ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΙΑ-ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Τι σημαίνει ότι το ελληνικό χρέος θα υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο;

2012-01-31T22:28:00.001-08:00

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Τι σημαίνει ότι το ελληνικό χρέος θα υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο;

Tου Μάριου – Σάββα Μαρινάκου Δικηγόρου

Τόσο καιρό, ακούμε για το μείζον θέμα της υπαγωγής του Ελληνικού χρέους σε αγγλικό δίκαιο. Διαισθαντικά μπορούμε ενδεχομένως να καταλάβουμε ότι αυτό δεν είναι κάτι καλό.
Ωστόσο, δεν έχει εξηγηθεί, ποιο ακριβώς είναι το διακύβευμα από μια τέτοια μεταβολή.

Επιχειρώ μια πρώτη προσέγγιση του θέματος, ελπίζοντας ότι άλλοι, επιφανέστεροι και αρτιότεροι νομικοί θα αποδώσουν με περισσότερη επιστημονικότητα από εμένα τα εν λόγω ζητήματα.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Α. ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ

Α.1. Η ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ

Ετεροδικία καλείται η μη υπαγωγή ξένων κρατών στη δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων. Η αναρμοδιότητα αυτή των εγχώριων δικαστηρίων στο να εκδικάζουν υποθέσεις τις οποίες διάδικο μέρος είναι ένα ξένο κράτος αποτελεί....

καθιερωμένο κανόνα του εθιμικού διεθνούς δικαίου.
Μπορούμε να δικαιολογήσουμε το θεσμό της ετεροδικίας με δύο κριτήρια:
α) Το ξένο κράτος, στην περιοχή της δράσεως του πρέπει να εξασφαλίζεται από οποιαδήποτε παρεμβολή ξένου κράτους (αρχή της μη επεμβάσεως ενός κράτους στις εσωτερικές υποθέσεις άλλου κράτους) και,
β) Η ομαλότητα στις διεθνείς σχέσεις εξασφαλίζεται περισσότερο με την οριοθέτηση των περιοχών δράσεως του κάθε κράτους.
Η αρχή της ετεροδικίας, δεν αποκλείει, ώστε τα κράτη, όταν προκύπτει συγκεκριμένο πρόβλημα, να διαπραγματεύονται και να βρίσκουν λύσεις, που δεν περνούν από τη δικαστική εξουσία του ενός ή του άλλου κράτους.
Η ετεροδικία καλύπτει:
α) πρόσωπα που από την ιδιότητά τους είναι στενότατα συνδεδεμένα με τη λειτουργία του Κράτους και ειδικότερα με τις εξωτερικές τους σχέσεις, και
β) πράξεις που πραγματοποιούνται στο όνομα και για λογαριασμό του ξένου κράτους.

Α.2. Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ

Μετά την ρωσική επανάσταση του 1917, έχει παρατηρηθεί εντυπωσιακή μεταβολή στους φορείς των οικονομικών σχέσεων. Το κράτος, όχι μόνο στα σοσιαλιστικά συστήματα, αλλά και σε άλλα μικτά συστήματα, είναι ένας φορέας που συνεχώς παρεμβαίνει στις εμπορικές και οικονομικές συναλλαγές. Ο θεσμός της ετεροδικίας αλλοιώνεται, αφού η δικαιολογητική βάση είναι η αποτροπή παρεμβάσεων στην αρμοδιότητα του ξένου κράτους, το οποίο ασκεί πολιτική εξουσία.
Εάν ένα Κράτος λειτουργεί σαν έμπορος, τότε το προνόμιο της ετεροδικίας σημαίνει άνιση μεταχείριση του κράτους αυτού έναντι του αντισυμβαλλομένου του. Αυτός ο αντισυμβαλλόμενος, που είναι συνήθως ιδιώτης, με βάση την απόλυτη ισχύ του προνομίου της ετεροδικίας, χάνει τη δυνατότητα έννομης προστασίας από τα δικαστήρια.
Τα δικαστήρια κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν εν τοις πράγμασι το θέμα. Προκειμένου να καταστεί δυνατή, αφενός η παροχή έννομης προστασίας και αφετέρου να μην παραβιαστεί το προνόμιο της ετεροδικίας, τα Δικαστήρια κατέληξαν σε μια λειτουργική διάκριση των πράξεων. Άρχισαν, δηλαδή, να διακρίνουν τις πράξεις του κράτους, ανάλογα με την επιτελούμενη λειτουργία τους.
Έτσι, εκείνες οι πράξεις που εκδήλωναν δημόσια εξουσία παρέμειναν έξω από τη δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων, ως υποκείμενες στο προνόμιο της ετεροδικίας, ενώ οι υπόλοιπες, που αποτελούσαν πράξεις διαχείρισης, μπορούσαν να εκδικάζονται, ώστε να διαφυλαχθεί η έννοια της δικαιοσύνης στις διεθνείς σχέσεις.
Με βάση τα παραπάνω, στην δεύτερη περίπτωση, ο Δικαστής, αν διαπιστώσει, πως η επίδικη πράξη μπορεί να τελεστεί και από ιδιώτη, δηλαδή δεν είναι από εκείνες που αποτελούν προνόμιο της δημόσιας εξουσίας, κηρύσσει το Δικαστήριο αρμόδιο να εξετάσει την αγωγή και δεν κωλύεται από την ετεροδικία.
Η παραίτηση από την ετεροδικία, που αποτελεί δικαίωμα του εναγομένου ξένου κράτους, πρέπει να είναι ρητή και σαφής. Είναι ρητή, όταν αναφέρεται σε γενική ή ειδική διμερή εμπορική συμφωνία, που ορίζει ότι τα συμβαλλόμενα κράτη παραιτούνται αμοιβαία από το δικαίωμα της ετεροδικίας για τις πράξεις που αφορούν τη σύμβαση.
Παραίτηση από την ετεροδικία μπορεί να γίνει και σιωπηρά. Έτσι, η υποβολή αγωγής από τον εκπρόσωπο του ξένου κράτους, υποδηλώνει σιωπηρή παραίτηση από την ετεροδικία. Το ίδιο συμβαίνει με τη διατύπωση ρήτρας διαιτησίας σε συμβάσεις μεταξύ κρατών και ξένων ιδιωτών.

Α.3. ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ

Αρχικά, το αγγλοσαξονικό σύστημα τάχθηκε υπέρ του δόγματος της απόλυτης ετεροδικίας. Ωστόσο, τα τελευταία 30 χρόνια σημειώθηκε μια ραγδαία εξέλιξη, που οδηγεί στην εγκατάλειψη της απόλυτης ετεροδικίας του ξένου κράτους.
Στις ΗΠΑ, η εξέλιξη αυτή έχει την αφετηρία της στην επιστολή που απέστειλε το 1952 ο αναπληρωτής νομικός σύμβουλος του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών (γνωστή ως Tate Letter) προς το υπουργείο δικαιοσύνης.

Η επιστολή αυτή έδινε την εξής κατευθυντήρια γραμμή:

Στο μέτρο που τα δικαστήρια θα ζητούσαν τη γνώμη του υπουργείου των εξωτερικών, η αναγνώριση της ετεροδικίας υπέρ του ξένου κράτους είναι νοητή μόνο όταν το ξένο κράτος ενεργεί υπό την κρατική του ιδιότητα και όχι ως έμπορος.

Η Tate Letter υιοθέτησε, λοιπόν, τη γνωστή διάκριση μεταξύ πράξεων σε iure imperii (δίκαιο των πράξεων δημόσιας εξουσίας) και iure guestionis (δίκαιο των πράξεων που μπορούν να τελεστούν και από ιδιώτη).

Στη λογική αυτή ψηφίστηκε στην Μεγάλη Βρετανία, η νομοθετική πράξη «State Immunity Act -1978» (συντομογραφικά: SIA), καθώς και η αντίστοιχη νομοθετική πράξη των ΗΠΑ με την ονομασία, «Foreign Sovereign Immunities Act-1976»(συντομογραφικά: FSIA).

Έτσι, πχ, το Εφετείο της Μ. Βρετανίας, στην υπόθεση Trendex vs Central Bank of Nigeria, δέχτηκε την αρμοδιότητα των Βρετανικών Δικαστηρίων σε αγωγή κατά της Κεντρικής Τράπεζας της Νιγηρίας, δηλαδή αγωγή κατά νομικού προσώπου, που αποτελεί κατ’ εξοχήν όργανο ξένης πολιτείας.
(Ιστορικό της υποθέσεως: Η Κεντρική Τράπεζα της Νιγηρίας είχε εκδώσει εγγυητική επιστολή σε βρετανική τράπεζα, για αγορά τσιμέντου που πραγματοποιήθηκε απευθείας από τον Νιγηριανό Υπουργό Άμυνας. Η εγγυητική επιστολή αποδείχτηκε ακάλυπτη. Ωστόσο, θεωρήθηκε ότι η πράξη αυτή του νομικού προσώπου του αλλοδαπού κράτους, ήταν πράξη διαχείρισης (iure gestionis) και συνεπώς μπορούσε να κριθεί από τα Βρετανικά Δικαστήρια).
Τα τελευταία χρόνια, νομολογία και επιστήμη επιδιώκουν ολοένα και μεγαλύτερο περιορισμό του θεσμού της ετεροδικίας.Υποστηρίζεται, πια, η άποψη ότι, όταν ένα κράτος εμφανίζεται στην αγορά και προβαίνει σε πράξεις, οι οποίες στις ανοιχτές οικονομίες καλύπτονται από δικαστική προστασία, τότε το ξένο κράτος υπάγεται στον εγχώριο δικαστή.
Και μάλιστα, η υπαγωγή αυτή είναι ανεξάρτητη από το εάν η πράξη που τελέστηκε ήταν πράξη εξουσίας ή πράξη διαχειρίσεως.
Η θεωρία αυτή αποκαλείται «Market Place Doctrine» (θεωρία της αγοράς) και, παρόλο που είναι υπερβολική, τείνει σήμερα να εφαρμοστεί.

Α.4. ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ

Πρέπει να διευκρινισθεί ότι άλλο πράγμα είναι η αρμοδιότητα των εγχώριων δικαστηρίων να εξετάζουν αγωγές που στρέφονται κατά ξένων κρατών (Ετεροδικία της Αρμοδιότητας – Immunity from Jurisdiction) και άλλο πράγμα είναι η δυνατότητα λήψεως εκτελεστικών μέτρων σε βάρος αλλοδαπού δημοσίου (Ετεροδικία της Εκτέλεσης – Immunity from Execution), δηλαδή η εκτέλεση μιας αποφάσεως των εγχώριων δικαστηρίων (η απόφαση κρίνει ότι μια συγκεκριμένη πράξη αποτελεί πράξη διαχειρίσεως και προχωρεί στην εκδίκαση της, εκδίδει διάταξη του Δικαστηρίου και αυτή η διάταξη εκτελείται).
Το δίκαιο της αναγκαστικής εκτελέσεως, ως τμήμα του αστικού δικονομικού δικαίου, ανήκει στο Δημόσιο Δίκαιο.
Επίσης, διατάξεις που αφορούν σε ειδικότερα ζητήματα εκτέλεσης μπορούν να περιέχονται και σε άλλα νομοθετικά κείμενα, όπως λ.χ. το Ν.Δ. της 17.7-13.8/1923 «περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών», όπου καθιερώνεται ειδική διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης προς ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων, ή ο Νόμος 4332/1929, με τον οποίο θεσπίστηκαν δικονομικά προνόμια, ως προς την αναγκαστική εκτέλεση υπέρ της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος, ή τον πρόσφατο Νόμο 3068/2002 για τη συμμόρφωσή του Δημοσίου, Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης κλπ προς τις δικαστικές αποφάσεις κα.
Οι κανόνες, ωστόσο, της αναγκαστικής εκτέλεσης από όποιο νομοθετικό κείμενο και αν προβλέπονται, οφείλουν να εναρμονίζονται πάντοτε με τις διατάξεις του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΝΔ 53/1974) και του πρώτου πρωτοκόλλου αυτής, καθώς και του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (Ν.2462/1997), διαφορετικά είναι ανεφάρμοστοι.
Στην Ελλάδα, η ετεροδικία εκτελέσεως προβλέπεται ρητά από το άρθρο 923 του ΚΠολΔ, που αναφέρει ότι «αναγκαστική εκτέλεση κατά αλλοδαπού δημοσίου δεν μπορεί να γίνει χωρίς προηγούμενη άδεια του υπουργού της δικαιοσύνης».

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Όσον αφορά το ζήτημα της ετεροδικίας, περιορισμένο ενδιαφέρον παρουσιάζει η «Ευρωπαϊκή Σύμβαση περί ετεροδικίας του κράτους» (1972). Η συνθήκη αυτή, στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, υπογράφτηκε στη Βασιλεία στις 16-5-1972 και επικυρώθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστρία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία, τη Σουηδία και την Κύπρο.
Εφαρμόζεται και από άλλα κράτη, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Γαλλία, αλλά δεν έχει κυρωθεί από αυτά, με αποτέλεσμα να μην έχει αναπτύξει την απαραίτητη νομική ισχύ και δεσμευτικότητα.
Η σύμβαση αυτή αντιμετωπίζει περιοριστικά την ετεροδικία, αφού περιλαμβάνει κατάλογο περιπτώσεων κατά τις οποίες δεν χωρεί ετεροδικία υπέρ του αλλοδαπού κράτους και γι’ αυτό είναι προβληματική η ευρεία αποδοχή της.
Οι περιπτώσεις που προβλέπει είναι:
α) υποθέσεις που αφορούν σε υποχρεώσεις που ανέλαβε το ξένο κράτος λόγω συμβατικής σχέσεως και που η εκτέλεσή τους πραγματοποιείται στο έδαφος του κράτους του forum,
β) η συμμετοχή του ξένου κράτους σε εταιρία, που η έδρα της βρίσκεται στο έδαφος του κράτους του forum,
γ) πραγματοποίηση εμπορικής, οικονομικής ή βιομηχανικής ιδιοκτησίας
δ) ακίνητα
ε) κληρονομικές σχέσεις
στ) αυτοκινητικά ατυχήματα
ζ) διαιτησία.
Για το πρωτότυπο κείμενο της συνθήκης στην Αγγλική γλώσσα, δείτε

http://conventions.coe.int/Treaty/EN/Treaties/Html/074.htm

Αντίστοιχο περιεχόμενο έχει και το άρθρο 12 της «Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών περί Δικαιοδοτικών Ασυλιών των Κρατών και της Περιουσίας τους» (United Nations Convention on Jurisdictional Immunities of States and their Property) η οποία υιοθετήθηκε το 2004, αλλά δεν έχει συγκεντρώσει, μέχρι σήμερα, τον απαιτούμενο αριθμό επικυρώσεων.
Για το πρωτότυπο κείμενο της Σύμβασης στην Αγγλική γλώσσα, δείτε:

http://untreaty.un.org/ilc/texts/instruments/english/conventions/4_1_2004.pdf

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Το θέμα της ετεροδικίας έχει απασχολήσει τα Ελληνικά Δικαστήρια, πολύ πριν ανακύψει το ζήτημα του δικαίου το οποίο θα διέπει το PSI και το PSI+.

Ειδικότερα, σχετικά με το ζήτημα των Γερμανικών αποζημιώσεων, έχουν εκδοθεί μια σειρά αποφάσεων, οι οποίες αντιμετωπίζουν και ερμηνεύουν αυθεντικά το ζήτημα της ετεροδικίας.

Έτσι, το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Λιβαδειάς με την Απόφαση 137/1997, την οποία επικύρωσε η ολομέλεια του Άρειου Πάγου, με την Απόφαση 11/2000, έκρινε, ότι η Γερμανία δεν απολαμβάνει του προνομίου της ετεροδικίας, για τις φρικαλεότητες των ναζιστικών στρατευμάτων στο Δίστομο και οφείλει να καταβάλει αποζημιώσεις ύψους 28 εκ ευρώ, εντόκως, στους δικαιούχους των αποζημιώσεων.
Ωστόσο, αντίθετα, το 2002 το Ελληνικό Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο έκρινε σε ανάλογη υπόθεση αγωγών αποζημίωσης που κατατέθηκαν από συγγενείς θυμάτων του Λιδωρικίου, ότι η Γερμανία απολαμβάνει ετεροδικίας ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων(Απόφαση 6/2002).

Το θέμα των Γερμανικών αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Επανερχόμενος στα του δικαίου της εκτέλεσης, στο πλαίσιο της ΕΕ και προς το σκοπό της ενοποίησης του δικονομικού δικαίου των κρατών μελών της, ζητήματα εκτελεστότητας ρυθμίζονται πλέον από κανονισμούς, για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται η προηγούμενη νομοθετική τους κύρωση από τα κράτη μέλη. Αναφέρονται ενδεικτικά:
- Ο κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που αντικατέστησε τη σύμβαση των Βρυξελλών. Ο κανονισμός αυτός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και δεν καλύπτει ιδίως φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις. Με την εξαίρεση της Δανίας, ο κανονισμός 44/2001 εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Στα άρθρα 38 επ. του κανονισμού προβλέπεται διαδικασία για την κήρυξη της εκτελεστότητας (exequatur) της αλλοδαπής απόφασης εντός της έννομης τάξης του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου θα συντελεσθεί η αναγκαστική εκτέλεση. Η διαδικασία αυτή είναι πιο απλοποιημένη σε σχέση με εκείνη που προβλεπόταν από τη σύμβαση των Βρυξελλών, καθώς η εκτελεστότητα χορηγείται μόνο με τη διεκπεραίωση ορισμένων διατυπώσεων και εναντίον της μπορεί να ασκηθεί ένδικο μέσο μόνο από τον αντίδικο. Πάντως, παρουσιάζει κάποιες αποκλίσεις από τη διαδικασία του άρθρου 905 ΚΠολΔ.
- Ο ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος. Ειδική κατηγορία εκτελεστού τίτλου αποτελεί ο ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ΕΕ της 21ης Απριλίου 2004 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, με έναρξη ισχύος την 21η Ιανουαρίου 2005 (βλ. και κανονισμό (ΕΚ) 1869/2005 της Επιτροπής για αντικατάσταση των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) 805/2004). Ήδη στο πρώτο άρθρο του κανονισμού 805/2004 αναφέρεται ρητά ότι αυτός «… αποσκοπεί στη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, προκειμένου να εξασφαλίσει, με τη θέσπιση ελάχιστων κανόνων, την ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων, των δικαστικών συμβιβασμών και των δημόσιων εγγράφων σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς να πρέπει να ακολουθείται στο κράτος μέλος της εκτέλεσης ενδιάμεση διαδικασία πριν από την αναγνώριση και την εκτέλεση». Τίτλοι εκτέλεσης που μπορούν να πιστοποιηθούν ως ευρωπαϊκοί εκτελεστοί τίτλοι είναι οι αποφάσεις, οι δικαστικοί συμβιβασμοί και τα δημόσια έγγραφα, επί μη αμφισβητούμενων αξιώσεων, καθώς επίσης και οι αποφάσεις που εκδόθηκαν κατόπιν άσκησης ενδίκων μέσων κατά αποφάσεων, δικαστικών συμβιβασμών και δημοσίων εγγράφων που πιστοποιήθηκαν ως ευρωπαϊκοί εκτελεστοί τίτλοι (άρθρο 3 κανονισμού).
Το άρθρο 5 του κανονισμού με τίτλο «κατάργηση του exequatur» προβλέπει ότι: «Απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος στο κράτος μέλος προέλευσης, αναγνωρίζεται και εκτελείται σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να απαιτείται να κηρυχθεί εκτελεστή και χωρίς να είναι δυνατή η προσβολή της αναγνώρισης της».

Κύριο, επομένως, χαρακτηριστικό του κανονισμού 805/2004 είναι ότι καταργεί την ενδιάμεση διαδικασία «exequatur».

Η διαδικασία αυτή στην ουσία αντικαθίσταται από το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, το οποίο εκδίδεται από το δικαστήριο (στις περιπτώσεις των αποφάσεων και των δικαστικών συμβιβασμών, βλ. άρθρα 6 και 24 του κανονισμού) ή την αρχή (στις περιπτώσεις των δημοσίων εγγράφων, βλ. άρθρο 25 του κανονισμού) της χώρας προέλευσης του τίτλου, κατόπιν σχετικής αιτήσεως, υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 6 επ. του κανονισμού.
Ως προς τη διαδικασία της εκτέλεσης του άρθρου 20 του κανονισμού, προβλέπει ότι αυτή διέπεται καταρχήν από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, καθώς και ότι η απόφαση που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος εκτελείται υπό τους ίδιους όρους με την απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης.
Επομένως, το κράτος προέλευσης (αρμόδια δικαστήρια ή αρχές) έχει δικαιοδοσία ως προς την πιστοποίηση του τίτλου ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, ενώ το κράτος εκτέλεσης ως προς τα ζητήματα της εκτελεστικής διαδικασίας.
Επίσης προβλέπεται διαδικασία απόρριψης της εκτέλεσης κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη (άρθρο 21 του κανονισμού), εάν η απόφαση που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος είναι ασυμβίβαστη με προγενέστερη απόφαση, που εκδόθηκε σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα, εάν η προγενέστερη αυτή απόφαση έχει την ίδια βάση και εκδόθηκε μεταξύ των ίδιων διαδίκων και εκδόθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης ή πληροί ήδη τους αναγκαίους όρους για την αναγνώριση της στο κράτος μέλος εκτέλεσης και το ασυμβίβαστο δεν προβλήθηκε και δεν μπορούσε να έχει προβληθεί με ένσταση σε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίων στο κράτος μέλος προέλευσης.
Ωστόσο, καθώς ρητώς προβλέπεται στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, σε καμία περίπτωση η απόφαση ή το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου δεν μπορεί να επανεξεταστεί επί της ουσίας στο κράτος μέλος εκτέλεσης.
Στο άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004 προβλέπεται ότι το αρμόδιο δικαστήριό ή αρχή του κράτους μέλους μπορεί ύστερα από αίτηση του οφειλέτη να περιορίζει τη διαδικασία εκτέλεσης σε συντηρητικά μέτρα, ή να την εξαρτά από την παροχή εγγύησης που αυτό καθορίζει, ή να την αναστέλλει σε έκτακτες περιστάσεις.

Στη χώρα μας, ο καθ’ ου η αναγκαστική εκτέλεση με βάση ευρωπαϊκό εκτελεστό τίτλο μπορεί να εναντιωθεί στις περιπτώσεις των παραπάνω άρθρων με την ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ μέσα στις προθεσμίες του άρθρου 934 ΚΠολΔ.

ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Το Ηνωμένο Βασίλειο (και οι ΗΠΑ) έχουν υιοθετήσει την «περιοριστική» μορφή της ετεροδικίας. Στο πλαίσιο αυτής της περιοριστικής αρχής, ένα ξένο κυρίαρχο κράτος δεν απολαμβάνει ετεροδικία, από τη δικαιοδοσία των Βρετανικών Δικαστηρίων επί απαιτήσεων που προκύπτουν από εμπορικές δραστηριότητες.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο του «State Immunity Act -1978», προβλέπεται ρητά, ότι οι προσφορές ομολόγων είναι εμπορικές δραστηριότητες, για τις οποίες τα δικαστήρια της Βρετανίας έχουν δικαιοδοσία να εκδικάζουν τις σχετικές διαφορές (όμοια είναι και η πρόβλεψη στις ΗΠΑ).

Σύμφωνα με τη «State Immunity Act -1978», «Το κράτος δεν απολαμβάνει ετεροδικία όταν ακολουθεί διαδικασίες που αφορούν … μια εμπορική συναλλαγή που έχει αναληφθεί από το κράτος».
Ο ορισμός της «State Immunity Act -1978» ορίζει ότι στην έννοια της «εμπορικής συναλλαγής» περιλαμβάνεται «κάθε δάνειο ή άλλη συναλλαγή για την παροχή χρηματοδότησης και οποιαδήποτε εγγύηση ή αποζημίωση σε σχέση με οιαδήποτε τέτοια συναλλαγή ή οποιασδήποτε άλλη οικονομική υποχρέωση».
[State Immunity Act § 3(1)(a)
State Immunity Act § 3(3)(b) - Η ενότητα αυτή ισχύει και για κρατικά ομόλογα.]

Το Βρετανικό Δίκαιο, λοιπόν, λειτουργεί στη λογική, ότι έναν πιστωτή δεν τον ενδιαφέρει η απλή διαπίστωση από την πλευρά του Δικαστηρίου, ότι το κυρίαρχο κράτος-οφειλέτης χρωστάει χρήματα, αλλά τον νοιάζει η ικανότητα του Δικαστηρίου να τον βοηθήσει να εκτελέσει την δικαστική απόφαση και να ανακτήσει το οφειλόμενο χρήμα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τώρα, μετά από την αναφορά όλων των παραπάνω νομοθετημάτων και των ειδικότερων ρυθμίσεων που διαλαμβάνονται σε καθένα από αυτά, μπορούμε να υποβάλλουμε τη συνολική μας προβληματική σε μια υπόθεση εργασίας, ή όπως θα λέγαμε στα έδρανα της Νομικής, σε ένα πρακτικό, στο οποίο μας ζητείται να διαπιστώσουμε τις συνέπειες τις συνέπειες που θα είχε για την Ελλάδα, η υπαγωγή του PSI+ στο αγγλικό δίκαιο.

Οι δηλώσεις Άκερμαν (16-12-2011) αποτελούν την επίσημη, πλέον, επιβεβαίωση και από την πλευρά των δανειστών, πως το δίκαιο των ομολόγων του PSI+ είναι το σημαντικότερο ζήτημα στις διαπραγματεύσεις.

Αν το δίκαιο των ομολόγων του PSI+ ήταν το αγγλικό, τότε σε περίπτωση πτώχευσης, η Ελλάδα θα έπρεπε να πληρώσει το χρέος της στους δανειστές, σε ευρώ παρά το γεγονός, ότι σε περίπτωση ενδεχόμενης επιστροφής της σε εθνικό νόμισμα, η χώρα θα είχε επιστρέψει σε ένα σημαντικά υποτιμημένο εθνικό νόμισμα.

Αυτό θα προέκυπτε ως υποχρέωση της χώρας από τη διεθνή πολυμερή σύμβαση μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της, η οποία μάλιστα, δυνάμει του αρ 28 παρ 1 του Συντάγματος της χώρας θα κατίσχυε έναντι κάθε άλλης (ακόμα και αντίθετης διάταξης) της Ελληνικής έννομης τάξης.

Έτσι, το χρέος της Ελλάδας θα πολλαπλασιαζόταν και καθώς η χώρα θα αδυνατούσε να το αποπληρώσει, οι δανειστές θα αποκτούσαν δικαίωμα κατάσχεσης επί της ελληνικής περιουσίας, με βάση το Αγγλικό Δίκαιο.

Η πρώτη συνέπεια, λοιπόν, θα ήταν μια νομισματική ομηρία στο ευρώ και πάντως, μια νομισματική δέσμευση του χρέους μας σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα, ανεξάρτητα από την ενδεχόμενη πολιτική βούληση της χώρας, να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα.

Κατά δεύτερο λόγο, το ελληνικό χρέος, ως υπαγόμενο και θεωρούμενο υπό το πρίσμα του Αγγλικού «State immunity act» (1978)δεν θα συνιστούσε πράξη άσκησης πολιτικής εξουσίας αλλά εμπορική πράξη, όπως ρητά προβλέπεται στον Αγγλικό νόμο.

Ως τέτοια πράξη, θα ετίθετο υπό δικαστικό έλεγχο από εκάστοτε αρμόδια Δικαστήρια, τα οποία θα καλούνταν να εφαρμόσουν το Αγγλικό Δίκαιο.

Στην περίπτωση του PSI+ ήδη γίνεται απόπειρα από τους πιστωτές μας, προκειμένου να οριστούν ως αρμόδια, τα Δικαστήρια του Λουξεμβούργου.

Η άμεση δεύτερη συνέπεια, μιας τέτοιας εξέλιξης, όμως, θα ήταν ότι, με την υπαγωγή του Ελληνικού χρέος στο Αγγλικό Δίκαιο, το Ελληνικό χρέος θα είχε καταστεί αντικείμενο δικαστικών μαχών μεταξύ των ιδιωτών πιστωτών μας και του Ελληνικού Δημοσίου, στα Δικαστήρια του Λουξεμβούργου, τα οποία θα υποχρεούνταν δυνάμει της πολυμερούς συμφωνίας του PSI+ να εφαρμόσουν το Αγγλικό Δίκαιο.

Επειδή από το Αγγλικό Δίκαιο, δεν αναγνωρίζεται στην Ελληνική πολιτεία το δικαίωμα της ετεροδικίας, αυτό θα είχε ως συνέπεια την έκδοση δικαστικών αποφάσεων σε βάρος της Ελλάδας.

Αλλά «το κουτί της Πανδώρας» δεν θα εξαντλούσε εκεί τις εκπλήξεις του.
Το Αγγλικό Δίκαιο θα παρείχε δυνατότητα εκτελέσεως των δικαστικών αυτών αποφάσεων ακόμα και στο έδαφος της Ελληνικής επικράτειας.

Συνεπώς, αυτές οι δικαστικές αποφάσεις θα μπορούσαν να περιληφθούν τον εκτελεστήριο τύπο, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001αλλά και τον Κανονισμό (ΕΚ) 805/2004 και θα έθεταν στη διάθεση των πιστωτών μας, όλα τα καταδιωκτικά μέτρα της Ελληνικής νομοθεσίας. Μόνο, που αυτή τη φορά, τα μέτρα αυτά θα στρέφονταν κατά του ίδιου του Ελληνικού Δημοσίου.

Η αναγκαστική εκτέλεση των πιστωτών μας θα μπορούσε να αφορά κινητά του Ελληνικού Δημοσίου, ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου (ιδίως τα ανήκοντα στην λεγόμενη ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου) καθώς και χρηματικές απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου.

Ξεκινώντας από το τελευταίο, θα διαπιστώναμε ευχερώς, ότι οι χρηματικές απαιτήσεις που έχει το Ελληνικό Δημόσιο, αφορούν κυρίαρχα την απαίτησή του στους φόρους, που καλούμαστε να καταβάλλουμε όλοι μας, φυσικά και νομικά πρόσωπα, που υπαγόμαστε στο Ελληνικό Φορολογικό Σύστημα.
Συνεπώς οι πιστωτές μας, θα αποκτούσαν εκτελεστό τίτλο με τον οποίο θα μπορούσαν να επιδιώξουν την απευθείας εξόφληση του χρέους, επιβάλλοντας κατάσχεση χρηματικής απαιτήσεως στα χέρια καθενός από εμάς, δηλαδή στα χέρια κάθε Έλληνα πολίτη.
Αυτή η «κατάσχεση εις χείρας τρίτου» (εν προκειμένω του Έλληνα πολίτη) θα αποστράγγιζε το κράτος από κάθε έσοδο, καθιστώντας το τελευταίο, πραγματικό όμηρο των δανειστών του, στους οποίους θα έπρεπε, με ακόμα μεγαλύτερη ένταση να καταφύγει, προκειμένου να εξασφαλίσει έστω και τα στοιχειώδη χρήματα για την εξακολούθηση της ύπαρξής του.
Και ακόμα παραπέρα, θα δημιουργούσε μια νομική και οικονομική φαύλη πραγματικότητα, ένα λογικό παράδοξο: Το Ελληνικό Δημόσιο θα προσέφευγε σε δανεισμό, δανειζόμενο εντόκως τα δικά του χρήματα, δηλαδή τα χρήματα που θα προέρχονταν από την φορολογία των Ελλήνων πολιτών και τα οποία οι τελευταίοι, λόγω των επιβληθέντων κατασχέσεων, θα κατέβαλαν απευθείας στους δανειστές του Ελληνικού Δημοσίου.
Θα μπορούσαμε στην περίπτωση αυτή να μιλήσουμε για μια εν τοις πράγμασι υποκατάσταση του Ελληνικού Δημοσίου από ξένους πιστωτές και πλήρη κατάργηση της κυριαρχίας του.
Σε αυτό το σημείο προβαίνω σε μια παρέκβαση από την ανωτέρω υπόθεση εργασίας και επιστρέφω (στιγμιαία) στην πραγματικότητα, αφού αξίζει να αναφερθεί, ότι, ήδη το Ελληνικό Δημόσιο, στην πραγματικότητα, έχει ήδη επιβάλλει κατασχέσεις επί κινητών, ακινήτων και δικαιωμάτων και αναγγέλλεται σε πλειστηριασμούς που επισπεύδονται κατά των οφειλετών του, προς ικανοποίηση των απαιτήσεών του, δυνάμει των σχετικών διατάξεων του ΚΕΔΕ.

Με το δεδομένο αυτό, επιστρέφω εκ νέου στην υποθετική κατάσταση ισχύος του Αγγλικού Δικαίου για το PSI+ όπου…

…Η αλλοδαπή εκτελεστή δικαστική απόφαση σε βάρος της Ελλάδας, θα επέτρεπε, πέραν όλων των προηγούμενων, στους πιστωτές να ασκούν πλαγιαστικά τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου (να κατάσχουν κινητά, ακίνητα και δικαιώματα και να αναγγέλλονται σε πλειστηριασμούς) επ’ ονόματί τους, προκειμένου για την ικανοποίηση της απαιτήσεώς τους, υποκαθιστώντας το Ελληνικό Δημόσιο.
Μάλιστα, η εξοπλισμένη με εκτελεστό τίτλο πιστωτική αξίωση θα μπορούσε κάλλιστα να επεκταθεί το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου και ομοίως τα καταδιωκτικά μέτρα να στραφούν κατά αυτών των περιουσιακών στοιχείων.
Στο σημείο αυτό, θα ανέκυπτε το ερώτημα «τι συνιστά την κινητή και ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;»
Κι αν στο ερώτημα «τι συνιστά την κινητή περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;» η απάντηση είναι (σχεδόν) εύκολη, στο ερώτημα «τι συνιστά την ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;» η απάντηση είναι από αδύνατη έως επικίνδυνη και αφορά και την ιδιωτική περιουσία του κάθε Έλληνα πολίτη.
Στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου υπάγονται όσα ακίνητα έχουν καταχωρηθεί ως δημόσια κτήματα, όλα τα κοινόχρηστα πράγματα, τα εκτός συναλλαγής πράγματα, τα μεταλλεία, τα ορυχεία, τα αδέσποτα, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι όχθες, οι αιγιαλοί κλπ.
Αλλά, εν δυνάμει, στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου θα μπορούσε να υπαχθεί και κάθε ακίνητο, το οποίο, μετά το πέρας της Κτηματογραφήσεως και μετά την πάροδο της προθεσμίας για την διόρθωση της εσφαλμένης πρώτης Κτηματολογικής εγγραφής θα φέρει την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» στα τηρούμενα Κτηματολογικά φύλλα.
Επίσης, κάθε διεκδικούμενο, από το Ελληνικό Δημόσιο, αυτή τη στιγμή ακίνητο, για το οποίο ο ιδιοκτήτης του δεν θα μπορεί να αποδείξει ότι κατέστη κύριος του ακινήτου, είτε με παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας (ιδίως με την απόκτηση της κυριότητας με παραχωρητήριο του Ελληνικού Δημοσίου), είτε, κυρίως, με πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας (με 30ετή άσκηση διακατοχικών πράξεων νομής και κατοχής προ του 1915, δηλαδή με πράξεις νομής και κατοχής προ του 1885, σύμφωνα με τις διατάξεις του προϊσχύσαντος Βυζαντινορωμαϊκού Δικαίου) θα κινδύνευε να απολέσει στην ιδιοκτησία του, εάν, είτε απευθείας το Ελληνικό Δημόσιο είτε πλαγιαστικώς ή υποκαθιστώντας το Ελληνικό Δημόσιο πιστωτές του, εξοπλισμένοι με τον εκτελεστό κατά του Ελληνικού Δημοσίου τίτλο ασκούσαν διεκδικητική αγωγή, ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών δικαστηρίων.
Βέβαια, οι εν λόγω αξιώσεις δεν πρόκειται να ασκηθούν κατά προφανή καταχρηστικότητα. Απεναντίας! Τα δικαιώματα του Δημοσίου, ιδίως επί ακινήτων, μπορούν να μην προβάλλονται επί σειρά ετών, ακόμα και για χρονικό διάστημα, που μπορεί να αγγίζει το χρόνο ζωής 2 ή 3 γενεών! Αλλά αυτό, σε καμιά περίπτωση δεν συνεπάγεται απώλεια αυτών των δικαιωμάτων, ενόψει του απαράγραπτου χαρακτήρα τους.
Περαιτέρω, το Ελληνικό Δημόσιο, με διοικητικές πράξεις μπορεί να καθορίζει τεράστιες εκτάσεις, που περνούν στην κυριότητά του. Οι πράξεις αυτές, αν και δημοσιεύονται στο ΦΕΚ, δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές από τους πολίτες αλλά δημιουργούν συνθήκες προσδοκίας δικαιώματος κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, σε βάρος της ιδιωτικής περιουσίας.
Μάλιστα, υπάρχει πλήθος νομοθετικών ρυθμίσεων περί αποσβέσεως των ιδιωτικών δικαιωμάτων στις εκτάσεις αυτές και μάλιστα σε ιδιαίτερα σύντομες αποσβεστικές προθεσμίες (πχ η εξάμηνη προθεσμία εντός της οποίας πρέπει ο ιδιοκτήτης ακινήτου να αναγγείλει τις αξιώσεις του στον Υπουργό Οικονομικών, όταν το ακίνητό του περιληφθεί σε ζώνη αιγιαλού, οπότε και θεωρείται απαλλοτριωθέν το ακίνητο, δυνάμει του άρθρου 10 του Ν.2971/2001 και πολλές παρόμοιες διατάξεις). Με τον τρόπο αυτό, το Ελληνικό Δημόσιο καθίσταται κύριος των εκτάσεων αυτών (αν και πολλές από αυτές τις αποσβεστικές προθεσμίες έχουν κριθεί αντισυνταγματικές από το ΣτΕ αλλά προϋποτίθεται η εκκίνηση δικαστικού αγώνα για ανάκτηση της κυριότητας από τον πολίτη).
Πάντως, αυτή τη στιγμή υπολογίζονται σε μερικά εκατομμύρια τα ακίνητα που βρίσκονται εντός των λεγόμενων «ζωνών κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου» και των οποίων οι ιδιοκτήτες, θεωρούν ότι είναι απόλυτοι κύριοι, νομείς και κάτοχοι των ακινήτων τους.
Ουδέποτε έχουν ενοχληθεί από το Ελληνικό Δημόσιο, ουδέποτε φαντάστηκαν ότι ενδέχεται η ιδιοκτησία τους να αμφισβητηθεί, ουδέποτε σκέφτηκαν να αναζητήσουν τα αρχικά παραχωρητήρια του Ελληνικού Δημοσίου, με τα οποία αποκτήθηκε το ακίνητό τους από τους δικαιοπαρόχους τους και ουδέποτε σκέφτηκαν, ότι θα πρέπει να αποδείξουν περισσότερα από 130 χρόνια νομής και κατοχής, ώστε να διασφαλιστούν έναντι του Ελληνικού Δημοσίου και ενόψει Αγγλικού Δικαίου, έναντι των ξένων πιστωτών της χώρας.
Και βέβαια, η «μεγαλοψυχία» του Ελληνικού Δημοσίου ή/και των πιστωτών του δεν θα εξαντλούνταν εκεί. Οι παλαιότερες μέθοδοι της διοικητικής αποβολής ιδιωτών από ακίνητα κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου ουδόλως συνεισέφεραν στα Δημόσια Οικονομικά. Όμως, με τις νέες ρυθμίζεις του δικαίου της επιφάνειας, τα ακίνητα αυτά, τα οποία θα διεκδικούσε και ενδεχομένως να αποκτούσε το Ελληνικό Δημόσιο, θα αποκτούσαν οικονομική σημαντικότητα. Δηλαδή, θα ήταν δυνατό εκ των υστέρων να συσταθεί δικαίωμα επιφάνειας, καθιστώντας τον μέχρι πρότινος ιδιοκτήτη, νέο επιφανειούχο κι επί της ουσίας μισθωτή στην περιουσία του!
Όλα τα παραπάνω είναι υποθετικές ασκήσεις επί χάρτου, οι οποίες όμως, αποδεικνύουν το πόσο σημαντικό είναι το διακύβευμα, σχετικά με το δίκαιο των ομολόγων.
Αντίθετα, αν το δίκαιο των ομολόγων παραμείνει το Ελληνικό, ως έχει δηλαδή σήμερα, ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας απ’ το ευρώ θα της επιτρέψει να προχωρήσει μονομερώς (με νομοθετική πράξη της Βουλής των Ελλήνων, σύμφωνα με το τεκμήριο της αρμοδιότητας) σε αναδιάρθρωση του χρέους της με νόμιμο τρόπο ή να το αποπληρώσει σε νέο εθνικό νόμισμα νομίμως, ενώ δεν θα κινδυνεύει από επίσπευση κατά της περιουσίας της.
Το θέμα του δικαίου των ομολόγων και της εξαιρετικής σημασίας του ανέδειξε με σειρά αναλύσεων του στην Ελλάδα ο χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής Πάνος Παναγιώτου, από τα μέσα του 2010, ενώ τον Οκτώβριο του 2011 Έλληνες βουλευτές, κατέθεσαν σχετικές επίκαιρες ερωτήσεις στον Υπουργό Οικονομικών, κύριο Βενιζέλο και στον Πρωθυπουργό, κύριο Παπαδήμο, με την αρχή να γίνεται από τον ανεξάρτητο βουλευτή, κύριο Παναγιώτη Κουρουμπλή.
Υπό το φως των αποκαλύψεων και υπό το βάρος της πίεσης η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως υπαναχώρησε στη θέση της να παραχωρήσει το δίκαιο στο PSI+, κάτι που σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, είχε ήδη συμφωνηθεί από το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου, με ωμή παρέμβαση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Μέρκελ.
Στη μετά αποκάλυψης περίοδο ο Έλληνας Πρωθυπουργός απάντησε σχετικά με το δίκαιο των ομολόγων στη Βουλή λέγοντας, ότι αυτό δεν έχει ακόμη παραχωρηθεί, επιβεβαιώνοντας πως αποτελεί τμήμα των διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διεθνή δημοσιεύματα το θέμα του δικαίου των ομολόγων έχει πράγματι αναδειχθεί στο σημαντικότερο, στις συζητήσεις για το ελληνικό PSI+, καθώς οι δανειστές επιθυμούν να λάβουν όσο το δυνατό μεγαλύτερη ασφάλεια για τα ομόλογα που θα διακρατήσουν αποκτώντας εξαιρετικά δικαιώματα, τα οποία αυτή τη στιγμή δεν έχουν.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, η παραχώρηση του ελληνικού δικαίου στους δανειστές θα σημαίνει και την απώλεια του τελευταίου, ίσως, νομικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας με απρόβλεπτες συνέπειες, στην περίπτωση που αναγκαστεί να φύγει από το ευρώ ή να προχωρήσει σε στάση πληρωμών.
Πρόσφατα δημοσιεύματα ανέφεραν πως οι δανειστές επιθυμούν να ξεπεράσουν το πρόβλημα ζητώντας τα ομόλογα του ελληνικού PSI+ να τύχουν παρόμοιας νομικής κάλυψης με αυτά των δανείων από τους θεσμικούς δανειστές, όπως το ΔΝΤ. Ωστόσο, αυτό συνεπάγεται μεταξύ άλλων και τη μετατροπή του δικαίου τους σε αγγλικό.
Με βάση διεθνή δημοσιεύματα, κάποιοι από την ελληνική πλευρά πιέζουν τους δανειστές να αποδεχτούν ένα PSI+ χωρίς αγγλικό δίκαιο και κάνουν σκληρές διαπραγματεύσεις, έστω και μετά τις σχετικές αποκαλύψεις στην Ελλάδα.
Ακόμη και αν αυτό συμβαίνει τώρα, απλά και μόνο υπό το βάρος της συνειδητοποίησης του μεγέθους της σημασίας του δικαίου των ομολόγων του PSI+, δεν παύει να αποτελεί μία αποκάλυψη για την Ελλάδα, το γεγονός, ότι μέχρι τώρα δεν διαπραγματεύτηκε τίποτε απολύτως με τους δανειστές της, ενέδωσε στις ορέξεις τους, πρόθυμη να εκποιήσει τα πάντα και κατ’ ουσία να απεμπολήσει την εθνική της κυριαρχία και την κυρίαρχη κρατική της οντότητα.

bankingnews

neaproia

0 σχόλια:

Η σημασία του ονόματος στην πνευματική ζωή

2012-01-31T05:26:00.001-08:00

ΤουΜόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Ποια είναι η σημασία του ονόματος στην πνευματική ζωή; Απότην εμπειρία μπορείς να αντιληφθείς ποια είναι η σημασία του ονόματος στηνπνευματική ζωή. Κατ΄ αρχήν πρέπει να αντιληφθείς γιατί τα ολοκληρωτικάκαθεστώτα φοβούνται τα ονόματα και τα αντικαθιστούν με αριθμούς. Γιατίδίχως ονόματα δεν υπάρχει πνευματική ζωή. Ο άνθρωπος δίχως ονόματα δεν έχει αντίληψητου εσωτερικού κόσμου, αυτού που ο Απόστολος Παύλος ονομάζει « τα μηβλεπόμενα,τα ανώτερα, τα πνευματικά».

Στην εποχή μας δρέπουμε τους πικρούς καρπούς τουδιαφωτισμού. Ο διαφωτισμός συγχέοντας τις γνώσεις με τη Γνώση δεν κατανοεί τιςπνευματικές αξίες, τις οποίες θεωρεί ως ανύπαρκτες, επειδή δεν αποδεικνύονταιστο επιστημονικό πείραμα..

Η Πίστη, η Ελπίδα, η Αγάπη είναι ο μυστικός κόσμοςτου ανθρώπου, όχι γιατί είναι κρυφός, αλλά γιατί μεταβιβάζεται με την εμπειρία.Αν δεν έχει κανείς εμπειρία του ονόματος δεν μπορεί να κατανοήσει τη διαφοράανάμεσα στα αισθητά πράγματα και στα πνευματικά. Δεν μαθαίνει κανείς την Πίστη,την Ελπίδα, την Αγάπη ανοίγοντας κάποιο λεξικό. Ο άνθρωπος είναι ον πουμαθαίνει με την μετοχή. Μετέχουμε στην Πίστη , στην Ελπίδα, στην Αγάπη καικατανοούμε τι είναι. Η Αγάπη είναι η υπέρτατη κατανόηση!

Ποια είναι, λοιπόν, η σημασία του ονόματοςστην πνευματική ζωή; Τοόνομα είναι σημαντικό στην πνευματική ζωή.Τοόνομα δεν είναι απλά το νόημα, το οποίο συλλαμβάνει ο νους και η καρδιά μεσταθερότητα, διάρκεια, καθαρότητα, σαφήνεια και ακρίβεια.Τονόημα είναι η παρουσία του ανθρώπου. Περισσότερο από ό,τι είναι η εικόνα. Στηνπροσευχή π.χ. για ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, το όνομα είναι πιο ουσιαστικό απόό,τι είναι η μορφή του. Με τη μνημόνευση του ονόματος νιώθουμε ότι το πρόσωπόμας ζει μέσα στην καρδιά μας.Ηεικόνα δεν μπορεί να δημιουργήσει την παρουσία.

Ο Θεόςχάρισε στον άνθρωπο το λόγο.Ολόγος του ανθρώπου δεν είναι απλώς ένα εργαλείο για τις πρακτικές ανάγκες του,όπως είναι π.χ. η εικόνα για τα ζώα. Μια αγελάδα βαδίζει μέσα στην εικόνα πουέχει σχηματίσει για το δρόμο από το λιβάδι μέχρι στο στάβλο. Το ίδιο βαδίζειμέσα στην ονειρική του εικόνα ένας υπνοβάτης ή κάποιος που δεν ξεχωρίζει τηνπραγματικότητα από την εικόνα που έχει σχηματίσει για την πραγματικότητα.

Γι΄αυτό το είδος του ανθρώπου μιλάει η Αγία Γραφή όταν λέγει, ότι ο άνθρωποςσχηματίζει μια εικόνα για τον κόσμο και μέσα σ΄ αυτήν πορεύεται.Μεεικόνες μας χειραγωγούν επίσης τα ΜΜΕ. Στην πραγματικότητα μας οδηγούνκοιμισμένους όπου θέλουν. Συμπέρασμα: Για να μην μας πιάνουν στον ύπνο, λιγότερη τηλεόραση, αν δεν μπορείς να απαλλαγείς εντελώς από αυτήν και να την πετάξεις στα σκουπίδια.

Ο λόγος διαφέρει από την εικόνα (αίσθηση, φαντασία) στηνεπίγνωση. Ο λόγος έχει επίγνωση, αυτό που λέγεται στην εκκλησιαστική γλώσσα"κυκλική κίνηση του νου", δηλαδή ο νους βλέπει τον εαυτό του, ενώόταν σκέφτεται με εικόνες δεν έχει επίγνωση. Η εικόνα υποβάλλει, δηλαδή πάεικατ΄ ευθείαν στην ψυχή, παρακάμπτοντας το νου, όπως στο όνειρο. Ο νους είναινυσταγμένος ή κοιμισμένος και δεν προσέχει τί κατεβαίνει στην καρδιά.

Δίχως επίγνωση δεν υπάρχει ούτε πνεύμα ούτε πνευματική ζωή. Δεν μπορείς να κατανοήσεις το Ευαγγέλιο δίχως την επίγνωση. Επίγνωση μπορεί να έχει μια αγράμματη γριά και να μην έχει ένας πτυχιούχος του πανεπιστημίου. Γι΄ αυτό οι αγράμματοι που αγρυπνούν και προσεύχονται στην εκκλησία κατανοούν το Ευαγγέλιο, ενώ πολλοί γραμματισμένοι δεν μπορούν γιατί δεν κάνουν νηπτική ζωή.

Σχόλιο στο άρθρο του Παναγιώτη Γ. Γεωργόπουλου, ταξιάρχου Πολεμικής Αεροπορίας ε.α.

2012-01-29T13:37:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"να καταλάβουν οι κυβερνώντες ότι υπάρχει αντίδραση, ότι δεν ανεχόμαστε άλλο αυτή τη συμπεριφορά τους..."

Δεν θα καταλάβουν οι κυβερνώντες γιατί δεν υπάρχει εκείνος που θα τους το πει και εκείνος που θα τους το πει είναι ο λαός οργανωμένος.

Ο κομματισμός διέλυσε την ενότητα του λαού, ο κομματισμός παντού.

Ή δύναμη είναι η ενότητα και ενότητα δεν υπάρχει γι΄ αυτό και δεν υπάρχει δύναμη.
Διαλυμένους όχι μόνο δεν υπολογίζουν, αλλά μπορούν να μας κάνουν να αλληλοφαγωθούμε.
Η μόνη ενωτική δύναμη είναι η εκκλησία, αλλά η διοίκηση της εκκλησίας δεν θέλει να αρθρώσει λόγο, ο οποίος να γίνει ακουστός και να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Το συμπέρασμα είναι ότι η διοίκηση της εκκλησίας αν παραμείνει στην παθητικότητά της , σημαίνει δεν θα είναι άμοιρη των ευθυνών οι οποίες βαρύνουν τους πολιτικούς.

Οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας, αν δεν ήταν διαλυμένοι απ΄ τον κομματισμό είναι εις θέσιν να αρθρώσουν λόγο με κύρος και με εξουσία και να ελέγξουν για τις παράνομες πράξεις τους αυτούς που παρανομούν. Αυτοί μπορούν να εμποδίσουν τους πολιτικούς στον κατήφορο που έχουν πάρει, ζητώντας τη δίωξη των υπευθύνων για απόπειρα τελέσεως κακουργημάτων ή και για απλές προπαρασκευαστικές πράξεις.
Η Ελλάδα τώρα μοιάζει σαν σπίτι, που οι Έλληνες περιμένουν να τους το κάψουν, για να ζητήσουν κατόπιν την τιμωρία των υπευθύνων, αν βρεθεί κάποιος υπεύθυνος, έτσι που διαμοιράζεται η ευθύνη σε πλήθος πολιτικών κ.α.

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ;;

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ε.α.

Ακούμε πάλι σήμερα, τις απειλές των υπάλληλων της τρόικα, των «υψηλόβαθμων» όπως λένε. Η θα κάνετε αυτά λένε, αλλιώς τέλος τα δανεικά, δε θα πάρετε ούτε ευρώ από δω και πέρα μας λένε. Μέτρα, που ούτε ο εμπνευστής του εναγκαλισμού μας με την τρόικα (πρωθυπουργός-ταξιδευτής των πέντε ηπείρων) δεν είχε φανταστεί.

Οι κυβερνώντες πάλι πανικόβλητοι, κάναμε ότι μας ζήτησαν, δηλώνει ο τελευταίος στη λίστα των Financial Times, Υπουργός Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευάγγελος Βενιζέλος, οι συζητήσεις για το PSI (και όχι PSA!!) πάνε καλά. Οι κυβερνώντες για άλλη μια φορά μας τρομοκρατούν. Τα μέτρα που ζητά η τρόικα είναι φοβερά, ζητούν αίμα από τον Ελληνικό λαό, ο περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας τώρα φαίνεται ξεκάθαρα,

ζητούν ακόμα την μείωση του αριθμού του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, και να διοικηθεί η Ελλάδα από ευρωπαίο επίτροπο ο οποίος θα ελέγχει τα πάντα και θα έχει λόγο πάνω σ’ αυτά, η κυβέρνηση καταργείται. Να μην αναφερθούμε τις περικοπές μισθών, συντάξεων (κύριων και επικουρικών) κλπ

Καμία αντίσταση, καμία αντίδραση, όπως πάντα, οι δικοί μας κάθονται και τους ακούν πάνε στις συζητήσεις με άγραφα χαρτιά, καμία πρόταση, καμία διεκδίκηση καμία απαίτηση από μέρους μας, υπακούμε στα πάντα αισθανόμαστε σαν κακοί μαθητές, που μας αξίζει η τιμωρία και πρέπει να τιμωρηθούμε. Η Ελλάδα δε μπόρεσε να κατακτηθεί από τους γερμανικά όπλα και θα την κατακτήσουν τώρα αφού μας έφτασαν στο κατώτατο σημείο της εξαθλίωσης, με τα χρήματα τους (που είναι όμως και δικά μας).

Δε μιλώ πάλι γι’ αυτόν τον εγκάθετο, που μας έβαλαν για πρωθυπουργό (οικονομολόγος με πτυχίο φυσικής), τα έχω πει, αλλά για όλους τους άλλους που κλαίγονται τόσες μέρες (δε διάβασα, δεν πρόλαβα, δεν είχα καιρό, είχα άλλες δουλειές κλπ) οι οποίοι διεκδικούν και θέσεις στο πολιτικό σκηνικό της επόμενης μέρας. Εδώ κύριοι σας δίνεται η ευκαιρία να αντιδράσετε, να διορθώσετε το λάθος σας.

Πείτε ένα όχι, ζητείστε επιτέλους τις γερμανικές αποζημιώσεις, δείξτε ότι υπάρχει ακόμα Ελλάδα εδώ ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας Albrecht Ritschl μίλησε στο Spiegel για το ελληνικό χρέος με σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία. Είπε μεταξύ των άλλων «Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει… στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι». Και συνεχίζει «Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα».

Φανταστείτε Γερμανός δίνει στην Ελλάδα, οδηγίες συμπεριφοράς απέναντι στην Γερμανία, η Γερμανία ζει και υπάρχει χάρη στη μεγαλοθυμία των ΗΠΑ και μείς αντί να ζητήσουμε αυτά που μας χρωστάει δε μιλάμε καθόλου. Αλλά ποιος να τα πει όλα αυτά, ποιος θα τα χρησιμοποιήσει; ο «πρωθυπουργός», οι «ηγέτες» των κόμματων της συγκυβέρνησης, ποιος; Εδώ οι κάτοικοι του Δίστομου προσέφυγαν στο Δικαστήριο της Χάγης και το Ελληνικό Κράτος ήταν απών.

Τι κάνουν όμως οι τρεις της συγκυβέρνησης; (μάλλον δυο, γιατί ο ένας σκόπιμα έχει βγει από το κάδρο), ο ένας προσπαθεί να στήσει παγίδα στον άλλο (δε ψηφίζω εγώ αν δε ψηφίσει ο άλλος κλπ), προκειμένου να έχουν, τις μικρότερες το δυνατόν επιπτώσεις στα κόμματα τους και να χρεωθούν το μικρότερο πολιτικό κόστος, ενώ η Ελλάδα χάνεται. Εθνική συνείδηση δεν υπάρχει πλέον; Δεν καταλαβαίνετε ότι αν υπογράψετε τώρα όλα τα αιματηρά μέτρα που μας ζητιάνε, οι εκλογές (όποτε και αν γίνουν) θα έχουν καθαρά τυπικό χαρακτήρα, χωρίς να έχει η νέα κυβέρνηση καμία δυνατότητα διαπραγμάτευσης;

Αλλά δεν αλλάζει τίποτα οι πολιτικοί μας στον κόσμο τους, διαβάσατε τις δηλώσεις Βενιζέλου για την τοποθέτηση ευρωπαίου επιτρόπου στην Ελλάδα; Διακόσιες πενήντα έξι λέξεις και δεν καταλαβαίνεις, αν συμφώνησε η όχι. Αφήνει να έχει διπλή ανάγνωση οι Ευρωπαίοι να το ερμηνεύουν ως ναι και οι Έλληνες ως όχι. Πάλι ψέματα, πάλι στο δούλεμα ο Ελληνικός λαός, ούτε αυτή την υστάτη ώρα δε μπορεί ένας πολιτικός να μας κοιτάξει στα μάτια και να μας πει την αλήθεια. Τίποτα.

Ενώ ο «πρωθυπουργός» μετά τη σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς είπε «Όλοι μαζί δίνουμε μια σκληρή μάχη ώστε να διασφαλίσουμε τη θέση της χώρας στην Ευρώπη, στο ευρώ και στην κοινότητα των αναπτυγμένων χωρών. Ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε». Αφού συμφώνησαν λοιπόν όλοι στα νέα μέτρα, θα βγαίνει ο καθένας από τους τρεις ξεχωριστά και θα μιλά για κόκκινες γραμμές που έβαλε τάχα, για την προστασία των εισοδημάτων, του λαού. Περιμένετε να τα ακούσετε.

Τουλάχιστον, από όσα γνωρίζω σαν απλός πολίτης στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τη Δευτέρα, στην οποία θα συμμετάσχει ο «πρωθυπουργός» δεν θα γίνουν διαπραγματεύσεις, αποφασίζονται πράγματα τα οποία έχουν συμφωνηθεί από πριν, ή γίνονται μικρορυθμίσεις που δεν αλλάζουν όμως την ουσία των συμφωνημένων. Και εκτός των άλλων δε μπορώ να φανταστώ τον «πρωθυπουργό» να λέει όχι στους φίλους του για τίποτα.

Μιλήστε κύριοι, αντιδράστε, δώστε μας μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον. Είστε Έλληνες; Κάντε κάτι, συζητήστε δείτε επιτέλους τα λάθη σας και διορθώστε τα, δε μπορεί να μην υπάρχει άλλη λύση. Συνέχεια ακούω τον κ. Καρατζαφέρη να λέει «έχει κανένας άλλη λύση»; Εγώ θα βρω τη λύση κ. Καρατζαφέρη εσείς και οι υπόλοιποι τι στο διάολο κάνετε εκεί που βρίσκεστε; Δε σκέπτεται κανένας εθνικά;

Το άσχημο είναι ότι και εμείς ως λαός κοιμόμαστε Τους ανεχόμαστε, νομίζουμε ότι είναι ένα κακό όνειρο και θα περάσει. Δεν είναι όνειρο είναι πραγματικότητα αυτοί οι πολιτικοί μας οδηγούν στον όλεθρο. Μας έχουν προδώσει, είναι δοσίλογοι, μας παραδίδουν δεμένους χειροπόδαρα στον εχθρό. Μήπως είναι καιρός να ξυπνήσουμε και να πάρουμε γενναίες αποφάσεις;

Μακάρι να είχα τη δύναμη να βγάλω τον κόσμο στον δρόμο, να καταλάβουν οι κυβερνώντες ότι υπάρχει αντίδραση, ότι δεν ανεχόμαστε άλλο αυτή τη συμπεριφορά τους, να κουνηθούμε από τη σιγουριά (μέχρι πότε άραγε;) του σπιτιού μας, ότι υπογράψουν τώρα θα μας υποθηκεύσει για πολλά πολλά χρόνια, μετά απλά οι πολιτικοί μας θα εφευρίσκουν δικαιολογίες για δείχνουν ότι αγωνίστηκαν για μας. Ας ξεσηκωθούμε να προλάβουμε, τα δύσκολα χρόνια είναι μπροστά μας

Πηγή: Έχω μάτια και βλέπω

Πηγαίνοντας στην εκκλησία

2012-01-29T02:50:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Τω καιρώ εκείνω, έστη ο Ιησούς επί τόπου πεδινού, και όχλος μαθητών αυτού, και πλήθος πολύ του λαού από πάσης της Ιουδαίας και Ιερουσαλήμ και της παραλίου Τύρου και Σιδώνος, οι ήλθον ακούσαι αυτού, και ιαθήναι από των νόσων αυτών, και οι οχλούμενοι από πνευμάτων ακαθάρτων, και εθεραπεύοντο. και πας ο όχλος εζήτει άπτεσθαι αυτού, ότι δύναμις παρ΄αυτού εξήρχετο, και ιάτο πάντας." (Λουκάς ς΄, 17'19)
(Ο Ιησούς στάθηκε σε μια πεδιάδα και όχλος μαθητών και πλήθος πολύ λαού από όλη την Ιουδαία και την Ιερουσαλήμ και τις παραλιακές πόλεις της Τύρου και της Σιδώνος είχαν πάει εκεί για να τον ακούσουν και για να θεραπευθούν από τις αρρώστιες τους καθώς και αυτοί που υπέφεραν από ακάθαρτα πνεύματα και όλοι θεραπεύονταν. Όλος ο όχλος προσπαθούσε να τον αγγίξει γιατί μια δύναμη έβγαινε από πάνω του και θεράπευε τους πάντες.)
Πηγαίνοντας στην εκκλησία στηρίζουμε την πίστη τη δική μας και των άλλων. Θα μου πείτε, στην εκκλησία πηγαίνουν γέροι και μόνον λίγοι νέοι. Ναι. Στην εκκλησία πηγαίνουν ενήλικοι, που έχουν φτάσει σε κάποιο επίπεδο πνευματικής ωριμότητας. Για τους νέους είναι δύσκολο να ξέρουν τί είδους άνθρωποι δίνουν το ρυθμό της σημερινής ζωής. Όταν συνειδητοποιήσουν το ποιόν αυτών των ανθρώπων πηγαίνουν στην εκκλησία αναζητώντας τον μόνο αληθινό άνθρωπο που ζει, τον Ιησού Χριστό!
Πόσο κακό κάνουν οι ιθύνοντες της Εκπαίδευσης και οι νεωτεριστές οπαδοί τους θεολόγοι οι οποίοι κάνουν ό,τι μπορούν να εμποδίσουν τους μαθητές να προσεύχονται, να εκκλησιάζονται και να πιστεύουν στον Ιησού Χριστό! Αντί να επιστρέψουν οι ίδιοι στην Εκκλησία και να σωθούν, εμποδίζουν τους μαθητές από την προσευχή και τον εκκλησιασμό. Ενδεικτικό είναι ότι στα καινούρια θρησκευτικά δεν αναφέρεται ούτε μια φορά το όνομα της Υπεραγίας Θεοτόκου! Τόσο τους ενοχλεί η πίστη!
Αν ερχόταν ο ίδιος ο Ιησούς, όπως τον καιρό των Αποστόλων, θα πήγαιναν να τον ακούσουν; Θα προσπαθούσαν τον πλησιάσουν και να τον αγγίξουν για να θεραπευθούν; Πρέπει να πούμε σ΄ αυτούς που με οποιοδήποτε τρόπο αποτρέπουν τους νέους από τον εκκλησιασμό ότι είναι άρρωστοι.
Πηγαίνοντας στην εκκλησία στηρίζουμε τη δική μας πίστη και την πίστη των άλλων. Πηγαίνουμε στην εκκλησία όπως πηγαίνουμε στο γιατρό γιατί γνωρίζουμε ότι είμαστε άρρωστοι και θέλουμε να θεραπευθούμε. Το ίδιο συμβαίνει με την ελευθερία. Αγωνιζόμαστε να την αποκτήσουμε όταν ξέρουμε ότι την έχουμε χάσει. Δεν αγωνίζεται κανείς για την ελευθερία τη δική του και των άλλων, όταν δεν νιώθει ότι την στερείται.
Κάποιος συγγραφέας υποστήριξε ότι ο μελλοντικός δικτάτορας θα είναι αιώνιος όχι γιατί η δύναμή του θα είναι ανεξάντλητη, αλλά γιατί κανείς δεν θα ξέρει ότι στερείται την ελευθερία του. Αντιθέτως θα θεωρεί την κατάσταση ανελευθερίας του ως κοινωνική κατάκτηση, όπως προσπαθούν τα ΜΜΕ να επιβάλουν στον κόσμο την ιδέα ότι η κάρτα του πολίτη δεν είναι ηλεκτρονικό φακέλλωμα των πολιτών αλλά κοινωνική κατάκτηση!
Πηγαίνοντας στην εκκλησία στηρίζουμε την πίστη μας και την πίστη των άλλων.

"Έκαστος δε βλεπέτω πώς εποικοδομεί" (Καθένας ας βλέπει επάνω σε ποιο θεμέλιο οικοδομεί)

2012-01-27T23:43:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Έκαστος δε βλεπέτω πώς εποικοδομεί. Θεμέλιον άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ός έστιν Ιησούς Χριστός" (Κορινθίους Α΄, 3,10). (Έκαστος ας βλέπει πώς εποικοδομεί. Θεμέλιο άλλο από αυτό που υπάρχει, και που είναι ο Ιησούς Χριστός ,κανείς δεν μπορεί να βάλει).
Κάποιος αγάπησε μια γυναίκα με αγάπη που ταιριάζει μόνο στο Θεό. Έκανε τη γυναίκα του θεό. Άλλοι κάνουν θεό τα χρήματα ή την εξουσία ή τη φήμη! Παράδειγμα η πλειονότητα των πολιτικών στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι αυτοί χάνουν την επαφή τους με την πραγματικότητα. Ζουν στον κόσμο τους.
Ο άνθρωπος που αγαπούσε τη γυναίκα του πάνω από όλα ζούσε στο Αφγανιστάν ή στη Συρία ή στο Κογκό ή στην Ελλάδα. Γινόταν πόλεμος, αλλά αυτός δεν τον έβλεπε. Γύρω του ο κόσμος υπέφερε από την καταπίεση, την οικονομική τρομοκρατία , την οικονομική φρίκη, αλλά αυτός δεν έπαιρνε είδηση. Αυτό σημαίνει ο στίχος " η τίγρης απαλή σαν χιόνι".
Με ρώτησε κάποτε μια φοιτήτρια της νομικής: "Εσείς πώς νιώθατε με τις σπουδές σας στη νομική σχολή; " Πώς ένιωθα με τις σπουδές μου στη νομική; Όπως νιώθει κανείς όταν ταξιδεύει με πλοίο στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, είπα στην καλή φοιτήτρια. Ένιωθα μια διαρκή ναυτία, που δεν έπαψε να με βασανίζει όλο το χρονικό διάστημα των σπουδών μου καθώς και τα πρώτα χρόνια της δικαστικής υπηρεσίας μου.
Η δική μου γενιά είναι η γενιά που ξεκίνησε μετά τον πόλεμο. Αν και δεν ήταν τόσο οι τραυματικές εμπειρίες του πολέμου σε πολλούς από εμάς που νιώθαμε έτσι. Ήταν κάτι βαθύτερο. Ήταν ότι δεν είχαμε πνευματικό θεμέλιο.
Κάποτε με ρώτησε ένα πνευματικός φίλος μου, αν ερχόταν ο άγγελος του Θεού και με ρωτούσε τί ήθελα να μου δώσει ο Θεός, του απάντησα, πως ήθελα σοφία, πιστεύοντας πως αν είχα τη σοφία , θα με βασάνιζαν λιγότερο η σύγχυση και τα αδιέξοδα της ζωής μου. Στην πραγματικότητα δεν ήθελα μια αόριστη σοφία που μαθαίνεις από τα βιβλία ή από τις φιλοσοφικές σχολές. Στην πραγματικότητα ήθελα ένα ζωντανό πνευματικό οδηγό. Ένα ζωντανό πρότυπο.
Αργότερα συνειδητοποίησα πως χωρίς ζωντανό πνευματικό οδηγό η ζωή μου ήταν μια ατέλειωτη πορεία στην έρημο της απουσίας του Θεού. Έχοντας παρόμοια εμπειρία ο Δαβίδ έγραψε το στίχο, "προωρώμην τον Κύριόν μου, ότι εκ δεξιών μου εστί , ίνα μη σαλευθώ", (έβλεπα τον Κύριόν μου να προπορεύεται στα δεξιά μου για να με κρατήσει να μην πέσω).
Η ζωή δίχως θεμέλιο τον Ιησού Χριστό είναι όπως λέει ο ποιητής μια κατοικία από τραπουλόχαρτα.Μετά την εμπειρία αυτή όταν έρθει η ευλογημένη ώρα να βάλεις στη ζωή σου θεμέλιο τον Ιησού, νιώθεις πως η ζωή είναι μια ζωντανή μεταφορά ένα καινούριο τραγούδι. Αυτό είναι το νόημα του στίχου του ψαλμού "Άσατε τω Κυρίω άσμα καινόν", (κάντε ένα καινούριο τραγούδι για τον Κύριον).
Είναι πρωί και ετοιμάζομαι να πάω στην κηδεία ενός εξαδέρφου μου που πέθανε χθες. Όλη τη νύχτα ένιωθα λυπημένος για το θάνατό του. Σήμερα το πρωί καθισμένος μπροστά στον υπολογιστή για να γράφω αυτές τις γραμμές νιώθω χαρούμενος. Ο εξάδερφός μου άφησε τη γήινη κατοικία του και ελεύθερος τρέχει στις πηγές με τους κορέτσιαντους, τα ευώδη άνθη, στα Καμβούνια όρη, στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δεσκάτη Γρεβενών.
Με παρέσυρε ο λόγος μακριά από την ερώτηση της καλής φοιτήτριας. Πιστεύω πως θα ήθελε να ξέρει τί θα έκανα αν ήμουν τώρα φοιτητής της νομικής με την πείρα που απέκτησα από τη δικαστική μου υπηρεσία. Νομίζω θα εμβάθυνα στην προσευχή του Πάτερ ημών και ιδίως στο στίχο "και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσσαι ημάς από του πονηρού". Ο στίχος αυτός για μένα σημαίνει να παρακαλούμε το Θεό, να μην αφήνει να μαθαίνουμε με χτυπήματα. Μπορούμε να έχουμε γνώση του κακού χωρίς να έχουμε εμπειρία του κακού. Δεν γεννηθήκαμε για τη λύπη και για το πένθος, αλλά για τη χαρά!

Ο τόκος και η κλοπή

2012-01-27T02:56:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Στην Αγία Γραφή υπάρχουν καμιά δεκαριά αναφορές στους τόκους, στις οποίες ο τόκος συνδέεται πάντοτε με το δόλο, το ψεύδος, την κλοπή, την απληστία., τη συμπεριφορά που δεν ταιριάζει μεταξύ συνανθρώπων. Σε καμιά περίπτωση δεν θεωρείται ο τόκος θεμιτός.

Η Αγία Γραφή θεωρεί τον τόκο κλοπή, το ίδιο όπως και όταν εισπράττει κανείς περισσότερα από όσα δικαιούται. Αυτοί που δανείζουν με τόκους είναι κλέφτες, γιατί εισπράττουν πάντοτε περισσότερα από αυτά που δικαιούνται. Τους δανειστές με τόκο δεν πρέπει να τους εμπιστεύεται κανείς όπως και εκείνους που συνεργάζονται μαζί τους γιατί είναι δόλιοι και κλέφτες.

Ο Θεός μιλάει με το στόμα του προφήτη Ιερεμία ότι αυτοί που έβαζαν τόκο στον τόκο και δόλο στο δόλο δεν ήθελαν να ξέρουν το Θεό, τον κύριό τους." "Τόκος στον τόκο και δόλος στον δόλο, δεν ήθελαν να με ξέρουν" , γράφει επί λέξει ο Προφήτης Ιερεμίας.

Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από το έννατο κεφάλαιο της προφητείας του Ιερεμία που μιλάει για το που καταντάει η κοινωνία των ανθρώπων με τους τόκους και με τη δολιότητα εκείνων που δεν θέλουν να γνωρίσουν το Θεό και να ακολουθήσουν τις Εντολές Του.

"Ψεύδος και ου πίστις ενίσχυσεν επί γης , ότι εκ κακών εις κακά εξήλθοσαν και εμέ ουκ έγνωσαν, φησί Κύριος."

(Ψεύδος και όχι αλήθεια και αξιοπιστία επικράτησε στη χώρα τους, διότι εξετρέποντο από το ένα κακό στο άλλο. Έφυγαν από το δρόμο μου και δεν εγνώρισαν εμέ τον Κύριόν τους, λέγει ο Κύριος).

"Έκαστος από του πλησίον αυτού φυλάξασθε και επ΄ αδελφοίς αυτών μη πεποίθατε, ότι πας αδελφός πτέρνη πτερνιεί, και πας φίλος δολίως πορεύσεται."

(Εις την αμαρτωλήν αυτήν κοινωνίαν ο καθένας ας προφυλάσσεται από τον πλησίον του. και εις αυτούς ακόμα τους αδελφούς σας μη έχετε εμπιστοσύνην, διότι κάθε αδελφός προσπαθεί να υποσκελίση τον αδελφόν του, και κάθε φίλος φέρεται με δολιότητα απέναντι του φίλου του.)

"Έκαστος κατά του φίλου αυτού καταπαίξεται, αλήθειαν ου μη λαλήσωσι. μεμάθηκεν η γλώσσα αυτών λαλείν ψεύδη, ηδίκησαν και ου διέλιπον του επιστρέψαι. τόκος επί τόκω και δόλος επί δόλω. ουκ ήθελον ειδέναι με, φησί Κύριος."

( Κάθε φίλος εμπαίζει τον φίλον του, δεν λέγουν αλήθεια μεταξύ των, η γλώσσα τους έχει μάθει και συνηθίσει να λέγει ψευδολογίας. Διέπραξαν αδικίας, δεν εσταμάτησαν, ώστε να επιστρέψουν εις εμέ εν μετανοία. Ζητούν και εισπράττουν τόκους επάνω εις τόκους, διαπράττουν δόλους επάνω εις δόλους. Δεν θέλουν να με αναγνωρίσουν ως Θεό των, λέγει ο Κύριος."

"Διά τούτο τάδε λέγει Κύριος. Ιδού εγώ πυρώσω αυτούς και δοκιμώ αυτούς."

(Διά τας παρανομίας των αυτάς, αυτά λέγει ο Κύριος. Ιδού εγώ θα τους θέσω επάνω εις την φωτιάν. Θα τους βάλω μεγάλη δοκιμασία."

"Τάδε λέγει Κύριος. μη καυχάσθω ο σοφός εν τη σοφία αυτού και μη καυχάσθω ο ισχυρός εν τη ισχύι αυτού, και μη καυχάσθω ο πλούσιος εν τω πλούτω αυτού. αλλ΄ η έν τούτω καυχάσθω ο καυχώμενος, συνίειν και γινώσκειν ότι εγώ ειμί Κύριος ο ποιών έλεος και κρίμα και δικαιοσύνην επί της γης, ότι εν τούτοις το θέλημά μου, λέγει Κύριος."

(Εν όψει αυτών των συμφορών αυτά λέγει ο Κύριος. Ας μην καυχάται ο σοφός δια την σοφίαν του, ας μην καυχάται ο ισχυρός διά την δύναμίν του και ας μην καυχάται ο πλούσιος διά τον πλούτον του. Αλλά εις τούτο ας καυχάται κάθε καυχώμενος: εις το ότι κατανοεί και γνωρίζει και αναγνωρίζει, ότι εγώ είμαι ο Κύριος, που ευσπλαχνίζομαι, που κρίνω δικαίως, που αποδίδω και αποκαθιστώ δικαιοσύνην επάνω εις την γην. Διότι εις αυτά έγκειται το θέλημά μου, εις αυτά ευαρεστούμαι, λέγει ο Κύριος.).

Αυτά που κάνουν στην Ελλάδα οι Γαλλο-Γερμανοί σε συνεργασία με τα εδώ όργανά τους μου θυμίζουν την ιστορία με τους τόκους στην Αγία Γραφή. Μου θυμίζουν επίσης μια άλλη ιστορία από την Αγία Γραφή την οποία παραθέτω εδώ εν συντομία. Είναι η ιστορία του Νεεμάν, του αρχιστρατήγου του συριακού στρατού από το βιβλίον Δ΄Βασιλειών ε΄.

Ο Νεεμάν ήταν λεπρός. Όταν έμαθε ότι ο προφήτης Ελισαίε μπορεί με θαύμα να τον θεραπεύση από τη λέπρα του πήρε μαζί του χρυσάφι και άλλα δώρα και πήγε στον προφήτη και τον παρακάλεσε να τον θεραπεύσει. Ο προφήτης του είπε ότι δεν θέλει χρυσάφι και δώρα και ότι μπορεί να πάει να λουστεί εφτά φορές στον Ιορδάνη ποταμώ για να θεραπευθεί. Ο Νεεμάν θύμωσε. Είπε πως δεν ήταν ανάγκη ναρθεί να λουστεί στον Ιορδάνη, αφού στην Συρία υπάρχουν ποταμοί με άφθονα νερά για να λουστεί και ετοιμάστηκε να φύγει.

Οι δούλοι του είπαν να υπακούσει στην εντολή του προφήτη και να πάει να λουστεί. Ο Νεεμάν πήγε, λούστηκε εφτά φορές και έγινε το δέρμα του καθαρό σαν μικρού παιδιού. Ο Ελισαίε όπως είπαμε δεν δέχτηκε το χρυσάφι και τα δώρα και ο Νεεμάν τα πήρε μαζί του και έφυγε.

Ο Ελισαίε είχε έναν υπηρέτη, τον Γιεζί, που σκέφτηκε ότι θα μπορούσε κάτι να πάρει από τα δώρα του Νεεμάν και έτρεξε και τον σταμάτησε στο δρόμο. Ο Νεεμάν μόλις τον είδε πήγε προς το μέρος του και όταν συναντήθηκαν ο Γιεζί του είπε, πως ήρθαν τα δυο παιδιά ενός προφήτη στον Ελισαίε, και πως αν ήθελε ας έδινε ένα τάλαντο χρυστό και δυο χρυσοποίκιλτες στολές για τα παιδιά αυτά των προφητών. Ο Νεεμάν δέχτηκε και έδωσε το χρυσάφι και τις στολές στον Νιεζί, που τις πήρε και τις έκρυψε στο σπίτι του.

Όταν γύρισε στον Ελισαίε ο προφήτης τον ρώτησε που ήταν. Ο Γιεζί απάντησε πως δεν πήγε πουθενά. Ο Ελισαίε του είπε πως τον είδε νοερά που συνάντησε τον Νεεμάν και που πήρε τα δυο τάλαντα χρυσού και τις στολές. Τώρα, είπε ο προφήτης, η λέπρα του Νεεμάν έρχεται επάνω σου.
Πράγματι η λέπρα σκέπασε το σώμα του Γιεζί σαν χιόνι.

Απόδοση: Ιωάννου Θ. Κολιτσάρα

Οι γυναίκες αγαπούν τις ανάλαφρες ιστορίες

2012-01-26T11:40:00.001-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Μια γυναίκα μπαίνει στο δωμάτιο και κάθεται δίπλα στο σύζυγό της που διαβάζει ένα χοντρό βιβλίο. Είναι η ώρα που βλέπει έργα στην τηλεόραση, αλλά σήμερα η τηλεόραση είναι κλειστή, λόγω τεχνικής βλάβης.

Ο σύζυγος κλείνει το βιβλίο του και ρωτάει τη σύζυγό του:

-Τον ξέρεις τον Νεεμάν;
-΄Οχι, δεν τον ξέρω, απαντάει η σύζυγος. Ποιος είναι αυτός;
- Ο Νεεμάν ήταν αρχιστράτηγος του Συριακού στρατού, λέει ο σύζυγος και ξανανοίγει το βιβλίο του για να της διαβάσει για τον Νεεμάν.

Η γυναίκα σηκώνεται και βγαίνει απ΄ το δωμάτιο.

"Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού"

2012-01-25T23:41:00.000-08:00

Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Άραγε ζητούμε πρώτον την βασιλεία του Θεούή η βασιλεία του Θεού βρίσκεται ξεχασμένη κάπου ανάμεσα στις προσδοκίες μας;Είναι η βασιλεία του Θεού το πρωταρχικό αίτημα, το αίτημα που βρίσκεταιπάνω από όλα, αυτό που προέχει, που προηγείται σε όλα, που δεν έρχεται ποτέ καιγια τίποτε δεύτερο;

Θα μου πείτε, ίσως, τί πειράζει αν η βασιλεία τουΘεού είναι μία από τις προσδοκίες μου, όχι απαραιτήτως η πρώτη, η πιο σημαντικήγια μένα; Δεν αρκεί που είναι μέσα στις προσδοκίες μου; Πρέπει να είναι ηπρώτη, η πιο σπουδαία, αυτή που αν λείπει δεν έχουν αξία και οι άλλες;

Είναι έτσι ακριβώς. Είναι σαν να έχεις όλα ταφαγητά, αλλά δεν έχεις όρεξη. Έτσι είναι όταν πραγματοποιούνται οι άλλεςπροσδοκίες μας, αλλά η πιο σπουδαία, αυτή που είναι η πρωταρχική, η προσδοκίατης βασιλείας του Θεού, δεν πραγματοποιείται.

Είναι η αναζήτηση της βασιλείας του Θεού γενικήσυνείδηση ή πολλοί δεν έχουν ιδέα γι΄ αυτήν;

Είναι άγνωστη ακόμα και μεταξύ των πιστών; Ακόμα και μαθητές τουΙησού αγνοούν τί ζητούν; Θυμάσαι το περιστατικό εκείνο που ο κόσμος έφυγε ενώμιλούσε ο Ιησούς, που ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του, μήπως και εκείνοι θέλουννα φύγουν; Ο Πέτρος απάντησε, που να πάμε, λόγους ζωής έχεις.

Φαντάζομαι ότι όλοι οι μαθητές του Ιησού θαέλεγαν το ίδιο, ότι όλοι αυτό σκέφτονταν. Ο Πέτρος διερμηνεύοντας και τιςσκέψεις των άλλων μαθητών, γνώριζε αυτό που ο κόσμος που έφυγε αγνοούσε.Γνώριζε ότι ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί, ότι έχει ανάγκη από λόγουςζωής.

Ο Κύριος παρομοίασε τη βασιλεία του Θεού με κρυμμένοθησαυρό σ΄ένα χωράφι, που κάποιος πουλάει την περιουσία του και αγοράζει τοχωράφι αυτό, γιατί ξέρει ότι ο θησαυρός αξίζει τα πάντα.

Μια φορά πήγε κάποιοςπροσκυνητής στο Άγιον Όρος και όταν συνάντησε κάποιους μοναχούς τους ρώτησε ναμάθει για τη ζωή τους, τί κάνουν εκεί. Οι μοναχοί απάντησαν πως απλώς δενκάνουν κατάχρηση του κόσμου. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβουμε τους μοναχούς,που ενώ δεν έχουν τίποτε, νιώθουν τέτοια πληρότητα στη ζωή τους, σαν να έχουντα πάντα!

Η ακτημοσύνη του μοναχού είναι αυτό ακριβώς, ότι ποτέ δεν ζητούν τίποτε, από κανέναν! Δεν έχουν ιδιοκτησία. Ο μοναχόςείναι ο μόνος άνθρωπος που κληρονομείται εν ζωή.Αυτό θαύμασα σε μια όμορφη,ευγενική φυλή νομάδων που ζει στους πρόποδες των Ιμαλαϊων, στο Νεπάλ, στους νομάδες Ρατζί,που το όνομά τους σημαίνει "απόγονοι του βασιλέως".

Η ευγενική αυτή φυλή δεν έχει ιδιοκτησία, δενέχει καμιά φυλετική, γλωσσική, πολιτιστική συγγένεια με τις γύρω φυλές. Αυτόπου την ξεχωρίζει από τις άλλες είναι η ευγένεια, η ομορφιά και το ότι ποτέ δενζήτησαν τίποτε από κανέναν. Ζει με το κυνήγι της βασιλικής μέλισσας, της πιομεγάλης μέλισσας του κόσμου, της Άπις Λαμποριόσας και με το ψάρεμα. Ένα άλλοσπουδαίο χαρακτηριστικό είναι ότι δεν χρησιμοποιούν μηχανήματα. Θαύμασα τηφυλή αυτή, που έτσι όπως τους είδα στο ντοκυμανταίρ, μου θύμισαν αρχαίουςΈλληνες, με το κεφαλομάντυλό τους πλεγμένο επιδέξια, για να μοιάζει σαν αρχαίαπερικεφαλαία.

Οι μηχανές σήμερα έχουν ξεπεράσει την αντοχή τουανθρώπου. Ο άνθρωπος με τις μηχανές χάνει την ανθρωπιά του.Είναι περιττό ναρωτήσουμε μεταξύ των μηχανών και της εσωτερικής ειρήνης του, ποιος έχειτο προβάδισμα. Είναι πικρή η διαπίστωση ότι η μηχανή έχει το προβάδισμα,απόδειξη ότι σχεδόν κανείς δεν μπορεί να πετάξει την τηλεόραση στα σκουπίδια,παρόλον ότι ξέρει ότι με την τηλεόραση η φρικτή οικονομική, πνευματική,πολιτιστική κρίση ασκεί την προπαγάνδα της και χειραγωγεί τον κόσμο με το μέσοτου φόβου και του τρόμου!

Η βοήθεια του Θεού!

2012-01-23T23:58:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Μη ουκ ισχύει η χείρ Κυρίου του σώσαι; ή εβάρυνε το ους αυτού του μη εισακούσαι;αλλά τα αμαρτήματα υμών διήστησαν αναμέσον υμών και αναμέσον του Θεού και δια τας αμαρτίας υμών απέστρεψε το πρόσωπον αυτού αφ΄ υμών του μη ελεήσαι. αι γαρ χείρες υμών μεμολυσμέναι αίματι, και οι δάκτυλοι υμών εν αμαρτίαις, τα δε χείλη υμών ελάλησεν ανομίαν και η γλώσσα υμών αδικίαν μελετά." ΗΣΑΪΑΣ

(Μήπως δεν έχει πλέον την δύναμιν η παντοδύναμος δεξιά του Κυρίου, δια να σώζη; Μήπως εβάρυνεν η ακοή του, ώστε να μην ακούη πλέον; Αλλά τα αμαρτήματά σας δημιουργούν χωρισμόν και εμπόδιον ανάμεσα εις σάς και εις τον Θεόν και δια τας αμαρτίας σας απέστρεψεν ο Κύριος το πρόσωπόν του από σας, δια να μη σας ελεήση. Διότι τα χέρια σας είναι μολυσμένα από αίμα, τα δάκτυλά σας βυθισμένα εις τα αμαρτίας, τα χείλη σας ελάλησαν και λαλούν παρανομίας και η γλώσσα σας μελετά και λέγει αδικίας.) (Απόδοση Ι.Θ.Κολιτσάρα)

Οι πιστοί τις δύσκολες αυτές ημέρες ζητάμε τη βοήθεια του Θεού για τον καθένα από μας και για όλο τον κόσμο. Έχουμε την προσοχή μας στραμμένη να ακούσουμε λόγο Θεού από εκεί που ελπίζουμε ότι υπάρχει, από τους Μοναχούς κατά πρώτο λόγο και από εκείνους από τους Κληρικούς, που με την οσιότητα του βίου τους δίνουν την καλή μαρτυρία τους στον κόσμο.

Χθες το βράδυ άκουσα τα λόγια ενός αγιορείτη γέροντα της Μονής Τιμίου Προδρόμου. Συγκράτησα από τα λόγια του τα δύο από τα πιο απαραίτητα που πρέπει να κάνει ο πιστός αυτόν τον καιρό της δοκιμασίας. Πρώτον Εξομολόγηση, να εξαγνίσει την ψυχή του με την Εξομολόγηση και δεύτερον αποστροφή από την κάρτα του πολίτη, να αποφύγει την κάρτα του πολίτη και να μην ξοδεύει τις πνευματικές του δυνάμεις του στην πολλή μέριμνα. Δεν είναι το τέλος του κόσμου, είπε.

Ο Γέροντας μιλούσε από την εμπειρία του και καθώς άκουγα τα λόγια του νόμιζα ότι διαβάζω τον Ησαϊα. Γι΄ αυτό λένε πως και αν ακόμα χαθούν όλα τα βιβλία της Ορθοδοξίας, ένας ορθόδοξος μοναχός μπορεί να τα ξαναγράψει.

Μέχρι αργά το βράδυ που έπεσα να κοιμηθώ σκεφτόμουν τα λόγια του γέροντα και έβλεπα την αγία μορφή του. Στον ύπνο μου επηρεασμένος από τα λόγια του γέροντα που άγγιξαν απαλά την ψυχή μου "ωσεί υετός επ΄ άγρωστιν και ωσεί νιφετός επί πόκον", είδα αυτό το όνειρο: Ένα μαύρο φίδι έρχεται εναντίον μου κι εγώ για να το αποφύγω στρέφω το σώμα μου αριστερά. Το φίδι περνάει δίπλα μου και εξαφανίζεται."

Η μητέρα μου όταν έβλεπε φίδι στον ύπνο της έλεγε πως το φίδι είναι εχθρός. Το ίδιο όπως η Ορθόδοξη Παράδοση που θεωρεί τον αρχέκακο όφι ως σύμβολο του Εχθρού. Όταν το όνειρο είναι καθαρό, όπως αυτό που είδα χθες, θέλοντας και μή, παρόλο που η Εκκλησία μας λέει να μη δίνουμε προσοχή στα όνειρα, έρχεται στο νου μας κάτι από το κρυμμένο νόημά τους. Παράδειγμα ,η ονειρική εικόνα της στροφής του σώματος προς τα αριστερά, μου έφερε στο νου την αλήθεια της πίστεώς μας ότι με την ταπείνωση μπορούμε να αποφύγουμε την προσβολή του Εχθρού. "Έλθετε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς. Πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία. Ο γάρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρύ" (τοις προαίρουμένοις).

Το πρωί διάβασα τα εξής: Το Ευαγγέλιο της Παρασκευής της ΙΔ εβδομάδος που αρχίζει με τα λόγια "είπεν ο Κύριος τοις εαυτού μαθηταίς, πως δύσκολον εστι τοις πεποιθόταις επί τοις χρήμασιν εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν." Τον Απόστολο της ίδιας μέρας, που αρχίζει με τα λόγια, "Αδελφοί, από των δοκούντων είναι τι...". Και από την Παλαιά Διαθήκη τα κεφάλαια ΝΘ και Ξ΄ του Ησαϊα που αρχίζουν με τα λόγια: "Μη ουκ ισχύει η χείρ του Κυρίου του σώσαι....".

Όλα αυτά τα Αναγνώσματα θαρρώ ότι μια λέξη μπορεί να τα ανακεφαλαιώσει η λέξη Εξομολόγηση, εξάγνιση της ψυχής με την Εξομολόγηση , για να φύγει το μεσότοιχο των αμαρτιών μας που μας χωρίζει από τον Κύριον, ώστε να έλθει η χάρη Του και να μας σώσει, Αμήν!

Τί θα πει να μην ανταποδίδεις τη βία και να μην αντιστέκεσαι στο κακό;

2012-01-23T00:42:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Να μην ανταποδίδεις τη βία σημαίνει να μην διαιωνίζεις τη βία, αλλά να προσπαθείς να θεραπεύσεις την αιτία που την προκαλεί. Παράδειγμα: Αντί η Αμερική μετά το διπλό χτύπημα των τρομοκρατών να ισοπεδώσει το Αφγανιστάν, να βοηθήσει να εξαλειφθεί η φτώχεια και η αδικία που γεννάει την τρομοκρατία στον κόσμο. Αυτό θα πεί "να στρέφεις και την άλλη παρειά"!

Τί ωραία θα ήταν αν κάθε άνθρωπος όταν ένιωθε ότι πλησιάζει το τέλος του να μας άφηνε μόνο ένα στίχο, ως το συμπέρασμα που έβγαλε από όλη του τη ζωή. Κάποτε έκανα συλλογή από τα σημειώματα που αφήνουν οι αυτόχειρες επειδή είναι σαν ένα συμπέρασμα που αποκόμισαν από τη ζωή τους και το καταθέτουν σαν μαρτυρία λίγο πριν το θάνατό τους

΄Οπως είναι επόμενο όλα τα σημειώματα αυτά μιλούν για την απελπισία. Ενδεικτικώς αναφέρω ένα σημείωμα ενός Γάλλου μαθητή, του Ζακ Ζερεβέν, που το διάβασα πριν πολλά χρόνια στην εφημερίδα κι ακόμα το θυμούμαι καθώς και το όνομα του αυτόχειρος.

Ο Ζακ Ζερεβέν , δέκα επτά ετών μαθητής του γυμνασίου, είχε πάρει το αυτοκίνητο του πατέρα του για να κάνει μια βόλτα, αλλά έμεινε στο δρόμο λόγω μηχανικής βλάβης. Στάθηκε στην άκρη του δρόμου και έκανε νεύματα στους περαστικούς οδηγούς για να τον πάρουν. Αυτό κράτησε απ΄ το πρωί έως το βράδυ. Αλλά δεν σταμάτησε κανείς. Ο δύστυχος μαθητής περιλούστηκε με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε, αφού άφησε ένα σημείωμα στον πατέρα του, στο οποίο έγραφε. "Πατέρα, σου ζητώ συγνώμην , αλλά δεν θέλω να ζω σ΄ αυτόν τον κόσμο!"

Η Εκκλησία μας στη νεκρώσιμη ακολουθία ψάλλει έναν ύμνο που είναι το συμπέρασμα όλης της ζωής του ανθρώπου. Ο ύμνος μιλάει για την οδό της μετανοίας. "Των Αγίων ο χορός εύρε πηγήν της ζωής και θύραν Παραδείσου. εύρω καγώ την οδόν δια της μετανοίας, το απολωλός πρόβατον εγώ ειμί, ανακάλεσαί με, Σωτήρ, και σώσον με."

Ο Άγιος Ιγνατίος Μπριαντσανίνωφ στο βιβλίο του Τα πνεύματα, μετάφραση Πέτρου Μπότση , γράφει τα εξής για την μετάνοια και για την ανταπόδοση: "Όποιος θέλει να παραμένει διαρκώς στην κατάσταση της μετάνοιας και της πνευματικής θεωρίας, πρέπει να προσέξει να μην απομακρυνθεί από την κατάσταση της ταπείνωσης. Πρέπει ν΄ απορρίψει κάθε αυτοδικαίωση και κατάκριση των άλλων και ν΄ ασπαστεί την ταπεινοφροσύνη με αυτομεμψία κι επίγνωση της αμαρτωλότητας ενώπιον Θεού και ανθρώπων."

".Όταν διακόπτεται η μετάνοια , παύει η κοινωνία με την Καινή Διαθήκη και ξεκινάει η κοινωνία με την Παλαιά Διαθήκη. Αντί να επικρατεί στην ψυχή η ταπείνωση κι η πραότητα, που δεν αντιστέκονται στο κακό (βλ. Ματθ.ε΄, 39) , παίρνει τη θέση της η δικαιοσύνη, που έχει ως έμβλημα το "οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος" (Ματθ.ε΄ 28)."

Η διδασκαλία της απελπισίας!

2012-01-22T08:37:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Σε τιπιστεύει ένας κόσμος που δεν πιστεύει; Τα τελευταία χρόνια πενταπλασιάστηκαν οιαπόπειρες αυτοκτονίας των νέων στη Δύση! Ένας κόσμος που δεν πιστεύει δεν μπορεί ναδώσει ελπίδα στους νέους.

Τα χρόνια αυτά στον τόπο μας διώκεται η Χριστιανική Διδασκαλία.. Το υπουργείο είναι απρόθυμο για την προσευχήστα σχολεία, αν δεν την εμποδίζει.

Η Εκπαίδευση διδάσκει τη διδασκαλία της απελπισίας; Μαθαίνουν τους νέους να μην πιστεύουν και να μην ελπίζουν; Οιγονείς στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο για να χάσουν την πίστη και τηνελπίδα;

Δυσκολεύεσαι να δεχθείς ότι υπάρχει διδασκαλία της απελπισίας, ότι επιστήμη, φιλοσοφία ακόμα και θρησκείες προωθούν την απιστία και την απελπισία.

ΤοΕυαγγέλιο ονομάζει τη διδασκαλία τηςαπελπισίας "ζύμη των Φαρισαίων" και "ζύμη του Ηρώδου". Ναφυλάγεστε, λέγει ο Ιησούς , από τηδιδασκαλία των Φαρισαίων και του Ηρώδη. Η διδασκαλία τους δεν συντελεί στην ηθική μόρφωση και στην ψυχικήσωτηρία αυτών που τη δέχονται.

Στηνπροπολεμική Ιαπωνία όπου η αυτοκτονίαείναι μέρος της παράδοσης , η ελευθερίατης σκέψης θεωρούνταν έγκλημα. Οι λόγιοι διώκονταν. Μετά τον πόλεμο δύοδιάσημοι γιαπωνέζοι συγγραφείς , ο ΓιασουνάριΚαβαμπάτα, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ της λογοτεχνίας και ο Γιούκιο Μισίμα, μετά την εκστρατείατους κατά της αυτοκτονίας …αυτοκτόνησανκαι οι δύο.

Κατά τη διδασκαλία της απελπισίας ζωήείναι επιβίωση. Όταν δεν μπορεί κανείςνα επιβιώσει αντί να τον βοηθούν να ζήσει τον ωθούν στο θάνατο. Στην αρχαία Κίνα τους γέρους τους μετέφερε ηοικογένειά τους στην έρημο και τους εγκατέλειπε εκεί. Στηναρχαία Ελλάδα έριχναν τους γέρους στους γκρεμνούς και στα ποτάμια. Σώζονταιακόμα τοπωνύμια σαν αυτά: Γεροπόταμος, Γεροντόβραχος κ.α Στην εποχή μας οιγέροι εγκαταλείπονται στα γηροκομεία όπου πεθαίνουν ηθικά πριν το σωματικό τους θάνατο.

Ηδιδασκαλία της απελπισίας δεν αποδέχεται το Ευαγγέλιο. Απαγορεύει την προσευχή!Ποιο είναι το πρακτικό αποτέλεσμα της απουσίας του Θεού από την καρδιά τουανθρώπου; Ο υλισμός ετοιμάζει μια νέα Βαβέλ.

Ηγιαπωνέζικη κινηματογραφική ταινία “Τοτέλος της θλίψης” , έχει ως θέμα της τη λύπη που οδηγεί στην απελπισία και στηναυτοκτονία. Δυο απελπισμένοι άνθρωποι χάνονται στο δάσος, ένας άντρας που έχασετη γυναίκα του και μια νέα γυναίκα που έχασε το παιδί της. Αντί να ελπίζουν σε κάποια βοήθεια, περιμένουναπό το θάνατο να τους δώσει τη χαρά βάζοντας τέλος στη θλίψη τους.

Στην Ορθοδοξία η λύπη δεν οδηγεί τους πιστούςστην απελπισία..

Στην αποθάρρυνση συμβαδίζει ο Ιησούς και καθιστά βέβαιες τιςπροσδοκίες μας, οι οποίες θα εκπληρωθούν στο τέλος. Ακόμα και στο πιο τραγικόπεπρωμένο ο Ιησούς βρίσκεται εκεί για μας.

Θυμάμαι τη μέρα που επισκέφθηκα ένα γέρο θείομου σε κάποιο νοσοκομείο των Αθηνών. Τουείχαν κόψει και τα δυο πόδια. Περίμενα να δω έναν άνθρωπο απελπισμένο, αποθαρρυμένο.Ο θείος μου ζούσε στην Αθήνα. Ήταν έναςμποέμ, ένας χαροκόπος. Ξόδεψε όλη τη ζωή του, όπως έλεγε, επισκεπτόμενοςφίλους. Τώρα με κομμένα και τα δυο του πόδια χρειαζόταν κάποιον δικό του να τον φροντίζει και ο μόνος δικός του ήτανη κόρη του που ήταν παντρεμένη στην Ναύπακτο. Ήταν αναγκασμένος να αφήσει τηνπόλη του, τους φίλους του, τους γνωστούςτου…

– Τι κάνεις, θείε, τον ρώτησα.

- Δόξα σοι ο Θεός, ζούμε, είπε.

Ο θείος μου με εκμυστηρεύθηκε πως σκόπευε να πάει στη Ναύπακτο. Θα ζούσε εκεί και θά ΄κανε καινούριους φίλους!

Μνήμη του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού

2012-01-21T03:22:00.000-08:00

Από τη Φιλοκαλία:

"Αυτός που καταξιώθηκε το χάρισμα της γνώσεως και έχει λύπη ή μνησικακία ή μίσος προς άνθρωπον, μοιάζει με αυτόν που κατακεντάει τα μάτια του με αγκάθια και τριβόλια. Η γνώση του ,λοιπόν, για να τον ωφελήσει χρειάζεται την αγάπη." (ξβ΄)

"Να μην σε απασχολεί διαρκώς η φροντίδα για το σώμα, αλλά να το ασκείς με μέτρο, ώστε να έχεις όλο το νου σου στον εσωτερικό άνθρωπο. Η σωματική γυμνασία δηλαδή είναι προς ολίγο ωφέλιμη, ενώ η ευσέβεια είναι ωφέλιμη πάντα." (ξδ΄)

"Αυτός που ασχολείται διαρκώς με τον εσωτερικό άνθρωπο έχει σωφροσύνη, μακροθυμία, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνη και όχι μόνον αυτά, αλλά και διαρκή μνήμη του Θεού και θεολογεί, (δηλαδή έχει φθάσει στη θέωση) και προσεύχεται και τούτο είναι που λέγει ο Απόστολος με τα λόγια: "πνεύματι περιπατείτε". (ξς΄)

"Αυτός που δε γνωρίζει καλά να ακολουθεί την πνευματική οδό δεν προσέχει να αποφεύγει τα εμπαθή νοήματα , αλλά απασχολείται ολοένα με τα σαρκικά πράγματα και ή γαστριμαργεί ή λυπάται και οργίζεται και μνησικακεί και εξαιτίας αυτού σκοτίζει τον νου ή επιδίδεται σε υπερβολική άσκηση η οποία θολώνει την διάνοια." (ξε')

" Η Γραφή δεν αναιρεί τίποτε από αυτά που μας έδωσε ο Θεός να τα χρησιμοποιούμε, αλλά την αμμετρία κολάζει και αλογιστία διορθώνει. δηλαδή δεν εμποδίζει να τρώμε ή να κάνουμε παιδιά, ούτε να έχουμε χρήματα και να διοικούμε ορθά. Μας εμποδίζει να είμαστε γαστρίμαργοι, να πορνεύουμε και τα εξής. αλλά ούτε το να τα εννοούμε αυτά μας εμποδίζει, γι΄ αυτό και έγιναν. αλλά εμποδίζει το να τα εννοούμε με πάθος." (ξς΄)

" Εάν ο Χριστός κατοικεί στις καρδιές μας δια της πίστεως, κατά τον θείον Απόστολον, όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσεως είναι κρυμμένοι σ΄Αυτόν. άρα όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσεως είναι μέσα στις καρδιές μας κρυμμένοι, οι οποίοι φανερώνονται στην καρδιά ανάλογα με την κάθαρση που γίνεται με τις εντολές." (o΄)

Απόδοση: Μ.Ε.Λ.

Θεμέλιο του χριστιανού είναι ο Ιησούς Χριστός

2012-01-20T07:46:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Η Γραφή λέει πως το θεμέλιο του χριστιανού είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Λέει επίσης ότι ως μαθητές του Κυρίου έχουμε αγάπη μεταξύ μας και αμοιβαία εμπιστοσύνη. Εκείνοι που αγαπούν ο ένας τον άλλο εν Χριστώ έχουν θεμέλιο και σημείο αναφοράς τον Ιησού Χριστό και έχουν αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει και με την αγάπη στην πατρίδα. Εκείνοι που αγαπούν την πατρίδα τους έχουν αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ τους.
Στη σημερινή κατάσταση ανελευθερίας και φόβου δεν έχουμε θεμέλιο και σημείο αναφοράς τον Κύριο Ιησού Χριστό, ούτε έχουμε αγάπη μεταξύ τους, ούτε αμοιβαία εμπιστοσύνη. Το αντίθετο εγκαταλείψαμε σαν παρωχημένες τις πατροπαράδοτες αξίες και δεχθήκαμε τον ξένο τρόπο ζωής στον οποίο η επικοινωνία των μελών της κοινωνίας είναι ψευδής (τυπική), η αγάπη ανέφικτη και το θεμέλιο της κοινωνίας σε εισαγωγικά το λεγόμενο κοινωνικό συμβόλαιο.
Στην πράξη αυτό που έκαναν οι νεοέλληνες μοιάζει με αυτόν που πριονίζει το κλαδί στο οποί στηρίζεται. Το αποτέλεσμα είναι ο θάνατος της κοινωνίας με τον τρόπο που πεθαίνουν τα μυρμήγκια που βγάζουν φτερά. Τραβάει καθένα το δρόμο του και δεν υπάρχει καμιά ενωτική δύναμη μεταξύ τους. Έχουν χάσει τον κώδικα που επικοινωνούσαν πριν και που τα ένωνε μεταξύ τους σε μια κοινότητα.
Δεν έχουν κανένα κοινό σημείο αναφοράς. Στους ανθρώπους αυτό εμφανίζεται ως έλλειψη καλής πίστης, εμπιστοσύνης, επιείκειας κλπ.
Τρεις μόνο ληστές είναι σε θέση να ακινητοποιήσουν πλήθος ανθρώπων που δεν έχουν μεταξύ τους κανένα κοινό σημείο επαφής , ούτε εμπιστεύεται ο ένας τον άλλον. . Καθένας από τους τρεις ληστές είναι βέβαιος ότι οι άλλοι δύο θα τον συνδράμουν στην κατάλληλη στιγμή ενώ κανένας από το πλήθος των ανθρώπων δεν είναι βέβαιος για τον άλλον, αν όταν χρειαστεί θα διακινδυνεύσει γι΄ αυτόν. Είμαστε οι Έλληνες πλήθος, αντί κοινωνία με αρχές και με αξίες, και με πολιτισμό; Ποια είναι η ενωτική δύναμη του ελληνικού λαού; Είναι για τον καθένα από εμάς τους χριστιανούς θεμέλιο ο Χριστός, όπως λέει η Γραφή; " Έκαστος δε βλεπέτω πώς εποικοδομεί. θεμέλιον γαρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ος έστιν Ιησούς Χριστός." A΄ Κορινθίους 3.10).

Αγίου Μαξίμου Ομολογητού, Πρόλογος περί αγάπης, προς Ελπίδιον πρεσβύτερον

2012-01-19T13:42:00.000-08:00

Ιδού έχω στείλει προς την οσιότητά σου μαζί με τον λόγο περί ασκητικού βίου και τον περί αγάπης λόγον, πάτερ Ελπίδιε, σε ισάριθμες με τα τέσσερα Ευαγγέλια εκατοντάδες κεφαλαίων. Ίσως τίποτε από αυτά δεν είναι άξιο της προσδοκίας σου, αλλά έπραξα κατά δύναμιν.
Πλην ας γνωρίζει η αγιοσύνη σου ότι ούτε αυτά είναι καρποί της διάνοιάς μου.Αλλά αφού διεξήλθα τους λόγους των Αγίων Πατέρων καταβάλλοντας την ανάλογη με την υπόθεση νοητική προσπάθεια συνέπτυξα πολλά ουσιωδέστερα κεφάλαια για να είναι ευσύνοπτα και να τα συγκρατεί η μνήμη και τα απέστειλα στην οσιότητά σου. Παρακαλώντας να τα αναγιγνώσκεις ευγνωμόνως και μόνο να θηρεύεις την ωφέλεια που υπάρχει σ΄ αυτά, το δε ακαλλές των λέξεων να παραβλέπεις και να εύχεσαι για την μετριότητά μου και για την στέρησή μου από κάθε πνευματική ωφέλεια.
Παρακαλώ δε και τούτο, να μη θεωρηθούν τα γραφόμενα ενοχλητικά, γιατί κατ΄ επιταγήν γράφτηκαν. Λέγω δε τούτο επειδή οι ενοχλούντες με το λόγο πολλοί είμαστε σήμερον, οι δε στην πράξη εκπαιδεύοντες και εκπαιδευόμενοι πολύ λίγοι, μάλλον να βασανίζεις το κάθε κεφάλαιο. Δεν είναι όλα, νομίζω, εύληπτα, αλλά στους πολλούς πολλά χρειάζονται συνεξέταση, αν φαίνεται ότι πρέπει να ειπωθούν με απλούστερο τρόπο. Γιατί ίσως αν κάτι ήθελε φανεί χρήσιμο στην ψυχή να ανακαλυφθή, θα φανεί οπωσδήποτε, με τη χάρη του Θεού, σ΄ αυτόν που με απερίεργο νου και μετά φόβου Θεού και αγάπης αναγιγνώσκει.

Σ΄ αυτόν δε που τα περιεργάζεται χωρίς να προσδοκά πνευματική ωφέλεια, ή από αυτό το πόνημα ή από οποιοδήποτε άλλο, και θηρεύει λέξεις για να κακίσει αυτόν που το συνέγραψε, και να παραστήσει, ως οιηματίας, σοφότερον δήθεν τον εαυτό του από εκείνον, τίποτε ωφέλιμο από πουθενά δεν θα αναφανεί ποτέ. (Β,3)

Απόδοση: Μ.Ε.Λ.

Οι Σπαρτιάτες περίμεναν δέκα χρόνια για να τιμωρήσουν τον Εφιάλτη!

2012-01-19T04:46:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Τιμή στον κύριο Δημήτριο Αντωνίου!

Οι Σπαρτιάτες περίμεναν δέκα χρόνια για να τιμωρήσουν τον προδότη Εφιάλτη.
Επί δέκα ολόκληρα χρόνια υπηρετούσαν Σπαρτιάτες στρατιώτες στα βουνά, σε όλες τις διόδους από όπου μπορούσε να περάσει ο προδότης.

Τελικά μετά δέκα χρόνια ο προδότης συνελήφθη από τη φρουρά των Σπαρτιατών στρατιωτών για να λογοδοτήσει για το έγκλημά του και να υποστεί την ποινή που ταιριάζει στους προδότες της πατρίδος τους.

Ας σημειωθεί ότι η στρατιωτική θητεία των Σπαρτιατών διαρκούσε μέχρι το 65ον έτος.Το να περιμένουν δέκα χρόνια για τον προδότη δεν ήταν τίποτε γι΄ αυτούς!

Στη σύγχρονη προδομένη Ελλάδα γι' αυτούς που τους βαρύνουν οι ενοχές, η μνήμη για τα Εθνικά Θέματα δεν διαρκεί πάνω από δέκα χρόνια. Σε δέκα χρόνια θα τα έχουμε ξεχάσει όλα, λένε. Όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα γι΄ αυτούς. Το κακό βιάζεται να περάσει.Οι λαοί όμως βαδίζουν αργά.

2012-01-18T09:14:00.002-08:00

ΚΥΡΙΕ ΚΥΡΙΕ
ΙΗΣΟΥ ΙΗΣΟΥ
ΧΡΙΣΤΕ ΧΡΙΣΤΕ

ΕΛΕΗΣΟΝ ΕΛΕΗΣΟΝ
ΜΕ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΚΥΡΙΕ
ΙΗΣΟΥ ΙΗΣΟΥ
ΧΡΙΣΤΕ ΧΡΙΣΤΕ

ΕΛΕΗΣΟΝ ΕΛΕΗΣΟΝ
ΜΕ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΚΥΡΙΕ
ΙΗΣΟΥ ΙΗΣΟΥ
ΧΡΙΣΤΕ ΧΡΙΣΤΕ

ΕΛΕΗΣΟΝ ΕΛΕΗΣΟΝ
ΜΕ ΜΕ

Το Ωραίο δημιουργεί την ενότητα των Ελλήνων!

2012-01-18T01:56:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Ο άγιος Διονύσιος ο αρεοπαγίτης γράφει πως τις ενώσεις τις δημιουργεί το Ωραίο. Άρα τη διάλυση την προκαλεί το Άσχημο. Παράδειγμα αυτό που κάνουν οι πολιτικοί σήμερα στην Ελλάδα! Κανένας συνετός άνθρωπος δεν θεωρεί ωραίο αυτό που γίνεται με τους πολιτικούς σήμερα στην Ελλάδα. Το Άσχημο στην πολιτική ζωή διαλύει την ενότητα των Ελλήνων.
Με το ζωντανό τους αίσθημα οι Έλληνες γνωρίζουν ότι η ενότητα είναι η δύναμη του μικρού. Όταν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι νίκησαν τον αριθμητικά υπέρτερο εχθρό. Οι Έλληνες αποδοκιμάζουν τους πολιτικούς για τη διάλυση που προκαλούν. Δεν είναι ωραίο πράγμα η οικονομική τρομοκρατία που κάνουν μαζί με τα ΜΜΕ. Σε κανέναν δεν αρέσει να του δηλητηριάζουν τη ζωή με το φόβο και την αβεβαιότητα.
Οι Έλληνες μπορούν να υπομένουν πολλά, ακόμα και την αδικία και την καταστροφή της οικονομίας τους, αλλά δεν μπορούν να υποφέρουν αυτό που δεν είναι ωραίο. Και δεν είναι ωραίο αυτό που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα με τη συνεργασία των πολιτικών, των ΜΜΕ και των ξένων συμφερόντων. Το ζωντανό τους αίσθημα τους ειδοποιεί ότι η επίθεση κατά των Ελλήνων είναι πνευματική. Πλήττουν αυτό που προέχει και που οι Έλληνες φυλάττουν ως κόρην οφθαλμού, το ωραίο που δημιουργεί την ενότητά τους.Δεν είναι οι Έλληνες γένος που αποφεύγει να δει το Τραγικό.
Μέσα απ΄ το τραγικό ευλογούν τη ζωή.
Το ωραίο δημιουργεί την ενότητα των Ελλήνων. Αυτό που δεν είναι ωραίο προκαλεί τη διάλυση. Ποιο είναι ωραίο και ποιο είναι άσχημο δεν είναι ανάγκη να είσαι επιστήμων ή φιλόσοφος για να το ξέρεις. Δεν θα σου το πει ούτε η επιστήμη ούτε η φιλοσοφία, αλλά η συνείδησή σου, το ζωντανό αίσθημα, αυτή η φωνή που σου λέει ποιο είναι δίκαιο και ποιο είναι άδικο και που εξεγείρεται όταν βλέπει το άδικο.
Κατά τη Χριστιανική Διδασκαλία οι αρετές αποτελούν αλυσίδα, έτσι που όταν και μία από αυτές παραλειφθεί όλες οι αρετές παραλείπονται. Αυτό σημαίνει πως όλοι οι Άγγελοι του Θεού είναι μαζί. Αντιθέτως οι δαίμονες είναι διαλυμένοι, όπως διάλυση είναι και ο στόχος τους, διαλυμένα είναι τα πάθη, διαλυμένοι είναι και αυτοί που τα δουλεύουν.
Ότι το Άσχημο προκαλεί τη διάλυση μαρτυρεί η προσωπική εμπειρία του καθενός από εμάς. Κάθε ψοφίμι μαρτυρεί ότι η διάλυση της θαυμαστής ενότητας του σώματος είναι άσχημη. Δείτε τι προκαλεί το Άσχημο, κατά την ελληνική παράδοση. Παράδειγμα η παράδοση της Μονοβύζας της Ηπείρου: "Ό,τι μεγάλο κακό έχει γίνη ΄ς τον τόπο μας, τό καμε η Μονοβύζα. χώραις εξωλόθρεψε, βουνά εβούλλιαξε, βράχους εκγρέμισε αλλού, και πολλά ποτάμια τους άλλαξε το ρέμα. Γι΄ αυτό ακόμα λεν "Από τον καιρό της Μονοβύζας", για κάθε παλαιό πράμα και για κάθε μεγάλο κακό που έγινε."
"Αυτή η Μονοβύζα ήταν βασίλισσα κι είχε ένα μονάχα βυζί, γι΄ αυτό την παρωνόμασαν έτσι. Ο γιος της ήρθε με φουσάτα να πατήση το Δέλβινο και να πάρη τη Φοινίκη, που ήταν η πρώτη και μεγαλύτερη πολιτεία ΄ς το Δέλβινο.μα οι Δελβινιώταις πολέμησαν καλά και τον σκότωσαν. Σαν τό μαθε η Μονοβύζα ελύσσαξε. Αρματώθηκε σαν άντρας, εμάζεψε πολλά φουσάτα και ήρθε καταπάνω ΄ς το Δέλβινο. Κανείς δεν μπόρεσε να της βγει μπροστά. όλοι επροσκυνούσαν , εκείνη όμως εθυμώταν το σκοτωμό του παιδιού της , και δε λυπώταν κανένα. όλους τους επέρασε από το μαχαίρι, και ανθρώπους και κάθε ζωντανό."
"Μονάχα το μοναστήρι του Άη Νικόλα ΄ς το Διπόταμο τη σταμάτησε. Ήταν τότε το μοναστήρι εκείνο κάστρο δυνατό, κ΄ είχε μέσα τριακόσιους καλογέρους εκλεχτούς, που είχε ο καθένας τους τρεις αρμάταις και τρία άλογα με διαφορετικό χρώμα, άσπρο, κόκκινο και μαύρο. Οι καλογέροι για να τη γελάσουν τη Μονοβύζα πως ήσαν τάχα πολλοί, έφερναν γύρα τρεις φοραίς την ημέρα το κάστρο, με άλλη αρμάτα και άλλο άλογο κάθε φορά. Το πρωί με άσπρη αρμάτα και καβάλλα ΄ς άσπρα άλογα, το μεσημέρι κόκκινα και το βράδυ μαύρα. Η Μονοβύζα γελάστηκε ΄ς τάληθινά, και αφού είδε και πώς δεν μπορεί τίποτα να κάμη,ετοιμαζώνταν να φύγη. Τότε ένας δούλος του μοναστηριού από το Κρά, που είχε άχτι του ηγούμενου γιατί τον έδειρε, πήγε και της επρόδωκε το μυστικό. Κ΄ έτσι πάρθηκε το μοναστήρι." (Ν.Γ.Πολίτου, Παραδόσεις, Εκδ. Ιστορική Έρευνα).
Στην Ορθόδοξη Ελλάδα το Ωραίο είναι το Άγιο. Η ωραιότητα είναι η αγιότητα. Δείτε τις εκκλησίες και τα εκκλησάκια κατεσπαρμένες σε όλη την Ελλάδα, τις εικόνες, τη βυζαντινή μουσική, τους ύμνους, τις ιερές γραφές, τον Ίδιο τον Κύριο και την Μητέρα Του την βασίλισσα των Αγγέλων, την Παναγία! Πώς η ωραιότητα είναι αξεχώριστη από την αγιότητα!

Αν δεν είχαμε την ελπίδα μας στον Κύριο, στην Παναγία, στους Αγίους, στην Ορθοδοξία, θα δειλιάζαμε ύστερα από όσα συμβαίνουν τώρα στον τόπο μας. Αυτό σημαίνει ότι από την Εκκλησία περιμένει και πάλι το Γένος μας να πρωτοστατήσει για να ενωθεί και να αντιμετωπίσει την ξένη επιβουλία!

Η ενόρμηση της ζωής και η ενόρμηση του θανάτου

2012-01-16T09:05:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Όσοι έζησαν ευτυχισμένα παιδικά χρόνια, η ευτυχία τους μένει μέσα τους σαν μια δεξαμενή η οποία τροφοδοτεί με χαρά ολόκληρη τη ζωή τους. Όταν κάτι δεν πάει καλά στη ζωή τους επιστρέφουν νοερά στα παιδικά τους χρόνια και αντλούν απ τη δεξαμενή των παιδικών τους χρόνων καινούρια χαρά.
Σε όσους όμως τα παιδικά τους χρόνια σημαδεύτηκαν από τραυματικές εμπειρίες δεν έχουν μέσα τους καμιά δεξαμενή χαράς για να αντλούν τη χαρά όταν τους λείπει. Αυτοί παθαίνουν ακόμα μια ζημία που δύσκολα θεραπεύεται. Συνδέουν τη χαρά με τη λύπη. Επειδή μέσα στο λαβύρινθο των παιδικών τους χρόνων δεν ήταν σε θέση να κατανοήσουν πως ό,τι προηγείται δεν είναι σώνει και καλά η αιτία γι΄ αυτό που ακολουθεί. Δηλαδή, αν ήμουν κάποτε χαρούμενο παιδί και η χαρά μου διακόπηκε από κάποια δυστυχία, αυτό δεν σημαίνει ότι αιτία της δυστυχίας μου ήταν το ότι ήμουν πριν χαρούμενο παιδί.
Η λύπη έρχεται όταν τελειώνει η χαρά. Αυτό δε σημαίνει ότι η χαρά είναι αιτία της λύπης. Κι όμως ακόμα και ώριμοι άνθρωποι έτσι νιώθουν. Όταν χαίρονται φοβούνται μήπως η χαρά τους γίνει η αιτία να λυπηθούν. Σε καλό να μας βγουν τα γέλια, εύχονται, φοβούμενοι μήπως τα γέλια τους βγουν ξινά.
Το να θεωρούμε ό,τι προηγείται αιτία αυτού που έπεται δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Είναι αντιθέτως πολύ συνηθισμένο και προκαλεί πολλά δεινά στους ανθρώπους. Θα φέρουμε μερικά παραδείγματα. Κάποιο παιδί έχασε την οικογένειά του στην οποία ζούσε ευτυχισμένα. Το παιδί αυτό πίστεψε ότι αιτία της δυστυχίας του ήταν η ευτυχία του. Όταν μεγάλωσε έκανε ό,τι περνούσε απ΄ το χέρι του να μην είναι ευτυχισμένο. Ιδίως ό,τι του θύμιζε οικογενειακή χαρά, το απόφευγε με κάθε τρόπο.
Στο διαμέρισμα όπου έμενε ως εργένης τα πράγματα ήταν άνω-κάτω. Δεν ήθελε να νιώθει καμιά χαρά σ΄ αυτό. Τις σχέσεις του τις εμπόδιζε ή τις διέλυε και προτιμούσε να ζει μόνος του.
Μιλώντας με ψυχολογικούς όρους θα λέγαμε ότι η ενόρμηση της ζωής που προηγείται προκαλεί την ενόρμηση του θανάτου που ακολουθεί.

"Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε απ΄ τον ύπνο!"

2012-01-14T12:01:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Ώρα ημάς ήδη εξ ύπνου εγερθήναι (...) Η νυξ προέκοψεν, η δέ ημέρα ήγγικεν. αποθώμεθα ουν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός. ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω. αλλ ενδύσασθε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας" (Ρωμαίους 13,12)
(Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε απ΄ τον ύπνο... Η νύχτα όπου νά ΄ναι φεύγει και η μέρα κοντεύει να ρθει. Ας πετάξουμε από πάνω μας τα έργα του σκότους και ας ενδυθούμε τα όπλα του φωτός. Όχι φαγοπότια και μεθύσια, όχι ασύδοτη κι ακόλαστη ζωή, όχι φιλονικίες και φθόνοι. Ντυθείτε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και μην αφήνετε τον αμαρτωλό εαυτό σας να σας παρασύρει στην ικανοποίηση των επιθυμιών σας.)
Αυτός που ζει κόσμια όπως ταιριάζει στο φως είναι αρεστός και στο Θεό και στους ανθρώπους. Η συνοχή της κοινωνίας δεν κινδυνεύει από τέτοιους ανθρώπους. Τις ενώσεις τις κάνει το ωραίο. Το άσχημο τις διαλύει. Η διάλυση της συνοχής της κοινωνίας είναι το χειρότερο κακό που απειλεί όλους μας. Να μην φοβάσαι την πείνα, αλλά την ψυχρότητα προς το Θεό.
Μας διοικούν άνθρωποι με ψυχρή ή και καθόλου πίστη στο Θεό. Αυτό να πολεμήσουμε με όλες τις δυνάμεις μας, τη διάλυση της κοινωνίας. Όταν η κοινωνία είναι ενωμένη έχουμε όλοι ψωμί καθώς και τα αναγκαία προς το ζειν. Όταν διαλύεται η κοινωνία σε άλλους τα αγαθά σαπίζουν , ενώ άλλοι λιμοκτονούν.
Πώς να υπερασπιστούμε την ενότητα της κοινωνίας μας; Το πιο μεγάλο όπλο μας είναι η πίστη. Ο Δαβίδ εκστρατεύοντας σε πόλεμο έγραψε τους στίχους αυτούς του ΙΘ΄ψαλμού:

"Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις,,/
ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα"

(Άλλοι στηρίζονται στα άρματα και άλλοι στη δύναμη του ιππικού τους ,
εμείς επικαλούμαστε το Όνομα του Θεού που θα μας δώσει δύναμη)

Κανένας νουνεχής άνθρωπος σήμερα δεν θεωρεί σωστά αυτά που γίνονται εις βάρος της Ελλάδος. Ακόμα κι οι ίδιοι οι κυβερνώντες δεν θεωρούν σωστές τις αποφάσεις που λαμβάνουν για να εκτελούν τις εντολές των ξένων χωρίς να ρωτήσουν τον ελληνικό λαό.
Αν δεν μπορούν να μην υπακούουν στους ξένους που τους διατάζουν, γιατί δεν παραιτούνται; Με τη θέλησή τους, λοιπόν, υπακούουν στους ξένους που ενεργούν σαν κατακτητές της Ελλάδος, χωρίς πόλεμο. Τα τελευταία χρόνια αυτοί που με τις μεθόδους τους κατέλαβαν και άσκησαν την εξουσία στην Ελλάδα άλλαξαν τους θεσμούς της κοινωνίας με την ιδιοτέλεια!
Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε απ΄ τον ύπνο!

Πολεμείστε, αλλά με ποια πνευματικά όπλα; (Γιατί πρέπει να πετάξουμε την τηλεόραση στα σκουπίδια)

2012-01-13T23:49:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Πρέπει να πολεμήσουμε, αλλά με ποια όπλα; Καθένας από μας δέχεται την πρόσκληση που τον καλεί να αγωνιστεί για την πατρίδα του.. Νιώθει ότι η πατρίδα του τον χρειάζεται. Δεν θέλει να απουσιάζει από τον υπέρ πάντων αγώνα. Ακούει τη φωνή της ψυχής του: "Σήκω, πολέμησε τις αρχές και τις εξουσίες του σκότους του αιώνος τούτου. Η πνευματική σου οντότητα ακόμα κι η ίδια η ζωή η δική σου και των παιδιών σου κινδυνεύουν. Ο εχθρός επιτίθεται σε όλους, ιδίως στα παιδιά.!"

Καθένας από μας, ακόμα κι ο πιο πράος , νιώθει ότι ο πόλεμος ήρθε στον τόπο του και πρέπει να πολεμήσει για να υπερασπιστεί την πατρίδα του, αλλά με ποια όπλα; Το Ευαγγέλιο επισημαίνει ότι ο αγώνας δεν είναι με σάρκα και αίμα, αλλά με τις αρχές και τις εξουσίες του σκότους του αιώνος τούτου και μας παρακινεί να ενδυθούμε την πανοπλία του Πνεύματος.Ο αγώνας είναι πνευματικός. Οι άγιοι μας δείχνουν με το παράδειγμά τους πως να διεξάγουμε αυτόν τον πόλεμο. Η ζωή τους είναι ένας διαρκής πόλεμος με τα πάθη.

"Στη χώρα των εσχάτων πραγμάτων τα έσχατα πράγματα είναι οι λέξεις", είναι ο Λόγος.Τα ΜΜΕ και η υποκουλτούρα με την οποία δηλητηριάζουν τον κόσμο, ιδίως τους νέους, μπορούν να προκαλούν πολέμους. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να πετάξουμε την τηλεόραση στα σκουπίδια. Πόλεμος είναι η οικονομική τρομοκρατία. Χίλιοι επτακόσιοι Έλληνες αυτοκτόνησαν από το 2009 έως το 2011! .

Οι νεκροί έχουν πλήρη διαύγεια !

2012-01-13T14:04:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Σύμφωνα με τηνΟρθόδοξη Διδασκαλία οι νεκροί έχουν πλήρη διαύγεια. Ο θάνατος δεν είναιεξαφάνιση. Αν δεν ζούσαν οι νεκροί μας γιατί θα νιώθαμε καθήκον να προσευχόμαστε γι’ αυτούς και να απονέμουμε τιμή και σεβασμό στασώματά τους; Η προσευχή για τους νεκρούς μας δίνει περισσότερη χαρά από τηνπροσευχή για τους ζώντες.

Στην ΟρθόδοξηΠαράδοση δεν καίμε τους νεκρούς, επειδή δεν θεωρούμε το θάνατο πνευματική καιφυσική εξαφάνιση. Η επιστήμη επίσης δεν θεωρεί το θάνατο του σώματος εξαφάνιση.Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από ένα βιβλίο της σύγχρονης βιολογίας: «Αυτότο επέκεινα της ζωής συγκεκριμενοποιείται μέσω της ταφής , διότι το ανθρώπινο είδος είναι τομόνο στο οποίο το νεκρό σώμα διατηρεί την αξία του. Το επέκεινα της ζωής που διανοίγεται για το ομιλούν σώμα είναικάτι για το οποίο ο Σαντ ο ίδιος αποτελεί παράδειγμα. Ο Σαντ ονειρεύτηκε τοθάνατο των μορίων. Ονειρεύτηκε έναν εγκληματία που μπορεί πέρα από το άτομο, νασκοτώσει και τα μόρια, αλλά στην πράξη ,όπως ξέρουμε, ζήτησε με τη διαθήκη τουνα μη χαραχτεί το όνομά του στην ταφόπλακα.» (Ζ-Α. Μιλλέρ, Λακανική Βιολογία,Εκδ.Ψυχογιός).

Το παράδειγματου Μαρκησίου ντε Σαντ θα μπορούσε να προβληματίσει αυτούς που θέλουν να καίνετα σώματα των νεκρών, αντί να τουςαποδίδουν τιμή και σεβασμό σύμφωνα με την Χριστιανική Διδασκαλία και με τις αρχέςτου ελληνικού πολιτισμού.

Ο άνθρωπος είναι το μόνο έμβιο όν που αντιλαμβάνεταιτον κόσμο όχι μόνο με τις αισθήσεις του αλλά και με τοπνεύμα του, αν το έχει αναπτύξει. Αυτό που προέχει στον άνθρωπο είναι το πνεύματου. Απόδειξη τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που για να εξοντώσουν τον άνθρωποχτυπούν το πνεύμα του. Ντύνουν τα θύματά τους ομοιόμορφα, αντικαθιστούν ταονόματα με αριθμούς για να τα εξοντώσουν ηθικά. Πρόσφατο παράδειγμα η οικονομικήτρομοκρατία στη χώρα μας που επιχειρεί με το φόβο και την αβεβαιότητα, να κάμψει την πνευματική αντίσταση του λαούκαι να τον μετατρέψει σε πειθήνιο όργανο των εκάστοτε κυβερνώντων.

Το όνομα τουανθρώπου μένει στη μνήμη εκείνων που τον αγαπούν, όπως και η μορφή του. Κανέναςδεν μπορεί να θυμάται με αγάπη έναν αριθμό. Όταν μνημονεύουμε το όνομα κάποιουαγαπημένου μας , ο αγαπημένος μας είναι πνευματικά παρών. Αισθανόμαστε τηνπνευματική του παρουσία. Μετέχουμε σ΄ αυτήν. Κανείς δεν μπορεί να μετέχει σεκάτι γενικό. Ο αριθμός είναι γενικός. Κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει κάποιοναριθμό. Αγαπάμε αυτό που είναι μοναδικό για μας.

Το ότι αγαπάμε τουςνεκρούς μας σημαίνει ότι οι νεκροί μας είναι μοναδικοί για μας. Ο θάνατος τουσώματος δεν αφαιρεί την μοναδικότητα των αγαπημένων μας.

Ο νους είναι τοόργανο με το οποίο αντιλαμβανόμαστε τους νεκρούς μας που ζουν στον πνευματικόκόσμο, στον οποίο θα μεταβούμε κι εμείς με τη σειρά μας και θα τουςσυναντήσουμε.

Πολλοί που πιστεύουν ότι ο εγκέφαλος δημιουργεί τιςσκέψεις απορούν, πώς μπορεί να έχουν πνευματική διαύγεια οι νεκροί , αφού οεγκέφαλός τους καταστρέφεται ; Η απορία τους δεν ευσταθεί, γιατί δεν δημιουργείτις σκέψεις ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος συλλαμβάνεικαι συγκρατεί σκέψεις.

Οι νεκροί ζουνκαι έχουν πλήρη διαύγεια γι΄ αυτό και οι ζώντες αντιλαμβανόμαστε πνευματικά τηνύπαρξή τους. Γιατί θα είχαμε πνευματική αντίληψη, αν δεν υπήρχαν πνεύματα;Γιατί θα είχαμε μάτια αν δεν υπήρχε φως;

Επειδή οινεκροί μας ζουν και έχουν πλήρη διαύγεια γι΄ αυτό νιώθουμε καθήκον ναπροσευχόμαστε γι΄ αυτούς! Γι΄ αυτό νιώθουμε επίσης την ανάγκη να απονέμουμετιμή και σεβασμό στα σώματά τους, όσοι από εμάς, εκτός από την αισθητή αντίληψη,έχουμε ανεπτυγμένη και την πνευματική μας αντίληψη.

Οσίου Θεοδώρου, "Τυραννούμενοι και αιχμαλωτιζόμενοι από τα πάθη"

2012-01-12T23:00:00.000-08:00

"Τυραννούμενοι και αιχμαλωτιζόμενοι από τα πάθη βρισκόμαστε πολλές φορές σε πλήρη απορία ως προς το γιατί τα παθαίνουμε αυτά. Εάν όμως κάποιος προσηλώσει το νου του χωρίς περισπασμούς στο Δεσπότη και Θεό ημών, πιστός είναι ο Σωτήρ των απάντων, για να ελευθερώσει αυτήν την ψυχή από κάθε εμπαθή αιχμαλωσία, καθώς λέγει ο Προφήτης, "έβαλα τον Κύριον για πάντοτε μπροστά μου για να μη φοβάμαι". Τί δε γλυκύτερο και ασφαλέστερο υπάρχει από το να έχουμε πάντοτε τον Κύριον εκ δεξιών να μας σκέπει και να μας φρουρεί και να μην μας αφήνει να φοβηθούμε; Το να έχουμε δε αυτήν την τύχη εξαρτάται από εμάς."(Από τα Κεφάλαια ψυχωφελή, πρόχειρη απόδοση Μ.Ε.Λ.)

Ο Όσιος παραθέτει τα λόγια αυτά του Προφήτη Δαβίδ "προωρώμην τον Κύριον ενώπιόν μου δια παντός/ότι εκ δεξιών μου εστίν ίνα μη σαλευθώ".
Πρόκειται για τον όγδοο στίχο του 15ου ψαλμού. Ο στίχος αυτός καθώς και ο προηγούμενος "Ευλογήσω τον Κύριον , τον συνετίσαντά με/ έτι δε και ως νυκτός επαίδευσάν με οι νεφροί μου." απαντάει στην απορία του ανθρώπου γιατί υποφέρει. Ο πόνος δεν είναι χωρίς νόημα ούτε εμείς είμαστε εγκαταλειμμένοι στην τύχη μας.

Ο πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Καλλίνικος στο Υπόμνημά του προς τον Ψαλτήρα γράφει για τους 7ο και 8ο στίχους του ψαλμού αυτού τα εξής:"Ευλογίας αναφέρω προς τον Υποστηρικτήν μου, τον εμπνεύσαντά με την συνετήν απόφασιν , όπως κλήρον μου αυτόν θεωρώ και εν αυτώ την ευτυχίαν μου αναζητώ. Αλλ΄ αι φρονηματιστικαί εμπνεύσεις του συμπίπτουν και προς τους από των νεφρών μου δηλ. της συνειδήσεώς μου νυγμούς. Όταν κατά την σιγηλήν νύκτα αι ημεριναί ματαιότητες σβύνουν και αλήθειαι υψηλότεραι φωτίζουν τα σκότη της, αλάλητοι εκ των ένδον μου φωναί
μοι ομιλούν περί αυτού, παιδεύουσαί με και συμβουλεύουσαι όπως αυτόν θεωρώ ως το φυσικόν μου στοιχείον. Διότι ουδέποτε ενόμισα, και εις αυτάς έτι τας πλέον εγκαταλελειμμένας μου ημέρας, ότι είμαι μόνος. Η θεότης δι΄ εμέ δεν είναι αφηρημένη ιδέα, αλλά σύντροφος διαρκώς εμπρός μου και παρά το πλευρόν μου ιστάμενος."

Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος

Προσευχή και ανθρώπινη δικαιοσύνη

2012-01-12T07:39:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Κάθε φορά που οι απλοί άνθρωποι αναγκάζονται
να πάνε στα δικαστήρια αισθάνονται φόβο και ντροπή.
Δεν έχει σημασία για ποιο λόγο πρέπει να πάνε στα
δικαστήρια: για να εξεταστούν ως μάρτυρες ή
για να παραστούν ως διάδικοι σε κάποια υπόθεσή τους.
Κάποιος νέος περιμένοντας να εμφανιστεί στο
δικαστήριο, όσο χρόνο διαρκούσε η αγωνιώδης αυτή
αναμονή του προσπαθούσε να ηρεμήσει τρώγοντας.
Όταν ήρθε η ώρα της δίκης ο υπερευαίσθητος αυτός
νέος είχε γίνει υπέρβαρος!

Γιατί νιώθουν άσχημα με την ανθρώπινη δικαιοσύνη;
Γιατί αισθάνονται την ανάγκη να απολογηθούν
που βρίσκονται στα δικαστήρια; Είναι φανερό ότι
ελέγχονται από τη συνείδησή τους ακόμα κι όταν
δεν κινούν οι ίδιοι τις δίκες κι άλλοι τους σέρνουν
στα δικαστήρια. Η φιλοδικία είναι αμαρτία!
Ο φιλόδικος δεν είναι συμπαθής σε κανέναν. Τον βλέπουν
σαν έναν άνθρωπο σκληρό και ανελέητο.
Γνωρίζω κάποιον δικαστικό που για να μη βλέπει έναν
φιλόδικο άνθρωπο παραιτήθηκε απ΄ τη δουλειά
του!

Η παραβολή του πονηρού δούλου που του χαρίστηκε το χρέος
δείχνει γιατί ο κόσμος αποφεύγει τα δικαστήρια. Σ΄ αυτούς
τους χώρους δε νιώθει κανένας σωστός άνθρωπος καλά.Νιώθουν
καλά μόνο οι φιλόδικοι,οι υποκριτές και οι αχάριστοι.
Τα δικαστικά κτήρια σαν τις φυλακές είναι τα πιο
καταθλιπτικά κτήρια και το επάγγελμα του δικηγόρου ή
του δικαστικού είναι από τα πιο ψυχοφθόρα
επαγγέλματα! Οι απλοί άνθρωποι γνωρίζουν από
το περί δικαίου αίσθημά τους, ότι η ανθρώπινη
δικαιοσύνη ηττάται από τη δικαιοσύνη του Θεού.

Υπάρχει όμως κάτι άλλο πιο σπουδαίο που συγκρατεί
τον κόσμο μακριά από τις πόρτες των δικαστηρίων.
Είναι η αγία γνώση και η γλυκύτητα του Θεού!
Παραθέτουμε το παρακάτω απόσπασμα από τον Ασκητικό
Λόγο του οσίου Διαδόχου Φωτικής σε πρόχειρη απόδοση.
Ο όσιος αναφέρεται στη δικαιοσύνη:

"Αυτός που μετέχει στην αγία γνώση και που έχει γευτεί
τη γλυκύτητα του Θεού ούτε να κρίνει πρέπει,
ούτε άλλους να πηγαίνει στο δικαστήριο, ακόμα
κι αν τους πήρε κάποιος τα ρούχα που φοράει. Διότι
η δικαιοσύνη των αρχόντων του κόσμου τούτου οπωσδήποτε
ηττάται απ΄ τη δικαιοσύνη του Θεού και μάλλον
δεν έχει καμία σχέση με το δίκαιο του Θεού.Τα τέκνα του
Θεού διακρίνονται γιατί πιστεύουν στη θεία
δικαιοσύνη και όχι στο ατελές δίκαιο των ανθρώπων."

"Έτσι λοιπόν ο μεν Κύριος ούτε λοιδωρούμενος επέστρεφε
τις λοιδωρίες, ούτε πάσχων απειλούσε, αλλά
και την αφαίρεση της αισθήτος σιωπών υπέμεινε και υπέρ
της ημών σωτηρίας υπέφερε οδύνες.Και το
ακόμα μεγαλύτερο, υπέρ των κακουργούντων προσευχόταν
προς τον Πατέρα!Αν λοιπόν εγκαταλείποντας την
προσευχή προσέχω τις αγορεύσεις σε δίκες με αυτούς
που θέλουν να με επηρεάζουν, θα αρχίσω να
συχνάζω στα προαύλια των δικαστηρίων, πράγμα που σημαίνει
ότι θα θεωρώ πιο πολύτιμα τα επίδικα πράγματα
από την ίδια μου τη σωτηρία, για να μην πω κι από αυτή
τη σωτήρια Εντολή."

"Πώς λοιπόν, θα ακολουθήσω το ευαγγελικό πρόσταγμα
που με απαγορεύει και από αυτόν που μου πήρε αυτά
που μου ανήκουν να ζητώ, αλλά κατά το αποστολικό λόγιο ,
μετά χαράς να υπομένω την διαρπαγήν των
πραγμάτων μου; Οπότε ούτε αν κάποιος δικαιωθεί
και λάβει όσα ακριβώς του ανήκουν θα ελευθερώσει από
την αμαρτία του τον πλεονέκτη, επειδή τα φθαρτά δικαστήρια
δεν δύνανται να ορίσουν το άφθαρτο δικαστήριο
του Θεού.(...) Η δικαιοσύνη του Θεού θέλει τον πλεονέκτη
να τον ελευθερώσουμε με την μετάνοιά του από
την πλεονεξία και όχι να λάβουμε το πλεονεκτηθέν."

Ανοικτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό (Σταματείστε την οικονομική τρομοκρατία)

2012-01-11T22:21:00.000-08:00

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Από το 2009 έως το 2011 αυτοκτόνησαν 1.727 Έλληνες!
Σταματείστε την οικονομική τρομοκρατία στην Ελλάδα!
"Χαλεπώτερον του αμαρτάνειν εστί το απελπίζειν"
(όσιος Ιωάννης Καρπάθιος).

Μετά τιμής
Μ.Ε.Λαγκουβάρδος

Αγίου Διαδόχου, "Οι προ του χρέους τους τόκους κομιζόμενοι" (Ο Άγιος μιλώντας χίλια τριακόσια χρόνια πριν για το χρέος και για τους τοκογλύφους!)

2012-01-11T06:23:00.000-08:00

Ο Άγιος Διάδοχος , Επίσκοπος Φωτικής, προφητεύει με τί είδουςχρέος θα χρεώνουν τους ανθρώπους οι τοκογλύφοι σαν τους σημερινούς!Ο Άγιος Διάδοχος υπήρξε "σοφός ανήρ, πράξει και θεωρία διαλάμπων"(Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης). Το παρακάτω απόσπασμα είναι από τον Ασκητικό Λόγο του Αγίου,στη Φιλοκαλία. Παραθέτουμε τα λόγια του Αγίου για τους ανθρώπουςαυτούς που, όπως λέει χαρακτηριστικά, δεν θα παύσουν ποτέ να σέρνουν στα δικαστήρια τον κόσμο για να του "πίνουν το αίμα". "Οι δε του κόσμου άνθρωποι, ουκ αν του δικάζεσθαι παύσωνται,ει μη μετά προσθήκης ενίοτε τα των εναγώγων απολάβωσι πράγματα,οπόταν μάλιστα προ του χρέους τους τόκους κομίζωνται, ώστε αυτών γίνεσθαι το δίκαιον αρχήν πολλάκις αδικίας μεγάλης."
Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος

Αύριο όλα θα πάνε καλύτερα!

2012-01-09T02:01:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Έχοντας την ελπίδα μας στον Ιησού Χριστό πιστεύουμε πως αύριο όλα θα πάνε καλύτερα, πως αύριο θα περάσουμε από τις χειρότερες καταστάσεις στα αληθινά αγαθά.. Ο Ιησούς μας δίνει τη βεβαιότητα ότι ήρθε σε μας η βασιλεία του Θεού. Ότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι φαγητά και ποτά, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά που δίνει το Άγιο Πνεύμα σ΄ αυτόν που πιστεύει. Η βασιλεία του Θεού ήρθε στον καθένα από μας Ο Ιησούς είναι σημείον αντιλεγόμενον. Λίθος ον απεδοκίμασαν οι οικομούντες εγεννήθη εις κεφαλήν γωνίας. Ή θα αφήσουμε τις προσκολλήσεις μας και θα ακολουθήσουμε τον Ιησού τηρώντας τις Εντολές Του ή θα είμαστε εναντίον Του. Ο μη ων μετ΄ εμού κατ΄ εμού εστί, και ο μη συνάγων μετ΄ εμού σκορπίζει. Ξέρω καλά και ο Κύριος μου δίνει τη βεβαιότητα, γράφει ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή του στους Ρωμαίους, πως δεν υπάρχει τίποτε από μόνο του ακάθαρτο. Αν τώρα εσύ με το φαγητό σου γίνεσαι αιτία να στενοχωρηθεί κάποιος αδελφός σου δε συμπεριφέρεσαι με αγάπη. Το Ευαγγέλιο αλλάζει εντελώς τον προσανατολισμό μας από τα εξωτερικά πράγματα προς τον εσωτερικό άνθρωπο. Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας. Ο λόγος του Θεού πριν ακόμα ακουστεί από το πάγχρυσο στόμα του Κυρίου διαπερνούσε την αρχαία εποχή με τους προφήτες και τους αρχαίους φιλοσόφους. Οι αρχαίοι κυνικοί φιλόσοφοι θεωρούσαν ντροπή να εξαρτούν τη χαρά τους από τα πράγματα. Μια φορά ο Αντισθένης είδε ένα παλληκαράκι που προσπαθούσε να φανεί πιο όμορφο σ΄ ένα γλύπτη: -Αν μιλούσε ο χαλκός, για ποιο πράγμα θα περηφανευόταν, ρώτησε ο Αντισθένης. -Για ομορφιά, απάντησε εκείνο. -Δεν ντρέπεσαι, λοιπόν, είπε τότε ο Αντισθένης, να έχεις τις ίδιες χαρές μ΄ ένα άψυχο πράγμα; Ο αρχαίος κυνικός φιλόσοφος Διογένης είπε σε κάποιον που μιλούσε για την ακρίβεια της ζωής στην Αθήνα: Το αν η ζωή στην Αθήνα είναι φθηνή ή ακριβή δεν εξαρτάται από τα πράγματα, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει κανείς τα πράγματα. Δεν είναι η πόλη πάμφθηνη ή πανάκριβη αλλά αν ζει κανείς κατά τον ένα τρόπο είναι πανάκριβη κι αν ζει κατά τον άλλο τρόπο είναι πάμφθηνη. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πράγματα: Αν τα αντιμετωπίζει κανείς με τον ένα τρόπο θα φαίνονται βολικά και εύκολα, αν όμως τα αντιμετωπίζει με τον άλλο τρόπο θα φαίνονται δύσκολα. Έτσι αν σου δείξω δύο γέροντες, δύο φτωχούς, δύο εξόριστους, όπου ο ένας διόλου δεν θα δυσανασχετεί και θα διατηρεί την ηρεμία του, ενώ ο άλλος θα είναι εντελώς αναστατωμένος, είναι φανερό ότι δεν πρέπει να κατηγορεί κανείς ούτε τα γεράματα, ούτε τη φτώχεια, ούτε την εξορία αλλά κάτι άλλο.(Οι Αρχαίοι Κυνικοί, Αποσπάσματα και μαρτυρίες, Επιμέλεια, Μετάφραση, Σχολιασμός, Ν.Μ. Σκουτερόπουλος, Εκδόσεις Γνώση).

Η εμπειρία και το δοκίμιο

2012-01-07T11:15:00.000-08:00

Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Μια ιστορία του Γεωργιανού συγγραφέα, του αποκληθέντος «πατέρα της Γεωργίας» Σουλκχάν- Σαμπά Ορμπελιάνι λέει ότι κάποτε ζούσε ένας φιλόσοφος γνωστός για τη μόρφωση και τη σοφία του. Μια μέρα εγκατέλειψε την πόλη, έστησε τη σκηνή του στην έρημο, όπου σκεπτόταν και προσευχόταν μέσα στη μοναξιά και τη γαλήνη. Υπήρξαν ακόμα κι άλλοι έξι φιλόσοφοι πολύ μορφωμένοι, που ωστόσο δεν κατάφεραν να δώσουν τη σωστή έννοια σε μια λέξη και πήγαν να ζητήσουν τη γνώμη του ερημίτη.
Ποια να ήταν άραγε αυτή η λέξη; Πολλοί θα έλεγαν ότι η λέξη αυτή ήταν η «πόλις». Ποια είναι η σωστή έννοια της πόλης; Ποιος θα μπορούσε να ξέρει καλύτερα από ένα φιλόσοφο που εγκατέλειψε την πόλη και πήγε να ζήσει στην έρημο; Η αμφισβητούμενη έννοια πρέπει να είναι η έννοια της πόλης.
Εγώ όμως θα έλεγα, επειδή πάντα με απασχολεί η έννοια του δοκιμίου κι ακόμα δεν έχω κατασταλάξει στο τι είναι και τι δεν είναι το δοκίμιο, λέω ότι η λέξη που ζητούσαν οι έξι Γεωργιανοί φιλόσοφοι να μάθουν τη σωστή της έννοια, ήταν η λέξη δοκίμιο. Τι είναι το δοκίμιο; Είναι λόγος με τον οποίο προσπαθείς να αποδείξεις κάτι ή να πείσεις κάποιους για κάτι. Είναι μια υποκειμενική άποψη η οποία έχει τη δική σου προτίμηση και δεν ενδιαφέρεται για την πειθώ ή είναι μια αναζήτηση για κάτι που δεν ξέρεις και το δοκιμάζεις με το γραπτό σου αν είναι αληθινό ή αν δεν είναι αληθινό. Αν κρίνω από μένα θεωρώ βαρετό να γράφω για πράγματα που ξέρω. Άρα γράφω αυτό που δεν ξέρω.
Αλλά ας δούμε τι είπε στους έξι φιλοσόφους ο ερημίτης. «Άκουσε,» λέει η ιστορία « την ερώτηση και έμεινε βουβός. Τον ξαναρώτησαν. Στο τέλος ο μοναχικός τους αποκρίθηκε:
- Ξοδέψατε τα πλούτη σας για να μιλάτε όμορφα κι εγώ παράτησα τα δικά μου και τον κόσμο για να μπορώ να σωπαίνω.
Και μια και δεν κατάφεραν να του πάρουν άλλη λέξη, οι φιλόσοφοι έφυγαν σαστισμένοι.

Σημείωση: Το θαυμάσιο αυτό βιβλίο έχει τίτλο Η Σοφία του Μύθου, Εκδ. Χατζηνικολή, μετάφραση Κώστα Ασημακόπουλου και Ντίνας Σιδέρη.

Με λένε Μόσχο!

2012-01-05T11:54:00.001-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Με λένε Μόσχο γιατί γεννήθηκα μερικές δεκαετίες πριν από σήμερα, όταν ο κόσμος γνώριζε την αξία του πνεύματος και των αρετών και έδινε μετρημένη σημασία στα υλικά πράγματα. Δεν είχε επικρατήσει ακόμα η υλιστική αντίληψη της ζωής. Κατά την υλιστική αντίληψη της ζωής δε με λένε Μόσχο, αλλά με ονομάζουν από την ηλικία μου, από το χρώμα των ματιών μου, από το ύψος μου και από άλλα εξωτερικά χαρακτηριστικά που γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις.
Αν η ηλικία σου είναι τριανταπέντε χρονών οι υλιστές δεν θα πουν το όνομά σου , θα πούν ο τριανταπεντάχρονος ή η τριανταπεντάχρονη. Κι αν είσαι ενεννήντα οχτώ ετών επίσης δεν θα πουν το όνομά σου, αλλά θα πουν οι ενενηντάχρονος ή η ενενηντάχρονη! Ο υλισμός θεωρεί πραγματικό μόνο ό,τι μετριέται και ζυγίζεται και γίνεται αντιληπτό με τις αισθήσεις. Ό,τι δεν μετριέται και δεν ζυγίζεται και δε γίνεται αντιληπτό με τις αισθήσεις για τον υλισμό δεν υπάρχει.
Όταν ο υλιστής ψάχνει στην Αθήνα να βρει διαμέρισμα για την φοιτήτρια κόρη του δεν τον νοιάζει το ήθος, οι αρετές με ένα λόγο οι ουσιαστικές ιδιότητες ενός ανθρώπου, για να νιώθει ασφαλής η κόρη του. Ο υλιστής ενδιαφέρεται για τις εξωτερικές ιδιότητες που αλλάζουν κάθε στιγμή σε ένα κόσμο, που όπως λέει το Ευαγγέλιο παρέρχεται ο ίδιος και η επιθυμία γι΄ αυτόν.
Ο εξωτερικός κόσμος, λέει ο Ηράκλειτος, αλλάζει τόσο γρήγορα, που μοιάζει με το νερό που κυλάει στο ποτάμι. Δυο φορές δεν θα μπορούσες να μπεις στο ίδιο ποτάμι, γιατί κάθε στιγμή είναι διαφορετικό. Τον κόσμο των αισθητών πραγμάτων και στον υλιστικό τρόπο ζωής κυριαρχεί η φθορά.
Δεν υπάρχει τίποτε να σώσεις, θρηνεί στο ποίημά του ο άγγλος ποιητής Ντέϊβιντ Χέρμπερτ Λώρενς παρά μόνο μια ησυχία μέσα στην καρδιά, μικρή σαν την άκρη μια βελόνας. Ο Λώρενς βίωσε τη φθορά της υλιστικής ζωής και σήκωσε το βλέμμα του ψηλότερα από αυτόν τον κόσμο σε ένα κόσμο, που δεν υπόκειται στη φθορά, στο κόσμο του πνεύματος και της ησυχίας της καρδιάς που είναι καθαρή από πάθη.
Οι υλιστές λένε ότι δεν τους ενδιαφέρει η πίστη στο Θεό, αλλά μάχονται το Θεό. Ο Θεός είναι ο εχθρός αυτών που μετατρέπουν τον άνθρωπο σε μονάδα, με αριθμό αντί όνομα. Οι υλιστές θα ήταν περισσότερο συνεπείς με τη θεωρία του περί υλιστικής ζωής αν έλεγαν στους λαούς ποια είναι τα πρακτικά αποτέλεσματα του ότι δεν μπορούν να πιστέψουν στο Θεό.
Οι Έλληνες γνωρίσαμε τους ναζί και ζήσαμε στο πετσί μας τί σημαίνει δύναμη χωρίς ηθικά όρια και ζωή που δεν έχει πνευματικές αξίες, αλλά λογαριάζει τον άνθρωπο σαν ένα ζώο. Ο άνθρωπος που δεν έχει συμπόνια για τον συνάνθρωπο, ακόμα κι αν είναι εχθρός του, δεν είναι άνθρωπος, αλλά ζώο. Εκεί στη ζωϊκή φύση κατέρχεται ο άνθρωπος όταν στερείται τα ιδιώματα της ανθρώπινης φύσης που είναι οι αιώνιες αρετές, που ουδέποτε χάνουν την αξία τους σ΄ αυτόν τον κόσμο και στον άλλο κόσμο του πνεύματος, στον ουρανό. Η αγάπη ουδέποτε χάνει την αξία της.
Με λένε Μόσχο, και δεν θέλω να αλλάξουν το όνομά μου με έναν αριθμό. Οι υλιστές της εποχής του Ιησού, οι φαρισαίοι κι οι γραμματείς μισούσαν το Ιησού γιατί συνέτρωγε και συνέπινε με πόρνες και αμαρτωλούς. Οι τύποι αυτοί χωρίζουν τους ανθρώπους σε καλούς και σε κακούς. Οι χριστιανοί πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος είναι δημιούργημα του Θεού και ο Θεός δε δημιούργησε καλούς και κακούς.
Ο Ιησούς σ΄ αυτούς που τον κατέκριναν γιατί τρώει με αμαρτωλούς απάντησε, δεν έχουν ανάγκη γιατρού οι υγιείς. Η διάκριση των ανθρώπων δεν είναι σε καλούς και σε κακούς, αλλά σε αρρώστους και σε θεραπευμένους.
Ο Ιησούς αγαπούσε όλους τους ανθρώπους, ιδίως τους αμαρτωλούς, γιατί ήταν άρρωστοι και χρειάζονταν θεραπεία. Μάρτυρας ότι αγαπούσε τους αμαρτωλούς είναι ότι σταυρώθηκε για τους αμαρτωλούς.

Δέκα λεπτά αργότερα!

2012-01-04T09:42:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Πείτε μου, δεν είναι τρελός ο κόσμος που δίνει πίστη στα προγράμματα των πολιτικών, ενώ κανείς δεν ξέρει τί θα συμβεί δέκα λεπτά αργότερα; Οι πολιτικοί άλλα λένε, άλλα σκέφτονται και άλλα πράττουν!
Μια φορά ο αρχαίος ποιητής και φιλόσοφος Αίσωπος συνάντησε στο δρόμο ραβδούχους (αστυφύλακες) οι οποίοι τον ρώτησαν πού πάει.
- Δεν ξέρω πού πάω, απάντησε ο Αίσωπος.
- Δεν ξέρεις πού πάς;
- Δεν ξέρω.
- Πάτε τον στη φυλακή, είπε ο επικεφαλής των ραβδούχων.
Κάποιος λευκός του Νότου, στην Αμερική, δεν συγχωρούσε την κόρη του που παντρεύτηκε νέγρο. Δεν τους έδωσε το χέρι, όταν ήρθαν να τον δουν ανήμερα Χριστουγέννων και να του αναγγείλουν το ευχάριστο νέο, ότι θα αποκτήσει εγγόνι.
Δέκα λεπτά αργότερα ο άνθρωπος αυτός πέθανε από ηλεκτροπληξία, όταν η μυγοσκοτώστρα με την οποία έδιωχνε τις μύγες από τα κρέατα που έψηνε στη φουφού άγγιξε κάποιο ηλεκτροφόρο καλώδιο που βρισκόταν πάνω απ΄ το κεφάλι του.
Η σκηνή αυτή είναι από την κινηματογραφική ταινία «Δέκα λεπτά αργότερα».
Ο διάσημος Γάλλος μουσουργός Γκαμπριέλ Φωρέ μετά τη συναυλία άφησε τους φίλους του και τράβηξε για το σπίτι του περπατώντας στη βροχή. Όταν έφτασε στο σπίτι ακούμπησε την ομπρέλα πάνω στο κρεβάτι και ξάπλωσε πάνω της. Το πρωί τον βρήκαν ξυλιασμένο.
Ο μεγάλος Ρώσσος συγγραφέας Φεντόρ Ντοστογιέφσκι, θανατοποινίτης στη Σιβηρία, τη μέρα της εκτέλεσής του στεκόταν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Οι άλλοι πριν από αυτόν είχαν εκτελεστεί. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ένας αγγελιοφόρος ήρθε τρέχοντας με το άλογό του και φώναξε να σταματήσει η εκτέλεση γιατί ο τσάρος απένειμε χάρη στο θανατοποινίτη συγγραφέα:
«Το πρώτο που ένιωσα μέσα στο νου και στην καρδιά μου», έγραψε στο ημερολόγιό του ο μεγάλος συγγραφέας, «ήταν η απορία, γιατί δεν αγαπώ όλους, μα όλους, με όλη τη δύναμη της ψυχής μου!»
Στην Ορθοδοξία είναι μεγάλη αρετή η μνήμη θανάτου:
Είδον τα οστά τα γεγυμνωμένα και είπον, άραγε τίς εστί, βασιλεύς ή στρατιώτης, πλούσιος ή πένης, δίκαιος ή αμαρτωλός;

Η εθνική συνείδηση. (Γράμμα σε αρθρογράφο)

2012-01-01T10:52:00.000-08:00

Αξιότιμε κύριε,

Χρόνια Πολλά!
Καλή Χρονιά!

Διαβάζω με προσοχή τα άρθρα σας. Στο τελευταίο σας άρθρο για τα μηνύματα από τις
δηλώσεις για τους τουρκικούς εμπρησμούς στην Ελλάδα σημείωσα τη φράση,"η κυβέρνηση η οποία θα προκύψει απ΄ τις εκλογές ας ελπίσουμε ότι θα αφυπνίσει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων."

Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι τα λόγια σας αυτά σημαίνουν,

1.ότι θεωρείτε την εθνική συνείδηση των Ελλήνων
υπνώττουσα και ότι οι Έλληνες αναμένουν τους σημερινούς πολιτικούς
να την αφυπνίσουν;

2. Ότι οι σημερινοί πολιτικοί προσπάθησαν να αφυπνίσουν
τις συνειδήσεις των Ελλήνων αλλά απέτυχαν;

3. Ότι οι σημερινοί πολιτικοί μπορούν να αλλάξουν
νοοτροπία;

4. Ότι οι εκλογές θα αναδείξουν κυβέρνηση η οποία θα
εργαστεί να αφυπνίσει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων;

Επιτρέψτε μου να εκφράσω διαφορετική γνώμη:

1. Η γνώμη μου είναι ότι δεν υπνώττει η εθνική συνείδηση των Ελλήνων.
Απλώς οι πολιτικοί δεν εκφράζουν τους Έλληνες.

2.Οι σημερινοί πολιτικοί δεν απέτυχαν στους στόχους τους. Ποτέ δεν ήταν
στους στόχους τους η εθνική συνείδηση των Ελλήνων. Μάρτυρας η πολιτική τους απέναντι στην Πίστη και στην Γλώσσα.

3. Ο τρόπος της εκλογής των πολιτικών ως επαγγελματίες πολιτικοί, δεν τους αφήνει να αλλάξουν νοοτροπία ακόμα κι αν ήθελαν να αλλάξουν.

4. Οι εκλογές το πιο πιθανόν είναι να αναδείξουν
στην καλύτερη περίπτωση ένας είδος πολυτυραννίας, όπως την
περιέγραψε ο Όμηρος: Το καλύτερο σύστημα να μην ευθύνεται κανείς.

Με εκτίμηση
Μόσχος Λαγκουβάρδος

Τζωρτζ Στάϊνερ: «Ερράτα, μια ανασκόπηση ζωής»

2011-12-31T23:12:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Στην Τέχνη η μορφή υπαγορεύει το ανάλογο περιεχόμενο και το περιεχόμενο υπαγορεύει την ανάλογη μορφή. Στο θέμα του βιβλίου του Τζωρτζ Στάϊνερ «Ερράτα, ανασκόπηση μιας ζωής» δεν προσφέρεται οποιοδήποτε είδος του λόγου. Ο λόγος πρέπει να είναι κοφτερός σαν το χειρουργικό νυστέρι. Η ανασκόπηση μιας ζωής είναι ένας τελειωτικός καυτηριασμός. Όποιος αναλαμβάνει ένα τέτοιο εγχείρημα, πρέπει να διαθέτει το θάρρος και την αντοχή να ξαναξύσει πληγές. Με ψυχολογικούς όρους θα λέγαμε ότι είναι ένα είδος θεραπείας των αναμνήσεων, μια τάξη που βάζει κανείς στο αρνητικό του ασυνείδητο ή ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τους δαίμονες. Με αυτόν τον τρόπο ο Δάντης έγραψε την «Κόλαση» ή ο Δημητρακόπουλος τη «Σιδηρά Διαθήκη» ή ο Μπωντλαίρ τα «Άνθη του Κακού» .
Από τα έντεκα κεφάλαια, στα οποία χωρίζεται το βιβλίο θα αναφερθούμε σε τρία μόνο από αυτά, στο πρώτο, δεύτερο και ενδέκατο, για να δώσουμε στον αναγνώστη ένα δείγμα γραφής του συγγραφέα . Το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στα παιδικά χρόνια του συγγραφέα, στα χρόνια που θα μπορούσε κανείς να τα αποκαλέσει χρόνια του θαυμασμού. Τι θαυμάζει ο μικρός Στάϊνερ; «Άρχισε να με κυριεύει» γράφει «η διαίσθηση του ιδιαίτερου, της τόσο απέραντης ποικιλίας, που ήταν αδύνατο να την εξαντλήσει οποιαδήποτε εργασία ταξινόμησης και καταλογογράφησης. Κάθε φύλλο διέφερε από όλα τα άλλα, κάθε δέντρο διέφερε απ' το άλλο. Κάθε χορταράκι, κάθε βότσαλο στην όχθη της λίμνης ήταν «απλώς αυτό» στους αιώνες. Όσες μετρήσεις κι αν γίνονταν, με όση επιμέλεια κι αν διαβαθμίζονταν, σε οποιοδήποτε ελεγχόμενο κενό κι αν διενεργούνταν,, δεν θα ήταν ποτέ απολύτως οι ίδιες. Η απόκλιση μπορεί να ήταν στο τρισεκατομμυριοστό του χιλιοστού, στη διάμετρο μιας τρίχας - ήδη πλήθουσας απεραντοσύνης αφεαυτής -από κάθε προηγούμενη μέτρηση. (...) Καταλάβαινα άραγε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ ακριβές αντίτυπο κανενός πράγματος, ότι μια λέξη που λέγεται δυο φορές , ακόμα και με ταχύτητα αστραπής, δεν θα ήταν και αποκλειόταν να είναι ποτέ η ίδια; (Πολύ αργότερα θα μάθαινα ότι αυτή η ανέφικτη επαναληπτικότητα απασχόλησε τόσο τον Ηράκλειτο όσο και τον Κίρκεγκωρ).
Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στους συγγενείς και φίλους, στις σπουδές στα νομικά, και κυρίως στην εκμάθηση των αρχαίων Ελληνικών απ' το πρωτότυπο. Στο θέμα αυτό ο συγγραφέας αφιερώνει σχεδόν ολόκληρο το σημαντικό αυτό κεφάλαιο. «Το νόημα» γράφει« είναι τόσο στενά δεμένο με τις περιστάσεις, όσο και το σώμα μας.(...) Το κλασικό ξεφεύγει κάθε οριστική απόφανση. (..) Καμιά επαναδιατύπωση μέσω αναλυτικού «τεμαχισμού», παράφρασης ή συγκινησιακής περιγραφής δεν μπορεί να αντικαταστήσει το πρωτότυπο» (η έμφαση είναι δική μας). Σε εκείνους που επικαλούνται την ευκολία ως λόγο για να μη διδάσκονται τα αρχαία Ελληνικά στο πρωτότυπο, ο συγγραφέας θυμίζει τον Κάφκα: «Ο Κάφκα διακήρυσσε, με χαρακτηριστική ακρότητα, πως δεν χρειάζεται να σπαταλούμε το χρόνο μας με βιβλία που δεν πέφτουν πάνω μας όπως η αξίνα, να συντρίψουν ό,τι έχει παγώσει μες το κρανίο μας και μες στο πνεύμα μας».
Το τελευταίο κεφάλαιο αρχίζει απ' το σημείο που τελειώνει το τρίτο, δηλαδή την εκμάθηση των αρχαίων Ελληνικών στο πρωτότυπο. Το κεφάλαιο αρχίζει επισημαίνοντας την σπουδαιότητα της Γλώσσας. «Το κούφιο θαύμα», εννοεί του Γ΄ Ράϊχ, «πρόβαλε την πεποίθηση ότι τα ολοκληρωτικά ψεύδη και η ολοκληρωτική αγριότητα, ιδιαίτερα στο Τρίτο Ράιχ αλλά και σε άλλα καθεστώτα συνδέονται με τη φθορά της γλώσσας και με τη σειρά τους, τροφοδοτήθηκαν απ' αυτή τη φθορά.»
Αυτή η πρόταση υιοθετήθηκε και εξετάστηκε ευρύτατα (η ίδια οφείλεται, φυσικά, στον Καρλ Κράους και τον Όργουελ). Το ίδιο συνέβη και με την έκκληση που διαπερνά ολόκληρο το βιβλίο: ότι κάθε σοβαρή εξέταση της βαρβαρότητας του αιώνα μας, της ματαίωσης των ελπίδων και των υποσχέσεων του Διαφωτισμού, πρέπει να συνδεθεί στενά με τη «γλωσσική κρίση».
Όσον αφορά στα δικά μας, με αυτό το σκεπτικό, μπορεί να εκτιμήσει κανείς με τι απίστευτη ελαφρότητα χειριζόμαστε τα προβλήματα της Γλώσσας.

Πόντιος Πιλάτος. Η υποκρισία της εξουσίας!

2011-12-30T03:13:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Ο δε Πιλάτος επέκρινε γενέσθαι το αίτημα αυτών, απέλυσε δε αυτοίς τον Βαραββάν, τον διά στάσιν και φόνον βεβλημένον εις την φυλακήν, ον ητούντο, τον δε Ιησού παρέδωκε τω θελήματι αυτών. (...) Ηκολούθει δε αυτώ πολύ πλήθος του λαού και γυναικών, αι και εκόπτοντο και εθρήνουν αυτόν. Στραφείς δε προς αυτάς ο Ιησούς είπε. Θυγατέρες Ιερουσαλήμ, μη κλαίετε επ΄ εμέ, πλην εφ΄εαυτάς κλαίετε και επί τα τέκνα υμών. ότι ιδού έρχονται ημέραι εν εν αις ερούσι, μακάριαι αι στείραι και κοιλίαι αι ουκ εγέννησαν και μαστοί οι ουκ εθήλασαν." (Λουκ.ΚΓ΄)

Μετά την προδοσία του Ιούδα οι εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης των πλουσίων γραμματείς και φαρισαίοι οδήγησαν τον Ιησού στον εκπρόσωπο της εξουσίας, τον Πόντιο Πιλάτο και ζήτησαν να απολύσει τον Βαραββάν, στασιαστή και φονιά και να σταυρώσει τον Ιησού.

Ο Πόντιος Πιλάτος επέκρινε δήθεν τους γραμματείς και φαρισαίους για το αίτημά τους να απολύσει τον Βαραββάν και να παραδώσει τον Ιησού για να τον σταυρώσουν. Εξεγέρθηκε δήθεν η συνείδησή του γιατί τον αίτημά τους ήταν άδικο και έθιγε το περί δικαίου αίσθημά του. Τί θεατρινισμός και τί ψυχική σκληρότητα την ώρα που κρινόταν η ζωή ενός αθώου ανθρώπου!

Ο Πιλάτος σαν μεγάλος υποκριτής επέκρινε δήθεν τους γραμματείς και φαρισαίους για να ρίξει στάχτη στα μάτια αυτών που ενδεχομένως θα προκαλούσε η απόφασή του, διότι ήταν παντελώς άδικη. Πλήθος λαού ακολουθούσε τον Ιησού και υπέφερε για την δίωξή Του.

Ο Πιλάτος απέδειξε ότι ήταν μεγάλος υποκριτής που έπαιζε θέατρο υπερασπιζόμενος δήθεν τον Ιησού. 'Οταν τελείωσε τους θεατρινισμούς του απέλυσε τον Βαραββάν και παρέδωσε τον Ιησού στους διώκτες Του να τον κάνουν ό,τι θέλουν! Τόση υποκρισία, δειλία, ψυχική σκληρότητα, καιροσκοπισμός είναι αδύνατο να υπάρξει άλλη στον κόσμο!

Βάλε τώρα στη θέση του Ιησού τον φτωχό κυνηγημένο άνθρωπο σε κάθε εποχή και στη δική μας σήμερα, και στη θέση του Πόντιου Πιλάτου βάλε την εξουσία και θα δεις την υποκρισία της.

"Ακόμα μια τέτοια "νίκη"!"

2011-12-29T11:13:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Τί ανταποδώσω τω Κυρίω περί πάντων, ων ανταπέδωκέ μοι" (Ψαλμ.115,3)

Η παραβολή του πονηρού δούλου του Ευαγγελίου, που ενώ είναι υπηρέτης
συμπεριφέρεται σαν να είναι αφεντικό, είναι μια «πύρρεια νίκη». Γιατί έρχεται στο
τέλος ο κύριός του και χάνει τα πάντα. Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα της
παραβολής στο πρωτότυπο και σε πρόχειρη απόδοση:
"Εάν δε είπη ο κακός δούλος εκείνος εν τη καρδία αυτού, χρονίζει ο κύριός μου
ελθείν, και άρξεται τύπτειν τους συνδούλους αυτού, εσθίη δε και πίνη μετά των
μεθυόντων, ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα η ου προσδοκά και εν ώρα η
ου γινώσκει και διχοτομήσει αυτόν. και το μέρος αυτού μετά των υποκριτών θήσει.
εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων".
(Αν όμως ο κακός εκείνος δούλος πει μέσα του:"αργεί να ρθει ο κύριός μου" κι
αρχίσει να χτυπάει τους συνδούλους του και να τρώει και να πίνει μαζί με μέθυσους,
θαρθεί ο κύριός του μια μέρα που κι αυτός δεν θα τον περιμένει και σε ώρα που δε
θα την υποψιάζεται, θα του επιβάλει σκληρή τιμωρία και θα τον ρίξει στον τόπο που
τιμωρούνται οι υποκριτές. Εκεί θα κλαίει και θα τρίζει τα δόντια του.)
Η ιστορία της "πύρρειας νίκης" από την οποία προήλθε και η παροιμιώδης αυτή
φράση είναι γνωστή: Ο βασιλεύς Πύρρος νίκησε τους Ρωμαίους, αλλά έχασε το μισό
στρατό του! Και είπε τότε, "ακόμα μια τέτοια νίκη και δεν θα μας μείνει καθόλου
στρατός". Δεν ξέρουμε κάτω από ποιες συνθήκες διεξήχθη η μάχη και ποιοι ήταν οι
στρατηγοί του Πύρρου, που του πρόσφεραν μια τέτοια νίκη, που ισοδυναμούσε με
πανωλεθρία! Ήταν άραγε ειλικρινείς με τον Πύρρο; Τους εμπιστεύθηκε ο βασιλεύς
και άλλες τέτοιες μάχες ή τους κατέταξε στους υποκριτές;
Το ουσιαστικό γνώρισμα σε παρόμοιες νίκες είναι η υποκρισία. Αυτοί που
καταγάγουν «πύρρειες νίκες» διακρίνονται από την υποκρισία τους. Κανένας
συνετός άνθρωπος δεν είναι μαζί τους. Η βασιλεία τους τελειώνει όταν η υποκρισία
τους αποκαλυφθεί από όλους. Εν τω μεταξύ έχουν χάσει όλους τους αληθινούς
και ανιδιοτελείς ανθρώπους, γιατί έχουν αντιληφθεί ότι είναι επικίνδυνοι όχι μόνο
για τους εχθρούς τους αλλά και για τους δικούς τους. Θα είμαστε πιο κοντά στην
αλήθεια, αν λέγαμε ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι άρρωστοι!
Η αναιτιολόγητη προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ είναι μια "πύρρειος νίκη" γι΄
αυτούς που την εμπνεύστηκαν και την διεξήγαγαν! Ακόμα κι άλλες τέτοιες νίκες και
δεν θα ΄χουν καθόλου πολίτες με το μέρος τους.
Και στην πιο πωρωμένη ψυχή μένουν ίχνη ελευθερίας. Όταν θίγεται το περί
δικαίου αίσθημα όλοι το νιώθουν!

Ο Εχθρός έπεσε στην παγίδα που έστησε ο ίδιος!

2011-12-27T11:20:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν"!
Ο ΚΥΡΙΟΣ

Κανείς δεν μπορεί να δουλεύει σε δύο κυρίους. Η διοίκηση της Εκκλησίας ή με την εξουσία θα είναι ή με το λαό του Θεού. Ποια άλλα μέτρα περιμένει να λάβει εναντίον της Πίστεως η εξουσία, για να συνειδητοποιήσει τον διωγμό; Το Κακό δρα πλέον απροκάλυπτα.

Η δίωξη του Γέροντος Εφραίμ δεν εξέπληξε καθόλου τους πιστούς. Δεν τους έθλιψε. Μάλλον τους χαροποίησε. Ο ελληνικός λαός που νιώθει στο πετσί του την καταπίεση και τη θλίψη περιμένει την Εκκλησία να γίνει ο σύμμαχός του στον πόλεμο που δέχεται από την εξουσία. Είναι η μόνη συνεκτική του δύναμη. Η Εκκλησία θα ενώσει το λαό.

Ο Γέροντας Εφραίμ είναι το σκεύος της επιλογής του Κυρίου, για να νιώσει ο λαός του Θεού , ότι η Εκκλησία, το σώμα του Χριστού συμπάσχει μαζί του.

Η Ορθοδοξία είναι η μόνη ενωτική δύναμη του λαού. Η Ορθοδοξία διωκομένη θα ενώσει τους πιστούς. Θα συνειδητοποιήσουν ότι τα σχέδια του Εχθρού και θα υπερασπιστούν την πίστη τους.

Ο Εχθρός με τη δίωξη του Γέροντα Εφραίμ έπεσε στην παγίδα που έστησε ο ίδιος. Είθε ο διωγμός της Εκκλησίας να ενταθεί και να συνεχιστεί. Δεν κινδυνεύει η Ορθόδοξη Πίστη από τους διωγμούς, αλλά από την παθητικότητα και τον εφησυχασμό.

Ο Θεός έχει μεγάλη υπομονή. Φυλάττει το αυτεξούσιο των ανθρώπων, των αγγέλων και των δαιμόνων. Ήδη παρεχώρησε στον Εχθρό να αποθρασυνθεί στην πνευματική του τύφλωση. Ο Εχθρος εγκαταλείπει την τακτική της πνευματικής νάρκης και της υποκατάστασης του πνεύματος και επιτίθεται φανερά κατά της Ορθοδοξίας.

Αισθάνεται άραγε ο Εχθρός τόσο δυνατός; Είνα πεπεισμένος ότι οι πιστοί δεν θα βγούν με τίποτε από το λήθαργό τους; Ή βρίσκεται σε απόγνωση και δεν ξέρει τί κάνει;
Οι μερες που ζούμε είναι αποκαλυπτικές.

Στα ολοκληρωτικά καθεστώτα οι καλύτεροι πολίτες είναι στη φυλακή!

2011-12-26T11:21:00.000-08:00

Στα ολοκληρωτικά καθεστώτα οι καλύτεροι πολίτες είναι στη φυλακή. Έτσι μπορεί να πει κανείς ότι όταν σε μια χώρα οι καλύτεροι πολίτες κλείνονται στη φυλακή το καθεστώς είναι ολοκληρωτικό. Ακόμα κι οι δίκαιοι νόμοι εφαρμόζονται επιλεκτικά. Οι δικαστές δεν απονέμουν δικαιοσύνη, γιατί δεν έχει σημασία ποιος έχει δίκαιο και ποιος έχει άδικο. Σημασία έχει τί είναι σκόπιμο και τι δεν είναι.

Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα κλείνουν στη φυλακή τους καλύτερους πολίτες τους.Αυτό συνάγεται από τις μαρτυρίες αυτών που υπήρξαν κρατούμενοι στις φυλακές αυτές και κατέγραψαν τις εμπειρίες τους από αυτές.

Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα εφαρμόζουν τους νόμους επιλεκτικά. Τα δικαστήρια δεν απονέμουν δικαιοσύνη. Οι δικαστές δεν απονέμουν δικαιοσύνη σύμφωνα με τη συνείδησή τους. Οι δικαστές όπως κι οι άλλοι πολίτες δεν είναι ελεύθεροι. Η δικαιοσύνη είναι διατεταγμένη. Οι δικαστικές αποφάσεις είναι αποφάσεις σκοπιμότητας.

Τί πρέπει να γνωρίζουμε άλλο οι Έλληνες για να γίνει κοινή συνείδηση ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί στη χώρα μας; Μέρες Χριστουγέννων ο ηγούμενος της μεγαλύτερης Μονής της Ελλάδος κρίνεται ύποπτος φυγής και διατάσσεται η προφυλάκισίς του!

Τέτοιες ενέργειες της εξουσίας στρέφονται κυρίως εναντίον της.Όταν μια εξουσία καταδιώκει τους καλύτερους πολίτες της είναι επικίνδυνη για τον ίδιο το λαό. Είναι υποχρεωμένη να παίρνει ολοένα και χειρότερα μέτρα εναντίον του. Αλλά τα μέτρα έχουν τα όριά τους.Η ενέργειά της εξαντλείται. Κανείς σωστός άνθρωπος δεν συνεργάζεται μαζί της. Ή θα καταπέσει από μόνη της ή ο λαός θα εξεγερθεί και θα την ανατρέψει.

Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος

Τελευταία θέση, αγάπη μου!

2011-12-24T01:57:00.000-08:00

Άξιοι θαυμασμού είναι , για μένα , αυτοί που βάζουν θεληματικά τον εαυτό τους στην τελευταία θέση! Οι γονείς π.χ. ακόμα στην Ελλάδα βάζουν τον εαυτό τους στην τελευταία θέση χάριν των παιδιών τους. (Η ελληνική οικογένεια είναι ακόμα ενωμένη. Η Χαναναία για την οποία γίνεται λόγος στο τέλος αυτού του δοκιμίου είναι ένας τύπος που αξίζει να είναι πρότυπο κάθε μητέρας).
Αντίθετα αυτοί που με χρήματα ή με γνωριμίες επιδιώκουν να αποκτήσουν αξιώματα και πρωτοκαθεδρίες εκθέτουν τον εαυτό τους σε μεγάλο κίνδυνο. Ο άγιος Νικήτας σε κάποιο από τα Φυσικά Κεφάλαια της Φιλοκαλίας, γράφει: Μην επιδιώξεις ποτέ με χρήματα ή με γνωριμίες να επιτύχεις να καταλάβεις αξιώματα , ακόμα κι αν βλέπεις τον εαυτό σου πως έχει τη δύναμη να ωφελήσει ψυχές, χωρίς την άνωθεν κλήση.
Ένα από τα τρία αυτά κακά περιμένουν αυτόν που με χρήματα ή με γνωριμίες επιδιώκει να καταλάβει αξιώματα: ή από την αγανάκτηση του Θεού θα πέσει επάνω του οργή με συμφορές, με περιστάσεις, πολεμούμενος όχι μόνο από τους ανθρώπους, αλλά κι από ολόκληρη την κτίση και η ζωή του θα γίνει πολυστένακτη ή με πολλή ατιμία θα καθαιρεθεί από αυτούς που θα υπερισχύσουν ή θα πεθάνει πριν την ώρα του και θα ξεκοπεί απ΄ την παρούσα ζωή.
Ο Ιησούς μακαρίζει αυτούς που βρίσκονται στην τελευταία θέση: τους φτωχούς, αυτούς που πενθούν, αυτούς που κλαίνε, αυτούς που πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη!
Θαυμάζω αυτούς που βάζουν θεληματικά τον εαυτό τους στην τελευταία θέση! Σαν τον πλούσιο Αυστριακό που τις προάλλες μοίρασε τα πλούτη του στους φτωχούς για να μείνει σ΄ ένα τροχόσπιτο, εξοικονομώντας τα προς το ζην από την εργασία του! Ο μισθός του δεν υπερβαίνει τα 1200 ευρώ. Νιώθω τον ευτυχισμένο αυτόν άνθρωπο! Αγαπώ την τελευταία θέση! Ακόμα και στο πιο φριχτό πεπρωμένο ο Ιησούς είναι εκεί. Ενώ οι φίλοι και οι πλησίον, καθώς λέει ο στίχος του ψαλμού, μακρόθεν στέκουν!
Παραδείγματα ανθρώπων που διάλεξαν και πήραν θεληματικά την τελευταία θέση είναι πολλά. Ο σωστός άνθρωπος όταν κυβερνούν ανάξιοι αποσύρεται στην εσωτερική αρετή του, δηλαδή παίρνει θεληματικά την τελευταία θέση. Οι μικροί και ανάξιοι όταν καταλαμβάνουν την εξουσία εξαντλούν την ενέργειά τους κι αυτοκαταστρέφονται. Κανένας σωστός άνθρωπος δεν συνεργάζεται μαζί τους. Δυστυχώς παίρνουν στο λαιμό τους αθώα θύματα!
Τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε τη γέννηση του Κυρίου εκ της Παρθένου Μαρίας. Ο Θεός έγινε άνθρωπος , για να γίνει ο άνθρωπος Θεός, ενωμένος με τον Κύριο Ιησού Χριστό!
Η Χαναναία του Ευαγγελίου ζούσε στα όρια Τύρου και Σιδώνος . Ήταν μια απλή γυναίκα , Συροφοίνισα την καταγωγή. Η κόρη της βασανιζόταν από ανίατη ασθένεια. Πίστευε στον Ιησού ως Θεό. Δεν αμφέβαλε για την ευσπλαχνία Του. Μια μέρα ακολουθούσε πίσω από τους μαθητές του Ιησού κράζοντας για βοήθεια. Οι μαθητές του Ιησού ζήτησαν να την απολύσει. Ακολουθεί πίσω μας και κράζει, είπαν.
Κύριε, βοήθησέ με, είπε η γυναίκα , όταν πλησίασε τον Ιησού. Δεν παίρνουμε τον άρτο από τα παιδιά για να τον δώσουμε στα κυνάρια , αποκρίθηκε ο Ιησούς , για να αναδείξει την απλή αυτή γυναίκα ένα αιώνιο πρότυπο βαθειάς ταπεινοφροσύνης και θερμής πίστης στο Θεό.
Ναι, Κύριε, σκυλάκι ακάθαρτο είμαι κι εγώ, είπε η Χαναναία .Αλλά καθώς εκείνα τρώνε τα ψιχία που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους, έτσι δώσε και σε μένα την ευεργεσία αυτή, για να θεραπευτεί η κόρη μου που πολύ υποφέρει.
Μεγάλη είναι η πίστη σου, είπε ο Ιησούς . Ας γίνει όπως θέλεις. Και από εκείνη τη στιγμή θεραπεύθηκε η κόρη της!

Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος

Η χαρά της ελευθερίας!

2011-12-22T02:20:00.001-08:00

Η χαρά της ελευθερίας ακούγεται παράξενα! Τόσο έχουμε συνηθίσει στην κατάσταση ανελευθερίας που μας επέβαλε ο εχθρός στον πρωτόγνωρο οικονομικό πόλεμο που μας κάνει! Ανεμπόδιστα δηλητηριάζει την ψυχή μας με την προπαγάνδα του φόβου! Μήπως δεν μπορούμε πια να διακρίνουμε την ελευθερία απ΄τη δουλεία; Μήπως δεν ξέρουμε τί είναι αυτή η πίκρα σαν θάνατος κι αυτός ο φόβος του θανάτου;Δεν νιώσαμε ποτέ τη χαρά της ελευθερίας; Μήπως δεν έχουμε πια τη δύναμη να θαυμάζουμε τίποτε;

Κάποτε μου ζήτησε ο πατέρας μου να του πω έναν στίχο των ψαλμών που μ΄ αρέσει. Του είπα τον 107 ψαλμό του Δαβίδ που αρχίζει με το στίχο "Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός, ετοίμη καρδία μου. άσομαι και ψαλώ εν τη δόξη μου". Ο πατέρας μου διάβασε αργά και με προσοχή τους στίχους του ψαλμού από την αρχή έως το τέλος. Κατόπιν έβγαλε το σημειωματάριό του και έγραψε τον πρώτο στίχο. Αυτό ήταν όλο. Δεν έκανε κανένα σχόλιο. Ούτε αναρωτήθηκε τί σημαίνει το "ετοίμη η καρδία μου" ή το "θα ψάλω εν τη δόξη μου".
Σημείωσε το στίχο για να τον ξαναδιαβάσει, πράγμα που σημαίνει ότι του άρεσε. Σε μένα όμως έμεινε η απορία τί ήταν αυτό που του άρεσε.

Πέρασαν από τότε δέκα χρόνια. Ο πατέρας μου έχει πεθάνει κι ο μεγαλύτερος στην οικογένεια μετά από αυτόν είμαι εγώ. Καί κάτι άλλο, πρώτη φορά τώρα μετά από μισό αιώνα νιώθω πάλι τον ίδιο φόβο, που ένιωσα στα παιδικά μου χρόνια με τους πολέμους.
Σ΄ αυτήν την κατάσταση ανελευθερίας έτσι σαν μια έλαμψη ήρθε στο νου μου το βαθύτερο νόημα του ψαλμού, αυτό που έκανε τον πατέρα μου να τον αγαπήσει.

Ο ψαλμός εκφράζει τη χαρά της ελευθερίας, κάθε ελευθερίας και ιδαιτέρως για τη χαρά της ελευθερίας από το φόβο του θανάτου. Ο δημιουργός του μιλάει μέσα από τα βιώματά του για μια χαρούμενη προοπτική του τέλους του ανθρώπου. Δεν είναι το τέλος με την έννοια της διακοπής και της έλλειψης συνέχειας, αλλά με την έννοια της τελειοποιήσεως. Ο άνθρωπος δεν τελειώνει, τελειώνεται. Δεν μπορεί κανείς να προσθέσει ή να αφαιρέσει τίποτε. Είναι έτοιμος να εμφανιστεί ενώπιον του Θεού! Είναι έτοιμη η καρδιά του όχι για να κλάψει ή να φοβηθεί, αλλά για να τραγουδήσει ένα καινούριο τραγούδι στο Θεό. Για να σηκωθεί το πρωί κι όπως οι άγγελοι να παίξει τη λύρα του και την κιθάρα του για το Θεό. Αυτή είναι η πιο μεγάλη του χαρά. Η πιο μεγάλη καύχησή του. Η δόξα του με ένα λόγο. Η πορεία κάτω από τη λύπη και τη σκιά του θανάτου δεν έχει να προσφέρει τίποτε στον άνθρωπο που τελειώθηκε.Τώρα υπάρχει το φως και η μουσική, η χαρά της ελευθερίας, την οποία πολλοί τυχεροί προγεύονται από αυτήν εδώ τη ζωή!

Ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου; Να πώς περιγράφει ο Απόστολος Παύλος τη ζωή του στη δεύτερη επιστολή του προς τους Κορινθίους: "Η καύχησις ημών αύτη εστί, το μαρτύριον της συνειδήσεως ημών, ότι εν απλότητι και ειλικρινεία Θεού, ουκ εν σοφία σαρκική, αλλ΄εν χάριτι Θεού ανεστράφημεν εν τω κόσμω." (Αυτή είναι η καυχήσή μας: Η συνείδησή μας μαρτυρεί ότι συμπεριφερθήκαμε στον κόσμο με την απλότητα και ειλικρίνεια που δίνει ο Θεός, όχι με ανθρώπινη σοφία, αλλά με τη χάρη του Θεού.)

Λέει κάποια ωδή πως τα λόγια του Θεού είναι χρυσάφι που πέρασε από εφτά καμίνια.
Μέσα από τα βάσανα πέρασαν οι αγαπημένοι μας για να αποκτήσουν την εσωτερική ειρήνη και ελευθερία που λάμπει στα πρόσωπά τους με τόση γλυκύτητα. Αναφέρομαι στους αγαπημένους,γιατί σ΄ αυτούς νιώσαμε πρώτη φορά το θαυμασμό για τη χαρά της ελευθερίας. Η αγάπη για την ελευθερία αρχίζει με το θαυμασμό στα πρόσωπα που βίωσαν την ελευθερία και την ειρήνη.

Στην αρχή η ελευθερία είναι αγάπη για την ελευθερία. Η αγάπη σε συνδέει με τα πρόσωπα που έγιναν τα πρότυπά σου. Στα πρόσωπα της δικής μου ιστορίας ξεχωρίζει το πρόσωπο του παππού μου. Τον θαύμαζα γιατί δεν κατέκρινε ποτέ κανέναν. Μια φορά κάποιος έστειλε μια αναφορά στην υπηρεσία του για να τον διώξουν γιατί δήθεν ήταν άρρωστος. Ο παππούς μου το έμαθε, αλλά δεν του το είπε ποτέ. Συνέχισε να τον ευεργετεί όπως και πριν. Ένιωθε συμπόνια για όλα τα πλάσματα του Θεού. Ήταν ταπεινός, άκακος, αμνησίκακος. Ο θαυμασμός μου γι΄αυτόν εκδηλωνόταν σαν μια φλογερή επιθυμία να του μοιάσω. Το ίδιο συνέβη και με τα άλλα αγαπημένα μου πρόσωπα. Για μένα αγάπη σήμαινε θαυμασμός. Το ίδιο εξακολουθεί να σημαίνει και τώρα. Η μίμηση που χαρακτηρίζει περισσότερο την παιδική ηλικία δεν έπαψε να με διακατέχει.

Θα νιώσω κι εγώ κάποτε την εσωτερική ειρήνη του παππού μας και τη χαρά της ελευθερίας; Πιστεύω πως ό,τι καλό έρχεται σε μάς απ΄ το Θεό είναι ανταμοιβή για τους καλούς προγόνους μας. Οι προγονοί μας αγάπησαν όσο κανένας άλλος λαός στον κόσμο την ελευθερία και την ειρήνη. Είμαστε ο μόνος λαός που ακολουθούμε την Ορθόδοξη παράδοση δυο χιλιάδες χρόνια και ο μόνος λαός , που ακούει τη διδασκαλία του Κυρίου στην μητρική του γλώσσα! Έλεος γι΄ αυτούς που πολεμάνε την Ορθοδοξία και την Ελληνική γλώσσα! Δεν ξέρουν τί κάνουν!

Ποιος θα πείσει τους πολιτικούς να μην πάνε τη δανειακή σύμβαση στη βουλή; Με τη δανειακή σύμβαση η Ελλάδα υπάγεται στα αγγλικά δικαστήρια! Έχει αυτό να κάνει με την ελευθερία; Τί κομίζουν στους Έλληνες; Με τί πρόσωπο θα τους αντικρίσουν και θα ζητήσουν πάλι την ψήφο τους;
Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος

Εσωτερική χρεωκοπία!

2011-12-21T02:25:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Με την επικύρωση της δανειακής σύμβασης από τη Βουλή η Ελλάδα υπάγεται στα αγγλικά δικαστήρια. Αυτό σημαίνει στην πράξη οτι οι διεθνείς τοκογλύφοι θα τα πάρουν όλα!Θα μου πείτε , θα βρεθούν αυτοί που θα ψηφίσουν τέτοια σύμβαση εν γνώσει του τί κάνουν! Δεν θα σκεφτούν πριν το κάνουν, τί λόγο θα δώσουν στο Θεό και στους ανθρώπους;Δεν θα σκεφτούν!

Θα επαναληφθεί αυτό που έγινε με τη Σταύρωση του Ιησού που οι άνθρωποι δεν ήξεραν τί έκαναν; Αυτοί που θα ψηφίσουν τη δανειακή σύμβαση δεν θα ξέρουν τί κάνουν; Στην πραγματικότητα δεν θα ξέρουν. Ο Ιησούς είπε εθεώρουν τον σατανά να πέφτει σαν αστραπή στη γη. Τί σημαίνουν μυστηριώδη αυτά λόγια; Σημαίνουν ότι ο σατανάς έγινε υπηρέτης του Θεού;

Μήπως αυτή είναι η τελευταία ελπίδα για τους Έλληνες, να χάσουν τα πάντα και να αρκεστούν στις διατροφές και στα σκεπάσματα; Μήπως επαχύνθη και ελιπάνθη η καρδία αυτών και λησμόνησαν το Θεό; Για τους άλλους δεν υπάρχει καμιά ελπίδα.

Πείτε μου, ποιά άλλη ερμηνεία να δώσουμε στον εκατοστό έβδομο ψαλμό;"Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός,ετοίμη η καρδία μου(...) Δος ημίν βοήθειαν εκ θλίψεως, και ματαία σωτηρία ανθρώπου. Εν τω Θεώ ποιήσομεν δύναμιν, και αυτός εξουδενώσει τους εχθρούς ημών."

Κοινωνίες των ανθρώπων

2011-12-19T08:54:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Η ανθρώπινη ευφυία αντί να αυξάνει με την τεχνική εξέλιξη και τον λεγόμενο τεχνικό πολιτισμό φαίνεται ότι μειώνεται αισθητά. Ο μέσος άνθρωπος είναι λιγότερο ευφυής από τον μέσο άνθρωπο άλλων εποχών για πολλούς λόγους.

Το ερώτημα είναι αν εκείνο που προέχει είναι το μέγεθος της ευφυίας ενός ανθρώπου ή η ποιότητά της. Το ίδιο ερώτημα τίθεται για τις κοινωνίες των ανθρώπων επίσης. Είναι ευφυέστερη η σημερινή κοινωνία από τις κοινωνίες του παρελθόντος;

Ένας ποιητής, ο Τόμας Έλιοτ, είπε πως σήμερα ο άνθρωπος πλούτισε σε γνώσεις και πληροφορίες, αλλά έγινε φτωχός σε Γνώση και σε ανώτερη ευφυία. Στην εποχή μας, είπε, μας αρπάζουν την ψυχή με υλικά ανταλλάγματα.

Ρώτησα κάποιον νέο, ποιος πιστεύει ότι είναι ηλίθιος ο αγαθός άνθρωπος ή ο πονηρός και μου απάντησε χωρίς να σκεφθεί, ότι ηλίθιος είναι ο αγαθός, ενώ ο πονηρός ή αλλιώς καπάτσος είναι έξυπνος. Δηλαδή η αγαθότητα είναι ηλιθιότητα, ενώ η πονηρία ή αλλιώς καπατσοσύνη είναι ευφυία.

Όταν έφυγα απ΄ το χωριό κι ήρθα στην πόλη, στις πρώτες τάξεις του γυμνασίου , φτωχό χωριατάκι, πίστευα πως όλοι οι άνθρωποι είναι ή τουλάχιστον πρέπει να είναι ειλικρινείς και να αγαπούν αληθινά το Θεό και τον πλησίον.

Στην πόλη δεν συνάντησα πολλούς που να συμμερίζονται την πίστη μου αυτή, σχεδόν κανέναν. Στο γυμνάσιο οι καθηγητές διέκριναν βέβαια τους αρχαίους φιλοσόφους τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη και τη μόρφωση, αλλά θεωρούσαν ότι η μόρφωση χρησιμεύει για να ξεχωρίζεις από τους άλλους που δεν έλαβαν την ίδια μόρφωση και όχι για να ζεις με αυτή.

Η άποψη αυτή δημιουργούσε μέσα μου μια ρήξη και μια πληγή που μεγάλωσε ακόμα περισσότερο στο πανεπιστήμιο, όταν νιώθαμε , ιδίως εμείς που καταγόμαστε από χωριά, την περιφρόνηση ενός περίγυρου που μας ήταν εντελώς άγνωστος και στον οποίο ήταν αδύνατο να εισχωρήσουμε, ακόμα κι αν δεν αρνούμαστε να εγκολπωθούμε τις ιδέες τους. Πόσο μάλλον αν μέναμε πιστοί στα όσα μας δίδαξαν
η οικογένεια, το σχολείο και η Εκκλησία.

Οι καθηγητές μας , σπουδαγμένοι στα πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής ήταν φανερό ότι υπερεκτιμούσαν τις γνώσεις και τις πληροφορίες. Αργότερα έμαθα ότι αυτή η στάση τους εξέφραζε τη θετικιστική φιλοσοφία του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης κατά την οποία , για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ένα σύνολο ανθρώπων διακήρυττε ότι επιθυμεί να ζει χωρίς Θεό και χωρίς ηθικές βάσεις.

Η επιστημονική έρευνα και γενικά η κοινωνική ζωή δεν είχε πλέον ηθικά όρια. Στους δύο παγκοσμίους πολέμους η ανθρωπότητα υπέφερε και συνεχίζει να υποφέρει την πρωτόγνωρη βαρβαρότητα στην οποία οδηγεί η ιδέα ότι είναι περιττή η ηθικότητα, ότι φτάνει κάτι να εξυπηρετεί τους σκοπούς ενός κοινωνικού συνόλου, μιας επιστήμης, μιας συντεχνίας, ενός πολιτικού κόμματος, για να είναι θεμιτό!

Ο ι συμμαθητές μου διάβαζαν βιβλία για την πολιτική και την οικονομία, ενώ εμένα μου άρεσε η φιλοσοφία. Στις συζητήσεις που κάναμε είχα ως σημείο αναφοράς τη φιλοσοφία και την θεολογία. Όλοι οι φιλόσοφοι από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα και όλοι οι άγιοι πιστεύουν ότι η αλήθεια, η ειλικρίνεια, η καλή πίστη, η επιείκεια, η ευγένεια κ.α. είναι αρετές που διακρίνουν τον ευφυή και τον αξιοσημείωτο άνθρωπο. Οι αληθινοί φιλόσοφοι ( όχι αυτοί που χρησιμοποιούν τη φιλοσοφία για τη σκοπιμότητα) και οι άγιοι διδάσκουν , οι άγιοι και με το παράδειγμά τους, ότι εκείνο που προέχει είναι το πνεύμα, ότι δεν έχει σημασία πόσα γνωρίζει κανείς, αλλά πώς χρησιμοποιεί τα όσα γνωρίζει. Άρα το ήθος είναι αυτό που προέχει και όχι η σκοπιμότητα. Η σκοπιμότητα είναι υποκρισία. Λόγοι σκοπιμότητας σταύρωσαν το Χριστό. Μετά από δύο παγκοσμίους πολέμους που αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα , θα έπρεπε να γνωρίζει καθένας από μας ότι η σκοπιμότητα δεν είναι ευφυία, αλλά ηλιθιότητα είτε είναι σκοπιμότητα πολιτική ή οικονομική ή θρησκευτική ή οποιασδήποτε άλλης μορφής

Ποια κοινωνία λοιπόν είναι έξυπνη και ποια είναι ηλίθια; Η κοινωνία των υποκριτών, των ψευτών, των κλεπτών και των καπάτσων ή η κοινωνία των απλών και ταπεινών ανθρώπων;

Η απάντηση βγαίνει μέσα από την ίδια τη ζωή, αν εμβαθύνει κανείς σ΄ αυτήν; Τι είναι εκείνο που δημιουργεί τις ενώσεις των ανθρώπων και τι είναι εκείνο που τις διαλύει; «Το ωραίο δημιουργεί τις ενώσεις» γράφει ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης. Το ίδιο μας βεβαιώνει η προσωπική εμπειρία μας, αλλά και οι παραδόσεις του Ελληνικού λαού. Αντιθέτως το άσχημο διαλύει τις κοινωνίες και προκαλεί πολλά δεινά στους ανθρώπους.

Παράδειγμα η παράδοση της Μονοβύζας από το Δέλφινο και από άλλα μέρη της Ηπείρου: « Ό,τι μεγάλο κακό έχει γίνει στον τόπο μας, το ΄καμε η Μονοβύζα. χώραις εξωλόθρεψε, βουνά εβούλιαξε, βράχους εγκρέμισε αλλού, και πολλά ποτάμια τους άλλαξε το ρέμα. Γι΄ αυτό ακόμα λεν, «από τον καιρό της Μονοβύζας», για κάθε παλαιό πράγμα και για κάθε μεγάλο κακό που έγινε.» (Ν.Γ. Πολίτη, Παραδόσεις).

Οι Έλληνες είμαστε μικρός αριθμητικά λαός, ο οποίος όμως χάρις στην ευφυία του και τις ψυχικές και πνευματικές του αξίες κατορθώνει να επιβιώνει και να δημιουργεί, ενώ αυτοκρατορίες μεγάλες κατέρρευσαν και λαοί χάθηκαν.

Είμαστε αριθμητικά μικρός λαός, αλλά πνευματικά οι Έλληνες είναι μεγάλη δύναμη. Εκείνο που μας δυσκολεύει αυτόν τον καιρό είναι η έλλειψη ενότητας μεταξύ μας. Στο ερώτημα, πώς φτάσαμε έως εδώ, η απάντηση είναι ότι ανταλλάξαμε τις αρετές με το χρήμα κι αφήσαμε το Άσχημο να διαλύσει την κοινωνία μας. Σχεδόν κανείς δεν εμπιστεύεται πια τον άλλον. Η Ορθοδοξία και η Ελληνική γλώσσα είναι οι μόνες συνεκτικές δυνάμεις του λαού, κι αυτές υφίστανται σφοδρό διωγμό τον οποίο ο Θεός επιτρέπει για να ξυπνήσει τους Έλληνες από τον λήθαργο και την παθητικότητα.

Ελευθερία και επιβίωση

2011-12-18T08:25:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Ου γαρ συνήκαν επί τοις άρτοις. ην γαρ η καρδία αυτών πεπωρωμένη"

(Διότι δεν εννόησαν το θαύμα των άρτων, επειδή η καρδιά τους ήταν τυφλή)

(Μάρκ. 6.52)

Ο αγώνας για την ελευθερία είναι αγώνας για την επιβίωση. Δεν ξέρει τί ζητάει αυτός που αφήνεται να γίνει δούλος αρκεί να τον τρέφουν. Το σύνθημα "ταίστε μας και κάντε μας δούλους" είναι ανόητο. Αυτός που θα σου στερήσει την ελευθερία σήμερα, αύριο θα σου στερήσει το ψωμί. "Αυτό που κάνουν κατά της ελευθερίας σήμερα , θα κάνουν κατά της επιβίωσης αύριο.

Το σύνθημα Ελευθερία ή Θάνατος σημαίνει ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας παρά μόνο αγωνιζόμενοι για την Ελευθερία. Αυτό διδάσκει το Ευαγγέλιο και αυτό διδάσκει η Ιστορία των Ελλήνων και η προσωπική εμπειρία του καθενός. Αυτό δίδαξε ο Ιησούς στους Ιουδαίους μετά τον χορτασμό των πεντάκις χιλίων. Ο Κύριος δεν εννοεί πως δεν πρέπει να εργαζόμαστε για τις καθημερινές μας ανάγκες, αλλά εννοεί πως δεν πρέπει αυτός να είναι ο απώτερος σκοπός της ζωής μας.

Το παράδειγμα του πατέρα των θεών της αρχαίας μυθολογίας Κρόνου διδάσκει πώς να επιβιώσεις την εποχή του Κρόνου. Ποια είναι η εποχή του Κρόνου; Είναι η εποχή που τα πάντα εργάζονται για πράγματα που παρέρχονται τα ίδια και η επιθυμία των ανθρώπων γι΄ αυτά. Οι άνθρωποι την εποχή αυτή δεν γνωρίζουν την αξία των πραγμάτων. Δεν γνωρίζουν ποια πράγματα έχουν αξία για την επιβίωσή τους.

Ο Κρόνος σύμφωνα με την αρχαία μυθολογία τρώει τα παιδιά του.Δεν είσαι παιδί του Κρόνου. Είσαι παιδί του Θεού. Το πνεύμα του Θεού δίνει ζωή. Με τη συνειδητοποίηση ότι είσαι παιδί του Θεού, θα πάψεις να είσαι από τα στοιχεία του Κρόνου. Θα πάψεις να εφαρμόζεις τις μεθόδους του. Το Ευαγγέλιο λέει, "Εργάζεσθε μη την βρώσιν την απολυμμένην, αλλά την βρώσιν την μένουσαν εις ζωήν αιώνιον".

Ποιος θα πείσει τους πολιτικούς να μη φέρουν τη δανειακή σύμβαση στη Βουλή;

Η νίκη είναι αυτού που γνωρίζει γιατί πολεμάει!

2011-12-17T00:20:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Ισχύς μου και ύμνησίς μου ο Κύριος.
Παιδεύων επαίδευσέ με ο Κύριος."
Ψαλμ.117

Η νίκη είναι αυτού που γνωρίζει τον τόπο και το χρόνο και το σπουδαιότερο, γνωρίζει γιατί πολεμάει! Πάντα ο εξωτερικός εχθρός χρησιμοποιεί συνεργάτες, τη γνωστή « Πέμπτη φάλαγγα»* επειδή δεν γνωρίζει τόπο και χρόνο ούτε γνωρίζει γιατί πολεμάει.
Κανείς δε γνωρίζει καλύτερα τον τόπο και το χρόνο από αυτόν που πολεμάει στον τόπο του. Οι Κινέζοι λένε πως όταν πολεμάει κανείς στον τόπο του άλλου μπαίνει στη φωλιά της τίγρης. Στη φωλιά της τίγρης μπήκαν οι Αμερικάνοι στο Βιετνάμ και έπαθαν πανωλεθρία.
Το ίδιο κάνουν τώρα στην Ελλάδα οι διεθνείς τοκογλύφοι. Μπήκαν στη φωλιά της τίγρης. Δεν γνωρίζουν ούτε τόπο και χρόνο, ούτε γιατί πολεμάνε. Η ήττα τους είναι βεβαία. Κανείς δεν βγαίνει νικητής μπαίνοντας στη φωλιά της τίγρης.
Οι γραμματείς και φαρισαίοι δεν τολμούσαν να συλλάβουν τον Ιησού. Φοβούνταν τον λαό. Έπρεπε να τον συλλάβουν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί. Ο Απόστολος Παύλος τους χαρακτηρίζει ως άσοφους και αδαείς. Αν είχαν σοφία και γνώση, τον Κύριον της δόξης δεν θα σταύρωναν !
Στην κινέζικη κινηματογραφική ταινία του Τζον Γου "Ο Πορφυρός λόφος", στον πόλεμο ανάμεσα σε δυο αριθμητικά άνισους στρατούς, στο στρατό του πρωθυπουργού της βόρειας Κίνας και στο στρατό του αντιβασιλέα της νότιας Κίνας, νίκησε ο αριθμητικά μικρότερος στρατός του αντιβασιλέα της Νότιας Κίνας, που υπερασπιζόταν τον τόπο του.
Ο αντιβασιλέας πίστευε ότι στον πόλεμο νικάει αυτός που γνωρίζει τον τόπο και το χρόνο και το σπουδαιότερο, γνωρίζει γιατί πολεμάει. Στους στρατηγούς του που του ζητούσαν να μην απασχολεί μεγάλο μέρος του στρατού για την προστασία των αμάχων, ο αντιβασιλέας απάντησε: «αν δεν προστατέψουμε τον άμαχο πληθυσμό, τί νόημα έχει ο πόλεμος».
Ο αντιβασιλέας με λίγο στρατό που δεν υπερέβαινε μαζί με το στρατό των συμμάχων του τις εβδομήντα χιλιάδες, νίκησε τον αντίπαλό του που διέθετε εκατοντάδες χιλιάδες στρατό. Ο αντιβασιλέας ήταν ένας γενναίος άντρας με καλό και ευγενικό χαρακτήρα. Τον κοσμούσαν σπάνιες αρετές. Ήταν ειλικρινής, σεμνός, τηρούσε το λόγο του, εμπιστευόταν τους φίλους του και τους συμμάχους του, ήταν ανδρείος και γενναιόκαρδος με τους ηττημένους . Πολεμούσε ο ίδιος μπροστά με τους στρατιώτες του, ενώ ο αντίπαλός του παρακολουθούσε τις μάχες από μακριά.
Χάρισε τη ζωή στον ηττημένο εχθρό, λέγοντάς του ότι ηττήθηκε επειδή δεν ήξερε γιατί πολεμούσε.

__________________________
* «Πέμπτη φάλαγγα» ονομάζεται η εντός μιας πολιορκούμενης πόλης ή εμπόλεμης χώρας εκδηλωθείσα προπαγάνδα επ΄ ωφελεία του εχθρού. Το είδος αυτό της προπαγάνδας μπορεί να είναι είτε εγχώριο (εσωτερική), είτε εξωτερική (εκ του εχθρού) και εκδηλώνεται με διασπορά ψευδών ειδήσεων (ραδιοφωνικές ανακοινώσεις ή έντυπες - φέιγ-βολάν) μέχρι και δολιοφθορές.Ο όρος τέθηκε σε χρήση για πρώτη φορά κατά τον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936-1939) όταν στη πολιορκία της Μαδρίτης εκτός από τις τέσσερις φάλαγγες του στρατού που έκαναν την επίθεση κατά της πόλης, υπήρχε και εντός αυτής σημαντική μερίδα πληθυσμού υπέρ των πολιορκητών η οποία και υπέσκαπτε τη θέση των υπερασπιστών.Στην Ελλάδα ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σε πολιτικούς λόγους.
(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

Γράμμα σε φίλους

2011-12-16T10:47:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Παραθέτω στην αγάπη σας μερικές φράσεις από την Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους Γαλάτας, τις οποίες υπογράμμισα:

"Εαυτούς πειράζετε ει εστέ εν τη πίστει, εαυτούς δοκιμάζετε. Ή ουκ επιγιγνώσκετε εαυτούς ότι Ιησούς Χριστός εν υμίν εστίν; (.....)

Λοιπόν αδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλείσθε, το αυτό φρονείτε, ειρηνεύετε, και ο Θεός της αγάπης και είρήνης έσται μεθ΄ υμών (....)

Αδελφοί, ούτως ημάς λογιζέσθω άνθρωπος, ως υπηρέτας Χριστού και οικονόμους μυστηρίων (....)

αλλ΄ ουδέ εμαυτόν ανακρίνω. ουδέν γαρ εμαυτόν σύνοιδα. αλλ΄ ουκ εν τούτω δεδικαίωμαι. ο δε ανακρίνων με Κύριός εστιν. Ώστε μη προ καιρού κρίνετε, έως αν έλθη ο Κύριος, ος και φωτίσει τα κρυπτά του σκότους και φανερώσει τας βουλάς των καρδιών, και τότε ο έπαινος γενήσεται εκάστω από του Θεού."

Η γνώμη μου όσον αφορά τη φιλική διαφωνία σας

δεν είναι διαφωνία της καρδιάς , αλλά της λογικής.

Ας μη δίνουμε βαρύτητα στις αντιφάσεις της λογικής. Στην καρδιά οι αντιφάσεις της λογικής θεραπεύονται.

Για μένα κι οι δυο σας είστε καλοπροαίρετοι άνθρωποι και καλοί φίλοι. Χρωστώ και στους δυο σας ευγνωμοσύνη και κατά κάποιο τρόπο σας ζηλεύω. Κάνετε περισσότερα από μένα για τους άλλους.

Μου αρέσει το τέλος του Θείου Βάνια του Τσέχωβ. Νομίζω πως τελειώνει με αυτά τα λόγια, θα ζήσουμε και θα δουλέψουμε για τους άλλους. Αυτό ήδη το κάνετε εσείς.

Για τη διαφωνία σε θέματα λογικής (μόνο στον τομέα της λογικής υπάρχουν αντιφάσεις) η μακαρίτισσα η γιαγιά μου, την ευχή της νάχουμε, έλεγε, "και τα άντερα στην κοιλιά μπερδεύονται".

Ο φίλος μου ο Ρομπέρτος πάλι έλεγε πως τα λάθη στον τομέα της υπομονής, τα λάθη στον τομέα της αγάπης, δεν διορθώνονται με λιγότερη υπομονή, με λιγότερη αγάπη. Τα λάθη στον τομέα της υπομονής, τα λάθη στον τομέα της αγάπης, διορθώνονται με περισσότερη υπομονή, με περισσότερη αγάπη.

Πάμε μια βόλτα στα συστήματα διακυβέρνησης;

2011-12-16T00:18:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Ακόμα κι η δυστυχία κρύβει κάποια απολαβή. Πρέπει να πείσουμε τον κόσμο. Οι κυβερνώντες φοβούνται τη σκέψη όχι την εξέγερση."

1. Δεν είναι στην τύχη που σας προτείνω να πάμε μια βόλτα στα συστήματα διακυβέρνησης. Θέλω να κάνουμε αυτή τη βόλτα γιατί από την αρχή με απασχολεί το ερώτημα, αν υπάρχει ανιδιοτελής διακυβέρνηση ή όχι.

2. Είναι η ανιδιοτέλεια συμβατή με την εξουσία;

3. Το Ευαγγέλιο γράφει πως μέσα στην ψυχή του δαιμονισμένου υπήρχαν δυο χιλιάδες δαίμονες που τον βασάνιζαν. Όταν τον ρώτησε ο Ιησούς ποιο είναι το όνομά του απάντησε: είμαστε πολλοί και το όνομά μας είναι "λεγεών".

4. Είναι ο άνθρωπος ένας ή είναι πολλοί; Μήπως κάθε άνθρωπος είναι σαν μια πόλη με εκατομμύρια κατοίκους;

5. Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από έξι δισεκατομμύρια κύτταρα, τα οποία γεννιούνται, μεγαλώνουν, γεράζουν και πεθαίνουν. Το καθένα έχει τη δική του ζωή, που σημαίνει ότι για να είναι όλα μαζί διέπονται από κάποιο σύστημα διακυβέρνησης.

6. Η αίσθηση ότι το σώμα μας είναι σταθερό από την άποψη των κυττάρων είναι αυταπάτη. Το σώμα μας διαρκώς αλλάζει . Σαν τον καταρράκτη που η καμπυλοειδής μορφή του δείχνει σταθερή ενώ το νερό τρέχει ασταμάτητα. Το σώμα μας ανανεώνεται κάθε εφτά χρόνια.

7. Ο άνθρωπος είναι τρισυπόστατος. Είναι σώμα, ψυχή και πνεύμα. Το καθένα από αυτά έχει τη δική του ζωή. Αλλά κι αυτά για να είναι μαζί οπωσδήποτε υπακούουν σε κάποιους νόμους.

8. Είναι το σύστημα με το οποίο κυβερνιέται ο άνθρωπος ως σώμα, ψυχή και πνεύμα ανιδιοτελές ή όχι; Το καθένα από τα μέρη ενός συνόλου ενδιαφέρεται για το καλό του άλλου ή αδιαφορεί το ένα για το άλλο;

9. Η διακυβέρνηση στα μέρη του ανθρώπου σαν φυσική, ψυχική και πνευματική οντότητα θα λέγαμε ότι διέπεται από το νόμο της επιείκειας, δηλαδή το κάθε μέρος αποδίδει στα άλλα μέρη αυτό που του ταιριάζει. Τουλάχιστον έτσι πλάστηκε από το Δημιουργό .

10. Η φυσική ζωή του σώματος , η ζωή όπως την έπλασε ο Θεός και όχι όπως την διέφθειρε ο άνθρωπος με την πτώση του δείχνει ότι η καλύτερη διακυβέρνηση είναι η ανιδιοτελής διακυβέρνηση. Το ίδιο συμβαίνει με την ψυχή και με το πνεύμα.

11. Μπορούμε όμως να πούμε ότι με τις σημερινές συνθήκες σεβόμαστε το σώμα μας, αγαπάμε την ψυχή μας και διατηρούμε το πνεύμα μας δυνατό;

12. Μήπως κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη διακυβέρνηση των ανθρώπων ως σύνολα; Μήπως η εξουσία δεν είναι απροσωπόληπτη, γιατί κανείς από εμάς δεν είναι απροσωπόληπτος;

13. Μήπως η ανιδιοτελής διακυβέρνηση δεν είναι επιθυμητή από κανέναν; Ο Ιησούς δεν ήταν επιθυμητός από κανέναν από τους Γεργεσηνούς.

14. "Χιλιάδες άνθρωποι εύχονται να μείνει μακριά από τη ζωή τους ο Χριστός, από φόβο μήπως με την επαφή τους μαζί Του χάσουν κοινωνικά, οικονομικά ή προσωπικά αγαθά. Προσπαθώντας να διασώσουν τα κεκτημένα τους, χάνουν την ψυχή τους."

15. Ακόμα κι η δυστυχία κρύβει κάποια απολαβή. Πρέπει να πείσουμε τον κόσμο. Οι κυβερνώντες φοβούνται τη σκέψη όχι την εξέγερση.

16. Όσο για μένα δε βρίσκω καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης από αυτό που υπαγορεύει η επιείκεια. Ο Κύριος, όταν δεν τον δέχθηκαν οι Γεργεσηνοί, μπήκε στο πλοίο κι ανεχώρησε από τη χώρα τους. Ο Θεός σέβεται το αυτεξούσιο του ανθρώπου.

Δεν πρέπει κάποτε οι πολιτικοί να πουν ότι με τον τρόπο που ξεπληρώνουμε το ανύπαρκτο χρέος δεν θα ξεχρεωθούμε στον αιώνα τον άπαντα;

2011-12-15T08:46:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Δεν πρέπει κάποτε οι πολιτικοί να πουν ότι με τον τρόπο που ξεπληρώνουμε το ανύπαρκτο χρέος δεν θα ξεχρεωθούμε στον αιώνα τον άπαντα; Τί περιμένουν να φύγουν παίρνοντας μαζί τους και την επικίνδυνη πολιτική τους;"

1. Η τοκογλυφία είναι έγκλημα. Οι διεθνείς τοκογλύφοι που καταδυναστεύουν την Ελλάδα είναι γνωστοί σε όλους.

2. Πρέπει να πληρώνουμε τους τοκογλύφους ή δεν πρέπει να τους πληρώνουμε;

3. Το Ευαγγέλιο λέει να πληρώνουμε αυτούς που αρμόζει να τους πληρώνουμε και να μην πληρώνουμε αυτούς που δεν αρμόζει να τους πληρώνουμε.

4. Ποιος νόμος και ποια νομοθεσία πολιτισμένου κράτους υποχρεώνει τους υπηκόους του να πληρώνουν αυτούς που δεν αρμόζει να τους πληρώνουν; Καμία. Με εξαίρεση τη σύγχρονη Ελλάδα και τα ολοκληρωτικά κράτη.

5. Μάρτυρας είναι ο Ίδιος ο Κύριος , όταν αποκάλυψε την υποκρισία των Φαρισαίων και τους είπε, να αποδίδουν στον καθένα αυτό που του ταιριάζει. Οι Φαρισαίοι ήθελαν να τον παγιδέψουν με το σοφιστικό ερώτημά τους να πληρώνουν τους φόρους στον Καίσαρα ή να μην τους πληρώνουν. Ο Κύριος τους αποκάλεσε "γεννήματα εχιδνών".

6. Είναι οι Έλληνες παγιδευμένοι από τους τοκογλύφους, που ενώ πρέπει να βρίσκονται στη φυλακή εισπράττουν τόκους αχρεωστήτως;

7. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πως κανείς δεν μπορεί να σε βλάψει, αν δεν συνεργαστείς μαζί του. Οι διεθνείς τοκογλύφοι βλάπτουν τους Έλληνες. Συνεργαζόμαστε οι Έλληνες με τους διεθνείς τοκογλύφους; Οπωσδήποτε όχι. Αν συνεργαζόμασταν δεν θα εκδηλώναμε την οργή μας. Θα σωπαίναμε, όπως σωπαίνουν οι πολιτικοί μας, που αντί να καταγγείλουν την αδικία και να παραιτηθούν , κάνουν πως δεν την βλέπουν ή την καταγγέλλουν με το στόμα, ενώ στην πράξη την νομιμοποιούν με την παραμονή τους στην εξουσία.

8. Μήπως πρέπει στους διεθνείς τοκογλύφους πρέπει να δώσουμε την ίδια απάντηση που έδωσε ο Ιησούς στους Φαρισαίους;

9. Ο κόσμος βλέπει πως οι Έλληνες παγιδεύτηκαν και μόνο οι πολιτικοί κάνουν πως δεν βλέπουν για να μην αναγκαστούν να καταγγείλουν το άδικο. Αν δεν θέλουν να το καταγγείλουν γιατί δεν παραιτούνται;

10. Δεν πρέπει κάποτε οι πολιτικοί να πουν ότι με τον τρόπο που ξεπληρώνουμε το ανύπαρκτο χρέος δεν θα ξεχρεωθούμε στον αιώνα τον άπαντα; Τί περιμένουν να φύγουν παίρνοντας μαζί τους και την επικίνδυνη πολιτική τους;

11. Μήπως η συνεργασία για την οποία κάνει λόγο ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δεν είναι παρά η σιωπή των πολιτικών;

12. Η οργή των Ελλήνων δείχνει αυτά τα δύο πράγματα: πρώτον ότι δεν ακολουθούν τους πολιτικούς στην υποκρισία τους για να κάνουν ότι δεν βλέπουν πως ο διεθνείς τοκογλύφοι τους παγίδεψαν και εισπράττουν της Παναγίας του μάτια, αχρεωστήτως και δεύτερον ότι οι Έλληνες δεν συνεργάζονται με αυτούς για να τους βλάψουν.

13. Μήπως πρέπει ένας ένας και οι πολιτικοί πρίν ξεσπάσει η οργή για τα καλά, να διακόψουν τη "συνεργασία" τους και να παραιτηθούν είτε σπάζοντας την σιωπή τους είτε

όχι; Δίχως τη δική τους "συνεργασία" κανείς δεν θα μπορούσε να βλάψει την Ελλάδα!

14. Ο άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος λέει πως ο Θεός μας έδωσε την οργή για να την στρέφουμε κατά των παθών μας , όχι εναντίον των άλλων. Αυτό κάνουμε οι Έλληνες έως τώρα και ξοδεύουμε τα αποθέματά μας, αυτά που κρατούσαμε για καμιά ξαφνική αρρώστια ή άλλη δυστυχία. Όταν εξανεμιστούν κι αυτά δεν υπάρχει περιθώριο για άλλους περιορισμούς. Ο κόσμος θα εξεγερθεί.

15. Η λίμνη δέχεται από τη φύση της την ποσότητα νερού που δεν ξεπερνάει τα όρια της. Αν ξεπεράσει τα όριά της πλημμυρίζει. Οι πολιτικοί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πιέζουν ολοένα για μεγαλύτερους περιορισμούς! Έχουν και οι περιορισμοί τα όριά τους.

Η Γερόντισα Χριστονύμφη της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος εκοιμήθη.

2011-12-14T09:14:00.000-08:00

Η Γερόντισα Χριστονύμφη εκοιμήθη. Ο Θεός να αναπαύει την ψυχήν της.

Η οσιακή μορφή της θα μείνει για πάντα ζωντανή μέσα στην ψυχή μας.

Η Γερόντισα Χριστονύμφη δεν θα είναι πια εκεί ψηλά στο βουνό,

στο μοναστήρι, που διάλεξε να ζει σαν ένας φύλακας άγγελος του οίκου του Θεού. Η Γερόντισσα εφάρμοσε στη ζωή της τα λόγια του ψαλμού: “Εξελεξάμην παραρριπτείσθαι εν τω οίκω του Θεού μου μάλλον, ή οικείν με εν σκηνώμασιν αμαρτωλών.” (Θα προτιμούσα να φυλάγω τον οίκο του Θεού μου, παρά

να κατοικώ στα σκηνώματα και στα ανάκτορα των αμαρτωλών).

Ήταν πάντα εκεί σαν άγγελος φύλακας, περιμένοντας τον καθένα από μας

ως να ήταν ο μοναδικός προσκυνητής, τόση αγάπη είχε για τον πονεμένο

άνθρωπο που επισκεπτόταν το μοναστήρι με πόθο, για να αναπαύσει την

ψυχή του.

Η αγαπημένη παρουσία της Γερόντισσας , με το ιλαρό πρόσωπο, το φωτεινό

χαμόγελο, τα ενθαρρυντικά λόγια του Θεού στο στόμα της και τους ψαλμούς

που με την τεράστια μνήμη τους ήξερε απέξω, για να έχει πάντα πρόσφορο

κάποιο στίχο με τον οποίο θα ξεδιψούσε τη διψασμένη ψυχή μας.

Λόγο Θεού, λόγια αγνά, χρυσάφι περασμένο εφτά φορές απ΄ το καμίνι.

Γράφουμε τα λόγια αυτά σαν μια ελάχιστη ευγνωμοσύνη για την αγάπη της.

Κάθε φορά που πηγαίναμε ταπεινοί προσκυνητές στην Ιερά Μονή, κουρασμένοι

από τη ζωή στον κόσμο, η ψυχή μας αναπαυόταν. Φεύγαμε γεμάτοι θαυμασμό!

Πώς μια γυναίκα μένει μόνη στο βουνό! Τι ανδρεία ψυχή είναι αυτή, που με τη φοβερή αρρώστια της μπορούσε να μένει μόνη στο βουνό. Χωρίς τη

συντροφιά άλλου ανθρώπου. Μόνη στην απαράκλητη έρημο! Αυτό ήταν για μας ένα αληθινό θαύμα! Όπως ήταν θαύμα πώς είχε πάντοτε την καλή διάθεση να μας δεχθεί!

Πώς δεν έδειχνε ποτέ κουρασμένη και με τί κουράγιο άκουγε τον πόνο

των άλλων, συμμετέχοντας στα βάσανα του κόσμου και βάζοντας τα δικά της

σε δεύτερη μοίρα!

Η Γερόντισσα Χριστονύμφη είχε πάντοτε την αίσθηση της παρουσίας του

Κυρίου Ιησού. Η αίσθηση της παρουσίας του Κυρίου την στήριζε. Προορώμην τον Κύριόν μου ότι εκ δεξιών μου εστί ίνα μη σαλευθώ.

Ο Γέρων Προφύριος είχε πει στα πνευματικά του τέκνα να μη λυπούνται

όταν φύγει από κοντά τους. Όταν φύγω, είπε, θα είμαι πιο κοντά σας από

όσο είμαι τώρα. Τα λόγια αυτά μας παρηγορούν τώρα που η Γερόντισσα

Χριστονύμφη δεν θα είναι επάνω στο βουνό, μόνη, να μας περιμένει.

Θα είναι πιο κοντά μας από πριν. Θα είναι μέσα στην καρδιά μας. Εκεί

θα βλέπουμε την μορφή της και θα ακούμε τα λόγια της να εύχονται για

μας και για όλο τον κόσμο. Θα προσεύχεται για μας στον Κύριο με

την παρρησία που της δίδει η αγία της ζωή.

Γερόντισσα Χριστονύμφη, αναπαύου εν ειρήνη και εύχου υπέρ ημών!

Μ.Ε.Λαγκουβάρδος

Η επανάσταση ή θα είναι ανιδιοτελής ή δεν θα υπάρξει

2011-12-13T06:31:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Αγαπητέ Θύμιο,

η επαναστατικότητα όπως και η δημιουργικότητα είναι ανιδιοτελής.

Όσο η λαϊκή οργή παραμένει ιδιοτελής, με την έννοια ότι ο οργισμένος δεν θέλει να χάσει την απολαβή που του δίνει η ψυχική του παραλυσία, επανάσταση με οργάνωση και στόχους δε γίνεται.

Ο Ιησούς θεράπευσε πρώτα την ψυχική παραλυσία του παράλυτου και μετά την σωματική του παραλυσία.

Ο λαός δε θέλει και καλά κάνει να "αλλάξει αρρώστια".

Η αναρχία είναι χειρότερη από το χειρότερο καθεστώς.

Εκείνοι που μπορούν να αποκαλύψουν την πονηρία της εξουσίας έχουν πολλή δουλειά αυτόν τον καιρό. Πρέπει να πείσουν τον κόσμο.

Ελπίζουμε πως η πορεία προς την συνειδητοποίηση δεν θα είναι τόσο μακρινή. Η κρίση θα αναγκάσει εκείνους που κοιμούνται να βγούν από το λήθαργό τους.

"Ο πατριώτης Τόμας Πέϊν υποστήριζε ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ίσοι, ώστε να αποφεύγονται οι παγίδες της υποκρισίας από την πλευρά των αποικιοκρατών."(Τζέϊμς Ουάσιγκτον, Εισαγωγή στο Έχω ένα όνειρο του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ).

Ο Νέλσον Μαντέλα πιστεύει ότι η ελευθερία είναι ενιαία τόσο των διωκομένων από τους διώκτες τους, όσο και των διωκτών από την κακία τους. (Nelson Mandela, Long Walk to Freedom, Abacus, p.669).

ΦΥΛΑΞΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ

2011-12-12T23:56:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Επί σοι , Κύριε, ήλπισα, μη καταισχυνθείην εις τον αιώνα.

Γενού μοι εις Θεόν υπερασπιστήν." Ψαλμ.λ'.

1. Τα τελευταία χρόνια πενταπλασιάστηκαν οι απόπειρες αυτοκτονίας των νέων στη Δύση.

2. Τα χρόνια αυτά οι κυβερνήσεις διώκουν απροκάλυπτα τη χριστιανική διδασκαλία στην Παιδεία. Η Εκπαίδευση διδάσκει στα παιδιά τη διδασκαλία της απελπισίας.

3. Ο Ιησούς ονομάζει τη διδασκαλία της απελπισίας "ζύμη των Φαρισαίων" και "ζύμη του Ηρώδου". "Οράτε, βλέπετε από της ζύμης των Φαρισαίων και της ζύμης Ηρώδου".

4. Ζύμη των Φαρισαίων και του Ηρώδου ο Ιησούς λέει τη διδασκαλία τους η οποία δεν συντελεί καθόλου στην ηθική μόρφωση και ψυχική σωτηρία αυτών που τη δέχονται.

5. Μερικά γνωρίσματα της διδασκαλίας της απελπισίας: Η Εκπαίδευση διδάσκει στα παιδιά ότι η ελευθερία της σκέψης είναι το μεγαλύτερο έγκλημα κατά του κράτους. Ότι για τη διατήρηση της ειρήνης οι άνθρωποι δεν πρέπει να αφήνουν την ελευθερία της σκέψης να τους παρασύρει. Ότι τον κόσμο τον κυβερνούν τα χρήματα. Ότι δεν υπάρχουν ηθικά όρια. Ότι δεν πρέπει να πιστεύουν στο Θεό, αλλά στον άνθρωπο. Ότι δεν υπάρχει ανάσταση και άλλη ζωή. Ότι ο θάνατος είναι λύτρωση.

6. Εκεί όπου επικρατεί η διδασκαλία της απελπισίας ο αριθμός των νέων που αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν παρουσιάζει αλματώδη αύξηση.

7. Στην προπολεμική Ιαπωνία π.χ. η ελευθερία της σκέψης θεωρούνταν έγκλημα. Οι λόγιοι διώκονταν. Η ιαπωνική κινηματογραφική ταινία "ΚΑΜΠΕΪ, η μητέρα μας" περιγράφει τη δίωξη ενός λογίου και της οικογενείας του. Ενδεικτική για το κλίμα που επικρατεί στη χώρα αυτή είναι επίσης η περίπτωση δύο διασήμων συγγραφέων, του Γιασουνάρι Καβαμπάτα, βραβευμένου με Νόμπελ και του Γιούκιο Μισίμα, οι οποίοι έκαναν εκστρατεία κατά της αυτοκτονίας και αυτοκτόνησαν και οι δύο. Και μάλιστα ο ένας αυτοκτόνησε με τελετουργικό τρόπο.

8. Κατά τη διδασκαλία της απελπισίας η ζωή δεν έχει άλλο νόημα εκτός από την επιβίωση. Όταν δεν μπορεί κανείς να επιβιώσει δεν πρέπει να ζει. Σαν τον σκορπιό που όταν δει ότι δεν μπορεί να επιβιώσει αυτοκτονεί.

9. Η Εκπαίδευση που διδάσκει έτσι τα παιδιά δεν αποδέχεται το Ευαγγέλιο. Απαγορεύει την προσευχή!

10. Η Γαλλική επανάσταση διακήρυξε ότι δεν θέλει να είναι το ήθος η βάση της ζωής. Δεν θέλει οι νέοι να ελπίζουν στο Θεό, αλλά στον άνθρωπο. Δεν υπάρχουν ηθικά όρια στην επιστημονική έρευνα. Η επιστροφή στις ιδέες αυτές παρουσιάζονται ως νέες ιδέες και η εποχή νέα εποχή. Ο κόσμος τρομοκρατείται με ειδήσεις σαν αυτή: Σε επιστημονικά εργαστήρια στην Αμερική παρασκεύασαν ιό, ο οποίος μπορεί σε ελάχιστο χρόνο να εξολοθρεύσει τον μισό πληθυσμό της Γης!

11. Με τις ιδέες του διαφωτισμού της Γαλλικής επανάστασης που διαδόθηκαν στην Ελλάδα με τον Κοραή και τους άλλους διαφωτιστές διώχτηκε η Ορθοδοξία και εγκαταλείφθηκε η ησυχαστική θεολογία που θεραπεύει τον άνθρωπο από τα πάθη και επιβλήθηκε η σχολαστική θεολογία της Δύσης της γνώσης που κάνει τους ανθρώπους να φουσκώνουν από τον εγωισμό και την υπερηφάνεια, δηλαδή να γίνονται πιο άρρωστοι από πριν. Οι υλιστές ετοιμάζουν μια νέα Βαβέλ.

12. Φυλάξτε τα παιδιά από τη διδασκαλία της απελπισίας! Αλίμονο αν περιμένει κανείς να πεθάνει για να νιώσει ότι είναι άνθρωπος ίσος με τους άλλους!

Το χαμόγελο (Ευχετήριος διάλογος)

2011-12-12T08:34:00.000-08:00

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

- Αγαπητή Λίλα, σε ευχαριστώ! Αντεύχομαι επίσης χρόνια πολλά και προσθέτω και μια ευχή που διάβασα σήμερα το πρωί στο Ευαγγέλιο, την ευχή "Να ευοδούται η ψυχή σου". Είναι από την Επιστολή του Ευαγγελιστή Ιωάννη προς το μαθητή του Γάϊο. Σε ευχαριστώ γιατί για μια ακόμα φορά με τον τρόπο σου μου ενίσχυσες αυτό που πιστεύω για τη δύναμη της "Ευχής". Άλλωστε ο Κύριος μας θυμίζει κάθε φορά , να ευχόμαστε.

Είναι ένα θαύμα πως η Ευχή βρίσκει κάθε φορά τρόπους να ανανεώνεται. Αρκεί να βάλει κανείς την καρδιά του στην Ευχή. Να μην τη δώσει χωρίς καρδιά. Η δική σου ανανέωση της δύναμης της Ευχής παίρνει τη χάρη απ΄ το χαμόγελο και τα τέσσερα θαυμαστικά σου.

Λίλα: -Ευχαριστώ πολύ!!!!!!να είμαστε καλά ,να χαμογελάμε περισσότερο!!

-Ναί, έτσι πιστεύω. Το χαμόγελο είναι από τα ωραιότερα πράγματα στον κόσμο! Αν δεν έλπιζα ότι θα δω κάποιο χαμογελαστό πρόσωπο σήμερα θα έλεγα ότι η μέρα μου πήγε χαμένη. Είναι σπάνιο να μην συναντήσω κάποιο χαμογελαστό πρόσωπο στο δρόμο. Ίσως επειδή ο κόσμος απαντάει με τον τρόπο που τον κοιτάζουμε, με χαμόγελο ή με πρόσωπο σκυθρωπό. Εκεί όπου δεν υπάρχει αγάπη, βάλε αγάπη και θα βρεις αγάπη. Το ίδιο συμβαίνει και με το χαμόγελο.

Κάποτε με προβλημάτισε πώς μπορείς να χαμογελάς σε κάποιον που δεν χαμογελάει. Η απάντηση είναι ότι δεν χαμογελάμε στο σκυθρωπό πρόσωπο, αλλά στην δική μας καλή διάθεση. Ο κόσμος είναι όπως πιστεύεις μέσα στην καρδιά σου ότι είναι. Κάθε άνθρωπος σχηματίζει μια εικόνα για τον κόσμο και μέσα σ΄ αυτήν πορεύεται. Όταν περιγράφουμε τον κόσμο δεν μιλάμε για τον κόσμο, αλλά για τον εαυτό μας.

Εκείνο που προέχει είναι το πνεύμα!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΣΟΥΝ

2011-12-12T06:14:00.000-08:00

ΔΕΥΤΈΡΑ, 12 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2011

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΣΟΥΝ

ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!

_________Ο τέως Υπουργός των Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, αυτός που ουσιαστικά μας έδεσε χειροπόδαρα στούς Ευρωπαίους δανειστές μας και υποθήκευσε την εδαφική μας ακεραιότητα, στα πρώτα βήματα της θητείας του, ομιλών περί Τιτανικού κλπ., όχι μόνον εξευτέλισε την Ελλάδα στα όμματα των Ευρωπαίων συνεταίρων μας, αλλά και εβύθισε σε μελαγχολία τον Έλληνα .......επιβάτη του Τιτανικού! Μας εστέρησε το δικαίωμα να κυκλοφορούμε με το κεφάλι ψηλά! Ας τον συγχωρέσει ο Θεός.

_______Αντιθέτως, ένας υπερήφανος 'Ελληνας, θέλησε να μας ανεβάσει το ηθικό μας. Προέβη λοιπόν σε μια έρευνα, της οποίας τό αποτέλεσμα είναι αξιοθαύμαστο. Με αριθμητικά δεδομένα σε απόλυτους αριθμούς και με εδαφικές συγκρίσεις της Ελλάδος με άλλες Ευρωπαϊκές Χώρες κατώρθωσε να μας αποδέιξει ότι η "φουκαριάρα" Ελλάδα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΦΟΥΚΑΡΙΑΡΑ! Π.χ. είναι μια Χώρα, η οποία ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση 450.000 μ2 χιλιομέτρων, δηλ. όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί! Σπ ολόκληρο την υδρόγειο ζούν και μεγαλουργούν 17.000.000!

_______Θεωρήσαμε πολύ αξιόλογα αυτά τα στοιχεία, γι αυτό και τα παραθέτουμε παρακάτω. Σας προσκαλώ, φίλοι μου και αδελφοί μου, να ανορθώσουμε λίγο το ηθικό μας, αυτό τό πεσμένο ηθικό, το οποίο είτε ο τέως Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου χθές, είτε ο νύν κ. Βενιζέλος σήμερα, είτε ο Αντιπρόεδρος κ. Πάγκαλος με τις ατάκες του χθές, προχθές σήμερα, συνεχώς μας το καταρρακώνουν! Κουράγιο, αδέλφια μου. " Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ"!

Αίγιον, 12 Δεκεμβρίου 2011

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΓΙΑ ΤΟΝ κ. ΠΑΓΚΑΛΟ:

_____Από την τοπική μας εφημερίδα "ΤΥΠΟΣ" του Αιγίου της 8ης Δεκεμβρίου ε.έ αντιγράφουμε ένα "λαϊκό δίστιχο αφιερωμένο από συνταξιούχο ....δύστυχο στον ....καλοφαγά Πάγκαλο:

"Μαζί τα φάγαμε μου λες, εσύ χαβιάρι κι εμείς εληές!"

********

ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΕΡΕΥΝΑ

1. Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε από την Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) και από το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις 2 ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο του Ελλαδικού χώρου (Λάρνακα).Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τη Μασσαλία.

2. Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000 Ελλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ.

3. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στην Ελβετία.

4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντική τουριστική βιομηχανία.

5. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν όποιο είδος πλοίου σκεφτεί κανείς.

6. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν καταπληκτικά βαρέα φορτηγά, λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ.

7. Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά και είμαστε έτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ και φορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες και είναι 5οι στον κόσμο.

8. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στον κρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδάκινα.

9. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σε υδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι και σε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνια.

10. Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

11. Έχουμε νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μας αξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη, τα 3 μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι - κρατηθείτε - 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΆΡΙΑ !) όπως αναφέρει το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το ΥΣΓΣ.

Αυτή τη χώρα πάνε να ξεπουλήσουν για 340 δις??????

To παραπάνω κείμενο, συνέταξε σύμφωνα με το onalert απόστρατος αξιωματικός