάνδα με ελληνικά αγάλματα, ελληνικές επιγραφές, όπως αυτή η υπερμεγέθης που βρίσκεται έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο; Όχι! Οι Μακεδόνες πάντα ήταν μόνοι και αγωνίζονταν μόνοι, ως ο μόνιμος κυματοθραύστης σε κάθε επιβουλή, που απειλεί τον ελληνισμό.
Οι Μακεδόνες έχουν μάθει στα δύσκολα, στις παγίδες, στα διπλωματικά τερτίπια των σαλονιών, έχουν μάθει να δίνουν αγώνες σε πολύ δύσκολες συνθήκες με τα πάντα εναντίον τους και πάντοτε έβγαιναν νικητές. Και τώρα ο μακεδονικός ελληνισμός θα επικρατήσει, δεν θα επιτρέψει, με κανέναν τρόπο, την παγίωση της παραχάραξης της ιστορίας και της αλλαγής των συνόρων, τον διαμελισμό της Ελλάδας. Όσα σχέδια κι αν υπάρχουν και ό,τι και να απεργάζονται, η αλήθεια και η ιστορία είναι μία και δεν αλλάζουν. Η ιστορία εκδικείται και η αλήθεια δεν κρύβεται.
Καλό χειμώνα.
Πηγή: http://www.makthes.gr/news/opinions/61976/
Αναδημοσίευση από: http://kostasxan.blogspot.com/2010/09/blog-post_1518.html
Τελευταία ανανέωση ( 02.10.10 )
Η Δύναμη του Ονόματος (Επανάληψη) και η Αλήθεια για το Όνομα
Μόσχου Εμμ.Λαγκουβάρδου
Οι Σκοπιανοί θυμίζουν τον Ίβυκο και τους Γέρανους καθώς έχουν παντελή άγνοια της φοβερής δύναμης του ονόματος. Αντίθετα με τους Εβραίους που προσέχουν τα ονόματα (το όνομα του Θεού δεν το προφέρουν ποτέ) οι Σκοπιανοί χρησιμοποιούν με το σκοπό της οικειοποιήσεως το όνομα Μακεδονία! Ελπίζουν ότι ο αληθής κύριός του θα κουραστεί κάποτε η θα καμφθεί απ΄ τις διάφορες πιέσεις εις βάρος του και θα παραιτηθεί από αυτό υπογράφοντας συνθήκη με την οποία παραχωρεί το όνομα σ΄ αυτούς!!
"Να οι γέρανοι του Ιβύκου" είπε ένας απ΄ τους αρχαίους φονιάδες του, την ώρα που οι Γέρανοι πετούσαν στον ουρανό, για να καταδικαστεί αυτός και οι λοιποί συνένοχοί του για το έγκλημα του φόνου που διέπραξαν. Ένα απλό όνομα που ειπώθηκε σε ένα ανύποπτο χρόνο, την ώρα που το πλήθος παρακολουθούσε μια παράσταση στο θέατρο, οδήγησε στο θάνατο αυτών που είχαν την ατυχία να χρησιμοποιήσουν για μια στιγμή ένα ακατάλληλο γι΄ αυτούς όνομα!
Τη δύναμη του ονόματος περιγράφει με πολύ παραστατικό τρόπο ο άγιος Διονύσιος ο Αρεoπαγίτης στο βιβλίο του "Περί Θείων Ονομάτων". "Όπως ο φυσικός ήλιος " γράφει στο τέταρτο κεφάλαιο " χωρίς σκέψη και προαίρεση αλλά με το ίδιο το είναι του φωτίζει όλα όσα μπορούν να κοινωνούν στο φως που τους αναλογεί, όμοια και το όνομα σκορπά σε όλα τα όντα τη θετική ( ή αρνητική γι' αυτούς που κακώς το χρησιμοποιούν) επιρροή του. Κι όπως η παρουσία του νοητού φωτός είναι δύναμη που συνάγει και ενώνει όσους φωτίζονται, όμοια και η άγνοια προκαλεί τη διαίρεση όσων βρίσκονται στην πλάνη ή χρησιμοποιούν το δόλο και το ψεύδος.
Δεν είναι ωραίο λοιπόν αυτό που κάνουν οι Σκοπιανοί, αλλά δεν το καταλαβαίνουν. Το ωραίο, συνεχίζει στο ίδιο βιβλίο ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης έχει μέσα του κατά υπεροχή την ωραιότητα κάθε ωραίου και την προβάλλει. Χάρη στο ωραίο υπάρχουν οι συνάψεις όλων και οι φιλίες και οι σχέσεις. Το ωραίο ένωσε τα πάντα. Αυτό είναι το τελικό αίτιο, γιατί όλα γίνονται για χάρη του. "Όλοι αγαπούν το αγαθό" ( Διοτίμα). Εκτός απ΄ τους πονηρούς, επιτήδειους και αχαρίστους , όπως καλή ώρα οι Σκοπιανοί, οι οποίοι ενώ την δωρεάν χρηματική βοήθεια της Ελλάδος και τις άλλες διευκολύνσεις τις θέλουν και τις επιζητούν, την αλήθεια την προδίδουν και τολμούν να χρησιμοποιούν με το σκοπό της ιδιοποιήσεως το όνομα της Μακεδονίας!
Αλλά όπως φαίνεται δεν γνωρίζουν τους Έλληνες, ούτε τη Χριστιανική Ορθόδοξη Παράδοση και τον ομαδικό ενοχικό αρχέτυπο του Ιούδα! Διαφορετικά δεν θα τολμούσαν να το κάνουν. Θα γνώριζαν οπωσδήποτε τις φοβερές συνέπειες της προδοσίας που συνδέεται χωρίς άλλο με την ονομασία της Μακεδονίας είτε ως νόσφιση από μέρους τους είτε ως ακατανόητη, απίστευτη ,εγκληματική ( αν γινόταν ποτέ) παραχώρηση (!) από μέρους των Ελλήνων.
Όπως κανένας Έλληνας δε θα δεχόταν ποτέ να ονομαστεί ο γιος του Ιούδας, για να τον στιγματίζει σε όλη του τη ζωή το βάρος της ομαδικής ενοχής του Ιούδα , όμοια δεν θα δεχόταν κανένας Έλληνας πολιτικός να συνδεθεί το όνομά του με παρόμοια ενοχή υπογράφοντας τη συνθήκη της παραχώρησης, γιατί περί αυτής πρόκειται, της ονομασίας της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Πολύ περισσότερο όταν αυτοί, όπως είναι γνωστόν τοις πάσι, επιφυλάσσουν δικαίωμα εδαφικών διεκδικήσεων εις βάρος της Ελλάδος!
Τελικά ίσως το όνομα της αγαπημένης μας Μακεδονίας να συμβάλει στο να προσέξουν επί τέλους οι Έλληνες πολιτικοί την ανανέωση των ονομάτων, ώστε αρχίζοντας από το δικό τους όνομα οι πολιτικοί να είναι πολιτικοί!
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"
"ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ"
"ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ"
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου
Αφού δεν μπορούμε να εμποδίσουμε κανέναν, να ονομάζει τον εαυτό του oπως θέλει, ούτε τους άλλους, να δίνουν όποιο όνομα θέλουν, σε όποιον θέλουν, το να προ σπαθούμε να το επιβάλουμε, σημαίνει ότι τους δίνουμε το δικαίωμα, να μας χρησιμοποιούν, σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Άρα ή ορθή, ξεκάθαρη, θέση μας από την αρχή θα έπρεπε να είναι, ότι δεν μας ενδιαφέρει, πώς θα ονομάζουν οι Σκοπιανοί τον εαυτό τους, ή πώς θα τους αποκαλούν οι άλλοι. Αυτό πού ενδιαφέρει εμάς είναι, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς. Και εμείς δεν πρόκειται να ονο μάσουμε ποτέ κάποιον με ένα όνομα πού δεν θέλουμε. Κανείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει νά το κάνουμε, όπως και εμείς δεν μπορούμε νά υποχρεώσουμε κανέναν.
Ξεκάθαρη, διαμαντένια θέση από την αρχή. Αν δεν τους ενδιαφέρει, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς τους Σκο πιανούς, δεν θα τους ενδιαφέρει, ο,τι και να κάνουμε, είτε με το καλό είτε με το άγριο. Αν τους ενδιαφέρει, θα ξέ ρουν καλά, τι ακριβώς θέλουμε και μόνον τότε, θα το λά βουν σοβαρά υπόψη τους. Τους νοιάζει τους Γάλλους, αν εμείς τους αποκαλούμε Γάλλους και όχι Φράγκους και τη χώρα τους Γαλλία και όχι Φραγκιά; Τους ενδιαφέρει τους Σκοπιανούς, αν οι Άραβες τους αποκαλούν Μακεδόνες ή όχι; Μας ενδιαφέρει εμάς, αν άλλοι μας αποκαλούν Γκρέκους, άλλοι Γιουνάν και άλλοι Ρουμί;
Χωρίς την υπογραφή της Ελλάδος η αναγνώριση της ονομασίας των Σκοπιανών είναι δώρο άδωρο γι΄ αυτούς, γιατί οι βλέψεις τους δεν περιορίζονται στο όνομα. Ακόμα κι αν τους αναγνωρίσουν όλα τα έθνη με το όνομα που επιθυμούν οι Σκοπιανοί δεν πέτυχαν τίποτα για τους εξής λόγους:
Πρώτον , διότι μόνον η Ελλάδα (και η ιστορική αλήθεια) θίγεται από την νόσφιση του ονόματος της Μακεδονίας εκ μέρους τους και μόνον η Ελλάδα παραχωρώντας το όνομα , τους απαλλάσσει απ΄ την κατηγορία αυτή, πράγμα που δεν μπορεί καμιά άλλη χώρα στον κόσμο να το κάνει, ούτε ακόμα και τα Ηνωμένα Έθνη
Δεύτερον, γιατί μόνο απ΄ την Ελλάδα έχουν εδαφικές αξιώσεις και μόνον την Ελλάδα μπορούν να χειραγωγούν με την απειλή να προβάλλουν κάποτε τον αλυτρωτισμό τους , πράγμα που όπως δείχνει η μέχρι τώρα συμπεριφορά τους το χειρίζονται με απόλυτη επιτυχία, όπως κάθε πονηρός επιτήδειος αντίπαλος.
Και τρίτον και το σπουδαιότερο για μας , διότι μόνον η υπογραφή της Ελλάδος έχει την νομική έννοια της παραχώρησης , δηλαδή της νόμιμης πράξης, η οποία αποτελεί νόμιμη αιτία διεκδικήσεων των Σκοπιανών εις βάρος της Ελλάδος.
Αυτό λοιπόν πού εμείς οι νεοέλληνες ως άτολμοι, ανέ τοιμοι όπως πάντα και αναποφάσιστοι, δεν μπορούμε να καταλάβουμε, λόγω της αδράνειας μας, ή οποία οφείλεται στην εσωτερική μας διαίρεση, αυτό το ξέρει καλά ο κάθε πονηρός και επιτήδειος αντίπαλος. Αυτοί ήταν πάντα οι Έλληνες, διηρημένοι, αλίμονο και πάντα αντρίκειοι, χωρίς πονηρία και επιτηδειότητα, αν εξαιρέσουμε τον Οδυσσέα. Τώρα ή μόνη μας ελπίδα, είναι ή πίστη μας, ότι ή αλή θεια και το δίκαιο θα επικρατήσουν. Άραγε πιστεύουμε και σ' αυτό, ή διέπει τη σκέψη μας ο καιροσκοπισμός και ή μι κροπολιτική; Πώς λοιπόν να καταλάβουν οι άλλοι, τι ακριβώς θέλουμε, αν διαρκώς πειραματιζόμαστε και αυτο σχεδιάζουμε; Πώς νά μας πάρουν στα σοβαρά υπ' όψη τους;
Ακόμα και τώρα, έστω δώδεκα παρά πέντε, ή λύση του προβλήματος με το όνομα των Σκοπιανών, βρίσκεται στα χέρια μας. Από μας εξαρτάται. "Αν θα ξεπουλήσουμε το όνομα της Μακεδονίας μας, αντί οποιουδήποτε ανταλλάγματος, είναι άλλο θέμα. Κανείς όμως δεν θα μπορέσει να δικαιολογηθεί, ότι δεν γινόταν αλλιώς, γιατί ή άγνοια δεν αποτελεί επιχείρημα. Γι' αυτό θα πρέπει νά το συνει δητοποιήσουμε πρώτα εμείς, ότι το όνομα «Μακεδονία» μόνον εμείς «μπορούμε» νά το παραχωρήσουμε είτε από άγνοια, είτε από ανικανότητα. Γιατί κανείς δεν διανοείται, νά παραιτηθεί από τα απαράγραπτα δικαιώματα του, από την ιστορία του και από τον πολιτισμό του. Αυτή είναι ή απλή, ξεκάθαρη αλήθεια, ο διαμαντένιος κόφτης των αμφι βολιών, όπως θα έλεγαν στην Άπω 'Ανατολή.
(Απ' το βιβλίο «Ένας ήσυχος άνθρωπος» «Εκδόσεις των Φίλων" ISBN 960-289-058-4
Βιβλιοπωλείο "ΚΟΡΑΛΙ",ΑΘΗΝΑ)
Οι Σκοπιανοί θυμίζουν τον Ίβυκο και τους Γέρανους καθώς έχουν παντελή άγνοια της φοβερής δύναμης του ονόματος. Αντίθετα με τους Εβραίους που προσέχουν τα ονόματα (το όνομα του Θεού δεν το προφέρουν ποτέ) οι Σκοπιανοί χρησιμοποιούν με το σκοπό της οικειοποιήσεως το όνομα Μακεδονία! Ελπίζουν ότι ο αληθής κύριός του θα κουραστεί κάποτε η θα καμφθεί απ΄ τις διάφορες πιέσεις εις βάρος του και θα παραιτηθεί από αυτό υπογράφοντας συνθήκη με την οποία παραχωρεί το όνομα σ΄ αυτούς!!
"Να οι γέρανοι του Ιβύκου" είπε ένας απ΄ τους αρχαίους φονιάδες του, την ώρα που οι Γέρανοι πετούσαν στον ουρανό, για να καταδικαστεί αυτός και οι λοιποί συνένοχοί του για το έγκλημα του φόνου που διέπραξαν. Ένα απλό όνομα που ειπώθηκε σε ένα ανύποπτο χρόνο, την ώρα που το πλήθος παρακολουθούσε μια παράσταση στο θέατρο, οδήγησε στο θάνατο αυτών που είχαν την ατυχία να χρησιμοποιήσουν για μια στιγμή ένα ακατάλληλο γι΄ αυτούς όνομα!
Τη δύναμη του ονόματος περιγράφει με πολύ παραστατικό τρόπο ο άγιος Διονύσιος ο Αρεoπαγίτης στο βιβλίο του "Περί Θείων Ονομάτων". "Όπως ο φυσικός ήλιος " γράφει στο τέταρτο κεφάλαιο " χωρίς σκέψη και προαίρεση αλλά με το ίδιο το είναι του φωτίζει όλα όσα μπορούν να κοινωνούν στο φως που τους αναλογεί, όμοια και το όνομα σκορπά σε όλα τα όντα τη θετική ( ή αρνητική γι' αυτούς που κακώς το χρησιμοποιούν) επιρροή του. Κι όπως η παρουσία του νοητού φωτός είναι δύναμη που συνάγει και ενώνει όσους φωτίζονται, όμοια και η άγνοια προκαλεί τη διαίρεση όσων βρίσκονται στην πλάνη ή χρησιμοποιούν το δόλο και το ψεύδος.
Δεν είναι ωραίο λοιπόν αυτό που κάνουν οι Σκοπιανοί, αλλά δεν το καταλαβαίνουν. Το ωραίο, συνεχίζει στο ίδιο βιβλίο ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης έχει μέσα του κατά υπεροχή την ωραιότητα κάθε ωραίου και την προβάλλει. Χάρη στο ωραίο υπάρχουν οι συνάψεις όλων και οι φιλίες και οι σχέσεις. Το ωραίο ένωσε τα πάντα. Αυτό είναι το τελικό αίτιο, γιατί όλα γίνονται για χάρη του. "Όλοι αγαπούν το αγαθό" ( Διοτίμα). Εκτός απ΄ τους πονηρούς, επιτήδειους και αχαρίστους , όπως καλή ώρα οι Σκοπιανοί, οι οποίοι ενώ την δωρεάν χρηματική βοήθεια της Ελλάδος και τις άλλες διευκολύνσεις τις θέλουν και τις επιζητούν, την αλήθεια την προδίδουν και τολμούν να χρησιμοποιούν με το σκοπό της ιδιοποιήσεως το όνομα της Μακεδονίας!
Αλλά όπως φαίνεται δεν γνωρίζουν τους Έλληνες, ούτε τη Χριστιανική Ορθόδοξη Παράδοση και τον ομαδικό ενοχικό αρχέτυπο του Ιούδα! Διαφορετικά δεν θα τολμούσαν να το κάνουν. Θα γνώριζαν οπωσδήποτε τις φοβερές συνέπειες της προδοσίας που συνδέεται χωρίς άλλο με την ονομασία της Μακεδονίας είτε ως νόσφιση από μέρους τους είτε ως ακατανόητη, απίστευτη ,εγκληματική ( αν γινόταν ποτέ) παραχώρηση (!) από μέρους των Ελλήνων.
Όπως κανένας Έλληνας δε θα δεχόταν ποτέ να ονομαστεί ο γιος του Ιούδας, για να τον στιγματίζει σε όλη του τη ζωή το βάρος της ομαδικής ενοχής του Ιούδα , όμοια δεν θα δεχόταν κανένας Έλληνας πολιτικός να συνδεθεί το όνομά του με παρόμοια ενοχή υπογράφοντας τη συνθήκη της παραχώρησης, γιατί περί αυτής πρόκειται, της ονομασίας της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Πολύ περισσότερο όταν αυτοί, όπως είναι γνωστόν τοις πάσι, επιφυλάσσουν δικαίωμα εδαφικών διεκδικήσεων εις βάρος της Ελλάδος!
Τελικά ίσως το όνομα της αγαπημένης μας Μακεδονίας να συμβάλει στο να προσέξουν επί τέλους οι Έλληνες πολιτικοί την ανανέωση των ονομάτων, ώστε αρχίζοντας από το δικό τους όνομα οι πολιτικοί να είναι πολιτικοί!
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"
"ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ"
"ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ"
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου
Αφού δεν μπορούμε να εμποδίσουμε κανέναν, να ονομάζει τον εαυτό του oπως θέλει, ούτε τους άλλους, να δίνουν όποιο όνομα θέλουν, σε όποιον θέλουν, το να προ σπαθούμε να το επιβάλουμε, σημαίνει ότι τους δίνουμε το δικαίωμα, να μας χρησιμοποιούν, σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Άρα ή ορθή, ξεκάθαρη, θέση μας από την αρχή θα έπρεπε να είναι, ότι δεν μας ενδιαφέρει, πώς θα ονομάζουν οι Σκοπιανοί τον εαυτό τους, ή πώς θα τους αποκαλούν οι άλλοι. Αυτό πού ενδιαφέρει εμάς είναι, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς. Και εμείς δεν πρόκειται να ονο μάσουμε ποτέ κάποιον με ένα όνομα πού δεν θέλουμε. Κανείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει νά το κάνουμε, όπως και εμείς δεν μπορούμε νά υποχρεώσουμε κανέναν.
Ξεκάθαρη, διαμαντένια θέση από την αρχή. Αν δεν τους ενδιαφέρει, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς τους Σκο πιανούς, δεν θα τους ενδιαφέρει, ο,τι και να κάνουμε, είτε με το καλό είτε με το άγριο. Αν τους ενδιαφέρει, θα ξέ ρουν καλά, τι ακριβώς θέλουμε και μόνον τότε, θα το λά βουν σοβαρά υπόψη τους. Τους νοιάζει τους Γάλλους, αν εμείς τους αποκαλούμε Γάλλους και όχι Φράγκους και τη χώρα τους Γαλλία και όχι Φραγκιά; Τους ενδιαφέρει τους Σκοπιανούς, αν οι Άραβες τους αποκαλούν Μακεδόνες ή όχι; Μας ενδιαφέρει εμάς, αν άλλοι μας αποκαλούν Γκρέκους, άλλοι Γιουνάν και άλλοι Ρουμί;
Χωρίς την υπογραφή της Ελλάδος η αναγνώριση της ονομασίας των Σκοπιανών είναι δώρο άδωρο γι΄ αυτούς, γιατί οι βλέψεις τους δεν περιορίζονται στο όνομα. Ακόμα κι αν τους αναγνωρίσουν όλα τα έθνη με το όνομα που επιθυμούν οι Σκοπιανοί δεν πέτυχαν τίποτα για τους εξής λόγους:
Πρώτον , διότι μόνον η Ελλάδα (και η ιστορική αλήθεια) θίγεται από την νόσφιση του ονόματος της Μακεδονίας εκ μέρους τους και μόνον η Ελλάδα παραχωρώντας το όνομα , τους απαλλάσσει απ΄ την κατηγορία αυτή, πράγμα που δεν μπορεί καμιά άλλη χώρα στον κόσμο να το κάνει, ούτε ακόμα και τα Ηνωμένα Έθνη
Δεύτερον, γιατί μόνο απ΄ την Ελλάδα έχουν εδαφικές αξιώσεις και μόνον την Ελλάδα μπορούν να χειραγωγούν με την απειλή να προβάλλουν κάποτε τον αλυτρωτισμό τους , πράγμα που όπως δείχνει η μέχρι τώρα συμπεριφορά τους το χειρίζονται με απόλυτη επιτυχία, όπως κάθε πονηρός επιτήδειος αντίπαλος.
Και τρίτον και το σπουδαιότερο για μας , διότι μόνον η υπογραφή της Ελλάδος έχει την νομική έννοια της παραχώρησης , δηλαδή της νόμιμης πράξης, η οποία αποτελεί νόμιμη αιτία διεκδικήσεων των Σκοπιανών εις βάρος της Ελλάδος.
Αυτό λοιπόν πού εμείς οι νεοέλληνες ως άτολμοι, ανέ τοιμοι όπως πάντα και αναποφάσιστοι, δεν μπορούμε να καταλάβουμε, λόγω της αδράνειας μας, ή οποία οφείλεται στην εσωτερική μας διαίρεση, αυτό το ξέρει καλά ο κάθε πονηρός και επιτήδειος αντίπαλος. Αυτοί ήταν πάντα οι Έλληνες, διηρημένοι, αλίμονο και πάντα αντρίκειοι, χωρίς πονηρία και επιτηδειότητα, αν εξαιρέσουμε τον Οδυσσέα. Τώρα ή μόνη μας ελπίδα, είναι ή πίστη μας, ότι ή αλή θεια και το δίκαιο θα επικρατήσουν. Άραγε πιστεύουμε και σ' αυτό, ή διέπει τη σκέψη μας ο καιροσκοπισμός και ή μι κροπολιτική; Πώς λοιπόν να καταλάβουν οι άλλοι, τι ακριβώς θέλουμε, αν διαρκώς πειραματιζόμαστε και αυτο σχεδιάζουμε; Πώς νά μας πάρουν στα σοβαρά υπ' όψη τους;
Ακόμα και τώρα, έστω δώδεκα παρά πέντε, ή λύση του προβλήματος με το όνομα των Σκοπιανών, βρίσκεται στα χέρια μας. Από μας εξαρτάται. "Αν θα ξεπουλήσουμε το όνομα της Μακεδονίας μας, αντί οποιουδήποτε ανταλλάγματος, είναι άλλο θέμα. Κανείς όμως δεν θα μπορέσει να δικαιολογηθεί, ότι δεν γινόταν αλλιώς, γιατί ή άγνοια δεν αποτελεί επιχείρημα. Γι' αυτό θα πρέπει νά το συνει δητοποιήσουμε πρώτα εμείς, ότι το όνομα «Μακεδονία» μόνον εμείς «μπορούμε» νά το παραχωρήσουμε είτε από άγνοια, είτε από ανικανότητα. Γιατί κανείς δεν διανοείται, νά παραιτηθεί από τα απαράγραπτα δικαιώματα του, από την ιστορία του και από τον πολιτισμό του. Αυτή είναι ή απλή, ξεκάθαρη αλήθεια, ο διαμαντένιος κόφτης των αμφι βολιών, όπως θα έλεγαν στην Άπω 'Ανατολή.
(Απ' το βιβλίο «Ένας ήσυχος άνθρωπος» «Εκδόσεις των Φίλων" ISBN 960-289-058-4
Βιβλιοπωλείο "ΚΟΡΑΛΙ",ΑΘΗΝΑ)
Απάντηση campaign@macedoniaontheweb.eu
Re: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
1/10/2010
▼
Προς Mosxos Lagouvardos
Ευχαριστούμε πολύ, καλώς ήλθατε στην εκστρατεία μας.
Σκοπός μας είναι να υπάρξει συμμετοχή και εν τέλει η ένωση του Ελληνισμού παγκοσμίως.
Στον επίσημο ιστότοπο θα βρείτε banner της εκστρατείας, σε μορφή flash, το οποίο είναι απαραίτητο να αναρτάται σε κάθε ιστότοπο ο οποίος υποστηρίζει την εκστρατεία. Ο κώδικας δίνεται από τον σχετικό σύνδεσμο κάτω από το banner.
Παρακαλούμε ενημερώστε μας όταν αναρτήσετε το banner της εκστρατείας ώστε να σας προσθέσουμε στους υποστηρικτές.
Υπενθυμίζουμε ότι είναι σημαντική η παρότρυνση αποστολής επιστολών τόσο στον πρωθυπουργό όσο και στο Υπουργείο Εξωτερικών. Το κείμενο βρίσκεται κάτω από την αφίσσα της εκστρατείας, η οποία ελπίζουμε να κάνει το γύρο της γης.
Σημαντική είναι επίσης η υπογραφή της αίτησης. Η λίστα των ονομάτων θα αποσταλεί στον πρωθυπουργό καθώς και στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Η συμμετοχή όλων είναι απαραίτητη καθώς μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να σώσουμε τη Μακεδονία μας από ολοκληρωτικό ξεπούλημα.
Αν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα τεχνικής φύσεως όπως προσαρμογή και μέγεθος μπανερ, κλπ, μπορείτε να απευθυνθείτε στο email τεχνικής υποστήριξης: support@macedoniaontheweb.eu
Θα αποστέλουμε ενημερωτικά δελτία τύπου με τις νεώτερες εξελίξεις.
Καλή συνέχεια!
Τμήμα επικοινωνίας
campaign@macedoniaontheweb.eu
www.macedoniaontheweb.eu
Απάντηση ▼
Mosxos Lagouvardos
Προς support@macedoniaontheweb.eu
Τα ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΙΑ στη διάθεσή σας
Αγαπητοί φίλοι, χαίρετε
Ο ιστότοπος ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΙΑ (short essays in greek)
moschoblogog.blogspot.com μετά χαράς είναι στη
διάθεσή σας.
Ως αυτοδίδακτος δεν καταλαβαίνω την ειδική ορολογία
και δεν γνωρίζω το χειρισμό του Η/Υ.
Τί πρέπει να κάνω; Αν είχε κάποιος την καλοσύνη
να με καθοδηγήσει θα ήμουν ευγνώμων. Θέλω
να βοηθήσω. Έχω γράψει κάποια άρθρα που
δημοσιεύθηκαν στον τοπικό τύπο.
Δυστυχώς δεν δημοσιεύονται στον ΑθηναΪκό
τύπο, ούτε μπόρεσα να τα στείλω στο Υπουργείο
Εξωτερικών παρά τις προσπάθειές μου.
Με φιλικά αισθήματα
Μόσχος Λαγκουβάρδος
1/10/2010
▼
Προς Mosxos Lagouvardos
Ευχαριστούμε πολύ, καλώς ήλθατε στην εκστρατεία μας.
Σκοπός μας είναι να υπάρξει συμμετοχή και εν τέλει η ένωση του Ελληνισμού παγκοσμίως.
Στον επίσημο ιστότοπο θα βρείτε banner της εκστρατείας, σε μορφή flash, το οποίο είναι απαραίτητο να αναρτάται σε κάθε ιστότοπο ο οποίος υποστηρίζει την εκστρατεία. Ο κώδικας δίνεται από τον σχετικό σύνδεσμο κάτω από το banner.
Παρακαλούμε ενημερώστε μας όταν αναρτήσετε το banner της εκστρατείας ώστε να σας προσθέσουμε στους υποστηρικτές.
Υπενθυμίζουμε ότι είναι σημαντική η παρότρυνση αποστολής επιστολών τόσο στον πρωθυπουργό όσο και στο Υπουργείο Εξωτερικών. Το κείμενο βρίσκεται κάτω από την αφίσσα της εκστρατείας, η οποία ελπίζουμε να κάνει το γύρο της γης.
Σημαντική είναι επίσης η υπογραφή της αίτησης. Η λίστα των ονομάτων θα αποσταλεί στον πρωθυπουργό καθώς και στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Η συμμετοχή όλων είναι απαραίτητη καθώς μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να σώσουμε τη Μακεδονία μας από ολοκληρωτικό ξεπούλημα.
Αν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα τεχνικής φύσεως όπως προσαρμογή και μέγεθος μπανερ, κλπ, μπορείτε να απευθυνθείτε στο email τεχνικής υποστήριξης: support@macedoniaontheweb.eu
Θα αποστέλουμε ενημερωτικά δελτία τύπου με τις νεώτερες εξελίξεις.
Καλή συνέχεια!
Τμήμα επικοινωνίας
campaign@macedoniaontheweb.eu
www.macedoniaontheweb.eu
Απάντηση ▼
Mosxos Lagouvardos
Προς support@macedoniaontheweb.eu
Τα ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΙΑ στη διάθεσή σας
Αγαπητοί φίλοι, χαίρετε
Ο ιστότοπος ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΙΑ (short essays in greek)
moschoblogog.blogspot.com μετά χαράς είναι στη
διάθεσή σας.
Ως αυτοδίδακτος δεν καταλαβαίνω την ειδική ορολογία
και δεν γνωρίζω το χειρισμό του Η/Υ.
Τί πρέπει να κάνω; Αν είχε κάποιος την καλοσύνη
να με καθοδηγήσει θα ήμουν ευγνώμων. Θέλω
να βοηθήσω. Έχω γράψει κάποια άρθρα που
δημοσιεύθηκαν στον τοπικό τύπο.
Δυστυχώς δεν δημοσιεύονται στον ΑθηναΪκό
τύπο, ούτε μπόρεσα να τα στείλω στο Υπουργείο
Εξωτερικών παρά τις προσπάθειές μου.
Με φιλικά αισθήματα
Μόσχος Λαγκουβάρδος
1.10.10
Η αβάσταχτη δυσκολία των Σκοπιανών
Του Μόσχου Εμμ.Λαγκουβάρδου
Η αβάσταχτη δυσκολία των Σκοπιανών είναι ότι μόνον οι Έλληνες μπορούν να τους νομιμοποιήσουν με το όνομα της Μακεδονίας , που αυθαίρετα χρησιμοποιούν και κανείς άλλος, ούτε οι Αμερικανοί, ούτε τα Ενωμένα Έθνη. Οι Σκοπιανοί με το δίκιο τους δεν είναι ικανοποιημένοι, έστω κι αν όλoς ο κόσμος τους αναγνωρίσει με το όνομα αυτό, γιατί μόνο η αναγνώριση των άλλων δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς τους.
Αυτό που επιθυμούν οι Σκοπιανοί στην πραγματικότητα είναι να τους παραχωρήσουν οι Έλληνες την ιστορία τους και να τους δώσουν την νομική βάση, που δεν έχουν ως τώρα, για να διεκδικήσουν την κατάλληλη στιγμή Ελληνικά εδάφη.
Θα μπορούσαν ίσως κάποιοι να προθυμοποιηθούν να τους δώσουν εκείνοι την ιστορία τους. «Να σας δώσουμε εμείς την ιστορία μας, αν λυπάστε τόσο πολύ που οι Ελληνικές κυβερνήσεις δυσκολεύονται, να σας την παραχωρήσουν, γιατί φοβούνται την αντίδραση του λαού». Αλλά θα ήταν δώρο άδωρο για τους Σκοπιανούς , γιατί μόνο η Ελλάδα τους ενδιαφέρει.
Η ιστορία των Σκοπιανών με το όνομα της Μακεδονίας, που άρπαξαν πριν κάμποσα χρόνια, χωρίς να φανερώσουν τον απώτερο σκοπό τους, να το χρησιμοποιήσουν ως εθνικό τους όνομα , θυμίζει το μύθο με το λύκο που ήθελε να αρπάξει τα πρόβατα, αλλά με την συγκατάθεση του βοσκού, ώστε να μη φαίνεται αρπαγή αλλά παραχώρηση. Η αρπαγή στη δικανική γλώσσα λέγεται «νόσφιση» και είναι όπως και η παραχώρηση ένα είδος αιτίας απόκτησης κυριότητας. Αυτός που αρπάζει κάτι, γίνεται κύριος, υπό κάποιες προϋποθέσεις, όπως και αυτός που λαμβάνει κατά παραχώρηση κάποιο πράγμα.
Ο βοσκός όμως του μύθου δεν δεχόταν να διαπραγματευθεί τα πρόβατά του με το λύκο και άφηνε τους σκύλους του να κάνουν τη δουλειά τους. «Δώσε μου τα σκυλιά, του έλεγε ο λύκος, και δε θα μαλώνουμε». Οι σημερινοί όμως Έλληνες πολιτικοί κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Σκοπιανούς,
με την εποπτεία και τον έλεγχο δήθεν των Ενωμένων Εθνών, για να διαπραγματευθούν τα αδιαπραγμάτευτα, δηλαδή την τιμή τους, την εθνική τους υπερηφάνεια και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας τους (σε δεύτερη φάση).
Αν οι Ελληνικές κυβερνήσεις είχαν στο νου τους τις έννοιες της «νόσφισης»(αρπαγής) και της «παραχώρησης» δεν θα δέχονταν με κανένα τρόπο να συρθούν σε «διαπραγματεύσεις» σαν αυτές του μύθου του λύκου με το βοσκό των προβάτων.
Αν μας ζητούσαν να διαπραγματευθούμε ην τιμή και την αξιοπρέπειά μας θα δεχόμασταν και θα ακούγαμε τις φλυαρίες των διαφόρων κακόπιστων ή και καλόπιστων μεσολαβητών; Έλεος!
« Μα θα τους αναγνωρίσει όλος ο κόσμος ως Μακεδόνες;» Οι Σκοπιανοί ξέρουν καλύτερα από μας το συμφέρον τους από όσο ξέρουμε εμείς το δικό μας. Δεν τους αρκεί για τα απώτερα σχέδιά τους η αναγνώριση έστω και όλου του κόσμου. Γι’ αυτό θέλουν την υπογραφή της Ελληνικής κυβέρνησης. Γιατί η αναγνώριση- παραχώρηση της Ελλάδας αποτελεί τη νομική βάση για τις διεκδικήσεις τους εναντίον της.
Οι Ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να έχουν πάντοτε στο νου, ότι απεμπόληση της Ελληνικής ιστορίας και ενδεχόμενη παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, εκτός του ότι αναγκάζει τους Έλληνες να πιουν το πικρό ποτήρι της ταπείνωσης ,είναι και μια μόνιμη, σοβαρή απειλή για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και για την ειρήνη.
Μα αυτό έπρεπε να το κάνουν πρίν πενήντα χρόνια. Και επειδή πριν πενήντα χρόνια δεν είδαν τον πέλεκυ πάνω απ΄ τα κεφάλια τους , πρέπει τώρα που τον βλέπουν ,να τον αφήσουν να πέσει επάνω τους; «Δεύτερες σκέψεις κρείσσονες»!
"ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ"
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"
Η αβάσταχτη δυσκολία των Σκοπιανών είναι ότι μόνον οι Έλληνες μπορούν να τους νομιμοποιήσουν με το όνομα της Μακεδονίας , που αυθαίρετα χρησιμοποιούν και κανείς άλλος, ούτε οι Αμερικανοί, ούτε τα Ενωμένα Έθνη. Οι Σκοπιανοί με το δίκιο τους δεν είναι ικανοποιημένοι, έστω κι αν όλoς ο κόσμος τους αναγνωρίσει με το όνομα αυτό, γιατί μόνο η αναγνώριση των άλλων δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς τους.
Αυτό που επιθυμούν οι Σκοπιανοί στην πραγματικότητα είναι να τους παραχωρήσουν οι Έλληνες την ιστορία τους και να τους δώσουν την νομική βάση, που δεν έχουν ως τώρα, για να διεκδικήσουν την κατάλληλη στιγμή Ελληνικά εδάφη.
Θα μπορούσαν ίσως κάποιοι να προθυμοποιηθούν να τους δώσουν εκείνοι την ιστορία τους. «Να σας δώσουμε εμείς την ιστορία μας, αν λυπάστε τόσο πολύ που οι Ελληνικές κυβερνήσεις δυσκολεύονται, να σας την παραχωρήσουν, γιατί φοβούνται την αντίδραση του λαού». Αλλά θα ήταν δώρο άδωρο για τους Σκοπιανούς , γιατί μόνο η Ελλάδα τους ενδιαφέρει.
Η ιστορία των Σκοπιανών με το όνομα της Μακεδονίας, που άρπαξαν πριν κάμποσα χρόνια, χωρίς να φανερώσουν τον απώτερο σκοπό τους, να το χρησιμοποιήσουν ως εθνικό τους όνομα , θυμίζει το μύθο με το λύκο που ήθελε να αρπάξει τα πρόβατα, αλλά με την συγκατάθεση του βοσκού, ώστε να μη φαίνεται αρπαγή αλλά παραχώρηση. Η αρπαγή στη δικανική γλώσσα λέγεται «νόσφιση» και είναι όπως και η παραχώρηση ένα είδος αιτίας απόκτησης κυριότητας. Αυτός που αρπάζει κάτι, γίνεται κύριος, υπό κάποιες προϋποθέσεις, όπως και αυτός που λαμβάνει κατά παραχώρηση κάποιο πράγμα.
Ο βοσκός όμως του μύθου δεν δεχόταν να διαπραγματευθεί τα πρόβατά του με το λύκο και άφηνε τους σκύλους του να κάνουν τη δουλειά τους. «Δώσε μου τα σκυλιά, του έλεγε ο λύκος, και δε θα μαλώνουμε». Οι σημερινοί όμως Έλληνες πολιτικοί κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Σκοπιανούς,
με την εποπτεία και τον έλεγχο δήθεν των Ενωμένων Εθνών, για να διαπραγματευθούν τα αδιαπραγμάτευτα, δηλαδή την τιμή τους, την εθνική τους υπερηφάνεια και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας τους (σε δεύτερη φάση).
Αν οι Ελληνικές κυβερνήσεις είχαν στο νου τους τις έννοιες της «νόσφισης»(αρπαγής) και της «παραχώρησης» δεν θα δέχονταν με κανένα τρόπο να συρθούν σε «διαπραγματεύσεις» σαν αυτές του μύθου του λύκου με το βοσκό των προβάτων.
Αν μας ζητούσαν να διαπραγματευθούμε ην τιμή και την αξιοπρέπειά μας θα δεχόμασταν και θα ακούγαμε τις φλυαρίες των διαφόρων κακόπιστων ή και καλόπιστων μεσολαβητών; Έλεος!
« Μα θα τους αναγνωρίσει όλος ο κόσμος ως Μακεδόνες;» Οι Σκοπιανοί ξέρουν καλύτερα από μας το συμφέρον τους από όσο ξέρουμε εμείς το δικό μας. Δεν τους αρκεί για τα απώτερα σχέδιά τους η αναγνώριση έστω και όλου του κόσμου. Γι’ αυτό θέλουν την υπογραφή της Ελληνικής κυβέρνησης. Γιατί η αναγνώριση- παραχώρηση της Ελλάδας αποτελεί τη νομική βάση για τις διεκδικήσεις τους εναντίον της.
Οι Ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να έχουν πάντοτε στο νου, ότι απεμπόληση της Ελληνικής ιστορίας και ενδεχόμενη παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, εκτός του ότι αναγκάζει τους Έλληνες να πιουν το πικρό ποτήρι της ταπείνωσης ,είναι και μια μόνιμη, σοβαρή απειλή για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και για την ειρήνη.
Μα αυτό έπρεπε να το κάνουν πρίν πενήντα χρόνια. Και επειδή πριν πενήντα χρόνια δεν είδαν τον πέλεκυ πάνω απ΄ τα κεφάλια τους , πρέπει τώρα που τον βλέπουν ,να τον αφήσουν να πέσει επάνω τους; «Δεύτερες σκέψεις κρείσσονες»!
"ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ"
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"
Μικρή, καθημερινή ,πνευματική εργασία
Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου
Η ατομική πνευματική εργασία για την οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια , δεν αντικαθιστά την καθιερωμένη προσευχή ούτε υποκαθιστά την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, μέσα στην οποία σαν σε κιβωτό σώζονται οι πιστοί. Οι πιστοί υπερνικούν τα εμπόδια όχι με την ατομική τους προσπάθεια, αλλά κατά χάριν, δια του αγαπήσαντος ημάς Ιησού. «Τα πάντα κατά χάριν έχει. Η Γη και πάντα τα εν αυτή, αυτό το σώμα και αυτή η ψυχή, αλλά και αυτό το είναι άνθρωπος. Τα πάντα είναι του Θεού. Τι λείπει από το Θεό ώστε να δικαιολογείται γι’ αυτό η οίηση ή η αυτοδικαίωση;». (Άγιος Μακάριος). (Φιλ.Γ΄,221).
Ο Ντοστογιέφσκι διάβαζε κάθε μέρα μια περικοπή από το Ευαγγέλιο και το νόημά της το μελετούσε σε συνδυασμό με τα πράγματα και με τα συμβάντα της συγκεκριμένης ημέρας. Ακολουθούσε τα λόγια του Δαβίδ, ο λόγος σου μελέτη μου εστίν. Άνοιγε το ευαγγέλιο στην τύχη και το διάβαζε. Ήταν ένα μικρό ευαγγέλιο που του έβαλε στο χέρι μια γυναίκα του λαού, όταν οδηγούμενος σιδηροδέσμιος στη Σιβηρία, πέρασε μέσα απ’ το χωριό της. Αυτό το μικρό ευαγγέλιο έσωσε το πνεύμα του μεγάλου συγγραφέα.Την τελευταία μέρα της ζωής του ο Ντοστογιέφσκι επειδή δεν μπορούσε ζήτησε να διαβάσει η γυναίκα του. Το ευαγγέλιο άνοιξε στη σελίδα που άρχιζε με τη λέξη «άγωμεν» ( πάμε ). Ο Ντοστογιέφσκι είπε: «Σήμερα θα πεθάνω».
Την καλή αυτή συνήθεια του αγαπημένου μου συγγραφέα των Αδελφών Καραμαζώφ, την ακολουθώ κι εγώ. Κάθε μέρα ανοίγω το ευαγγέλιο στην τύχη και διαβάζω τη σελίδα από την αρχή. Κατόπιν βρίσκω τη σχετική περικοπή και διαβάζω και τον Απόστολο που αντιστοιχεί σ΄ αυτήν και το προκείμενο του Αποστόλου, που είναι δυο στίχοι από κάποιο ψαλμό του Δαβίδ. Οι Πατέρες της Εκκλησίας όρισαν την αντιστοιχία Ευαγγελίου, Αποστόλου και Ψαλμών με κριτήριο το βαθύτερο νόημα που τα συνδέει.
Με αυτόν τον τρόπο νιώθω ότι ο Ιησούς συμβαδίζει μαζί μου και με ενισχύει στην αποθάρρυνσή μου. «Κύριος ποιμαίνει με και εις ουδέν με υστερήσει. Εις κήπον χλόης εκεί με κατεσκήνωσεν.» Το πρωί μόλις πατήσω τα πόδια μου στο πάτωμα ευχαριστώ το Χριστό και την Παναγιά που ζω: «Χριστέ και Παναγιά, ευχαριστώ που ζω.» Ύστερα γράφω την πρωϊνή προσευχή στο βιβλίο προσευχών.
Σήμερα π.χ. πρώτη του μηνός Οκτωβρίου έγραψα: «99/1-10-2010. Εν τούτω νίκα. Πρωινή προσευχή για ενθάρρυνση: Χριστέ και Παναγιά, ευχαριστώ που ζω. Κύριε συ είπες «αιτείτε και δοθήσεται υμίν». Σήμερα με κατέλαβε πνεύμα δειλίας. Όλη τη νύχτα έβλεπα όνειρα που έδειχναν πώς ο άνθρωπος σαν τα άλογα ζώα φυσικώς φθείρεται. Κύριε σε παρακαλώ δος μου θάρρος και δύναμη.»
Προσευχήθηκα για ενθάρρυνση και δύναμη και ένιωσα μέσα μου χαρά. Η δειλία μου εξαφανίστηκε ξαφνικά σαν την ομίχλη όταν βγει ο ήλιος.Κατόπιν άνοιξα στην τύχη το ευαγγέλιο όπως συνήθως και διάβασα τη σελίδα που άρχιζε με αυτά τα λόγια: «Εξελθών ο Ιησούς επορεύθη κατά το έθος εις το όρος των ελαιών...» και τελείωνε με τα λόγια «και αναστάν άπαν το πλήθος ήγαγον αυτόν επί τον Πιλάτον.» Στη συνέχεια βρήκα τον αντίστοιχο Απόστολο και το προκείμενο που είναι οι στίχοι «Επακούσαι σου Κϋριος εν ημέρα θλίψεως. Κύριε σώσον τον βασιλέα και επάκουσον ημών.» (Ψαλμός 19ος).
Ο Απόστολος που ήταν η Καθολική επιστολή του Ιούδα άρχιζε με τα λόγια του χαιρετισμού:" έλεος υμίν και ειρήνη και αγάπη πληθυνθείη…". Το τέλος της επιστολής ήταν σαν να απαντούσε στο όνειρό μου της φθοράς όταν παραδίδεται κανείς δέσμιος στις σαρκικές του επιθυμίες: «Ούτοι δε όσα μεν ουκ οίδασι βλασφημούσιν» (αυτοί δε όσα δεν γνωρίζουν τα βλαστημούν) «όσα δε φυσικώς ως τα άλογα ζώα επίστανται, εν τούτοις φθείρονται» ( κι αυτά που από ένστικτο σαν τα άλογα ζώα γνωρίζουν , αυτά ακριβώς τους φθείρουν.)
Σήμερα θα έχω στο νου μου τα λόγια αυτά. Το Ευαγγέλιο θα είναι η πνευματική μου πανοπλία στον αγώνα της ζωής μου κι ο Ιησούς θα είναι ο πνευματικός μου καθρέφτης, ο οδηγός μου και η καταφυγή μου στις θλίψεις.
Η ατομική πνευματική εργασία για την οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια , δεν αντικαθιστά την καθιερωμένη προσευχή ούτε υποκαθιστά την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, μέσα στην οποία σαν σε κιβωτό σώζονται οι πιστοί. Οι πιστοί υπερνικούν τα εμπόδια όχι με την ατομική τους προσπάθεια, αλλά κατά χάριν, δια του αγαπήσαντος ημάς Ιησού. «Τα πάντα κατά χάριν έχει. Η Γη και πάντα τα εν αυτή, αυτό το σώμα και αυτή η ψυχή, αλλά και αυτό το είναι άνθρωπος. Τα πάντα είναι του Θεού. Τι λείπει από το Θεό ώστε να δικαιολογείται γι’ αυτό η οίηση ή η αυτοδικαίωση;». (Άγιος Μακάριος). (Φιλ.Γ΄,221).
Ο Ντοστογιέφσκι διάβαζε κάθε μέρα μια περικοπή από το Ευαγγέλιο και το νόημά της το μελετούσε σε συνδυασμό με τα πράγματα και με τα συμβάντα της συγκεκριμένης ημέρας. Ακολουθούσε τα λόγια του Δαβίδ, ο λόγος σου μελέτη μου εστίν. Άνοιγε το ευαγγέλιο στην τύχη και το διάβαζε. Ήταν ένα μικρό ευαγγέλιο που του έβαλε στο χέρι μια γυναίκα του λαού, όταν οδηγούμενος σιδηροδέσμιος στη Σιβηρία, πέρασε μέσα απ’ το χωριό της. Αυτό το μικρό ευαγγέλιο έσωσε το πνεύμα του μεγάλου συγγραφέα.Την τελευταία μέρα της ζωής του ο Ντοστογιέφσκι επειδή δεν μπορούσε ζήτησε να διαβάσει η γυναίκα του. Το ευαγγέλιο άνοιξε στη σελίδα που άρχιζε με τη λέξη «άγωμεν» ( πάμε ). Ο Ντοστογιέφσκι είπε: «Σήμερα θα πεθάνω».
Την καλή αυτή συνήθεια του αγαπημένου μου συγγραφέα των Αδελφών Καραμαζώφ, την ακολουθώ κι εγώ. Κάθε μέρα ανοίγω το ευαγγέλιο στην τύχη και διαβάζω τη σελίδα από την αρχή. Κατόπιν βρίσκω τη σχετική περικοπή και διαβάζω και τον Απόστολο που αντιστοιχεί σ΄ αυτήν και το προκείμενο του Αποστόλου, που είναι δυο στίχοι από κάποιο ψαλμό του Δαβίδ. Οι Πατέρες της Εκκλησίας όρισαν την αντιστοιχία Ευαγγελίου, Αποστόλου και Ψαλμών με κριτήριο το βαθύτερο νόημα που τα συνδέει.
Με αυτόν τον τρόπο νιώθω ότι ο Ιησούς συμβαδίζει μαζί μου και με ενισχύει στην αποθάρρυνσή μου. «Κύριος ποιμαίνει με και εις ουδέν με υστερήσει. Εις κήπον χλόης εκεί με κατεσκήνωσεν.» Το πρωί μόλις πατήσω τα πόδια μου στο πάτωμα ευχαριστώ το Χριστό και την Παναγιά που ζω: «Χριστέ και Παναγιά, ευχαριστώ που ζω.» Ύστερα γράφω την πρωϊνή προσευχή στο βιβλίο προσευχών.
Σήμερα π.χ. πρώτη του μηνός Οκτωβρίου έγραψα: «99/1-10-2010. Εν τούτω νίκα. Πρωινή προσευχή για ενθάρρυνση: Χριστέ και Παναγιά, ευχαριστώ που ζω. Κύριε συ είπες «αιτείτε και δοθήσεται υμίν». Σήμερα με κατέλαβε πνεύμα δειλίας. Όλη τη νύχτα έβλεπα όνειρα που έδειχναν πώς ο άνθρωπος σαν τα άλογα ζώα φυσικώς φθείρεται. Κύριε σε παρακαλώ δος μου θάρρος και δύναμη.»
Προσευχήθηκα για ενθάρρυνση και δύναμη και ένιωσα μέσα μου χαρά. Η δειλία μου εξαφανίστηκε ξαφνικά σαν την ομίχλη όταν βγει ο ήλιος.Κατόπιν άνοιξα στην τύχη το ευαγγέλιο όπως συνήθως και διάβασα τη σελίδα που άρχιζε με αυτά τα λόγια: «Εξελθών ο Ιησούς επορεύθη κατά το έθος εις το όρος των ελαιών...» και τελείωνε με τα λόγια «και αναστάν άπαν το πλήθος ήγαγον αυτόν επί τον Πιλάτον.» Στη συνέχεια βρήκα τον αντίστοιχο Απόστολο και το προκείμενο που είναι οι στίχοι «Επακούσαι σου Κϋριος εν ημέρα θλίψεως. Κύριε σώσον τον βασιλέα και επάκουσον ημών.» (Ψαλμός 19ος).
Ο Απόστολος που ήταν η Καθολική επιστολή του Ιούδα άρχιζε με τα λόγια του χαιρετισμού:" έλεος υμίν και ειρήνη και αγάπη πληθυνθείη…". Το τέλος της επιστολής ήταν σαν να απαντούσε στο όνειρό μου της φθοράς όταν παραδίδεται κανείς δέσμιος στις σαρκικές του επιθυμίες: «Ούτοι δε όσα μεν ουκ οίδασι βλασφημούσιν» (αυτοί δε όσα δεν γνωρίζουν τα βλαστημούν) «όσα δε φυσικώς ως τα άλογα ζώα επίστανται, εν τούτοις φθείρονται» ( κι αυτά που από ένστικτο σαν τα άλογα ζώα γνωρίζουν , αυτά ακριβώς τους φθείρουν.)
Σήμερα θα έχω στο νου μου τα λόγια αυτά. Το Ευαγγέλιο θα είναι η πνευματική μου πανοπλία στον αγώνα της ζωής μου κι ο Ιησούς θα είναι ο πνευματικός μου καθρέφτης, ο οδηγός μου και η καταφυγή μου στις θλίψεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)