Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Το σύνθημα των νέων του Παρισιού, στις διαδηλώσεις τους το 1968, ήταν "αφού δεν έχουμε ελπίδα, ας κάψουμε το καλύβι μας."
Πράγματι , μόλις χάνουμε την ελπίδα μας, το πρώτο που νιώθουμε είναι μια τάση αυτοκαταστροφής. Μοιάζει σαν να παραδινόμαστε σε μια ξένη, εχθρική προς εμάς δύναμη, στην οποία δεν μπορούμε να αντισταθούμε, γιατί τη νιώθουμε ως δύναμη δική μας. Σαν μια δύναμη που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής μας. Ο απελπισμένος νιώθει τη ζωή του σαν ένα ασήκωτο βάρος, απ΄ το οποίο θέλει να απαλλαγεί μια ώρα αρχύτερα. Απελπισμένοι άνθρωποι οι οποίοι παραδίνονται στην ενδόμυχη τάση της αυτοκαταστροφής είναι οι μη έχοντες ελπίδα στο Θεό.
Θα μου πείτε δεν υπάρχουν άνθρωποι απελπισμένοι σε όλα. Σε κάτι ελπίζουν και αυτοί που δεν ελπίζουν στο Θεό. Μπορεί να ελπίζουν σε επουσιώδη πράγματα, αλλά δεν τους βοηθάνε οι ελπίδες στα επουσιώδη πράγματα.
Ειναι σαν το ανέκδοτο του επιβάτη της βάρκας που βουλιάζει και δεν ξέρει να κολυμπάει. Ξέρει πολλά πράγματα, αλλά το μοναδικό που σώζει τη ζωή του, το κολύμπι, δεν το ξέρει. Εξαιτίας της άγνοιάς του αυτής δεν χάνει μόνο ένα μέρος της ζωής του, χάνει ολόκληρη τη ζωή του.
moschoblog.blogspot.com
9.2.19
ΓΝΩΣΗ Ή ΠΙΣΤΗ;
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Ο κόσμος θεωρεί τις γνώσεις για το Θεό σπουδαιότερες από την πίστη στο Θεό. Οι Άγιοι Πατέρες παροτρύνουν να ανταλλάσσουμε τις γνώσεις με την Πίστη.
Παντού θεωρείται το μυαλό σπουδαιότερο από την καρδιά. Ένας σύγχρονος φιλόσοφος είπε, πως ήρθε ο καιρός η ανθρωπότητα να δοκιμάσει με την καρδιά. Με το μυαλό η ανθρωπότητα απέτυχε.
Φωτεινά πνεύματα παροτρύνουν όσους νιώθουν τον κίνδυνο, να αγωνιστούν για να εμποδίσουν την αυτοκτονία της ανθρωπότητας!
Κάθε φορά που συναντώ στο δρόμο το Θωμά, μου λέει το ίδιο πράγμα, ότι δεν μπορεί να πιστέψει.
-Εσύ πιστεύεις;
-Και βέβαια πιστεύω.
-Πιστεύεις ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο;
-Και ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο και ότι θα συναντήσω τους αγαπημένους μου....
-Εγώ γιατί δεν μπορώ να πιστέψω; Προσπάθησα αλλά δεν μπόρεσα.
-Εσύ θεωρείς σπουδαιότερες τις γνώσεις σου από την πίστη. Αν θεωρούσες την πίστη στο Θεό, σπουδαιότερη από τις γνώσεις σου για το Θεό, θα ζητούσες απ΄ το Θεό να σου δώσει τη χάρη να πιστεύεις.
moschoblog.blogspot.com
Ο κόσμος θεωρεί τις γνώσεις για το Θεό σπουδαιότερες από την πίστη στο Θεό. Οι Άγιοι Πατέρες παροτρύνουν να ανταλλάσσουμε τις γνώσεις με την Πίστη.
Παντού θεωρείται το μυαλό σπουδαιότερο από την καρδιά. Ένας σύγχρονος φιλόσοφος είπε, πως ήρθε ο καιρός η ανθρωπότητα να δοκιμάσει με την καρδιά. Με το μυαλό η ανθρωπότητα απέτυχε.
Φωτεινά πνεύματα παροτρύνουν όσους νιώθουν τον κίνδυνο, να αγωνιστούν για να εμποδίσουν την αυτοκτονία της ανθρωπότητας!
Κάθε φορά που συναντώ στο δρόμο το Θωμά, μου λέει το ίδιο πράγμα, ότι δεν μπορεί να πιστέψει.
-Εσύ πιστεύεις;
-Και βέβαια πιστεύω.
-Πιστεύεις ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο;
-Και ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο και ότι θα συναντήσω τους αγαπημένους μου....
-Εγώ γιατί δεν μπορώ να πιστέψω; Προσπάθησα αλλά δεν μπόρεσα.
-Εσύ θεωρείς σπουδαιότερες τις γνώσεις σου από την πίστη. Αν θεωρούσες την πίστη στο Θεό, σπουδαιότερη από τις γνώσεις σου για το Θεό, θα ζητούσες απ΄ το Θεό να σου δώσει τη χάρη να πιστεύεις.
moschoblog.blogspot.com
7.2.19
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Αφού δεν μπορούμε να εμποδίσουμε κανέναν, να ονομάζει τον εαυτό του oπως θέλει, ούτε τους άλλους, να δίνουν όποιο όνομα θέλουν, σε οποίον θέλουν, το να προ¬σπαθούμε να το επιβάλουμε, σημαίνει ότι τους δίνουμε το δικαίωμα, να μας χρησιμοποιούν, σύμφωνα με τα συμφέ¬ροντα τους. Άρα ή ορθή, ξεκάθαρη, θέση μας από την αρχή θα έπρεπε να είναι, ότι δεν μας ενδιαφέρει, πώς θα ονομάζουν οι Σκοπιανοί τον εαυτό τους, ή πώς θα τους αποκαλούν οι άλλοι. Αυτό πού ενδιαφέρει εμάς είναι, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς. Και εμείς δεν πρόκειται να ονο¬μάσουμε ποτέ κάποιον με ένα όνομα πού δεν θέλουμε. Κα¬νείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει νά το κάνουμε, όπως και εμείς δεν μπορούμε νά υποχρεώσουμε κανέναν.
Ξεκάθαρη, διαμαντένια θέση από την αρχή. Αν δεν τους ενδιαφέρει, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς τους Σκο¬πιανούς, δεν θα τους ενδιαφέρει, ο,τι και να κάνουμε, είτε με το καλό είτε με το άγριο. Αν τους ενδιαφέρει, θα ξέ¬ρουν καλά, τι ακριβώς θέλουμε και μόνον τότε, θα το λά¬βουν σοβαρά υπόψη τους. Τους νοιάζει τους Γάλλους, αν εμείς τους αποκαλούμε Γάλλους και όχι Φράγκους και τη χώρα τους Γαλλία και όχι Φραγκιά; Τους ενδιαφέρει τους Σκοπιανούς, αν οι Άραβες τους αποκαλούν Μακεδόνες ή όχι; Μας ενδιαφέρει εμάς, αν άλλοι μας αποκαλούν Γκρέκους, άλλοι Γιουνάν και άλλοι Ρουμί;
Χωρίς την υπογραφή της Ελλάδος η αναγνώριση της ονομασίας των Σκοπιανών είναι δώρο άδωρο γι΄ αυτούς, γιατί οι βλέψεις τους δεν περιορίζονται στο όνομα. Ακόμα κι αν τους αναγνωρίσουν όλα τα έθνη με το όνομα που επιθυμούν οι Σκοπιανοί δεν πέτυχαν τίποτα για τους εξής λόγους:
Πρώτον , διότι μόνον η Ελλάδα (και η ιστορική αλήθεια) θίγεται από την νόσφιση του ονόματος της Μακεδονίας εκ μέρους τους και μόνον η Ελλάδα παραχωρώντας το όνομα , τους απαλλάσσει απ΄ την κατηγορία αυτή, πράγμα που δεν μπορεί καμιά άλλη χώρα στον κόσμο να το κάνει, ούτε ακόμα και τα Ηνωμένα Έθνη
Δεύτερον, γιατί μόνο απ΄ την Ελλάδα έχουν εδαφικές αξιώσεις και μόνον την Ελλάδα μπορούν να χειραγωγούν με την απειλή να προβάλλουν κάποτε τον αλυτρωτισμό τους , πράγμα που όπως δείχνει η μέχρι τώρα συμπεριφορά τους το χειρίζονται με απόλυτη επιτυχία, όπως κάθε πονηρός επιτήδειος αντίπαλος.
Και τρίτον και το σπουδαιότερο για μας , διότι μόνον η υπογραφή της Ελλάδος έχει την νομική έννοια της παραχώρησης , δηλαδή της νόμιμης πράξης, η οποία αποτελεί νόμιμη αιτία διεκδικήσεων των Σκοπιανών εις βάρος της Ελλάδος.
Αυτό λοιπόν πού εμείς οι νεοέλληνες ως άτολμοι, ανέ¬τοιμοι όπως πάντα και αναποφάσιστοι, δεν μπορούμε να καταλάβουμε, λόγω της αδράνειας μας, ή οποία οφείλεται στην εσωτερική μας διαίρεση, αυτό το ξέρει καλά ο κάθε πονηρός και επιτήδειος αντίπαλος. Αυτοί ήταν πάντα οι Έλληνες, διηρημένοι, αλίμονο και πάντα αντρίκειοι, χωρίς πονηρία και επιτηδειότητα, αν εξαιρέσουμε τον Οδυσσέα. Τώρα ή μόνη μας ελπίδα, είναι ή πίστη μας, ότι ή αλή¬θεια και το δίκαιο θα επικρατήσουν. Άραγε πιστεύουμε και σ' αυτό, ή διέπει τη σκέψη μας ο καιροσκοπισμός και ή μι¬κροπολιτική; Πώς λοιπόν να καταλάβουν οι άλλοι, τι ακριβώς θέλουμε, αν διαρκώς πειραματιζόμαστε και αυτο¬σχεδιάζουμε; Πώς νά μας πάρουν στα σοβαρά υπ' όψη τους;
Ακόμα και τώρα, έστω δώδεκα παρά πέντε, ή λύση του προβλήματος με το όνομα των Σκοπιανών, βρίσκεται στα χέρια μας. Από μας εξαρτάται. "Αν θα ξεπουλήσουμε το όνομα της Μακεδονίας μας, αντί οποιουδήποτε ανταλλάγματος, είναι άλλο θέμα. Κανείς όμως δεν θα μπορέσει να δικαιολογηθεί, ότι δεν γινόταν αλλιώς, γιατί ή άγνοια δεν αποτελεί επιχείρημα. Γι' αυτό θα πρέπει νά το συνει¬δητοποιήσουμε πρώτα εμείς, ότι το όνομα «Μακεδονία» μόνον εμείς «μπορούμε» νά το παραχωρήσουμε είτε από αγνοία, είτε από ανικανότητα. Γιατί κανείς δεν διανοείται, νά παραιτηθεί από τα απαράγραπτα δικαιώματα του, από την ιστορία του και από τον πολιτισμό του. Αυτή είναι ή απλή, ξεκάθαρη αλήθεια, ο διαμαντένιος κόφτης των αμφι¬βολιών, όπως θα έλεγαν στην Άπω 'Ανατολή.
Απ’ το βιβλίο «Ένας ήσυχος άνθρωπος» «Εκδόσεις των Φίλων»
Αφού δεν μπορούμε να εμποδίσουμε κανέναν, να ονομάζει τον εαυτό του oπως θέλει, ούτε τους άλλους, να δίνουν όποιο όνομα θέλουν, σε οποίον θέλουν, το να προ¬σπαθούμε να το επιβάλουμε, σημαίνει ότι τους δίνουμε το δικαίωμα, να μας χρησιμοποιούν, σύμφωνα με τα συμφέ¬ροντα τους. Άρα ή ορθή, ξεκάθαρη, θέση μας από την αρχή θα έπρεπε να είναι, ότι δεν μας ενδιαφέρει, πώς θα ονομάζουν οι Σκοπιανοί τον εαυτό τους, ή πώς θα τους αποκαλούν οι άλλοι. Αυτό πού ενδιαφέρει εμάς είναι, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς. Και εμείς δεν πρόκειται να ονο¬μάσουμε ποτέ κάποιον με ένα όνομα πού δεν θέλουμε. Κα¬νείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει νά το κάνουμε, όπως και εμείς δεν μπορούμε νά υποχρεώσουμε κανέναν.
Ξεκάθαρη, διαμαντένια θέση από την αρχή. Αν δεν τους ενδιαφέρει, πώς θα τους ονομάσουμε εμείς τους Σκο¬πιανούς, δεν θα τους ενδιαφέρει, ο,τι και να κάνουμε, είτε με το καλό είτε με το άγριο. Αν τους ενδιαφέρει, θα ξέ¬ρουν καλά, τι ακριβώς θέλουμε και μόνον τότε, θα το λά¬βουν σοβαρά υπόψη τους. Τους νοιάζει τους Γάλλους, αν εμείς τους αποκαλούμε Γάλλους και όχι Φράγκους και τη χώρα τους Γαλλία και όχι Φραγκιά; Τους ενδιαφέρει τους Σκοπιανούς, αν οι Άραβες τους αποκαλούν Μακεδόνες ή όχι; Μας ενδιαφέρει εμάς, αν άλλοι μας αποκαλούν Γκρέκους, άλλοι Γιουνάν και άλλοι Ρουμί;
Χωρίς την υπογραφή της Ελλάδος η αναγνώριση της ονομασίας των Σκοπιανών είναι δώρο άδωρο γι΄ αυτούς, γιατί οι βλέψεις τους δεν περιορίζονται στο όνομα. Ακόμα κι αν τους αναγνωρίσουν όλα τα έθνη με το όνομα που επιθυμούν οι Σκοπιανοί δεν πέτυχαν τίποτα για τους εξής λόγους:
Πρώτον , διότι μόνον η Ελλάδα (και η ιστορική αλήθεια) θίγεται από την νόσφιση του ονόματος της Μακεδονίας εκ μέρους τους και μόνον η Ελλάδα παραχωρώντας το όνομα , τους απαλλάσσει απ΄ την κατηγορία αυτή, πράγμα που δεν μπορεί καμιά άλλη χώρα στον κόσμο να το κάνει, ούτε ακόμα και τα Ηνωμένα Έθνη
Δεύτερον, γιατί μόνο απ΄ την Ελλάδα έχουν εδαφικές αξιώσεις και μόνον την Ελλάδα μπορούν να χειραγωγούν με την απειλή να προβάλλουν κάποτε τον αλυτρωτισμό τους , πράγμα που όπως δείχνει η μέχρι τώρα συμπεριφορά τους το χειρίζονται με απόλυτη επιτυχία, όπως κάθε πονηρός επιτήδειος αντίπαλος.
Και τρίτον και το σπουδαιότερο για μας , διότι μόνον η υπογραφή της Ελλάδος έχει την νομική έννοια της παραχώρησης , δηλαδή της νόμιμης πράξης, η οποία αποτελεί νόμιμη αιτία διεκδικήσεων των Σκοπιανών εις βάρος της Ελλάδος.
Αυτό λοιπόν πού εμείς οι νεοέλληνες ως άτολμοι, ανέ¬τοιμοι όπως πάντα και αναποφάσιστοι, δεν μπορούμε να καταλάβουμε, λόγω της αδράνειας μας, ή οποία οφείλεται στην εσωτερική μας διαίρεση, αυτό το ξέρει καλά ο κάθε πονηρός και επιτήδειος αντίπαλος. Αυτοί ήταν πάντα οι Έλληνες, διηρημένοι, αλίμονο και πάντα αντρίκειοι, χωρίς πονηρία και επιτηδειότητα, αν εξαιρέσουμε τον Οδυσσέα. Τώρα ή μόνη μας ελπίδα, είναι ή πίστη μας, ότι ή αλή¬θεια και το δίκαιο θα επικρατήσουν. Άραγε πιστεύουμε και σ' αυτό, ή διέπει τη σκέψη μας ο καιροσκοπισμός και ή μι¬κροπολιτική; Πώς λοιπόν να καταλάβουν οι άλλοι, τι ακριβώς θέλουμε, αν διαρκώς πειραματιζόμαστε και αυτο¬σχεδιάζουμε; Πώς νά μας πάρουν στα σοβαρά υπ' όψη τους;
Ακόμα και τώρα, έστω δώδεκα παρά πέντε, ή λύση του προβλήματος με το όνομα των Σκοπιανών, βρίσκεται στα χέρια μας. Από μας εξαρτάται. "Αν θα ξεπουλήσουμε το όνομα της Μακεδονίας μας, αντί οποιουδήποτε ανταλλάγματος, είναι άλλο θέμα. Κανείς όμως δεν θα μπορέσει να δικαιολογηθεί, ότι δεν γινόταν αλλιώς, γιατί ή άγνοια δεν αποτελεί επιχείρημα. Γι' αυτό θα πρέπει νά το συνει¬δητοποιήσουμε πρώτα εμείς, ότι το όνομα «Μακεδονία» μόνον εμείς «μπορούμε» νά το παραχωρήσουμε είτε από αγνοία, είτε από ανικανότητα. Γιατί κανείς δεν διανοείται, νά παραιτηθεί από τα απαράγραπτα δικαιώματα του, από την ιστορία του και από τον πολιτισμό του. Αυτή είναι ή απλή, ξεκάθαρη αλήθεια, ο διαμαντένιος κόφτης των αμφι¬βολιών, όπως θα έλεγαν στην Άπω 'Ανατολή.
Απ’ το βιβλίο «Ένας ήσυχος άνθρωπος» «Εκδόσεις των Φίλων»
6.2.19
Η δυσκολία να γνωρίσουμε τον εαυτό μας
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Αν και γνωρίζουμε πολλά γύρω από τον εαυτό μας, στην πραγματικότητα τον ίδιο δεν τον γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε π.χ.ότι η γνώση του εαυτού είναι προϋπόθεση της γνώσης του Θεού, η αυτογνωσία είναι θεογνωσία, ότι πρέπει να προσέχουμε τον εαυτό μας, ότι η γνώση του εαυτού είναι ο θησαυρός μας, ότι είναι κρυμμένος μέσα μας κ.ά.
Αν ανταλλάξουμε τη γνώση του εαυτού με τη χάρη του Θεού, θα καταλάβουμε ότι η γνώση του εαυτού δεν πηγαίνει εκεί όπου δεν δέχονται τη χάρη του Θεού και δεν συμπράττουν αφαιρώντας τα στοιχεία εκείνα, που την εμποδίζουν να τους επισκεφθεί.
Ένας ακόμα σπουδαίος λόγος, για τον οποίο είναι δύσκολο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας είναι ότι γνωρίζοντας τον κρυμμένο θησαυρό μας ,πρέπει ναι μπορούμε και να τον φυλάξουμε από τον εχθρό του ανθρώπου, το διάβολο.
Αν δεν μπορούμε να φυλάξουμε τον κρυμμένο θησαυρό μας, θα είναι πιο ασφαλής, αν δεν γνωρίζουμε ποιός είναι και που βρίσκεται.
Η Παραβολή του Ιησού για αυτόν που βρίσκει ένα θησαυρό, κρυμμένο μέσα σ΄ένα αγρό , πουλάει ό,τι έχει και αγοράζει τον αγρό με τον κρυμμένο θησαυρό, υπονοεί οπωσδήποτε τον θησαυρό της γνώσης του εαυτού.
Στην επιστολή του προς τους Γαλάτας, ο Απόστολος Παύλος, τους γράφει πως γνωρίζουν τον Θεό ή μάλλον πως ο Θεός τους
γνωρίζει. Ότι η γνώση του Θεού συμβαδίζει με τα ισχυρά στοιχεία του εαυτού τους, δηλαδή με τον εαυτό τους.
Ο Άγιος Γρηγόριος λέει πως ο Μωυσής αναζητούσε τη γνώση του εαυτού, ώστε δε χρειαζόταν να ρωτήσει τους άλλους. Ο Μωυσής, παρασκεύαζε μόνος του το θείο ποτό, όπως ονομάζει τη γνώση του εαυτού.
moschoblog.blogspot.com
Αν και γνωρίζουμε πολλά γύρω από τον εαυτό μας, στην πραγματικότητα τον ίδιο δεν τον γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε π.χ.ότι η γνώση του εαυτού είναι προϋπόθεση της γνώσης του Θεού, η αυτογνωσία είναι θεογνωσία, ότι πρέπει να προσέχουμε τον εαυτό μας, ότι η γνώση του εαυτού είναι ο θησαυρός μας, ότι είναι κρυμμένος μέσα μας κ.ά.
Αν ανταλλάξουμε τη γνώση του εαυτού με τη χάρη του Θεού, θα καταλάβουμε ότι η γνώση του εαυτού δεν πηγαίνει εκεί όπου δεν δέχονται τη χάρη του Θεού και δεν συμπράττουν αφαιρώντας τα στοιχεία εκείνα, που την εμποδίζουν να τους επισκεφθεί.
Ένας ακόμα σπουδαίος λόγος, για τον οποίο είναι δύσκολο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας είναι ότι γνωρίζοντας τον κρυμμένο θησαυρό μας ,πρέπει ναι μπορούμε και να τον φυλάξουμε από τον εχθρό του ανθρώπου, το διάβολο.
Αν δεν μπορούμε να φυλάξουμε τον κρυμμένο θησαυρό μας, θα είναι πιο ασφαλής, αν δεν γνωρίζουμε ποιός είναι και που βρίσκεται.
Η Παραβολή του Ιησού για αυτόν που βρίσκει ένα θησαυρό, κρυμμένο μέσα σ΄ένα αγρό , πουλάει ό,τι έχει και αγοράζει τον αγρό με τον κρυμμένο θησαυρό, υπονοεί οπωσδήποτε τον θησαυρό της γνώσης του εαυτού.
Στην επιστολή του προς τους Γαλάτας, ο Απόστολος Παύλος, τους γράφει πως γνωρίζουν τον Θεό ή μάλλον πως ο Θεός τους
γνωρίζει. Ότι η γνώση του Θεού συμβαδίζει με τα ισχυρά στοιχεία του εαυτού τους, δηλαδή με τον εαυτό τους.
Ο Άγιος Γρηγόριος λέει πως ο Μωυσής αναζητούσε τη γνώση του εαυτού, ώστε δε χρειαζόταν να ρωτήσει τους άλλους. Ο Μωυσής, παρασκεύαζε μόνος του το θείο ποτό, όπως ονομάζει τη γνώση του εαυτού.
moschoblog.blogspot.com
5.2.19
Προσέχοντας τον εαυτό
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Στα νησιά και στα παραθαλάσσια μέρη, έχουμε παντού την αίσθηση της θάλασσας έστω κι αν δεν την βλέπουμε και δεν την ακούμε. Με την αίσθηση της θάλασσας στα παραθαλάσσια μέρη, μοιάζει η αίσθηση της παρουσίας του Ιησού, την ώρα της Προσευχής του Ιησού. Δεν βλέπουμε τον Ιησού, αλλά νιώθουμε με όλο μας το είναι την αγαπημένη παρουσία Του.
Με την μνήμη του Θεού άρχισε η ανθρωπότητα να προσεύχεται στο Θεό. Ο πρώτος άνθρωπος που επικαλέστηκε το Όνομα του Θεού ως προσευχή είναι ο Ενώς. Έκτοτε μέχρι σήμερα οι άνθρωποι επικαλούνται το όνομα του Θεού, δηλαδή θυμούνται το Θεό.
Πρόσεχε, λέει κάπου η Γραφή, να μη γίνει μέσα σου «ρήμα αργόν». (Πρόσεχε μην και υπάρχει κρυμμένος στην καρδιά σου άδικος λόγος). Να έχουμε την προσοχή στραμμένη στην καρδιά μας, για να μη γεννηθή εκεί άδικος λόγος, γιατί ο άδικος λόγος διώχνει την αίσθηση της παρουσίας του Θεού.
Στο βιβλίο του Pierre Hadot «Τι είναι η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία», στο κεφάλαιο «ο Χριστιανισμός ως αποκεκαλυμμένη φιλοσοφία» διαβάζουμε για την προσοχή του εαυτού: «Είναι προφανές ότι αυτή η προσοχή στον εαυτό είναι στην πραγματικότητα μια μεταστροφή, ένας προσανατολισμός, μια στροφή προς το ανώτερο μέρος του εαυτού (,,,) Το πρόσεχε τον εαυτό σου σημαίνει να αφυπνίσουμε μέσα μας τις λογικές αρχές της σκέψης και της πράξης που ο Θεός εναπόθεσε στην ψυχή μας. Σημαίνει δηλαδή να φροντιζουμε το πνεύμα μας και την ψυχή μας, εξετάζοντας τη συνείδησή μας και γνωρίζοντας τον εαυτό μας.» Pierre Handot, Τί είναι η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, Εκδ. ΙΔΙΚΤΟΣ,
Στα νησιά και στα παραθαλάσσια μέρη, έχουμε παντού την αίσθηση της θάλασσας έστω κι αν δεν την βλέπουμε και δεν την ακούμε. Με την αίσθηση της θάλασσας στα παραθαλάσσια μέρη, μοιάζει η αίσθηση της παρουσίας του Ιησού, την ώρα της Προσευχής του Ιησού. Δεν βλέπουμε τον Ιησού, αλλά νιώθουμε με όλο μας το είναι την αγαπημένη παρουσία Του.
Με την μνήμη του Θεού άρχισε η ανθρωπότητα να προσεύχεται στο Θεό. Ο πρώτος άνθρωπος που επικαλέστηκε το Όνομα του Θεού ως προσευχή είναι ο Ενώς. Έκτοτε μέχρι σήμερα οι άνθρωποι επικαλούνται το όνομα του Θεού, δηλαδή θυμούνται το Θεό.
Πρόσεχε, λέει κάπου η Γραφή, να μη γίνει μέσα σου «ρήμα αργόν». (Πρόσεχε μην και υπάρχει κρυμμένος στην καρδιά σου άδικος λόγος). Να έχουμε την προσοχή στραμμένη στην καρδιά μας, για να μη γεννηθή εκεί άδικος λόγος, γιατί ο άδικος λόγος διώχνει την αίσθηση της παρουσίας του Θεού.
Στο βιβλίο του Pierre Hadot «Τι είναι η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία», στο κεφάλαιο «ο Χριστιανισμός ως αποκεκαλυμμένη φιλοσοφία» διαβάζουμε για την προσοχή του εαυτού: «Είναι προφανές ότι αυτή η προσοχή στον εαυτό είναι στην πραγματικότητα μια μεταστροφή, ένας προσανατολισμός, μια στροφή προς το ανώτερο μέρος του εαυτού (,,,) Το πρόσεχε τον εαυτό σου σημαίνει να αφυπνίσουμε μέσα μας τις λογικές αρχές της σκέψης και της πράξης που ο Θεός εναπόθεσε στην ψυχή μας. Σημαίνει δηλαδή να φροντιζουμε το πνεύμα μας και την ψυχή μας, εξετάζοντας τη συνείδησή μας και γνωρίζοντας τον εαυτό μας.» Pierre Handot, Τί είναι η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, Εκδ. ΙΔΙΚΤΟΣ,
4.2.19
ΣΧΙΣΕ ΤΙΣ ΔΙΑΣΤΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ (ΗΣΑΪΑΣ 58,6)
Μόσχος Λαγκουβάρδος
"λέγει Κύριος, λύε πάντα σύνδεσμον αδικίας,
διάλυε στραγγαλιάς βιαίων συναλλαγμάτων,
απόστελλε τεθραυσμένους εν αφέσει
και ΠΑΣΑΝ ΣΥΓΓΡΑΦΗΝ ΑΔΙΚΟΝ ΔΙΑΣΠΑ."
(Λέγει ο Κύριος λύε κάθε δεσμόν και σύνδεσμον
με την αδικίαν.
ΑΚΥΡΩΣΕ ΚΑΙ ΣΧΙΣΕ ΤΑΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑΣ
ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ,
τας οποίας δια βίας και εξαναγκασμού έχεις συνάψει
με τους άλλους.
Στείλε ελεύθερους τους συντετριμμένους από τον πόνο
και την συμφορά, και ΚΑΘΕ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΝ
ΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ ΣΧΙΣΕ ΤΟ.)
moschoblog.blogspot.com
"λέγει Κύριος, λύε πάντα σύνδεσμον αδικίας,
διάλυε στραγγαλιάς βιαίων συναλλαγμάτων,
απόστελλε τεθραυσμένους εν αφέσει
και ΠΑΣΑΝ ΣΥΓΓΡΑΦΗΝ ΑΔΙΚΟΝ ΔΙΑΣΠΑ."
(Λέγει ο Κύριος λύε κάθε δεσμόν και σύνδεσμον
με την αδικίαν.
ΑΚΥΡΩΣΕ ΚΑΙ ΣΧΙΣΕ ΤΑΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑΣ
ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ,
τας οποίας δια βίας και εξαναγκασμού έχεις συνάψει
με τους άλλους.
Στείλε ελεύθερους τους συντετριμμένους από τον πόνο
και την συμφορά, και ΚΑΘΕ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΝ
ΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ ΣΧΙΣΕ ΤΟ.)
moschoblog.blogspot.com
1.2.19
O ελληνικός ορθόδοξος τρόπος ζωής;
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Η Ορθοδοξία είναι τρόπος ζωής. Είναι ένα αμάλγαμα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής Διδασκαλίας. Η έννοια του Ελληνικού δεν είναι αυτή του Ελλαδικού. Ο Ελλαδικός δεν έχει δικό του τρόπο ζωής. Ένας δικηγόρος των Αθηνών π.χ. δε διαφέρει στον τρόπο που ζει από έναν δικηγόρο του Τόκυο, της Νέας Υόρκης ή της Μαδρίτης. Ενώ η έννοια του Ελληνισμού είναι διαφορετική. Διαφορετικός είναι επίσης ο τρόπος ζωής σύμφωνα με την Ελληνική Ορθόδοξη Παράδοση από τον τρόπο ζωής των άλλων παραδόσεων.
Πώς ζούμε ως ελληνο-ορθόδοξοι χριστιανοί; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν μπορεί να δοθεί επιγραμματικά, διότι το θέμα αυτό είναι τεράστιο, αφού αναφέρεται στον τρόπο ζωής που ισχύει εκατοντάδες χρόνια όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλον αυτόν τον κόσμο, που για να διακρίνεται από τον δυτικό κόσμο, ονομάζεται "Ανατολή".
Με δυο λόγια, εντελώς σχηματικά η απάντηση στο ερώτημα πώς ζούμε οι ελληνο-ορθόδοξοι χριστιανοί της Ανατολής είναι αυτή: Ζούμε βλέποντας τα πράγματα με το πνεύμα του Χριστού, από την άποψη της σωτηρίας της ψυχής.
Η ενατένιση των πραγμάτων από ψηλά είναι η ουσία της στωικής φιλοσοφίας, η οποία είχε επηρεάσει αυτούς που ασπάζονταν τη Διδασκαλία του Χριστού.
Ανάλογες επδράσεις με αυτήν υπάρχουν και άλλες, ώστε μπορούμε να λέμε πως οι Έλληνες φιλόσοφοι προ Χριστού είναι οι προ Χριστού χριστιανοί.
Ρώτησα μια φορά μία γριά χωρική στην Εκκλησία, πώς θεραπεύουμε τις αναμνήσεις που μας βασανίζουν; Και η αγράμματη αυτή Ελληνίδα μου απήντησε: "Τις ξαναζούμε με το Χριστό". Η γυναίκα αυτή αν και αγράμματη, γνώριζε από τους βίους των Αγίων, ότι βλέποντας τις αναμνήσεις μας υπό το πνεύμα του Χριστού, θεραπεύονται.
Μια συνοπτική εικόνα του ορθόδοξου τρόπου ζωής δίνει ο Κλήμης ο Αλεξανδρινός, Έλληνας Πατέρας της Εκκλησίας. : "Είναι απαραίτητο ο θεϊκός νόμος να εμπνέει δέος (φόβος Θεού), έτσι ώστε ο φιλόσοφος να κατακτήσει και να διατηρήσει την ησυχία της ψυχής (αμεριμνεία), χάρη στη φρόνηση (ευλάβεια) και την προσοχή στον εαυτό (ή φροντίδα του εαυτού). (Pierre Hadot, "Τί είναι η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία" Εκδ.Ίνδυκτος, σελ.326)
moschoblog.blogspot.com
ΕΤΤΙΚΕΤΕΣ:
Η Ορθοδοξία τρόπος ζωής
Ελληνισμός
Ελλαδισμός
Ανατολή
Στωική φιλοσοφία
Η Ορθοδοξία είναι τρόπος ζωής. Είναι ένα αμάλγαμα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής Διδασκαλίας. Η έννοια του Ελληνικού δεν είναι αυτή του Ελλαδικού. Ο Ελλαδικός δεν έχει δικό του τρόπο ζωής. Ένας δικηγόρος των Αθηνών π.χ. δε διαφέρει στον τρόπο που ζει από έναν δικηγόρο του Τόκυο, της Νέας Υόρκης ή της Μαδρίτης. Ενώ η έννοια του Ελληνισμού είναι διαφορετική. Διαφορετικός είναι επίσης ο τρόπος ζωής σύμφωνα με την Ελληνική Ορθόδοξη Παράδοση από τον τρόπο ζωής των άλλων παραδόσεων.
Πώς ζούμε ως ελληνο-ορθόδοξοι χριστιανοί; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν μπορεί να δοθεί επιγραμματικά, διότι το θέμα αυτό είναι τεράστιο, αφού αναφέρεται στον τρόπο ζωής που ισχύει εκατοντάδες χρόνια όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλον αυτόν τον κόσμο, που για να διακρίνεται από τον δυτικό κόσμο, ονομάζεται "Ανατολή".
Με δυο λόγια, εντελώς σχηματικά η απάντηση στο ερώτημα πώς ζούμε οι ελληνο-ορθόδοξοι χριστιανοί της Ανατολής είναι αυτή: Ζούμε βλέποντας τα πράγματα με το πνεύμα του Χριστού, από την άποψη της σωτηρίας της ψυχής.
Η ενατένιση των πραγμάτων από ψηλά είναι η ουσία της στωικής φιλοσοφίας, η οποία είχε επηρεάσει αυτούς που ασπάζονταν τη Διδασκαλία του Χριστού.
Ανάλογες επδράσεις με αυτήν υπάρχουν και άλλες, ώστε μπορούμε να λέμε πως οι Έλληνες φιλόσοφοι προ Χριστού είναι οι προ Χριστού χριστιανοί.
Ρώτησα μια φορά μία γριά χωρική στην Εκκλησία, πώς θεραπεύουμε τις αναμνήσεις που μας βασανίζουν; Και η αγράμματη αυτή Ελληνίδα μου απήντησε: "Τις ξαναζούμε με το Χριστό". Η γυναίκα αυτή αν και αγράμματη, γνώριζε από τους βίους των Αγίων, ότι βλέποντας τις αναμνήσεις μας υπό το πνεύμα του Χριστού, θεραπεύονται.
Μια συνοπτική εικόνα του ορθόδοξου τρόπου ζωής δίνει ο Κλήμης ο Αλεξανδρινός, Έλληνας Πατέρας της Εκκλησίας. : "Είναι απαραίτητο ο θεϊκός νόμος να εμπνέει δέος (φόβος Θεού), έτσι ώστε ο φιλόσοφος να κατακτήσει και να διατηρήσει την ησυχία της ψυχής (αμεριμνεία), χάρη στη φρόνηση (ευλάβεια) και την προσοχή στον εαυτό (ή φροντίδα του εαυτού). (Pierre Hadot, "Τί είναι η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία" Εκδ.Ίνδυκτος, σελ.326)
moschoblog.blogspot.com
ΕΤΤΙΚΕΤΕΣ:
Η Ορθοδοξία τρόπος ζωής
Ελληνισμός
Ελλαδισμός
Ανατολή
Στωική φιλοσοφία
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)